ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτισμός-Τουρισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτισμός-Τουρισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011

Παράδοση & τουρισμός στην Ολυμπο της Καρπάθου

Φωτό : εφμ Καθημερινή
Μετά από μια περίοδο εργασιακής φρενίτιδας η οποία με κράτησε μακριά από τα blogs τόσο τα δικά μου όσο και των άλλων συνοδοιπόρων του διαδικτύου, συνεχίζουμε τα ταξίδια μας (πραγματικά, εικονικά, πολιτιστικά, πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά).

Αυτή τη φορά χαρήκαμε που σε πρωτοσέλιδο της εφμ Καθημερινής της Κυριακής 10.7.2011 είδαμε μια χαρακτηριστική εικόνα υπό τον τίτλο "Παράδοση και τουρισμός στην Ολυμπο της Καρπάθου".  Στην εικόνα εμφανίζονται η Μυροφόρα και η Ανιεζούλα (που φορούν την παραδοσιακή καθημερινή τους φορεσιά) να παρακολουθούν την αμέριμνη τουρίστρια που διασχίζει την κεντρική πλατεία της Ολύμπου. Η εικόνα θέτει εύλογα το ερώτημα εάν μπορούν να συνυπάρξουν η παράδοση με τον τουρισμό. Σύμφωνα με το άρθρο:

" Στο χωριό Ολυμπος της Καρπάθου -η Ελυμπος όπως την λένε οι ντόπιοι- η παράδοση αντιστέκεται. Απομονωμένοι στα βόρεια του νησιού, πολλοί από τους κατοίκους φορούν ακόμα τις νησιώτικες φορεσιές τους, μιλούν με ένα ιδίωμα που διατηρεί δωρικά στοιχεία, ασκούν δραστηριότητες των περασμένων αιώνων και μαγειρεύουν παλιές συνταγές με σύγχρονα μέσα. Η Oλυμπος είναι μία από τις σπάνιες εξαιρέσεις καταλοίπου μιας Ελλάδας, που παρά τη φτώχεια της είχε ελπίδα και αγωνιζόταν για το αύριο, χωρίς να αρνείται την κερδοφόρο «εισβολή» του ξένου. Αλλωστε, ούτε οι τουρίστες πτοήθηκαν από την κατάσταση στη σημερινή Ελλάδα και φέτος έρχονται ακόμα περισσότεροι στα νησιά μας."

Φυσικά κανείς δεν αμφισβητεί την αλήθεια του άρθρου. Πράγματι οι Ολυμπίτες υποδέχονται με απλόχερη φιλοξενία τους τουρίστες παρά το γεγονός πως οι ορδές των τουριστών συνήθως  καθοδηγούνται σε πολύ συγκεκριμένα μαγαζιά από τους εκάστοτε αλλοδαπούς συνοδούς τους (ο νοών νοήτω). Αρνητικό για το χωριό είναι πως η επίσκεψη των τουριστών στο χωριό εξαντλείται στα πλαίσια μίας απλής "ημερήσιας εκδρομής" που κατά την ταπεινή μου γνώμη το μόνο που καταφέρνει είναι να εθίζει τους ντόπιους στο εύκολο κέρδος, αφού οι τουρίστες είναι περαστικοί και η διάρκεια των επισκέψεών τους δεν διαρκεί πάνω από 3 περίπου ώρες. Επειτα όταν οι τουρίστες φεύγουν, το χωριό ερημώνει και οι κάτοικοι απομένουν να μετρούν τα πρόσκαιρα οικονομικά οφέλη που δεν διαρκούν πάνω από κάνα δίμηνο κάθε χρόνο. Αυτή είναι η μία πραγματικότητα. 

Η άλλη είναι πως το χωριό ερημώνει. Δίχως τακτικές συγκοινωνίες που να ενώνουν το απομακρυσμένο χωριό της Ολύμπου με τα υπόλοιπα χωριά της Καρπάθου η διαβίωση των μονίμων κατοίκων ολοένα και δυσκολεύει. Οι ντόπιοι επιδιώκουν να εξασφαλίσουν μία μονιμότερη συνεργασία με τουριστικούς πράκτορες προκειμένου να αποκτήσει ο τόπος τους έναν πιο υγιή και ποιοτικό τουρισμό που δεν θα αφήνει μοναχά τη σκόνη του αλλά θα διανυκτερεύει στην Ολυμπο και  θα δίνει την ευκαιρία (και τον απαιτούμενο χρόνο) στον επισκέπτη να έρθει σε επαφή με τον σπάνιο λαϊκό πολιτισμό των Ολυμπιτών. Παρά τις φιλοτιμες όμως προσπάθειές τους, εάν δεν εξασφαλιστούν οι κατάλληλες υποδομές από την πολιτεία, ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει.

Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε βίντεο που δείχνει πλάνα από τη γιορτή που διοργάνωσαν οι Ολυμπίτες προς τιμήν τουριστικών πρακτόρων από τη Βόρεια Ελλάδα προσπαθώντας να τους ευχαριστήσουν για την τιμή που τους έκαναν να επισκεφτούν το απόμακρο χωριό τους.



Το βίντεο συνοδεύεται από το παρακάτω κείμενο :
" Όλυμπος Καρπάθου 12 Ιουνίου Από την υποδοχή των 80 τουριστικών πρακτόρων από την βόρεια Ελλάδα για να εντάξουν περισσότερες επισκέψεις στο νησί μας


Είπαν και έγραψαν τα καλλίτερα λόγια για το χωριό μας αν και ο Καλλικράτης συμβάλλει στη ερήμωση του (το δημοτικό σχολείο κλείνει - οι 4 μαθητές που απόμειναν θα πάνε στο σχολείο Διαφανίου-) , στα καφενεία οι ηλικιωμένοι δεν μπορούν να βρουν τέσσαρα άτομα για να παίξουν χαρτιά , οι γυναίκες με τη παραδοσιακή στολή ,που οι περισσότερες κρατούν ραβδί για να περπατούν όλο και λιγοστεύουν, το πιο παραδοσιακό χωριό της Ελλάδος, στάθηκε στο ύψος του όπως πάντα ξέρει να κάνει χρόνια τώρα, με μοναδικά όπλα, τον Πολιτισμό,την Παράδοση ,το Χρώμα τον Ρυθμό και τη Μελωδία.Οι εστιάτορες πρόσφεραν φαγητό και προσωπική εργασία. Οι λιγοστοί εναπομείναντες νέοι (εξαιρουμένων των περιόδων του Πάσχα και τον Αύγουστο μήνα) δύσκολα απαρτίζουν ένα χορευτικό σύνολο πια. Παρ' όλα αυτά χόρεψαν με αντίξοες καιρικές συνθήκες και συνάρπασαν τους επισκέπτες του χωριού!


Υπογραφή
Μουσείο Β.Χατζηβασίλη"

Πριν από μερικά χρόνια πολλές οικογένειες εγκατέλειψαν το χωριό επειδή δεν υπήρχε Λύκειο. Οταν επομένως το παιδί μιας οικογένειας έφτανε σε ηλικία φοίτησης στο Λύκειο ολόκληρη η οικογένεια αναγκαζόταν να μεταναστεύσει στη πρωτεύουσα του νησιού, ή στη Ρόδο ή στον Πειραιά ξεκινώντας μια νέα ζωή με αποτέλεσμα ολοένα να μειώνονται οι πιθανότητες επιστροφής στα πάτρια εδάφη- εξαιρουμένων κάποιων πρόσκαιρων επισκέψεων (Πάσχα-Καλοκαίρι)- αφού ακόμη και οι συγκοινωνίες αποτελούν μία υπολογίσιμη δαπάνη για μια τετραμελή οικογένεια.  Τώρα έκλεισε το Δημοτικό (στα πλαίσια των συγχωνεύσεων των σχολείων), με βέβαιο αποτέλεσμα πως ολοένα και περισσότερες οικογένειες με μικρά παιδιά θα αναγκαστούν να μεταναστεύσουν, το πιθανότερο με δυσμενή αποτελέσματα για το δημογραφικό του χωριού.

Λύσεις υπάρχουν, όχι όμως δίχως τη μέριμνα και τη στήριξη της πολιτείας. Για παράδειγμα η Ολυμπος της Καρπάθου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως οικομουσείο κάτι το οποίο κατά την ταπεινή μου γνώμη θα έλυνε πολλά λειτουργικά προβλήματα του τόπου και θα προσέλκυε σε μία μονιμότερη βάση ποιοτικότερο τουρισμό. Ο θεσμός του οικομουσείου αναδείχθηκε στην Ευρώπη με σκοπό τη διάσωση και την ερμηνεία των πολιτισμικών καταλκοίπων των ανθρώπινων κοινοτήτων. Ζητούμενη είναι η αλληλεπίδραση φυσικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος καθώς και η διάσωση σπάνιων πολιτισμικών επιβιώσεων λόγω του ιδιόμορφου κοινωνικού, οικονομικού και οικιστικού χαρακτήρα της Ολύμπου. Επίσης η προσπάθεια μιας οικοτεχνικής ανάπτυξης παραδοσιακών προϊόντων καθώς και η ανάγκη για πληθυσμιακή, πολιτισμική και κοινωνική ανανέωση θα μπορούσε να αποτελέσει έναν από τους στόχους αυτής της ενέργειας . Στα οικομουσεία συνηθίζεται να συμμετέχουν οι ντόπιες κοινότητες απλά με την καθημερινότητά τους. Μέσα από ένα ταξίδι στο "χώρο και στον χρόνο" δυνητικά θα μπορούσε η Ολυμπος να προωθήσει μια βιωματική σχέση του επισκέπτη με την πολιτιστική κληρονομιά της και να εμπλουτίσει με νέα στοιχεία το τουριστικό προϊόν του νησιού. Βέβαια προκειμένου να διαμορφωθεί η Ολυμπος σε Οικομουσείο θα πρέπει να προεξοφληθούν στοιχειώδεις υποδομές όπως π.χ. στοιχειώδης συγκοινωνιακή γραμμή (οδική και ακτοπλοϊκή) που να εξαφαλίζει την απρόσκοπτη μεταφορά ανθρώπων από /προς την Ολυμπο καθώς και τις αναγκαίες για μια αξιοπρεπή διαβίωση στοιχειώδεις υποδομές (σχολεία-γιατρούς-συγκοινωνίες). Μόνο έτσι θα συγκρατηθεί η φυγή των νέων ατόμων και οικογενειών από το χωριό και θα προκύψει ανάπτυξη με όλα τα θετικά που αυτή συνεπάγεται όχι μόνο για την Ολυμπο αλλά γενικότερα για τον τόπο μας.

Πέμπτη 12 Αυγούστου 2010

Αύγουστέ μου με τα πανηγύρια σου.....δυό φορές νάσουν το χρόνο....

Εγώ δεν είμαι πλούσια
μα δεν παραπονούμαι
γιατί τις μέρες μου μπορώ
να τις ευχαριστιούμαι


Αυτά τα λόγια σιγοτραγούδαγε η Καλλικατζαρελένη καθώς ήρθε στη πυρωμένη από τον καύσωνα βεράντα, εδώ σε κάποια συνοικία της μεγαλούπολης. 
"Τρεις κι ο κούκος απομείναμε στη πόλη", συνέχισε, "μα η Αθήνα είναι πανέμορφη τώρα που ξαλάφρωσε από τα πολύβοα πλήθη.
....Αύγουστος μήνας...
Κάποιοι πλατσουρίζουν σε απόμακρες ή πολυσύχναστες παραλίες....
Κάποιοι άλλοι πλατσουρίζουν στη μπανιέρα του σπιτιού τους και τσιτσιρίζονται από τον καύσωνα των πόλεων.....
.....Αύγουστος μήνας....
...Ο μήνας με τα περισσότερα πανηγύρια.....
Σε κάθε γωνιά της ελλάδας οι άνθρωποι θα αποτινάξουν τις έννοιες και θα τραγουδήσουν και θα χορέψουν....
Και πολύ καλά θα κάνουν
Αλλωστε
ΖΩΗ δεν είναι μόνο η κρίση,
Δεν είναι μόνο η πολιτική
Είναι και αυτές οι μικρές χαρές της καθημερινότητας που κοντεύουμε να ξεχάσουμε....
...Αύγουστος μήνας....
Αλήθεια πότε ήταν η τελευταία φορά που σιγοτραγουδήσαμε ένα τραγούδι?
Πότε αγγίξαμε το χέρι του διπλανού μας για να τον ξεσηκώσουμε να χορέψει?
....Αύγουστος μήνας....
ΖΩΗ δεν είναι μόνο η θλίψη ή η οργή...
Είναι και η συνεύρεση με τους συνανθρώπους μας
Είναι και τα γλέντια και οι χαρές
Οι κρίσεις έρχονται και παρέρχονται
Αλλοτε αληθινές και άλλοτε φτιαχτές με σκοπό να μας φοβίσουν, να μας αποδυναμώσουν.
....Αύγουστος μήνας....
Η κρίση κάποτε θα περάσει....θάχει περάσει όμως κι η ζωή μας....
Στο χέρι μας είναι να στηρίξουμε το χέρι του συνανθρώπου μας και να μας στηρίξει και αυτός, να διατηρήσουμε τη ψυχραιμία μας και τη ψυχική μας ισορροπία.
Δεν χρειάζονται πολλά
Ενα χαμόγελο, λίγη συντροφικότητα και ένα κάτι από τον καθένα μας 
φτάνουν και περισσεύουν"





Κάτι τα λόγια της Καλλικατζαρελένης, κάτι το κέφι από ένα πανηγυράκι που είδαμε στο βίντεο από την Ολυμπο της Καρπάθου, κάτι οι υψηλές θερμοκρασίες της πρωτεύουσας παρασυρθήκαμε κι εγώ με την Μελένια και το ρίξαμε στο χορό και στο τραγούδι :

 Δόξες και πλούτη στη ζωή
καρφιά'ναι στο κορμί μας.
Μόνο στο γλέντι, στο χορό
θα βρει χαρά η ψυχή μας


Κι ευθύς αμέσως σηκώσαμε τη ματιά προς τον ουρανό μήπως και δούμε κάποια στιγμή τ΄Αυγουστιάτικο φεγγάρι που καθώς λένε είναι το ομορφότερο όλου του χρόνου...

Μα μη βιάζεστε, είναι νωρίς για τ΄Αυγούστου το φεγγάρι, αναφώνησε η Καλλικατζαρελένη

Απόψε πάντως ο Αυγουστιάτικος ουρανός θα μας χαρίσει βροχή από πεφταστέρια (Περσείδες)  (σχετικό άρθρο εδώ)


Απόψε πραγματοποιείται στην Ολυμπο της Καρπάθου
εκδήλωση προς τιμήν του Αντρέα Λεντάκη.
Οι υποχρεώσεις μας κράτησαν μακριά 
...Το βλέμμα μας όμως θάναι στραμμένο προς τον ουρανό ...
...η σκέψη μας θα ταξιδεύει μαζί με τους Περσείδες,
θα τριγυρνά κάπου εκεί ανάμεσά τους
θα ανακατεύεται ανάμεσα στις μουσικές και στα τραγούδια
η φωνή μας θα σιγομουρμουρίζει τα τραγούδια και τους σκοπούς
...των πανηγυριών του Αυγούστου...

...."Αύγουστε καλέ μου μήνα δυό φορές νάσουν το χρόνο"....

Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010

Τουρισμός-Πολιτισμός : Ξενοδοχεία Xenia (Ανεπανόρθωτες καταστροφές στο Xenia της Σάμου)

Στην Αρχαία Ελλάδα η φιλοξενία θεωρούνταν πράξη αρετής. Από την αρετή της φιλοξενίας λοιπόν πήραν το όνομά τους τα ξενοδοχεία "Xenia" τα οποία σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν από τον ΕΟΤ στις δεκαετίες '50 και '60. Μισό αιώνα προτού η έννοια της "πράσινης ανάπτυξης" αποκτήσει τη σημερινή ψευτοκουλτουριάρικη σημασία της, τα κτίρια των Xenia  ενταγμένα και εναρμονισμένα στο φυσικό τους περιβάλλον αποτέλεσαν πρότυπο αρχιτεκτονικής τάσης η οποία ακόμη και σήμερα μελετάται τόσο στην Ελλάδα (Ε.Μ.Π.) όσο και σε αρχιτεκτονικές σχολές του εξωτερικού. Το κτιριακό τους πρόγραμμα σκοπό είχε να προβάλλει την ελληνική φύση την οποία χρησιμοποίησαν οι αρμόδιοι αρχιτέκτονες για να σχεδιάσουν τους χώρους όπου οι επισκέπτες θα περνούσαν τον ελεύθερο χρόνο τους. Η μελέτη έγινε από ομάδα αρχιτεκτόνων της Τεχνικής Υπηρεσίας του ΕΟΤ με προϊστάμενο τον Άρη Κωνσταντινίδη (1957-1967) ο οποίος αποτύπωσε τη θέώρησή του γύρω από την αρχιτεκτονική στη φράση "Η αρχιτεκτονική φυτρώνει στην γη που βρίσκεται και έχει άμεση σχέση με αυτήν όπως το δένδρο ή ο θάμνος"(πληροφορίες αλλά και σχετικά βίντεο για τον Αρη Κωνσταντινίδη βρίσκετε εδώ) και η κατασκευή έγινε με χρήματα του ελληνικού λαού.

Από το 1970 και μετά τα Xenia παραμελήθηκαν, ερήμωσαν, βεβηλώθηκαν και άλλοτε οδηγήθηκαν στην εγκατάλειψη και τον μαρασμό, άλλοτε κακοποιήθηκαν βάναυσα από σύγχρονες ανεξέλεγκτες παρεμβάσεις στις κτιριακές υποδομές και άλλοτε απλώς κατεδαφίστηκαν......(διαβάστε σχετικές μαρτυρίες εδώ) Η κατεδάφιση, απαξίωση και εγκατάλειψη, αλλά και η κακοποίηση των κτιριακών υποδομών έχει από καιρό προκαλέσει αντιδράσεις της ελληνικής και ξένης αρχιτεκτονικής κοινότητας  (βλ. εδώ)  αφού τα ξενοδοχεία Xenia αποτέλεσαν κομμάτι της σύγχρονης πολιτιστικής-αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της χώρας μας  και πρότυπα μιας ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής τάσης. Μαζί με τα xenia αργοσβήνουν και χάνονται πολύτιμα τεκμήρια τέχνης επώνυμων καλλιτεχνών με τα οποία τα Xenia είχαν στολιστεί/διακοσμηθεί.

Στο blog  "Σάμος ώρα να φεύγουμε;" διαβάζουμε σε ένα κέιμενο με τίτλο "Βάνδαλοι και άξεστοι ή ανεύθυνοι και ανόητοι;" (ολόκληρη την ανάρτηση τη διαβάζετε εδώ) πως στη Σάμο ζητήθηκε από την ιδιοκτήτρια Εταιρεία Τουριστικών Ακινήτων να προβεί σε καθαρισμό του χώρου στο Xenia. Πράγματι, η εταιρεία έστειλε εργολάβο να καθαρίσει το ΧΕΝΙΑ...Κανείς δεν σκέφτηκε ότι καλό θα ήταν να στείλουν κάποιον να επιβλέψει...Κάποιον να ρίξει μια ματιά έστω, να δει τι υπάρχει μέσα σε αυτό το ξενοδοχείο...Μα μήπως εκείνοι τα πλήρωσαν; Δικό τους είναι και ό,τι γουστάρουν κάνουν....Και μιας και μάλλον δεν έχουν ακόμα "ξεμπερδέψει"...αλλά και επειδή δεν έχω δει ακόμα πουθενά στο διαδίκτυο φωτογραφία της...Σας επισημαίνω "κύριοι" και αυτή τη μικρή τοιχογραφία...(έργο του Φασιανού) Φαντάζομαι ότι θα φροντίσετε να αφαιρέσετε την κάσα για να ... ολοκληρώσετε το έργο σας ...




....Ετσι η πολύτιμη επίπλωση των χώρων του Xenia (ρημαγμένη πια) πετάχτηκε στα σκουπίδια ενώ κανείς δεν έδωσε σημασία στα ιδιαίτερα διακοσμητικά στοιχεία που στόλιζαν συνήθως όλα τα  Xenia ζωγραφισμένα από γνωστούς και αναγνωρισμένους ζωγράφους όπως ο Βασιλείου, ο Τσαρούχης κλπ Συνεχίζοντας στο άρθρο του ο Ντίνος λέεει αναφερόμενος στις ζωγραφιές που μας άφησε  ως παρακαταθήκη ο Φασιανός αλλά πετάχτηκαν στη κυριολεξία από τους βάρβαρους Νεοέλληνες:


Ναυτάκια και ... καμάκια και αεροπλανάκια....Οι απελπισμένοι μετανάστες που είχαν βρει καταφύγιο μέσα στο κτήριο, σεβάστηκαν τον τοίχο αυτό... Είναι από τους λίγους (τοίχους) που δεν έγραψαν συνθήματα...


Δε νομίζω να γνώριζαν την χρηματική ή συλλεκτική του αξία....Απλή, ανθρώπινη ευαισθησία διέθεταν που οι "κύριοι" της ΕΤΑ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ........Δεν συνηθίζω τέτοιους χαρακτηρισμούς σε αυτό το μπλογκ...Αξίζει όμως να κάνω μια εξαίρεση...ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ "ΚΥΡΙΟΙ". Δεν είστε απλώς ανίκανοι και ανεύθυνοι! Είστε ΗΛΙΘΙΟΙ, ΑΞΕΣΤΟΙ, ΒΑΝΔΑΛΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΟΙ!

Εμείς ενώνουμε τη φωνή μας με τη φωνή του Ντίνου μήπως και ευαισθητοποιηθεί κανένας αρμόδιος.
- Με ποιό δικαίωμα στερούμε τα έργα αυτά από τις αυριανές γενιές?
- Δεν θα μπορούσαν άραγε τα κτίρια να διασωθούν και να τα χρησιμοποιήσει η τοπική κοινωνία για σχολεία ή για σχολές τουριστικών επαγγελμάτων αντί να χτίζονται διαρκώς καινούργια κτίρια?
- Δεν θα μπορούσαν άραγε τα πολύτιμα διακοσμητικά στοιχεία αυτών των φωτισμένων δημιουργών να μεταφερθούν και να εκχωρηθούν σε κάποια Μουσεία ????
- Αυτό είναι τελικά το όραμα και το νέο δόγμα για την έννοια "Πολιτισμός-Τουρισμός"???????
- Πότε επί τέλους θα δούμε στον τόπο μας να σχεδιάζεται μια οργανωμένη πολιτιστική πολιτική που στόχο θα έχει να διασώσει την υπάρχουσα Δημόσια περιουσία (την οποία εμείς οι πολίτες έχουμε πληρώσει) και να την αξιοποιήσει για το κοινό καλό ?????
- Γιατί οι Δημόσιες Αρχές είναι τόσο ανεύθυνες και τόσο σπάταλες???? Αλλοι  ακριβοπληρώνουν για να αποκτήσουν τα έργα φωτισμένων δημιουργών και το Δημόσιο τα πετάει???? Γιατί????

*Οι φωτό είναι από το blog Σάμος ώρα να φεύγουμε;  εκτός από την πρώτη που είναι από ένα φοιτητικό blog αρχιτεκτόνων το οποίο παρέλειψα να σημειώσω

Προσθήκη 1η
Μετά από πρόταση του Πέπε έψαξα να βρω εξωτερική φωτογραφία του Ξενία Σάμου. Βρήκα λοιπόν το παρακάτω βίντεο που τραβήχτηκε από ένα ζευγάρι Ολλανδών (επισκεπτών του νησιού) και είναι αποκαλύπτικό αλλά και σοκαριστικό. 
 

Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010

Πολιτισμός - Τουρισμός : Λόγω έλλειψης προσωπικού θα παραμείνουν κλειστοί αρχαιολογικοί χώροι και Μουσεία



Ανακλήθηκε λένε η προκήρυξη 2.584 θέσεων έκτακτου προσωπικού που προορίζεται για τις Εφορίες Αρχαιοτήτων, τα Μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους

Το αιτιολογικό της ανάκλησης σύμφωνα με το ΥΠ.ΠΟ. σχετίζεται με λόγους "διαφάνειας" και "αξιοκρατίας". Λένε πως δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες για την προκήρυξη των θέσεων έκτακτου προσωπικού. Δεν έχω λόγους να αμφισβητήσω την εγκυρότητα των επίσημων λόγων, παρ΄όλα αυτά αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα :

Κάποιοι χώροι Πολιτισμού (αρχαιολογικοί χώροι και Μουσεία) θα παραμείνουν κλειστοί λόγω έλλειψης προσωπικού!!!!!

Το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού αρκείται σε μία απλή περιγραφή της κατάστασης λέγοντας πως : «(...) ήδη το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών έχει κλείσει και καταβάλλεται προσπάθεια να ανοίξουν κάποιες αίθουσες με μεταφορά προσωπικού, έχει κλείσει μεγάλο μέρος του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών, έκλεισε ο Λευκός Πύργος στη Θεσσαλονίκη και για να ανοίξει θα κλείσει λόγω μεταφοράς προσωπικού μεγάλο μέρος (2/3 των αιθουσών) του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης, ενώ έχουν παραλύσει όλες οι υπηρεσίες και ιδίως οι περιφερειακές Εφορείες Αρχαιοτήτων, (οι οποίες δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τους πολίτες). Η σχεδόν ολοκληρωτική παράλυση των δραστηριοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού σε ό,τι αφορά το αντικείμενο των Αρχαιολογικών Εργων και των Αναστηλώσεων βρίσκεται μπροστά μας αφού κατά κύριο λόγο η λειτουργία του στηρίζεται σε συμβασιούχους των οποίων έληξαν οι συμβάσεις".

Στη δήλωση του αρμόδιου Υπουργείου αναφέρεται πως : «Κρίθηκε προσφορότερο να ανοίξει στο σύνολο του ο Λευκός Πύργος λόγω της υψηλής επισκεψιμότητάς του. Οι αίθουσες του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού που θα παραμείνουν ανοιχτές, προσφέρουν στους επισκέπτες αντιπροσωπευτική εικόνα του βυζαντινού πολιτισμού»!

Τελικά αναρωτιέμαι εάν τα κριτήρια με βάση τα οποία θα καλυφθούν (προσωρινά) οι ανάγκες των χώρων πολιτισμού θα βασίζονται στην επισκεψιμότητα των συγκεκριμένων χώρων ή στην  συνεισφορά τους στην επιστημονική έρευνα και την ανάδειξη του ελληνικού πολιτισμού σε διεθνές επίπεδο???? Γιατί αν για παράδειγμα η υψηλή επισκεψιμότητα του Λευκού Πύργου λειτουργήσει σε βάρος του Βυζαντινού Μουσείου της Θεσσαλονίκης (που αποδεδειγμένα έχει δραστηριοποιηθεί και έχει παράξει πολύτιμο επιστημονικό έργο στον τομέα του καθώς επίσης έχει προσδώσει κύρος στη χώρα μας σε διεθνές επίπεδο) τότε κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει πως στο μέλλον δεν θα επαναληφθεί η αφαίμαξη και υποβάθμιση κάποιων Μουσείων σε βάρος κάποιων άλλων με τη δικαιολογία της έλλειψης προσωπικού και με το πρόσχημα της υχηλής επισκεψιμότητας κάποιων Μουσείων συγκριτικά με κάποια άλλα.

Το "πολυσύχναστο" πολύ πιθανά θα νικά το "επιστημονικό" και την ποιότητα των εκθεμάτων.
Μήπως στο μέλλον θα έπρεπε να προγραμματίζεται έγκαιρα η πρόσληψη του αναγκαίου προσωπικού και όχι τη τελευταία στιγμή???? (Για παράδειγμα εφ΄όσον ήταν γνωστό πως έληγε μεγάλος αριθμός συμβάσεων στις 31.12.2009 τότε γιατί χρειάστηκε να εκπνεύσει αυτό το χρονικό περιθώριο και να συζητάμε τώρα που οι υπηρεσίες ήδη έχουν απογυμνωθεί από το προσωπικό την επαναπροκήρυξη του διαγωνισμού λόγω ατασθαλιών????)

Για να καταλάβουμε το μέγεθος αυτής της αναταραχής αρκεί να αναφέρουμε πως από σήμερα λόγω έλλειψης προσωπικού υπολογίζεται πως θα παραμείνουν κλειστά (εντελώς ή μερικώς) 23 μουσεία και 22 αρχαιολογικοί χώροι!!!

Προσωπικά δεν στηρίζω τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων stage αφού θεωρώ πως αυτό το είδος εργασίας είναι καταχρηστικό και προσομοιάζει σε καθεστώς δουλείας (αφού στους εργαζόμενους δεν καταβάλλονται ένσημα). Πιστεύω όμως πως θα πρέπει το Υπουργείο Πολιτισμού να στελεχωθεί όχι μόνο με επαρκές (σε αριθμό) προσωπικό για την εύρυθμη λειτουργία των αρχαιολογικών χώρων, Μουσείων, χώρων Τέχνης και ανασκαφικών εργασιών αλλά και από άτομα με ειδικά προσόντα (σπουδές, εμπειρία κλπ).

Τρόποι υπάρχουν για να βρεθούν λύσεις, πολιτική βούληση υπάρχει???
 
Ας αποσπαστούν άμεσα, πλεονάζοντες εργαζόμενοι από άλλες Δημόσιες Υπηρεσίες -με τα απαραίτητα προσόντα φυσικά- εν τέλει γιατί είναι τόσο δύσκολη η μετακίνηση εργαζομένων από μια Δημόσια Υπηρεσία σε μια άλλη??? Στις πολυεθνικές επιχειρήσεις συχνά χρησιμοποιείται στα παλίσια της εκπαίδευσης προσωπικού η διαδικασία που ονομάζεται "rotation" και οι υπάλληλοι μετακινούνται συχνά με σκοπό την απόκτηση νέων εμπειριών σε νέες θέσεις. Γιατί να μην ισχύσει αυτή η διαδικασία και στο Δημόσιο???? Ας αποδεσμευτούν οι πολυπληθείς Υπάλληλοι που βρίσκονται αποσπασμένοι από εδώ και από εκεί σε διάφορες διοικητικές θέσεις και ας τοποθετηθούν εκεί που υπάρχουν πραγματικές ανάγκες.
Εάν υπάρχουν περισσότερες εξειδικευμένες ανάγκες ας προσληφθούν άτομα με συμβάσεις αορίστου ή ορισμένου χρόνου, όχι όμως με συμβάσεις stage ή ωρομίσθιοι ή με μπλοκάκια. 
Ας αξιοποιηθούν επίσης οι Πτυχιούχοι του τμήματος Ελληνικού Πολιτισμού του Ανοικτού Πανεπιστημίου (....για τους οποίους  ακόμη εκκρεμεί η αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων....). Στην ανάγκη για πιο εξειδικευμένες θέσεις, ας σταλούν φοιτητές των  Αρχαιολογικών Σχολών και της Σχολής Καλών Τεχνών προκειμένου να στελεχώσουν τις Υπηρεσίες όπου υπάρχουν κενά, ακόμη και σε εθελοντική βάση (τουλάχιστον έως ότου επιλυθούν τα διαδικαστικά προβλήματα της πρόσληψης προσωπικού τα οποία κανονικά δεν θα πρέπει να δούμε να επαναλαμβάνονται στο μέλλον).
Εν τέλει ας αποσπαστεί μέρος του πολυπληθέστατου προσωπικού του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης σε άλλους χώρους προκειμένου να μην κλείσουν οι χώροι Πολιτισμού. Σε τελική ανάλυση Μουσεία με ανάγκες υπάρχουν πολλά, δεν υπάρχει μόνο το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης για να "βολεύεται" πληθώρα υπαλλήλων...... 
 
ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΟΙ ΧΩΡΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΛΟΓΩ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ!!!!!
 
Και μάλιστα σε έναν τόπο που όπως έχουμε επισημάνει διαθέτει τον μεγαλύτερο αριθμό Δημοσίων Υπαλλήλων.....!!!!!!!

Σε λίγο καιρό ανοίγει η τουριστική σεζόν. Στα προγράμματα των tour operators και των ταξιδιωτικών γραφείων, σημαντικό μέρος καταλαμβάνουν οι επισκέψεις αρχαιολογικών χώρων και Μουσείων.

Εάν δεν γίνουν άμεσα οι απαραίτητες ενέργειες και οι χώροι Πολιτισμού καταλήξουν να παραμείνουν κλειστοί τότε ένα είναι βέβαιο :

Πως οι επισκέπτες θα πάρουν των ομματιών τους και θα επιλέξουν άλλους τόπους, τόπους των οποίων οι διοικούντες σέβονται την πολιτιστική τους κληρονομιά....

Και τότε το νεοσύστατο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού δεν θάχει λόγο να υφίσταται αφού ούτε Τουρισμό θα έχουμε μα το κυριότερο....ούτε ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ 

Οταν ρώτησαν τον κ. Κ. Φώσκολο (αναπληρωτή διευθυντή Πυρηνικών Ερευνών στο Ινστιτούτο Paul Sherrer της Ελβετίας) "τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησε" απάντησε :

....Ενα θραύσμα αγγείου σε μια βιτρίνα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Μήλου, σμαλτωμένο με ένα μοναδικό γαλανό επίχρισμα τ΄ουρανού και της θάλασσας. Δεν είχα δει ποτέ κάτι τέτοιο, ένα "κομμάτι" που να διατηρεί τη μαγεία και το μυστήριό του.
Για να συμπληρώσει αμέσως μετά
...Κανείς όμως από το προσωπικό του Μουσείου δεν ήταν σε θέση να διηγηθεί την ιστορία του....

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2009

Πολιτισμός-Τουρισμός : Η αυτοτελής αξία του Πολιτισμού


Δανείζομαι τον τίτλο αυτής της ανάρτησης από το άρθρο του κ. Α.Καρκαγιάννη το οποίο βρήκα εξαιρετικό (μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο εδώ) και θέλησα να χρησιμοποιήσω σαν βάση για το ξεκίνημα καταγραφής κάποιων σκέψεων και προβληματισμών παρόμοιους με εκείνους που έθεσα σε προηγούμενη ανάρτηση (εδώ). Οι σκέψεις και οι προβληματισμοί αυτοί αναφέρονται στην απόφαση της νέας κυβέρνησης για την συστέγαση/συγχώνευση των Υπουργείων Πολιτισμού και Τουρισμού.

Δίχως να θέλω να αλλοιώσω στο ελάχιστο τον συλλογισμό του άρθρου του κ. Καρκαγιάννη ούτε να καπηλευτώ τις δικές του ιδέες , θα ήθελα να σταθώ (με δικά μου λόγια) σε κάποια σημεία/προβληματισμούς που θίγει στο άρθρο του, τα οποία αποτελούν και δικούς μου προβληματισμούς . Πρόθεσή μου είναι αυτή η ανάρτηση να αποτελέσει την πρώτη από μια σειρά αναρτήσεων όπου τα θέματα που θίγονται εδώ θα αναπτυχθούν/επεκταθούν σε επόμενες αναρτήσεις με την παράθεση ζωντανών παραδειγμάτων (τα οποία αναζητώ στο αρχείο μου) και θα τεθούν ως πρόκληση μιας ανοιχτής συζήτησης/ανταλλαγής απόψεων μαζί σας. Εύχομαι αυτές οι συζητήσεις να βοηθήσουν και να προβληματίσουν την νέα κυβέρνηση τώρα που είναι ακόμη νωρίς και να φρενάρουν κάθε ενέργεια που θα είχε βλαπτικές επιπτώσεις σε ένα απόλυτα παραγκωνισμένο τομέα της κοινωνικής μας ζωής, αυτόν του Πολιτισμού.

Ο κ. Καρκαγιάννης εκθέτει τους προβληματισμούς του (οι οποίοι ομολογώ πως με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη) και αναρωτιέται:

1."Τελικά ποιόν Πολιτισμό θα φροντίσει το Υπουργείο Πολιτισμού???"

2. "Εχει οριστεί ποιό για την κρατική πολιτική είναι το αυτοτελές αντικείμενο του Πολιτισμού? Και αν ναι, τελικά αξίζει να τοποθετηθεί κάτω από την κρατική φροντίδα και με ποιές επιδιώξεις?"

3. Γνωρίζουμε πως ο Πολιτισμός προϋπήρχε του Κράτους, τον βρήκαμε δεν τον επιλέξαμε, άρα είναι δεδομένος όπως φαίνεται από τα διάσπαρτα αρχαία κατάλοιπα σε κάθε γωνιά του τόπου μας. Μήπως επομένως οι Αρχαιότητες είναι ο μεγάλος πυλώνας απ΄όπου περνάει η κρατική μέριμνα για τον Πολιτισμό? (δηλαδή η αποκάλυψη, η συντήρηση, η μελέτη και η ανάδειξη έτσι ώστε να μπορεί ο κάθε πολίτης να "διαβάζει"τις Αρχαιότητες)

4. Κι αν η κρατική μέριμνα περνά από τα παραπάνω (αποκάλυψη,συντήρηση, μελέτη και ανάδειξη) τότε πόση έμφαση μπορούμε να δόσουμε σε λογής λογής απολαύσεις/διασκεδάσεις που θα απευθύνονται στους τουρίστες που επισκέπτονται τον τόπο μας αλλά δεν θα είναι αποκλειστικά "πολιτισμικές"???? Η δαπανηρή κρατική μέριμνα θα εστιάζει στην συντήρηση και ανάδειξη των αρχαιοτήτων με σκοπό τη διασπορά της γνώσης ή με σκοπό την διασκέδαση των τουριστών και την αποκόμιση οικονομικών οφελών από τους τουρίστες???

Ο κ. Καρκαγιάννης συνεχίζει λέγοντας πως εάν στον κορμό των Αρχαιοτήτων προσθέσουμε τα βυζαντινά και τα νεότερα κατάλοιπα τότε έχουμε έναν λαό που παρά τις επιδρομές και τις προσμίξεις επιμένει να είναι γατζωμένος στον ίδιο βράχο, δίπλα στη θάλασσα, να μιλάει περίπου την ίδια γλώσσα και να ανοίγει την ψυχή του στον κόσμο με τον ίδιο περίπου τρόπο.

Ο Πολιτισμός αυτού του λαού λειτούργησε σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο ως αφετηρία αυτογνωσίας και ως ιδιαίτερης παρουσίας στον σύγχρονο κόσμο. Βέβαια το ερώτημα που τίθεται είναι πως θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε και να λειτουργούμε μέσα στον σύγχρονο κόσμο :

ΩΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ ΕΞ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ Η ΩΣ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ ΜΕ ΝΕΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ???

Τέλος ο κ. Καρκαγιάννης καταλήγει παραθέτοντας την άποψή του πως η διαχείρηση του Πολιτισμού στο σύνολό του μόνο ως διαχείρηση παιδείας είναι νοητή και άξια ιδιαίτερης κρατικής μέριμνας. Μόνο ως τέτοια βρίσκει τον "ωφέλιμο σκοπό της". Μάλιστα φέρνει μερικά παραδείγματα μεταξύ των οποίων και το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης το οποίο αν και προσελκύει χιλιάδες τουριστών και επισκεπτών παραμένει ένα στατικό εκθετήριο, ένα λαμπερό στολίδι το οποίο δεν καταφέρνει να μπει μέσα στην καθημερινή μας ζωή, στις ατομικές μας φιλοδοξίες ενώ ο ίδιος υποστηρίζει πως ο Πολιτισμός θα πρέπει να φανεί χρήσιμος στη χώρα και να υπηρετήσει όχι μόνο (λογής-λογής) γενικά συμφέροντα μα και τα δικά μας ατομικά συμφέροντα και αυτό δεν μπορεί να γίνει με την άμεση συνάφεια με το εμπόριο και τις εμπορικές δραστηριότητες οι οποίες έχουν παρενέργειες στον Πολιτισμό.

Για αυτό ο κ. Καρκαγιάννης καταλήγει πως η σύζευξη του Πολιτισμού με τον Τουρισμό και η συστέγασή τους στο ίδιο Υπουργείο φαντάζει λίγο παράδοξη και αγοραία (έστω και αν οι τουρίστες δεν παύουν να είναι πελατεία μας) και εγώ θα συμφωνήσω μαζί του μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο.

Διαχείρηση παιδείας λοιπόν ο Πολιτισμός ή διαχείρηση "διασκεδαστικού" μέσου το οποίο θα έχει ως αποκλειστικό σκοπό την προσέλκυση Τουρισμού και την προσπόρηση οικονομικών ωφελών???? Μένει να το διαπιστώσουμε στο εγγύς μέλλον

ΥΓ1. Η αφίσα της ανάρτησης αφορά καλλιτεχνική σύνθεση του Σ.Βασιλείου για λογαριασμό του ΕΟΤ (1960) τότε που πράγματι ο πολιτισμός μας εξαγόταν σε ολόκληρο τον κόσμο με όχημα τον τουρισμό.

ΥΓ2.
Εάν κάπου διαβάσετε κάποιο άρθρο/άποψη σχετικά με τη σύζευξη Πολιτισμού και Τουρισμού και νομίζετε πως αξίζει να αναφερθεί και να συζητηθεί σε κάποια ανάρτηση ή εάν ακόμη θα θέλατε να παρατεθούν κάποιες δικές σας σκέψεις, παρακαλώ να επικοινωνήσετε μαζί μου με email. Το θέμα αυτό με ενδιαφέρει πάρα πολύ.