(Κύπρος) Σ.Ιορδανίδου : "Ανήκουμε στη Δύση...δίχως όρους"

Πηγή εικόνας : The best News

Αντιγράφω από εδώ άρθρο της κ. Σοφίας Ιορδανίδου* που αφορά το θέμα του κουρέματος των καταθέσεων στη Κύπρο.

"Το κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο ήταν μόνο η αφορμή για να αναδειχθεί το μείζον ζήτημα της δημοκρατικότητας που υποσχέθηκε ο μεγάλος ευρωπαϊκός σχηματισμός, μετά τον ολέθριο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο που -θεωρητικά – μας έχει διδάξει  πολλά. Η χάρτα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ισονομία και η αλληλεγγύη των λαών ήταν το δέλεαρ για να προσδεθούν στο άρμα της ευρωπαϊκής ένωσης πολλά εκατομμύρια  πολιτών.

Σήμερα, 50 χρόνια αργότερα, τη μέρα που – λόγω τριωδίου- οι Κύπριοι πολίτες φόρεσαν μάσκες, αυτή της Δημοκρατικής Ευρώπης έπεφτε και τυπικά στη συνείδησή μας. Χωρίς προειδοποίηση και έγκριση των καταθετών, οι 20 του Γιούρογκρουπ αποφάσισαν να  εισβάλουν στους τραπεζικούς λογαριασμούς μια χώρας-«ισότιμου» μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να λύσουν έτσι ένα ζήτημα που το αποκάλεσαν πρόβλημα.

Ποιο είναι όμως το πραγματικό πρόβλημα;  Στις 11 Μαρτίου, το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών «Επικοινωνία και Δημοσιογραφία» του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου οργάνωσε μια δημόσια συζήτηση με θέμα: «Ελλάδα και Κύπρος σε οικονομική, πολιτική και ηθική απόγνωση». Λίγες μέρες μετά σκέφτομαι ότι το κατάλληλο θέμα θα ήταν: «Η Ευρώπη σε οικονομική, πολιτική και ηθική αποδόμηση». Αυτό φαντάζει να είναι το αληθινό πρόβλημα.

Η Ευρώπη του Βορρά, προς το παρόν, με μπροστάρη την ολιγαρχία των οικονομικών συμφερόντων αποδομεί τις χώρες του Νότου και ξεκαθαρίζει το στόχο της να τις χρησιμοποιεί κατά το δοκούν. Σήμερα η Κίνα μας, αύριο το πλούσιο οικόπεδο των υδρογοναναθράκων μας, κ.ο.κ. Μία νέου τύπου αποικιοκρατία με πρόσχημα την πολλαπλά ευεργετική μας συμμετοχή στην ευρωπαϊκή συμμαχία και κατ’ επέκταση στο ευρώ. Χωρίς να ζητήσει καν τη συναίνεση των κοινωνιών της, με αιφνιδιαστικές εισβολές στην ζωή τους, καταλύει κάθε έννοια, ακόμη και αυτήν την επίφαση που υπήρχε έως σήμερα της Δημοκρατίας που τόσο δόλια υποσχέθηκε και έπεισε ότι την διαχωρίζει από τους υπόλοιπους πολιτικούς σχηματισμούς στον πλανήτη Γη. Προς το παρόν, το σενάριο επιβεβαιώνεται, επειδή συναινούν οι  «Ευρωπαϊστές» πολιτικοί Βορρά και Νότου με κύριο ιδεολογικό γνώρισμα τον άνευ όρων ενδοτισμό στον ισχυρό και την όποιας μορφής αποζημίωση νοιώθουν ότι αποκομίζουν από τη συγκεκριμένη συνεργασία.

Οι κοινωνίες έχουν κι αυτές την πολιτική τους ευθύνη, οι εισβολές στη ζωή μας ίσως εν τέλει να μην έγιναν και τόσο αιφνιδιαστικά. Σήμερα, ο ρόλος του πολίτη αναδεικνύεται για μία ακόμη φορά καθοριστικός. Καλείται να ερμηνεύσει τις πράξεις και να πάρει θέση. Θα διεκδικήσουμε τη δημοκρατία που κέρδισε και δικαιούται η Ευρώπη ή θα αφήσουμε την αμηχανία και τον αιφνιδιασμό  να μας παρασύρει στο χάος που εμπεριέχει η κατάλυση του αξιακού συστήματος της Ελευθερίας;"

* Η κ. Ιορδανίδου είναι δημοσιογράφος και αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών Επικοινωνία και Δημοσιογραφία Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου

"Ελλάδα και Κύπρος σε οικονομική, πολιτική και ηθική απόγνωση.Προοπτικές εξόδου" Δημόσια συζήτηση την 11.3.13

Το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών Επικοινωνία και Δημοσιογραφία του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου, σε συνεργασία με τo «MEGA Κύπρου» και το Κέντρο Επιστημονικού Διαλόγου και Έρευνας «ΚΕΔΕ», σας προσκαλεί στις 11 Μαρτίου 2013 στη δημόσια συζήτηση που διοργανώνει με θέμα: 

«Ελλάδα και Κύπρος σε οικονομική, πολιτική και ηθική απόγνωση… Υπάρχουν προοπτικές εξόδου;»

 
Συνομιλούν μεταξύ τους και με το κοινό :

Για την Ελλάδα : 

ο Χαρίδημος Τσούκας, καθηγητής στρατηγικής διοίκησης στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, 

ο Λευτέρης Κουσούλης, επιστήμονας της πολιτικής, 

Για την Κύπρο : 

ο Αντώνης Έλληνας, επίκουρος καθηγητής της πολιτικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και 

οΑχιλλέας Αιμιλιανίδης αναπληρωτής καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας. 

Η λογική της συνάντησης στις 11 Μαρτίου είναι να ξεπεραστεί η καταγγελτική ή έστω αναλυτική προσέγγιση των προβλημάτων, που ως τώρα έχει επικρατήσει και να διερευνηθούν οι δυνατότητες εξόδου στην κατεύθυνση συγκεκριμένων λύσεων, μαζί με το κόστος που συνεπάγεται η επιλογή τους. 

Θα συζητηθούν το ζήτημα του χρέους (τραπεζικό, δημόσιο) και τα αίτια των σημερινών δυσχερειών σε Ελλάδα και Κύπρο. Υπάρχει διέξοδος; 

Η συζήτηση, την οποία συντονίζει  η δημοσιογράφος, Αν. καθηγήτρια και ακαδημαϊκή υπεύθυνος του Μεταπτυχιακού Προγράμματος, Σοφία Ιορδανίδου,  θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα της Ένωσης Νέων Τραστ, Ζήνας Κάνθερ 22, Λευκωσία αλλά μπορείτε να την παρακολουθήσετε και εξ αποστάσεως μέσω της διαδικτυακής τηλεόρασης   «24h.com.cy» (το κοινό) και  μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας elluminate του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου (από την ενότητα ΕΕΔΜ, Διαλέξεις) (οι φοιτητές) .

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ : Παγκόσμια έκθεση φωτογραφίας για τον Τουρισμό και ημερίδα στον Κεραμεικό

Tο Ελληνικό Δίκτυο ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων, την Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία, τη Monumenta για την Προστασία της Φυσικής και Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς στην Ελλάδα και στην Κύπρο διοργανώνουν ημερίδα που θα συνοδεύεται από παγκόσμια έκθεση φωτογραφίας για τον τουρισμό.


Περισσότερες πληροφορίες

    Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 6 Μαρτίου στις 7.30μ.μ. - Ωστόσο η έκθεση θα είναι στημένη από το πρωί.
    Για την Ημερίδα και το πρόγραμμα διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ  

Όσοι παρακολουθήσουν την ημερίδα θα πάρουν βεβαίωση συμμετοχής.
    Για την συμμετοχή στην Ημερίδα θα πρέπει να δηλώσετε ΕΔΩ 

    Περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση φωτογραφίας διαβάστε ΕΔΩ 

Η ΕΚΘΕΣΗ και η ΗΜΕΡΙΔΑ θα λάβουν χώρα στο νεοκλασσικό κτήριο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων ΣΕΑ, Ερμού 134-136 (πλησίον Αρχαιολογικού χώρου Κεραμεικού)

"Λύσεις υπάρχουν. Τις θέλουμε;" Συζήτηση με το κοινό την 5.2.2013 στον Ιανό ώρα 20.00

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει την "άλλη" άποψη και να συνομιλήσει με τους κκ Λ.Κουσούλη κια Μ. Χαραλαμπίδη. Την συζήτηση θα συντονίσει η κ. Σ. Ιορδανίδου ακαδημαϊκή υπέύθυνη του ΜΠΣ Επικοινωνία-Δημοσιογραφία του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου.

Μια άγνωστη ιστορία: Ο Φειδίας του 20ού αιώνα

Ο Φειδίας χορεύει ζεϋμπέκικο σε κάποια γειτονιά της Αθήνας (πιθανόν στους Αμπελοκήπους)

 Ο Φειδίας του 20ού αιώνα, (Σεπτέμβρης 1925-Ιανουάριος 2013), κατατάσσεται σε μια γενιά κατατρεγμένη, μια γενιά που ανδρώθηκε σε εποχές ταραχώδεις (Πόλεμοι, έλευση Μικρασιατών προσφύγων στην Ελλάδα το 1922, Εμφύλιος, Δικτατορία κ.ά.)  Οι γονείς του δεν είχαν οικονομική ευχέρεια, επομένως δύσκολα μπορούσαν να μεγαλώσουν τέσσερα παιδιά. Ετσι ο αδελφός του πατέρα του, ο Γιάννης, προθυμοποιήθηκε να υιοθετήσει τον Φειδία, μια και ο ίδιος δεν είχε παιδιά και να τον πάρει μαζί του στο εργαστήρι που διατηρούσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, διδάσκοντάς του την τέχνη της ξυλογλυπτικής την οποία ο ίδιος κατείχε καλά. Η μάνα του Φειδία όμως αρνήθηκε να αποχωριστεί τον μονάκριβό της γιό. Δέχτηκε όμως να βαφτίσει το μωρό Φειδία, όπως έλεγαν τον αρχαίο Ελληνα γλύπτη, σύμφωνα με την επιθυμία του Γιάννη, του φημισμένου ξυλογλύπτη της Αλεξάνδρειας.

Από μωρό ο Φειδίας πειραματιζόταν παίζοντας με τα εργαλεία στο ξυλουργικό εργαστήρι του πατέρα του αντί για τα συνηθισμένα παιχνίδια. Μεγαλώνοντας, όπως ήταν φυσικό, ακολούθησε το επάγγελμα του πατέρα του. Ξύλο άγγιζε, καλλιτεχνήματα δημιουργούσε. Σαν έφηβος την περίοδο του πολέμου αναγκάστηκε να κατασκευάζει ξυλοπάπουτσα που αντάλλασσε με λίγο ψωμί για να ζήσουν ο ίδιος οι γονείς του και τα άλλα τρία αδέλφια του. Μια φορά έφυγε ξυπόλυτος μέσα στα χιόνια, για να πάει στο διπλανό χωριό από το δικό του για να πουλήσει τα ξυλοπάπουτσα αλλά κουράστηκε και έγειρε να αποκοιμηθεί μέσα στα χιόνια με αποτέλεσμα να πάθει κρυπαγήματα. Από τότε ήταν που του έμεινε το κουσούρι και μειώθηκε η ακοή του στο ένα αυτί. Οταν τελείωσε ο πόλεμος άνοιξε ένα μικρό ξυλουργείο στην οδό Αλκιβιάδου κάπου στα Πατήσια και στη συνέχεια μετέφερε το εργαστήρι του στη Νέα Χαλκηδόνα.

Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του δραστηριότητας συνεργάστηκε με γνωστούς αρχιτέκτονες και μηχανικούς την εποχή της άνθησης της οικοδομής (Ρίζος, Λαζαράτος κ.ά.). Οι ξυλουργικές εργασίες στην πλάζ της Βούλας, ξυλόγλυπτα τέμπλα σε εκκλησίες σε ολόκληρη την Ελλάδα, τα ξυλουργικά της Τράπεζας της Ελλάδος στην Κομοτηνή συγκαταλέγονται στις εργασίες του. 

Επειτα από 44 χρόνια αναγκάστηκε να διακόψει τη λειτουργία του μαγαζιού του και να καταθέσει τα χαρτιά του για να βγει στη σύνταξη αφού αν και ο ίδιος παρά το προχωρημένο της ηλικίας του επιθυμούσε να συνεχίσει να εργάζεται, τη δουλειά των χειροποίητων ξυλουργικών δημιουργιών είχαν αντικαταστήσει εδώ και χρόνια τα βιομηχανοποιημένα εισαγόμενα προϊόντα. Οι χειρωνάκτες ξυλουργοί δεν είχαν πια θέση στη βιομηχανοποιημένη εποχή. Παρά τη συνταξιοδότησή του, δεν έπαψε να εκτελεί καθημερινά το καθιερωμένο δρομολόγιο από το σπίτι του στο μαγαζί.....μέχρι τη στιγμή που άρχισε να κλονίζεται η υγεία του. 

Από τον περασμένο Σεπτέμβριο η υγεία του Φειδία κλονίστηκε, άρχισε να νοσηλεύεται σε νοσοκομεία και έκτοτε η υγεία του καθημερινά συνέχισε να επιδεινώνεται ραγδαία. Συγκαταλέγεται στους 30.000 συνταξιούχους του ΟΑΕΕ που δεν πρόφτασαν να απογραφούν αφού τα αγαπημένα του πρόσωπα ήταν απασχολημένα με τα προβλήματα υγείας που τον απασχολούσαν...

Κλινήρης, το Σάββατο που μας πέρασε από το πρωί ζητούσε επίμονα να δει την κόρη του, όπως ο παππούς τον εγγονό του στο λογοτέχνημα του Βιζυηνού "το μόνον της ζωής του ταξείδιον" :  

"Ο παππούς παλεύει με τον άγγελον! Αλλ΄ο παππούς γυρεύει κι εμένα-Αυτό ήτον ακόμη χειρότερο! Αυτο θα ειπή πως ο παππούς μοναχός του δεν ειμπορεί να τα βγάλη πέρα με τον άγγελο και με καλεί να τον βοηθήσω!........Γιατί διες αν δεν προφθάξης, θ΄αποθάνη και θα μείνουν ανοικτά τα μάτια του" 

Ομως ευτυχώς, η κόρη του τον πρόφτασε κι έτσι ο Φειδίας του 20ού αιώνα, δεν χρειάστηκε να παλέψει για πολύ με τον άγγελο. Αφού έριξε μία στερνή ματιά τριγύρω του αποχαιρέτησε τα αγαπημένα του πρόσωπα αφήνοντας την τελευταία του πνοή ήρεμα και γαλήνια, εγκαταλείποντας τον ταραγμένο ετούτο κόσμο για το ταξίδι προς την αιωνιότητα, για το "μόνον της ζωής του ταξείδιον". 

 

Σήμερα το απόγευμα στις 15.45 η οικογένειά του, πρώην συνεργάτες του και αγαπημένοι φίλοι θα τον συνοδεύσουν στην τελευταία του κατοικία, στο Νεκροταφείο της Καισαριανής.

ΥΓ.  Ο Φειδίας του 20ού αιώνα ήταν γιός του Κατσαρόλα (βλ. προηγούμενη ανάρτηση εδώ) και αδελφός του Νικόλα (βλ. προηγούμενη ανάρτηση εδώ)

 

Επιβολή φόρων και αδιέξοδες διαδρομές

Η επιβολή φόρων στους πολίτες για την κάλυψη των κρατικών ελλειμμάτων αποτελεί μία πάγια και παλιομοδίτικη τακτική που ακολουθούν οι εκάστοτε κυβερνώντες εδώ και αιώνες. Πρόκειται για μια εύκολη μέθοδο όπου ούτε ιδιαίτερες οικονομικές γνώσεις ή ευφυία απαιτούνται για να επιβληθεί, ούτε ιδιαίτερες ηγετικές ικανότητες. 

Αντίθετα το να καρτιστεί μια μακροπρόθεσμη οικονομική πολιτική που δεν θα βασίζεται στην άγονη επιβολή φόρων αλλά στην ανάπτυξη μέσω της δημιουργίας θέσεων εργασίας και της αναδιάρθρωσης του κρατικού μηχανισμού σε επίπεδο λειτουργίας, αποτελεί επιλογή που σχεδόν κάθε κυβέρνηση προαναγγέλει αλλά ποτέ δεν υλοποιεί (ίσως επειδή σε αυτή τη περίπτωση απαιτούνται και οικονομικές γνώσεις και ηγετικές ικανότητες). 

Μαθηματικά βέβαιο είναι (το γνωρίζει ακόμα και ο  μπακάλης κάθε γειτονιάς) ότι κάθε αύξηση φόρων οδηγεί σε αντίθετα αποτελέσματα δηλαδή στη μείωση των εσόδων από το κράτος. Οταν αυξάνονται οι φόροι, συνήθως οι αυξήσεις μεταφέρονται στον καταναλωτή μέσω των αυξήσεων των τιμών σε βασικά αγαθά και οι πολίτες αναγκαστικά -αφού μειώνεται η αγοραστική ικανότητα των εισοδημάτων τους- μειώνουν την κατανάλωση. 

Χαρακτηριστικά παραδείγματα :

1. Η υπέρογκη αύξηση των τελών κυκλοφορίας και της βενζίνης, οδήγησε στην απόσυρση σημαντικού αριθμού αυτοκινήτων, στην κατάθεση των πινακίδων και στη μείωση της κυκλοφορίας όσων αυτοκινήτων διατήρησαν τις πινακίδες με συνέπεια τα έσοδα του κράτους από τη μια να αυξάνονται (ως προς τους φόρους) και από την άλλη να μειώνονται δραστικά λόγω του περιορισμού των μετακινήσεων. 

[Μόνο στην Ξάνθη 2000 οχήματα ακινητοποιήθηκαν λόγω αδυναμίας καταβολής των τελών κυκλοφορίας δείτε σχετικές πληροφορίες εδώ]

2. Η παράλογη αύξηση των φόρων στο πετρέλαιο οδήγησε α.τους πολίτες στην κατανάλωση καυσόξυλων, β.τους εμπόρους στην εισαγωγή καυσόξυλων (κυρίως από Βουλγαρία) με αποτέλεσμα την εκροή σημαντικών πόρων στη γειτονική χώρα, και γ. στην αύξηση των ρύπων στις πόλεις με απρόβλεπτες συνέπειες στην υγεία των κατοίκων και το περιβάλλον. [Αγνωστος είναι ο αριθμός εκείνων που άνοιξαν εταιρείες με συνοπτικές διαδικασίες στη Βουλγαρία. Διαβάστε σχετικά εδώ]

3. Η αύξηση του ΦΠΑ αύξησε το κόστος για τις οικογένειες αναφορικά με την προμήθεια βασικών αγαθών (όπως τροφίμων) και οδήγησε στην αύξηση του παραεμπορίου (σε κάθε γωνιά της χώρας πωλούνται φτηνά παράνομα Κινέζικά προϊόντα) από τα οποία το κράτος δεν εισπράττει έσοδα. 

4. Η επιβολή των παράλογων χαρατσιών για κάθε ηλεκτροδοτούμενη επιφάνεια (έστω και αν αυτή δεν επιφέρει εισόδημα στον ιδιοκτήτη της) που εισπράττεται μέσω της ΔΕΗ οδήγησε στην αδυναμία των νοικοκυριών να εξοφλούν τις υποχρεώσεις τους και προς την ίδια τη ΔΕΗ. Αποτέλεσμα ήταν το έλλειμμα εσόδων της ΔΕΗ να αποτελεί δικαιολογία για την επικείμενη νέα αύξηση της τιμής της κιλοβατώρας. Επίσης οδήγησε στην διακοπή της ηλεκτροδότησης σε όσα νοικοκυριά αδυνατούσαν να εξοφλήσουν τις παράλογες φορομπηχτικές απαιτήσεις των εκάστοτε κυβερνήσεων. Η διακοπή των ηλεκτροδοτήσεων οδηγεί στη μείωση του αριθμού των πελατών-καταναλωτών της ΔΕΗ επομένως σε οικονομικές απώλειες. Ποιό είναι λοιπόν το τελικό όφελος από τα χαράτσια και τις αυξήσεις στις τιμές, όταν την ίδια ώρα -όσον αφορά τη ΔΕΗ- παραμένουν ανείσπρακτες οι οφειλές των εναλλακτικών παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας που εμφανίστηκαν σαν τον κομήτη, απέσπασαν  τεράστια κονδύλια από τους καταναλωτές για την κατανάλωση ρεύματιος και τελικά φυγάδευσαν τα χρήματα σε φορολογικούς παραδείσους αφήνοντας φέσια στο κράτος;

Τα συγκεκριμένα φοροεισπρακτικά μέτρα είναι βέβαιο ότι οδηγούν σε αδιέξοδα. Στην ουσία οδηγούν στην εξαθλίωση των πολιτών και αποδίδουν τα αντίθετα αποτελέσματα για το κράτος το οποίο από τη μια εισπράττει και από την άλλη οδηγείται ολοένα και ταχύτερα σε απώλειες (οικονομικές, κοινωνικές, ηθικές).

Σε αυτό το σημείο αναρωτιέται κανείς ποιός είναι ο απώτερος σκοπός όσων λαμβάνουν αποφάσεις για αυξήσεις ή επιβολή νέων φόρων; Είναι άραγε η βελτίωση των οικονομικών εσόδων του κράτους ή μήπως  απώτερος στόχος είναι η επιβολή νέων μέτρων όταν τα συγκεκριμένα μέτρα θα έχουν αποτύχει και θα αποτελέσουν την δικαιολογία για την επιβολή νέων μέτρων έστω και αν υπάρχουν  διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου ; 

(Ενδιαφέρον είναι και το άρθρο για τον καπνικό φόρο που είχε επιβληθεί επί Βυζαντίου    http://www.forologoumenos.gr/permalink/22158.html)

ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ & ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ....

Σκίτσο Νίκανδρου - εφ, Εθνος

...Με κριτική σκέψη....

...και πολλές δυνάμεις...