ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κέρκυρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κέρκυρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2011

Ταξιδεύοντας : ΒΙΔΟΣ - O κρυμμένος θαλάσσιος παράδεισος της Κέρκυρας




Από τον αναγνώστη του blog κ. Κωνσταντίνο Καντούτση λάβαμε το παρακάτω "οδοιπορικό" το οποίο αναδημοσιεύουμε :
Πρόσφατα βρέθηκα στην πανέμορφη παλιά πόλη της Κέρκυρας. Από το νέο φρούριο της παλιάς πόλης όπου και βρέθηκα για να θαυμάσω το λιόγερμα, παρατήρησα απέναντι ένα μικρό καταπράσινο νησάκι, ολόιδιος ο παράδεισος. Την άλλη μέρα έμαθα ότι το πρόκειται για το νησάκι Βίδος που απέχει μόλις 1200 μέτρα από το παλιό λιμάνι της Κέρκυρας. Από εκεί αναχωρεί καθημερινά βάρκα που σε φέρνει στο νησάκι μέσα σε 10 λεπτά .
Στην αρχαιότητα το νησάκι αυτό ήταν γνωστό ως το νησί της Ήρας και για τον Θουκυδίδη ως η αρχαία Πτυχία. Οι Βενετοί οι οποίοι κυριάρχησαν στην Κέρκυρα από το 15ο έως και τον 18ο αιώνα μ.Χ. κατασκεύασαν ένα μεγάλο τούνελ το οποίο συνέδεε το παλαιό φρούριο της Κέρκυρας με τον Βίδο. Από το παλαιό φρούριο έστελναν οι Βενετσιάνοι μέσω αυτού του τούνελ στο νησάκι όλους τους εγκληματίες για εγκλεισμό τους στις τοπικές φυλακές που οι ίδιοι κατασκεύασαν και ως εκ τούτου το νησάκι αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί ως το μεσαιωνικό «Αλκατράζ» της Κέρκυρας.
Στο μεσαίωνα το νησάκι μετονομάστηκε σε Βίδο ή νησί του Μαλιπιέρο, πιθανόν από την παραφθορά του ονόματος του ευπατρίδη ιδιοκτήτη του Guido Malipiero. Στη συνέχεια για πολλά χρόνια το νησάκι ονομαζόταν Νησί του Αγίου Στεφάνου. Αυτό προκύπτει και από το Ανδηγαυικό Δίπλωμα του Καρόλου του Γ΄ το 1332 μ.Χ. που αναφέρει ότι το νησί παραχωρείται μεταξύ των φέουδων, μνημονευόμενο ως «Insula Santi Stephani». Οι Γάλλοι έκτισαν στο Βίδο ένα μεγάλο φρούριο το οποίο στη συνέχεια επαναοικοδόμησαν σε μεγαλύτερη κλίμακα οι Άγγλοι, οι οποίοι ήταν οι επόμενοι κατακτητές του και οι οποίο κατεδάφισαν τελικά το μνημειώδης αυτό φρούριο .
Τον Δεκέμβριο του 1916 φθάνουν στην Κέρκυρα 130.000 Σέρβοι στρατιώτες μετά την ήττα που υπέστησαν από τους Αυστριακούς και βρίσκουν καταφύγιο στο νησί του Βίδο ανάμεσα στα χαλάσματα των αγγλικών οχυρών. Οι κακουχίες, οι ασθένειες και οι κακές συνθήκες υγιεινής αποδεκάτισαν 30.000 Σέρβους μετατρέποντας το νησί σε ένα μεγάλο νεκροταφείο. Το 1936 δόθηκε άδεια στη Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση και έχτισαν στην ανατολική πλευρά του νησιού το Σέρβικο Μαυσωλείο (μνημείο και νεκροταφείο των Σέρβων στρατιωτών). Έκτοτε έρχονται κάθε χρόνο για προσκύνημα και τέλεση μνημόσυνου οι επιζήσαντες εκείνης της περιόδου.
Το 1918 έως το 1926 το νησί έγινε παράρτημα των εγκληματικών φυλακών Κέρκυρας . Αυτή η φυλακή μετατράπηκε το 1945 σε αγροτικό σωφρονιστικό κατάστημα ανηλίκων η λειτουργία του οποίου βασιζόταν στην ενασχόληση των τροφίμων του σε αγροτικές κυρίως εργασίες. Στη συνέχεια μετατράπηκε σε σωφρονιστικό κατάστημα ανηλίκων υψίστης ασφαλείας από το 1948 έως το 1976. Τότε παραχωρήθηκε στον Ε.Ο.Τ και το 1989 παραχωρήθηκε τελικά στο Δήμο Κερκυραίων.
Μεταξύ των αξιοθέατων του νησιού είναι : τα εναπομείναντα ερείπια του φρουρίου του Βίδου, το απίθανης αρχιτεκτονικής σέρβικο μαυσωλείο, ο υπέροχος Φάρος του νησιού που βοηθάει στη ναυσιπλοΐα καθώς και το όμορφο χοντροκόκινο εκλεκτιστικό σπίτι του νησιού (ερειπωμένο εσωτερικά) που χρησιμοποιήθηκε πιθανόν σαν διοικητήριο των φυλακών και το 1978 σαν σκηνικό της ταινίας «Fedora» του Billy Wilder με πρωταγωνιστές τους Michael York και Henry Fonda.
Το νησί παραμένει ακατοίκητο μέχρι σήμερα, με έκταση 530 στρεμάτων και αποτελεί ένα μικρό φυσικό παραθαλάσσιο παράδεισο. Φημίζεται για την πλούσια πανίδα του (φασιανοί, πέρδικες, αγριοκούνελα, σκαντζόχοιροι καθώς και αν είστε τυχεροί όπως ήμασταν εμείς μπορεί να δείτε στο βόρειο πέλαγός του, φώκιες και δελφίνια) καθώς και για την μοναδική μεσογειακή του χλωρίδα(υπέροχα τεράστια πεύκα, ορθόκλαδα κυπαρίσσια, πανέμορφους ελαιώνες). Το νησάκι περικλείουν πανέμορφες παραλίες με την βόρεια και την δυτική του (Μαϊστρο) να ξεχωρίζουν. Μην παραλείψετε να κάνετε ένα μοναδικό περίπατο, το γύρο του νησιού ακολουθώντας το μοναδικό παραθαλάσσιο μονοπάτι που διαθέτει και που η διάρκεια του είναι περίπου μιάμιση ώρα.
Σας προτείνουμε να απολαύσετε το υπέροχο ηλιοβασίλεμα κάτω από σκιά των μεγάλων πεύκων του υπαίθριου καφέ του λιμανιού του Βίδου, με συντροφιά μια παγωμένη τοπική gingerbeer αγναντεύοντας την μαγική παλιά πόλη της Κέρκυρας.
Κωνσταντίνος Κ. Καντούτσης
Ευχαριστούμε τον αναγνώστη μας για το πανέμορφο αυτό οδοιπορικό

Παρασκευή 1 Μαΐου 2009

Ζωγραφίζοντας μια ιστορία - Πρωτομαγιά στη Κέρκυρα (X.Παχής)

Πρωτομαγιά στη Κέρκυρα του Χ. Παχή, eλαιογραφία σε μουσαμά (61cm X 50cm)

(Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλ.Σούτσου)

Οπως είχαμε γράψει στην περσυνή ανάρτηση με τίτλο "Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι" (με αφορμή την ημέρα της Πρωτομαγιάς), ο λαός τα παλιά χρόνια πίστευε πως οι άνθρωποι το μήνα Μάη ήταν ευάλωτοι σε λογής-λογής μάγια. Αυτός ήταν ο λόγος που οι κάτοικοι της υπαίθρου δεν επιχειρούσαν κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου μήνα καμιά σοβαρή εργασία, ούτε όμως και παντρεύονταν αφού πίστευαν πως ο γάμος δεν θα στέριωνε. Κατά μία εκδοχή ίσως αυτές οι δεισιδαιμονίες να είχαν τις ρίζες τους σε παλαιότερες πρακτικές των Ρωμαίων οι οποίοι τον μήνα Μάη διοργάνωναν μια τελετή τα Λεμούρια , τη γιορτή των νεκρών προκειμένου να εξευμενίσουν τα πνεύματα των νεκρών τα οποία όπως πίστευαν ανέβαιναν τον μήνα Μάη στη γη και περιφέρονταν από σπίτι σε σπίτι με σκοπό να τρομάξουν τους ενοίκους.

Το πρωτομαγιάτικο στεφάνι που συνηθίζουμε να κρεμάμε πάνω από την εξώθυρα του σπιτιού μας την Πρωτομαγιά μεταξύ άλλων είχε τελετουργικό χαρακτήρα αφού πιστευόταν πως πρόσφερε ευετηρία στο σπιτικό ειδικά όταν ανάμεσα στα λογής-λογής λουλούδια έβαζαν ένα σκόρδο (για το κακό μάτι, τη βασκανία) η ένα αγκάθι ως αποτρεπτικό οποιουδήποτε κακού.

Σύμφωνα με μια παράδοση "τα δέντρα έχουν ψυχή και νοιώθουν και ακούνε". Εκτός λοιπόν από το Πρωτομαγιάτικο στεφάνι κατά το μήνα Μάη, τον τελευταίο μήνα της Ανοιξης όπου η ανθοφορία φτάνει στο αποκορύφωμά της, σε αλλοτινές εποχές τόσο στις πόλεις όσο και στα χωριά πραγματοποιούνταν συλλογικές πρακτικές που αποσκοπούσαν θα λέγαμε στην συμβολική μιμητική αναπαράσταση του θανάτου και της ανάστασης με σκοπό την πρόκληση ανθοφορίας της γης.

Στον παραπάνω πίνακα του Χ. Παχή "Πρωτομαγιά στη Κέρκυρα" βλέπουμε να απεικονίζεται ένα τέτοιο έθιμο όπου νέοι ντυμένοι γιορτινά φορώντας κάτασπρα παντελόνια και πουκάμισα, με κόκκινα ζωνάρια και κόκκινα μαντήλια στο λαιμό τραγουδούσαν ζωηρά τραγούδια που εξυμνούσαν την άνοιξη γύρω από έναν κορμό τρυφερού κυπαρισσιού (το οποίο έπρεπε απαραίτητα να είναι ίσιο και φουντωτό, δείγμα υγείας και ευρωστίας). Το σκέπαζαν με κίτρινες μαργαρίτες και άλλα λουλούδια και του κρεμούσαν ένα στεφάνι. Στα χλωρά κλαδιά του έδεναν μεταξωτά μαντίλια, ζωνάρια και κορδέλες ενώ στο στεφάνι κρέμαγαν διάφορα φρούτα και χορταρικά της εποχής συμβολίζοντας έτσι την ευγονία. Αυτό το δέντρο που αποκαλούνταν "μαγιόξυλο" και θεωρούνταν σύμβολο της υγείας και της ευγονίας, οι νέοι αφού το περιέφεραν από σπίτι σε σπίτι (για να φέρουν μέσω της ομοιοπαθητικής μεθόδου που χαρακτήριζε τις παραδοσιακές κοινωνίες την υγεία κια την ευγονία σε κάθε σπιτικό) έπειτα το έστηναν στη μέση της πλατείας του χωριού, της πόλης και με τη συνοδεία ενός ντεφιού, ενός ατσαλένιου τριγώνου (περίπου όπως το Χριστουγεννιάτικο τρίγωνο που λέγανε τα καλάντα) αλλά και άλλων τοπικών μουσικών οργάνων πιάνανε το χορό γύρω από το δέντρο (ή μαγιόξυλο).
Με αυτές τις πρακτικές πίστευαν πως όλη η τοπική κοινότητα θα απολάμβανε υγεία και καλή σοδειά από τις καλλιέργειές τους.
Ενα από τα ανοιξιάτικα τραγούδια που τραγουδιούνταν στη Θράκη είναι και το
Λεν ήρθι Μαής κι άνοιξη
από το CD " Η περπερούνα" της Δόμνας Σαμίου
Λεν ήρθι Μαής - αμάν γκελ αμάν
λεν ήρθι Μάης κι άνοιξη
ήρθι Μάης κι άνοιξη
ήρθι , ήρθι το καλοκαίρι.
Λεν ανθίζουν τα - αμαν γκελ αμαν-
λεν ανθίζουν τα τριαντάφυλλα
ανθίζουν τα τριαντάφυλλα
τα μο - τα μοσχομυρισμένα
Λεν άσπρο τριαντα - αμαν γκελ αμαν -
λεν άσπρο τριαντάφυλλο φορώ
άσπρο τριαντάφυλλο φορώ
και θε- και θέλω να το βάψω.
Λεν κι αν θα το βά- αμαν γκελ αμαν-
λεν κι αν θα το βάλω στη βαφή
πολλές - πολλές καρδιές θα κάψω.....

Εύχομαι λοιπόν καλό μήνα και να
"πιάσετε το μαγιόξυλο"
για να πάνε όλα καλά στο σπιτικό σας....