Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2009
Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2009
Η διεθνής κρίση ευθύνεται για την έλλειψη ρευστότητας της αγοράς : Μύθος ή πραγματικότητα?????

Σύμφωνα πάλι με πληροφορίες που συνέλλεξε η θεία Μερόπη (η οποία δεν μου αποκαλύπτει ποτέ τους πληροφοριοδότες της) πάνω από το 50% των Δημοσίων έργων που κατασκευάστηκαν (και ολοκληρώθηκαν) τα τελευταία 8-10 χρόνια ΔΕΝ έχουν εξοφληθεί μέχρι και σήμερα (συμπεριλαμβανομένων των έργων που κατασκευάστηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες). Πρακτικά αυτό σημαίνει πως για να καλύψει το λειτουργικό της κόστος μια Κατασκευαστική Εταιρεία (όταν καθυστερεί η εξόφληση για εργασίες που έχει ήδη παράσχει) δεν έχει άλλη λύση παρά να καταφύγει στον Τραπεζικό Δανεισμό έως ότου εισπράξει αυτά που δικαιούται από το Δημόσιο. Βέβαια ο τραπεζικός δανεισμός δεν διαρκεί αιώνια, έχει μια συγκεκιρμένη ημερομηνία λήξης.
Ας δούμε όμως πως μπορεί η μη έγκαιρη εξόφληση των υποχρεώσεων του Δημοσίου σε μια εταιρεία να προκαλέσει δυνητικά ένα ντόμινο κατάρρευσης άλλων εταιρειών με τελικό αποτέλεσμα την μερική ή ακόμη και την ολική κατάρρευση της Αγοράς. Οταν μια εταιρεία δεν εξοφληθεί για ένα έργο που έχει ήδη ολοκληρώσει δημιουργείται εύλογα το ερώτημα με τι πόρους θα αγοράσει τα υλικά της και πως θα εξοφλήσει τα ημερομίσθια των εργαζομένων. Για την αγορά των πρώτων υλών και την εξόφληση των δικών της υποχρεώσεων εκδίδει επιταγές και μάλιστα μεταχρονολογημένες , που ως γνωστόν αποτελεί μια παγκόσμια πρωτοτυπία στην πρακτική λειτουργίας των εμπορικών συναλλαγών στον τόπο μας. Βάσει νόμου η επιταγή είναι αξιόγραφο πληρωτέο άμα τη εμφανίσει (κάτι σαν μετρητά δηλαδή) , αλλά άσε τι λέει ο νόμος, στην Ελλάδα βρισκόμαστε.....Στην πράξη η επιταγή που φέρει χρονολογία μετά από 6-12-18 μήνες (μεταχρονολογημένη δηλαδή) είθισται να γίνεται αποδεκτή από όλους ως υποσχετική δέσμευση μελλοντικής πληρωμής.
Εάν τώρα η καθυστέρηση αγγίξει τα 5-10 χρόνια τότε σημαίνει πως δημιουργείται σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας στην εταιρεία που δεν επηρεάζεται μόνον η ίδια μα και όλες εκείνες που συνεργάζονται μαζί της. Εάν λοιπόν η πρώτη εταιρεία δηλώσει αδυναμία εξόφλησης των μεταχρονολογημένων επιταγών που έχει εκδόσει η ίδια, υπάρχουν 2 λύσεις :
- είτε να συμφωνηθεί ανάμεσα στις δύο εταιρείες η πρώτη να αντικαταστήσει τη μεταχρονολογημένη επιταγή με άλλη που λήγει μετά από άλλους 3-6-9 μήνες μεταθέτοντας έτσι την υποχρέωση πληρωμής στο μέλλον ευελπιστώντας πως μέχρι τότε το Δημόσιο θα της έχει δόσει τα χρήματα που της χρωστά (μεταβιβάζοντας όμως το δικό της έλλειμμα ρευστότητας στις λοιπές εταιρίες με τις οποίες συναλλάσσεται και αυτές με τη σειρά τους σε άλλες και πάει λέγοντας...)
- είτε εκείνος που κρατά στο χέρι του την επιταγή να την σφραγίσει και να καταφύγει στα Δικαστήρια όπου γνωρίζοντας τους ρυθμούς με τους οποίους κινούνται τα Ελληνικά Δικαστήρια γύρευε πότε θα καταφέρει να εισπράξει το ποσό της επιταγής (συν το γεγονός πως επιβαρύνεται με τα δικαστικά έξοδα, δικηγόρους κλπ)
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τειρεσίας ΑΕ στο 7μηνο 2009 έχουν σφραγιστεί 196.431 επιταγές συνολικού ποσού 1,95δισ. ευρώ, όταν στο σύνολο του 2008 είχαν σφραγιστεί 118.000 επιταγές συνολικού ύψους 1,291δισ. ευρώ και το 2007 89.000 επιταγές αξίας 921,88 εκατ. ευρώ.
Ο Κατασκευαστικός κλάδος λοιπόν φαίνεται πως αντιμετωπίζει πολύ σοβαρές δυσκολίες αφού αποφάσισε να συνεδριάσει στη Θεσσαλονίκη με θέμα "Η κρίση στον τομέα των κατασκευών και οι δυνατότητες εξόδου από αυτήν" (εδώ). Και νάταν ο μόνος....«Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι η έλλειψη ρευστότητας και κατανάλωσης και ο μεγάλος κίνδυνος είναι να υπάρξει στάση πληρωμών, λόγω αδυναμίας και προς το Δημόσιο και προς τις τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία και τους προμηθευτές είπε ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ, Δημήτρης Ασημακόπουλος. (σχετικό άρθρο εδώ). Ο EOT χρωστά της Μιχαλούς ( εδώ) ενώ ο Στ. Μάνος εκφράζει την ανησυχία του για τυχόν εμπλοκή στα δημοσιονομικά αδιέξοδα και του Τραπεζικού κλάδου (σχετικό δημοσίευμα εδώ) . Η εξόφληση των οφειλών του Δημοσίου στους προμηθευτές των Νοσοκομείων (που λέγεται πως ανέρχονται στα 6 δις) θα γίνει λένε μέσω έκδοσης ομολόγων με τη διαμεσολάβηση του Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (ΤΤ) και με την εγγύηση του Δημοσίου (σχετικό άρθρο εδώ)
Με όλα αυτά που μαθαίνω πιστεύω πως το Δημόσιο θα πρέπει να φροντίσει την άμεση εξόφληση των οφειλών που έχει απέναντι στις επιχειρήσεις προκειμένου να επανέλθει η ρευστότητα της αγοράς σε φυσιολογικά επίπεδα. Αν αυτό δεν γίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα και τέλος πάντων το αργότερο μέχρι το τέλος του έτους πολύ φοβάμαι πως μπορεί να δούμε ακόμη και υγιείς επιχειρήσεις να καταρρέουν μέσα στο επόμενο 3μηνο και για αυτό δεν θα φταίει η διεθνής κρίση μα οι ανεξόφλητες υποχρεώσεις του ίδιου του Δημοσίου στην αγορά.
Γιατί καλά είναι τα Δημόσια έργα και ειδικότερα τα "έργα του δρόμου" μα δεν αρκεί μόνο να τα κατασκευάζουμε , πρέπει κάποτε και να εξοφλούνται...
Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2009
Σκέψεις με αφορμή ένα χαμένο κιονόκρανο.....
Το κιονόκρανο όπως λένε βρισκόταν μαζί με άλλα παρεμφερή αρχιτεκτονικά μέλη τοποθετημένο πάνω σε τειχίο του ναού, στον υπαίθριο χώρο της Ολυμπίας.
Αφότου χάθηκε το κιονόκρανο ακολουθήθηκε (κατόπιν εορτής) η γνώριμη σε όλους μας διαδικασία :
-διατάχτηκε ένορκη διοικητική εξέταση για να αποδοθούν τυχόν ευθύνες,
-για άλλη μια φορά συζητιέται το θέμα του ελλειπούς προσωπικού στους αρχαιολογικούς χώρους,
-τίθεται το θέμα των συμβασιούχων κλπ κλπ
Τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου αφού μέτρα για την πρόληψη τέτοιων φαινομένων εξακολουθούν να μην παίρνονται.....
Σύμφωνα με άλλο άρθρo (εδώ) , το κιονόκρανο της αρχαίας Ολυμπίας δεν είναι το μοναδικό αντικείμενο που κλάπηκε από αρχαιολογικό χώρο:
1990:
Εκλάπησαν 271 αντικείμενα από το Aρχαιολογικό Mουσείο Kορίνθου, 8 από το Πυθαγόρειο Σάμου, Kεφαλή αγάλματος Πανός και επιγραφές από το Aρχαιολογικό Mουσείο Aμφιαρείου.
1991:
Εκλάπη κορμός αγάλματος από τον Aρχαιολογικό χώρο Γόρτυνος Kρήτης καθώς και ανάγλυφο από το Mουσείο Aρχαίας Kορίνθου.
1992:
90 κομμάτια από το Mουσείο Kολόνας της Aίγινας, η κεφαλή του Tήλεφου (έργο του Σκόπα) από το αέτωμα του ναού της Aλέας Aθηνάς και 18 γλυπτά από το μουσείο της Tεγέας. Επίσης 18 πρωτοκυκλαδικά ειδώλια από το μουσείο της Πάρου, μικρή χάλκινη κεφαλή (χωρίς ίχνη παραβίασης) από το Mουσείο Aκρόπολης, αρχαία αντικείμενα από το Μουσείο Σχηματαρίου.
1993:
Εκλάπη η κεφαλή κόρης «Aρκτος» από το Mουσείο Kανελλοπούλου, κεφαλή κόρης ή Σφίγγας από το Eθνικό Aρχαιολογικό Mουσείο.
1994:
Εκλάπησαν μέρη από 28 ασυγκόλλητα αγγεία (3ος - 4ος αι. μ. Χ.) από την αποθήκη της οδού Mελιδόνη των ανασκαφών του μετρό.
1995:
Εκλάπη Ρωμαϊκή κεφαλή Aπόλλωνα από το Aρχαιολογικό Θεσσαλονίκης. Επρόκειτο να δημοπρατηθεί στο Λονδίνο όταν το μουσείο έμαθε την είδηση.
1997:
Επιτύμβια στήλη ύψους 1,23 μ. και επιτύμβιο άγαλμα νεαρής δούλης αφαιρέθηκαν από τον Pαμνούντα.
2001:
Εκλάπη επιτύμβια στήλη από τον αρχαιολογικό χώρο της Nικόπολης.
(βλέπε εδώ και φυσικά το ανεκδιήγητο NO CAMPING που είδα στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Φαλάσαρνας με υπογραφή μάλιστα του ίδιου του Υπουργείου Πολιτισμού!!!).
Με κατασκευές δρόμων και γενικότερα "έργων του δρόμου" λίγο πολύ όλες οι κυβερνήσεις μας ασχολήθηκαν και ασχολούνται.....μην είμαστε πλεονέκτες...Ολοι έχουμε γίνει μάρτυρες κάποιου πεζοδρομίου ή δρόμου που κάθε καλοκαίρι ξηλώνεται και ξαναφτιάχνεται.
Με την διαφύλαξη των "έργων του πνεύματος" ξεκινώντας από την πρόσληψη επαρκούς και εξειδικευμένου προσωπικού για τους αρχαιολογικούς χώρους υπάρχει περίπτωση να ασχοληθούμε κάποτε???
ΥΓ. Ακόμη και αν λυθεί το πρόβλημα της φύλαξης των αρχαιολογικών χώρων και της πρόσληψης επαρκούς και εξειδικευμένου προσωπικού δεν σημαίνει πως λύθηκαν όλα τα προβλήματα που σχετίζονται με την πολιτιστική μας κληρονομιά. Εκκρεμούν χίλια μύρια άλλα προβλήματα όπως π.χ.
-τίνος αρμοδιότητα είναι ο καθαρισμός των αρχαιολογικών χώρων των κατά τόπους δήμων ή της αρχαιολογικής υπηρεσίας ή αν κανενός από τους δύο ποιανού???
-προβλέπονται κονδύλια για τον καθαρισμό αρχαιολογικών χώρων και αν ναι ποιός φορέας τα εισπράττει????
-τίνος αρμοδιότητα είναι ο έλεγχος της πυρασφάλειας των αρχαιολογικών χώρων ???
-τίνος αρμοδιότητα είναι να υπάρχουν πωλητήρια με έντυπο ή οπτικοακουστικό υλικό σχετικό με τον εκάστοτε αρχαιολογικό χώρο ???
κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ
Ονειρεύομαι την ημέρα που θα βρεθεί κάποιος να ασχοληθεί στα σοβαρά και ειλικρινά με τον πολιτισμό στον τόπο μας, πέρα από τις επιδοτήσεις και τα κοινοτικά προγράμματα......
Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2009
Μεγάλες προσδοκίες (Εκλογές και Δάση)

Λόγια...Λόγια....Λόγια.....Πιγκ πογκ ευθυνών....Δεν φταίω εγώ εσύ φταις.....ο διπλανός φταίει....η υπέργηρη γιαγιά της διπλανής πόρτας φταίει......Κι έπειτα το άκαμπτο τελετουργικό απαιτεί να ακολουθήσουν με ευλαβική ακρίβεια οι υποσχέσεις που όλοι γνωρίζουν πως θα παραμείνουν ανεκπλήρωτες.....Τέλος το σκηνικό δεν μπορεί παρά να κλείσει με το απαραίτητο τελετουργικό των εκλογών όπου όλοι θα σου ζητούν να τους στηρ'ιξεις γιατί εσου υπόσχονται πως ΘΑ.....Κι εσύ τολμάς να ψελλίσεις ΜΑ ΠΟΤΕ ΘΑ???? Το ίδιο λέγατε και πριν από 30 χρόνια το ίδιο και πριν από 10 χρόνια το ίδιο πριν από 5 χρόνια το ίδιο πριν από 2 χρόνια το ίδιο τώρα το ίδιο αύριο????? Μα κανένα από αυτά τα ΘΑ δεν υλοποιήθηκε...Πότε πια αυτά τα ΘΑ θα γίνουν πραγματικότητα???? Τα δάση μας κάηκαν και μαζί τους οι Μεγάλες μας προσδοκίες......

Ασφυκτιάς......Δεν είσαι εσύ που έβαλες τις φωτιές.....και όμως εσύ είσαι εκείνος που δεν θα μπορείς να ανασαίνεις σε λίγο καιρό....
Θλίβεσαι....Δεν είσαι εσύ ο αίτιος της καρβουνιασμένης φύσης που βλέπεις γύρω σου....και όμως εσύ θα περπατάς σε καρβουνιασμένα μονοπάτια, εκεί που άλλοτε περπατούσες και γευόσουν τις ευωδιές του πεύκου.....
Νοιώθεις στερημένος......Δεν είσαι εσύ που έκαψες τα κουκουνάρια των πεύκων και όμως τα Χριστούγεννα δεν θα μπορέσεις να ντύσεις και να στολίσεις το σπιτικό σου με τα κουκουνάρια που τόσο αγάπησες και αγαπάς......γιατί απλά δεν θα υπάρχουν πια κουκουνάρια....
Εξοργίζεσαι.....Τι κι αν κάηκαν τα δέντρα????
"Κάναμε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν" σου λένε για να σε ξεγελάσουν. Μα εσύ γνωρίζεις πως το ανθρωπίνως δυνατόν θέλει τους ανθρώπους να πολεμούν τη φωτιά και όχι να το βάζοιυν στα πόδια....Ανθρωποι απάνθρωποι που κάνουν ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να καταστρέψουν τα όσα απλόχερα προσφέρει η φύση....Ανθρωποι απάνθρωποι που αγαπούν τα τσοιμεντένια δάση και το τομάρι τους περισσότερο από την ίδια τους τη ζωή.....
Κι εσύ ασφυκτιάς και εξοργίζεσαι γιατί γνωρίζεις πως το "ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν" είναι να βλέπεις τον πατέρα σου και τους γείτονες να πολεμούν και να προσπαθούν να σβήσουν τη φωτιά με μοναδικό όπλο ένα κλαδί....να τους βλέπεις να πέφτουν μέσα στις φλόγες και να παλεύουν όντας γνώστες τακτικών που ξεγελούν τη φωτιά.....Ηταν και κείνοι που κάθονταν με σταυρωμένα χέρια κι έλεγαν πως δεν μπορούσαν να σβήσουν τη φωτιά γιατί δεν πετούσαν τα αεροπλάνα.....Πότε μωρέ μπήκαν τα αεροπλάνα στη ζωή μας???? Πως έσβηναν οι άνθρωποι τις φωτιές όταν δεν υπήρχαν τα αεροπλάνα???? Με τις τσάπες και τα αλυσσοπρίονα δεν τις έσβηναν και με ένα κλαδί στο χέρι.??? Τα ξεχάσαμε όλα αυτά??? Γίναμε τεμπέληδες ή μήπως πάθαμε αμνησία????
Μα τι λέω??? Τι απαιτήσεις μπορεί να έχει κανείς από ανθρώπους που δίνουν έμφαση στα διακοσμητικά στοιχεία του τζακιού τους δίχως να ξέρουν να το ανάβουν για να ψήσουν τη τροφή τους???? Κάποτε οι άνθρωποι λάτρευαν τη φωτιά και εξοικειωμένοι καθώς ήταν μαζί της συγκενρτώνοντα γύρω της και λάτρευαν τη θεά Εστία.
Τώρα τη φοβούνται....
Εκτός από τη φωτιά οι άνθρωποι φοβούνται και τα δέντρα.....
Αλήθεια πότε περπάτησαν μέσα στα δάση τελευταία φορά όσοι εργάζονται ως δασολόγοι???? Πότε έκαναν έναν περίπατο σε κάποιο δάσος της περιφέρειάς τους οι βουλευτές , οι Νομάρχες, αλλά και οι Δήμαρχοι ή οι Κοινοτάρχες????? Οσοι έπρεπε να δίνουν το παράδειγμα στην ανδρεία, σάλπισαν υποχώρηση ...."Βάλτε το στα πόδια" είπαν στους συμπολίτες τους......" Σώστε το τομάρι σας γιατί εμείς είμαστε ανίκανοι να σας προστατέψουμε"....Δειλοί, φιλοτομαριστές, ηθικοί ένοχοι για την φυσική καταστροφή που συντελείται εδώ και δεκαετίες στον τόπο μας.....Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η εξουσία...Μια εξουσία δίχως ευθύνες.....Μοναδική ευθύνη μην τύχει και καεί το σπίτι κάποιου από το ίδιο συνάφι....
Τι κι αν κάηκαν οι σπόροι των δέντρων εκείνων που καίγονται κάθε χρόνο εδώ και 35 χρόνια????? Σου λένε "όπου ήταν δάσος θα ξαναγίνει δάσος" μα εσύ γνωρίζεις την αλήθεια....Μιλούν για δάση αλλοιώτικα, δάση από τσιμέντα και όχι δάση από δέντρα....
Ρωτάς απεγνωσμένα
"Γιατί πάλι τέτοια καταστροφή????
Ποιός άφησε τις στάχτες να σκεπάσουν, να θάψουν τη ζωή μου?????"
Και καθένας από όσους ρωτάς ανασηκώνει τους ώμους και κοιτά πονηρά τον διπλανό του.....Κι εσύ.....αναζητάς τους ενόχους ενώ παραμένεις παθητικός θεατής στο ακίνητο, παγιωμένο, αραχνιασμένο σκηνικό ενός θεατρικού έργου που βλέπεις να επαναλαμβάνεται, που βιώνεις και ξαναβιώνεις θαρρείς και κατοικείς στην έπαυλη της Miss Havisham μια έπαυλη που ξεπηδά από το έργο του Dickens "Μεγάλες προσδοκίες".
Το σκηνικό ίδιο και απαράλλαχτο.......όπως τα αραχνιασμένα αντικείμενα της έπαυλης της Miss Havisham έτσι και οι διατάξεις και οι εγκύκλιοι σκονισμένες, αραχνιασμένες και σκορπισμένες σε γραφεία των Δημοσίων Υπηρεσιών.....Μοιάζουν με το γαμήλιο τραπέζι της Miss Havisham το οποίο έμεινε επί δεκαετίες ανέγγιχτο.....εκεί όπου ποτέ δεν κάθησαν προσκεκλημένοι να φάνε. Τα φαγητά βρίσκονταν εκεί στολισμένα μα και ξυνισμένα από την πολυκαιρία.
Στολισμένη και η ίδια σνα νύφη μέσα σε ένα φθαρμένο νυφικό αλλοτινής εποχής, ένα νυφικό που δεν είχε πια νόημα έστω και αν η ίδια πίστευε πως φορώντας το νυφικό θα κορόϊδευε και θα σταματούσε τον χρόνο....
Ετσι γίνεται και με όσους διαχειρίζονται τις φωτιές....Κρατούν αραχνιασμένα τα χαρτιά μα και τις στιγμές, στιγμές που επαναλαμβάνονται εδώ και πολλά χρόνια....αφού είναι οι ίδιοι που δεν θέλουν να αλλάξει κάτι...Νομίζουν πως με την απραξία τους και το γεγονός πως ο χρόνος κυλά νεκρός δεν θα αποκαλυφθεί η ανικανότητά τους...Μοναχά που την Miss Havisham την κορόϊδεψε ο αρραβωνιαστικός της και δεν εμφανίστηκε στον γάμο....ενώ οι διαχειριστές του τόπου μας φέρονται σαν εκείνον τον υποψήφιο γαμπρό που δεν ανέλαβε ποτέ τις ευθύνες του απέναντι στην Miss Havisham....που δεν κράτησε ποτέ τον λόγο του.....Και αν η Miss Havisham επέλεξε να μετατρέψει την έπαυλή της σε έναν απολιθωμένο τάφο τουλάχιστον δεν έβλαψε άλλους μα έκανε κακό στον ίδιο της τον εαυτό.....Στη δική μας ιστορία οι πρωταγωνιστές , οι διαχειριστές του φυσικού πλούτου του τόπου θεωρούν πως δεν κάνουν κακό στον εαυτό τους και ας πρόκειται να παραδώσουν "καμμένη γη" στα δικά τους παιδιά...στα δικά τους εγγόνια....Γιατί όλα τα παιδιά του τόπου μας είτε είναι παιδιά απλών παθητικών θεατών είτε είναι παιδιά των πρωταγωνιστών του θεατρικού έργου, στα ίδια τσιμεντένια δάπεδα θα παίζουν, τον ίδιο μολυσμένο αέρα θα αναπνέουν....."Μεγάλες προσδοκίες".....
Καμιά φορά νοιώθεις σαν την Miss Havisham : δεν ήταν δική της η ευθύνη να μην παντρευτεί, την κορόϊδεψαν την ημέρα του γάμου της, της έταξαν έναν γάμο που δεν έγινε ποτέ....Κι εκείνη δεν το άντεξε.....Το γαμήλιο τραπέζι που ετοιμάστηκε, το νυφικό που φορέθηκε σε έναν γάμο που δεν έγινε....."Μεγάλες προσδοκίες" που δεν επαληθεύτηκαν ποτέ, που ποτέ δεν έγιναν πραγματικότητα...Και όμως.....η Miss Havisham εξακολουθούσε να φορά το φθαρμένο νυφικό και ας μην έγινε ποτέ ο γάμος.....Το όμορφο αρχοντικό της σκοτείνιασε, γέμισε αράχνες, τα γαμήλια φαγητά ξύνισαν και εκείνη καθισμένη μέσα στο σκοτάδι εξακολουθούσε να παραμένει κολλημένη στην ημέρα ενός γάμου που δεν έγινε ....Τίποτα δεν είχε καταλάβει....Τίποτα δεν ήθελε να αλλάξει.....Το μόνο που την απασχολούσε ήταν η δική της καρδιά που ισχυριζόταν πως ήταν ραγισμένη....Και όμως....δεν δίστασε να βάλει την Εστέλλα να ραγίσει την καρδιά του νεαρού Πιπ....
Ανευθυνότητα ή παραλογισμός???? Δεν ξέρω....
Πάντως μου θυμίζει τον παραλογισμό της εποχής μας.....
"Δεν φταίμε εμείς , οι άλλοι φταίνε....Ομως ψηφίστε μας.....σου λένε όλοι....κι εμείς ΘΑ...." και τα ΘΑ μπερδεύονται κάπου εκεί ανάμεσα στα αραχνιασμένα γραφεία των Δημοσίων Υπηρεσιών και των "αρμόδιων" (ή μήπως αναρμόδιων???) Υπουργών που εδώ και χρόνια δεν ξέρουν ποιός είναι υπεύθυνος για ποιό πράγμα....
Και οι αράχνες πληθαίνουν.....κοντεύουν να ισοσκελίσουν τις αράχνες της Miss Havisham....Και οι διαχειριστές του φυσικού μας πλούτου εξακολουθούν να φτιασιδώνονται ακριβώς όπως η Miss Havishma που παρέμενε στολισμένη νύφη και ας είχαν περάσει τόσα χρόνια και ας ήταν ψεύτικο το στόλισμα....
Και απομένουν οι άνθρωποι να αναρωτιούνται ποιανού είναι το χέρι που έκαψε τα δένδρινα δάση και φύτεψε τα τσιμεντένια...κι απομένουν τα μικρά παιδιά να απορούν τι είδους σπόρους φυτεύουν αυτοί οι μεγάλοι που στη θέση τους φυτρώνουν τσιμέντα.....
Ανούσια επαναλαμβανόμενα εκλογικά σκηνικά, ατέρμονες συζητήσεις, δίχως ουσία, δίχως νόημα...Μοχθηρά ανθρωπάκια πιασμένα χέρι χέρι μπερδεμένα στον ιστό της αράχνης.....Ας αρκεστούν στη σιωπή...γιατί τώρα πια ξέρουμε πως οι "μεγάλες προσδοκίες" δεν είναι παρά ένα μεγάλο ψέμμα.....και δεν τα μπορούμε πια τα ψέμματα.....Ας προσπαθήσουν να ξεαραχνιάσουν τις αράχνες από τις δικές τους επαύλεις.....τις επαύλεις που μοιάζουν με το σκηνικό των μεγάλων προσδοκιών...

Να!!!! Σαν την έπαυλη της Miss Havisham.......
Κι αφού ξεαραχνιάσουν τις δικές τους επαύλεις τότε ίσως και να πιστέψουμε για άλλη μια φορά στις Μεγάλες Προσδοκίες.
Εάν δεν ξέρουν ΠΩΣ και ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ θα υλοποιήσουν τα ΘΑ......καλύτερα θα ήταν να καταφύγουν στη σιωπή.....και να μην τάζουν άλλα ΘΑ.....
ΥΓ1. Μήπως για την προστασία από τις πυρκαγιές οι αρχές να πλήρωναν ηλικιωμένους ανθρώπους που έχουν εμπειρίες να κάνουν σεμινάρια στις "αρμόδιες" Υπηρεσίες μήπως και κάποτε αναλάβουν τις ευθύνες τους και σωθεί κανένα δεντράκι???
ΥΓ2. Μήπως να απαγορευόταν ο προεκλογικός αγώνας των κομμάτων και αντί για αφίσες και φυλλάδια τα κόμματα να πρόσφεραν κάποια κονδύλια για να γίνουν αναδασώσεις ??? Προσωπικά πολύ θα το εκτιμούσα....
Παρασκευή 21 Αυγούστου 2009
Βίρα τις άγκυρες..... (νούμερο 3-4 δεν θυμάμαι πια...)

Αυτή τη φορά το dyosmaraki ταξιδεύει σε ένα από τα νησάκια όπου τραγουδιέται το παραδοσιακό τραγούδι "το Δυοσμαράκι" με καθένα από αυτά να ερίζει για την πατρότητα του τραγουδιού....
Στο βίντεο που ακολουθεί (στην Κώτικη παραλλαγή)
"Το δυοσμαράκι" με την Αννα Καραμπεσίνη
Αυτή τη φορά δηλαδή μάλλον θα ασχοληθούμε με τις κρασοκατανύξεις......
Οπως λέει και ο Ορέστης Μακρής....
.....Ασε με λοιπόν να πιω.....όσο μου γουστάρει......
......Ασε με στη τύφλα μου...και στο κατοστάρι...
"Ασε με λοιπόν να πιω" - Ορέστης Μακρής
Νου και φώτισή μου δώσε
να (γ)υρίζω τις ταβέρνες
να αδειάζω τις βαρέλες
* Η φωτό είναι ευγενική παραχώρηση του φίλου μου του Βασίλη (που δεν είναι blogger)
Τετάρτη 19 Αυγούστου 2009
Η ζωή με τα δεκαοχτουράκια (ή Δοκιμές πτήσεων...)
Δεν πιστεύω να ξεχάσατε τα δεκαοχτουράκια (σχετικές αναρτήσεις εδώ και εδώ) Εγώ και νάθελα που να τα ξεχάσω. Ξετσούπισαν και θέλησαν να εξερευνήσουν τον κόσμο όπως κάθε μωρό όταν μεγαλώνει.....Και νάθελες δεν σε άφηναν να ησυχάσεις....Πότε τάβρισκες πάνω σε σφουγγαρίστρες πότε ανάμεσα σε σκούπες.....
Κι όταν δυνάμωσαν λίγο πήραν τους δρόμους.....Κι εσύ να προσπαθείς να μην τα πατήσεις κατά λάθος αφού μπερδεύονταν μέσα στα πόδια σου......
Κι άντε να ξέχναγες να φροντίσεις το κουπάκι τους με το νερό....κατέβαιναν σε πορεία διαμρτυρίας ακόμη και να είχες κλειστά τα ζάμια....Σου λένε "τι έγινε? Μας ξέχασες???? Διψάμε....!!!!!"
Επειτα άρχισαν να δοκιμάζουν τα φτερά τους, όχι δηλαδή πως είχαν και πολλά κέφια.....Φρουπ φρουπ καθημερινά γινόταν της κακομοίρας στο μπαλκόνι με τα δεκαοχτουράκια βαριεστημένα να μην θέλουν να πετάξουν αφού απ΄ότι κατάλαβα μάλλον τα διακατείχε ένα είδος υψοφοβίας....
μα η εκπαίδευση έδειχνε σκληρή κάτω από το άγρυπνο (αλλά και στοργικό) βλέμμα του μπαμπά.....
και της μαμάς.....
Μετά από πολυήμερες προσπάθειες σήμερα το πρωί παρακολουθούσα τις δοκιμές πτήσεων ....μέχρι που........Φρρρρρ Φρρρρρ κατάφεραν να ανοίξουν τα φτερά τους και να απογειωθούν....
Κοντοστάθηκαν στα πρώτα καλώδια κάτω από το άγρυπνο βλέμμα της μάνας που παρακολουθούσε κάθε τους κίνηση έτοιμη να παρέμβει για να τα προστατέψει....
Βγήκα στο μπαλκόνι...Τα παρακολουθούσα με τη χαρά που βλέπει κανείς τα πρώτα βήματα ενός μωρού....Επειτα από κάμποση ώρα το ένα από τα δεκαοχτουράκια άνοιξε τα φτερά του κι ήρθε και κοντοστάθηκε κοντά μου πάνω στο μπράτσο της τέντας....
Εγυρε το κεφαλάκι του κι έστρεψε το βλέμμα του...
Να ήταν άραγε το " ευχαριστώ" για τις μέρες της φιλοξενίας σε αυτό το Αθηναϊκό μπαλκόνι??? Δεν ξέρω, δεν θα μάθω ποτέ....Σε λίγο ήρθε και το δεύτερο δεκαοχτουράκι...
κοντοστάθηκαν και τα δυό σε μιαν άκρη του μπαλκονιού.....

...έριξαν μια τελευταία ματιά προτού ανοίξουν τα φτερά τους και χαθούν μέσα στον καταγάλανο ουρανό πάνω από τον Υμηττό αναζητώντας μια θέση στο φυσικό τους περιβάλλον, σε κάποιο δάσος που θα τα βοηθήσει να αρχίσουν μια νέα ζωή ....
Δευτέρα 17 Αυγούστου 2009
Μια άγνωστη ιστορία - Ο κυρ Πέτρος και το Μινωϊκό σπιτάκι στον Βύρωνα
Αντί για αυτό θα επιθυμούσα...
- είτε να το χρησιμοποιούσε ο Δήμος Βύρωνα ως πολιτιστικό στέκι (δεν γνωρίζω αν μπορεί να γίνει αυτό νομικά).