Μια άγνωστη ιστορία : Η Φοίβη, ο Δημήτρης και το ΕΑΠ

Η Φοίβη ευτυχισμένη που ο αγώνας της για το πτυχίο έφτασε σε αίσιο τέλος. Στην ορκωμοσία του ΕΑΠ - Πάτρα 6.11.2011

Πάνε μερικά χρόνια που αντάμωσε η στράτα μου με τα μονοπάτια που διάβαινε εκείνη την εποχή η Φοίβη. Τα γραφεία μας ήταν δίπλα - δίπλα στην πολυεθνική που εργαζόμασταν. Εκείνη έγκυος,  περίμενε με αγωνία να φέρει το δεύτερο παιδάκι της στον κόσμο. Και ο Δημήτρης ο σύντροφός της να την νοιάζεται και να της τηλεφωνεί καθημερινά στο γραφείο για να ρωτά εάν όλα πάνε καλά. Ο Δημήτρης και η Φοίβη ήταν ενα πολύ ευτυχισμένο ζευγάρι που πολλοί θα το ζήλευαν. Ο καιρός περνούσε, το μωρό ήρθε στον κόσμο και η χαρά του Δημήτρη και της  Φοίβης ήταν απερίγραπτη.  Μα δεν κράτησε πολύ. Κάποια μέρα επισκέφτηκα για τυχαίο λόγο ένα Νοσοκομείο. Εκεί με έκπληξη συνάντησα τη Φοίβη. Οταν τη ρώτησα τι γύρευε στο νοσοκομείο μου αποκάλυψε ότι ο Δημήτρης αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας και έκανε εξετάσεις. Επειτα για κάμποσο καιρό δεν ανταμώσαμε πάλι. Εγώ έφυγα από την εταιρεία όπου εργαζόμουν  και αργότερα έμαθα από μια πρώην συνάδελφο ότι μετά από μεγάλη ταλαιπωρία στα νοσοκομεία, ο Δημήτρης (αν θυμάμαι καλά δεν ήταν πάνω από 33 ετών) δεν βρισκόταν στη ζωή πια. Ετσι απλά, τόσο γρήγορα και τόσο ξαφνικά....

"Ο άνθρωπος μοιάζει με πνοή
και σαν φευγαλέα σκιά οι μέρες της ζωής του"

Η Φοίβη εκείνη τη περίοδο φοιτούσε στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο και έπρεπε να μελετά και να δίνει εξετάσεις. Δίχως τη βοήθεια όμως του Δημήτρη έπρεπε πλέον να βγάλει το μεροκάματο για να θρέψει τα δύο της κοριτσάκια. Επρεπε να τα διαβάσει, να φροντίσει για τη τροφή τους, να παίξει το διπλό ρόλο του πατέρα και της μάνας μαζί. Επρεπε να κρύψει τον δικό της πόνο και να υπερβεί τον εαυτό της προκειμένου να καλύψει το κενό που άφησε πίσω του ο Δημήτρης. Επρεπε...έπρεπε....έπρεπε....έπρεπε....

Τα χρόνια πέρασαν....Λένε πως ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός. Ο φετεινός Νοέμβρης ήταν σημαδιακός : tην προηγούμενη Κυριακή 6.11.11, η Φοίβη ταξίδεψε στην Πάτρα για να παραστεί στην τελετή ορκωμοσίας του Πανεπιστημίου. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, κατάφερε να τελειώσει τις σπουδές της και να πάρει το πτυχίο της. Ανάμεικτα συναισθήματα την κυρίευσαν : από τη μια η χαρά, ο ενθουσιασμός για το τέλος μιας δύσκολης διαδρομής προς το περιπόθητο πτυχίο και από την άλλη....η απουσία του Δημήτρη ο οποίος....τι ειρωνεία....Νοέμβρη μήνα έφυγε (12.11.2005) διχως να προφτάσει να καμαρώσει την αποφοίτηση της αγαπημένης του.

 Με τρυφερά λόγια η Φοίβη περιγράφει τα ανάμεικτα συναισθήματά της στην ιστοσελίδα της στο facebook :

"Μια έντονη και συγκινητική μέρα! Μια μέρα γεμάτη ανάμεικτα συναισθήματα! Γεμάτη δάκρυα χαράς και συγκίνησης γιατί κάποτε η μέρα αυτή φάνταζε σαν ένα τρελό κατόρθωμα που όμως τελικά είχε ένα αίσιο τέλος. Δεν ήταν όμως τίποτε λιγότερο από μια βαθιά κίνηση αγάπης, ένα δείγμα μιας όμορφης σχέσης, ένα ανεκτίμητο δώρο-έκπληξη που έλαβα από τον αγαπημένο μου Δημήτρη! Στην 10η επέτειο του γάμου μας μου αποκάλυψε ότι είχε βάλει τα στοιχεία μου για την διαδικασία επιλογής στο Πανεπιστήμιο! 

Την έκπληξη, ακολούθησαν οι αντιρρήσεις μου για τις δυσκολίες που δεν θα μπορούσα να ανταποκριθώ. Σαν απάντηση έλαβα την διαβεβαίωσή του ότι θα ήταν δίπλα μου, θα αναλάμβανε εκείνος ότι χρειαζόταν για να με βοηθήσει. Αρχίζοντας το Πανεπιστήμιο, συνεχίσαμε τα όνειρα και τα σχέδιά για την ζωή που είχαμε μπροστά μας, μέχρι που ένα χρόνο αργότερα τα πάντα είχαν ανατραπεί! Ο Πατέρας μας είχε άλλα σχέδια! Kοιτώντας την ζωή μου μια δεκαετία πίσω θεωρούσα το Πανεπιστήμιο σαν ένα τεράστιο βουνό! Όμως έζησα δυσκολότερες κοιλάδες σκιάς και θανάτου και με ευγνωμοσύνη κοιτώντας πίσω μπορώ να δω το χέρι Του το δυνατό μέσα στη ζωή μας κάθε στιγμή. Ήταν δίπλα μας σε όλα! Τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα! 

Σήμερα κατεβαίνοντας το βουνό αυτής της προσπάθειας νιώθω ευγνωμοσύνη για τους γονείς μου και ιδιαίτερα την μητέρα μου που ήταν δίπλα μου σε αυτή την προσπάθεια! Νιώθω πως χωρίς την συμπαράσταση και την υποστήριξη που είχα από τα δυο μου κοριτσάκια δεν θα τα είχα καταφέρει!

Μαζί το καταφέραμε! 

Νιώθω όμορφα γιατί με αφορμή τις εργασίες που έπρεπε να παραδοθούν, μας απασχόλησαν στο σπίτι τα βράδια θέματα προβληματισμού, που σκύψαμε στο λόγο του Θεού για να κρίνουμε την ανθρώπινη γνώση και να βρούμε την θέση μας μέσα στον κόσμο γύρω μας! Ήταν εκπληκτική και συγκινητική η ενθάρρυνση των φίλων μου.

Σας ευχαριστώ όλους για την αγάπη σας και νιώθω χαρά και ικανοποίηση γιατί η υπόσχεση που έδωσα στον Δημήτρη μου να τελειώσω την προσπάθεια αυτή και χωρίς αυτόν – αυτόν που ήθελα τόσο πολύ δίπλα μου σήμερα- εκπληρώθηκε! και είμαι για όλα αυτά 

ΒΑΘΥΤΑΤΑ ΣΥΓΚΙΝΗΜΕΝΗ!"

....Από τα βάθη της καρδιάς μου συγχαίρω την Φοίβη για την ψυχική της δύναμη και για την ολοκλήρωση των σπουδών της..... 

....Και κρατώ το μήνυμα που μας στέλνει : 

η ζωή συνεχίζεται παρά τις όποιες δυσκολίες που προκύπτουν....

Οι ΑΡΕΣΤΟΙ & ΟΙ ΑΡΙΣΤΟΙ (αιτία της κωλυσιεργίας ανάδειξης της νέας κυβέρνησης)

Σκίτσο Μακρή - εφμ Καθημερινή 8.11.2011

Το τελευταίο διάστημα επέλεξα να μην αναφερθώ καθόλου στις πολιτικές εξελίξεις του τόπου μας ; Από αδιαφορία ; Οχι! Από απογοήτευση! Απογοήτευση για ένα πολιτικό σύστημα το οποίο πνέει τα λοίσθια και παρόλα αυτά προσπαθεί να γραπωθεί στα γρανάζια της εξουσίας ακόμη και τώρα που ολόκληρη η χώρα ασφυκτιά σε όλα τα επίπεδα.

Η σκέψη για την επιλογή του Λουκά Παπαδήμου να αναλάβει τα ηνία της βραχύχρονης διακυβέρνησης της χώρας την θεωρώ από τις πλέον επιτυχημένες και σοφές. Μιλάμε για έναν τεχνοκράτη που αν μη τι άλλο είναι εξειδικευμένος στα οικονομικά, έναν τομέα στον οποίο σύσσωμο το πολιτικό προσκήνιο έχει αποτύχει να διαχειριστεί.

Το βέβαιο είναι ότι ένας τεχνοκράτης της εμβέλειας του κ. Παπαδήμου δεν θα αναλάμβανε να παίξει το ρόλο του διαπομπαίου τράγου. Η θέση την οποία καλέιται να αναλάβει είναι ριψοκίνδυνη : εάν πάει καλά η υπόθεση ο ίδιος θα δρέψει δάφνες, εάν όμως μπατάρει, πολύ πιθανά να καταστραφεί η καλή εικόνα και φήμη που κατάφερε να δημιουργήσει κατά τη διάρκεια της πολύχρονης επιτυχημένης καριέρας του.

Εύλογα λοιπόν ο κ. Παπαδήμος υποθέτω πως θα έθεσε τους όρους του. Ορους που δεν συνάδουν με το παρόν πολιτικό παρασκήνιο που ακόμη και σε ετούτες τις στιγμές δεν επιθυμεί να προάγει τους άριστους αλλά τους αρεστούς. 

Οι (ανεπιβεβαίωτες) πληροφορίες μου λένε ότι ο κ. Παπαδήμος έθεσε 2 όρους προκειμένου να αποδεχθεί την ευθύνη της διαχείρισης της χώρας υπό τις παρούσες συνθήκες :

- Ο ένας είναι να τοποθετήσει το δικό του οικονομικό επιτελείο σε θέσεις κλειδιά προκειμένου να εξασφαλίσει την αποτελεσματικότητα των όποιων μέτρων, και  ο δεύτερος
- Οτι δεν επιθυμούσε στο νέο κυβερνητικό σχήμα να παίξει κάποιο ρόλο ο κ. Βενιζέλος. 

Είτε αληθεύουν αυτές οι πληροφορίες είτε όχι τις βρίκσω απόλυτα λογικές. Στις παρούσες συνθήκες τα στελέχη τα οποία θα αναλάβουν καίρια πόστα για να οδηγήσουν τη χώρα στην έξοδο από τη κρίση δεν είναι δυνατόν να μην κατέχουν γρυ από Οικονομικά. Εξ άλλου η αποτελεσματικότητα ενός manager δεν είναι προκαθορισμένη αλλά εξαρτάται και από τους συνεργάτες που θα αναλάβουν να εκτελέσουν και να υλοποιήσουν τις οδηγίες του.  Εάν αυτοί είναι δυναμικοί και συνεργάζονται τότε υπάρχει ελπίδα, εάν όχι τότε θα αποτύχουν και μαζί τους θα καταρρακωθεί και η αξιοπρέπεια του επί κεφαλής τους.

Σε δημοσιεύματα του τύπου σήμερα το πρωϊ διαβάζω ότι πιθανότατα να απομακρύνεται η ελπίδα να αναλάβει τελικά ο κ. Παπαδήμος. Τίποτα δεν είναι βέβαιο μέχρι να ακούσουμε την επίσημη ανακοίνωση με το όνομα του νέου Πρωθυπουργού. Αυτό όμως που εύλογα με απασχολεί είναι πως εάν η επιλογή του κ. Παπαδήμου δεν ευοδωθεί τελικά, μήπως αυτό θα σημαίνει ότι ακόμη και αυτή την ύστατη στιγμή το πολιτικό σύστημα θα επιλέξει έναν από τους αρεστούς και όχι ένα από τους άριστους (όπως ο κ. Παπαδήμος); 

Εάν αυτό συμβεί, τότε ως πολίτης νομίζω ότι όχι μόνο δεν έχω να ελπίζω σε τίποτα αισιόδοξο για το μέλλον. Ταυτόχρονα όμως συμπεραίνω ότι το παρόν λειψό πολιτικό σύστημα της χώρας μέσα από μία αυτιστική πρακτική που εδώ και πολλά χρόνια ακολουθεί (δεν διαχωρίζω σε μπλε και πράσινους) ειλικρινά δεν επιθυμεί τη σωτηρία της χώρας αλλά τη δική του, έστω και αν είναι βραχυπρόθεσμη, έστω και αν αυτό σημαίνει ότι η οικονομία της χώρας θα πάει για φούντο....

Οι παραπάνω ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες μου νομίζω ότι ενισχύονται από δημοσίευμα που θέλει τον κ. Βενιζέλο να μην επιθυμεί την επιλογή του κ. Παπαδήμου στη θέση του Πρωθυπουργού (εδώ). Αμοιβαία λοιπόν η μη αποδοχή ; 

Σε μία αυθαίρετη προσπάθεια να ψυχαναλύσω το παραπάνω σενάριο συμπεραίνω ότι : 

- To παρόν πολιτικό σύστημα φοβάται το ενδεχόμενο οι άριστοι τεχνοκράτες, γνώστες του αντικειμένου τους, να επιτύχουν στη προσπάθειά τους και να καταφέρουν να βγάλουν τη χώρα από το τέλμα στο οποίο την έχουν οδηγήσει οι επιλογές των αρεστών, οπότε τότε θα απογυμνωθούν οι αρεστοί και θα φανεί η αναποτελεσματικότητά τους και η ανικανότητά τους.

Σε αυτή την περίπτωση ο λαός θα ακολουθήσει τους άριστους, κάτι το οποίο αντιτίθεται προς τα συμφέροντα των αρεστών. 

Μετά από την εδώ και χρόνια αποδεδειγμένη ανικανότητα διαχείρησης των δημοσίων υποθέσεων από τους πολιτικούς μας άρχοντες, ανικανότητα η οποία οδήγησε τη χώρα στη σημερινή δύσκολη κατάσταση, ο λαός δείχνει να έχει βαρεθεί να παίζει το ρόλο του υπηρέτη των αρεστών. Αντίθετα φαίνεται να νοιώθει την ανάγκη να τον εκπροσωπήσουν οι ικανοί και άριστοι leaders αντί των αρεστών (ταγών της κομματοκρατίας). Αλλωστε είναι γενικά παραδεκτό και αποδεκτό ότι το μόνο που πέτυχαν μέχρι τώρα οι δεύτεροι είναι να καταρρακώσουν την αξιοπρέπεια της έννοιας Ελληνας η οποία έγινε συνώνυμη της έννοιας του τεμπέλη και του απατεωνίσκου.

ΥΓ. Μετά τα "greek statistics" τα οποία πρόκειται να αποτελέσουν κανονικό μάθημα στα Πανεπιστήμια του εξωτερικού, μετά την ανθελληνική καμπάνια μέσω διαφήμισης Τσέχικης μπύρας με τίτλο "Θες να δανείζεσαι από όλους; Τότε είσαι Ελληνας" (το οποίο αποσύρθηκε από το διαδίκτυο όχι για λόγους ευθιξίας αλλά για λόγους δήθεν copyright), τώρα έρχεται να προστεθεί το ανόητο reality των Αγγλων "go greek for a week" όπου κάποιοι συμμετέχοντες καλούνται να παίξουν το ρόλο της ζωής των Ελλήνων οι οποίοι εμφανίζονται να ζουν πλουσιοπάροχα με δανεικά χρήματα!!!!!

ΖΗΤΕΙΤΑΙ 

ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ

...."Αριστος" ηγέτης με διεθνές κύρος που να μπορεί να ανατρέψει την υποτιμητική αντιμετώπιση από τους Ευρωπαίους εταίρους μας και να μας βγάλει από τη δύσκολη θέση στην οποία μας έχουν φέρει οι "αρεστοί" 

(οι ταγοί της κομματοκρατίας).....

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ : Μουσειακές διαδρομές: περίπατος στις γειτονιές της Αθήνας

Tο Δίκτυο Μουσείων και Πολιτιστικών Φορέων του Ιστορικού Κέντρου προτείνει έναν αλλιώτικο περίπατο στις γειτονιές της Αθήνας, μέσα από μουσειακές διαδρομές τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο, με στόχο τη γνωριμία του αθηναϊκού κοινού και των επισκεπτών με μουσεία και πολιτιστικούς φορείς.
Οι μουσειακές διαδρομές περιλαμβάνουν από έναν ως τρεις προορισμούς σε προκαθορισμένες ημερομηνίες, σε γειτονικούς χώρους πολιτισμού, που στεγάζονται σε κτίρια ιδιαίτερης αισθητικής.
Οι εκθεσιακοί χώροι ανοίγουν τις πύλες τους στους επισκέπτες με ελεύθερη είσοδο για συγκεκριμένες δράσεις και ξεναγήσεις με ποικίλες θεματικές, προκειμένου να δώσουν την ευκαιρία σε όλους να τους προσεγγίσουν με τρόπο ευχάριστο και δημιουργικό.

Αναλυτικό πρόγραμμα ξεναγήσεων:

Πέμπτη 10 Νοεμβρίου, 14.30-15.30
Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β&Μ Θεοχαράκη
Βασ. Σοφίας 9 & Μέρλιν 1, Σύνταγμα, 210 3611206
Ξενάγηση για ενήλικες και παιδιά στη μόνιμη έκθεση μέρους της συλλογής έργων του Σπύρου Παπαλουκά
στο Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη

Σάββατο 12 Νοεμβρίου, 13.00-14.00
Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού
Λεωφόρος Αμαλίας 4, Σύνταγμα, 210 7610616
Ξενάγηση για ενήλικες με τίτλο: "Χρήστος Κεχαγιόγλου: Η Κιβωτός του Νου στην οικία Κατακουζηνού"

Κυριακή 13 Νοεμβρίου
Mουσείο Ηρακλειδών, Experience in Visual Arts
Ηρακλειδών 16, Θησείο, 210 3461981
Ξενάγηση για ενήλικες στην περιοδική έκθεση με τίτλο "Χρώμα και Γραμμή" 13.00-14.00
Συνάντηση στις 12:50 στην είσοδο του μουσείου

Παρασκευή 18 Νοεμβρίου, 10.00-13.00
Θέατρο Ελληνικών Χορών Δόρα Στράτου
Σχολείου 8, Πλάκα, 210 3244395
Ξενάγηση για ενήλικες στα κοστούμια του θεάτρου

Σάββατο 19 Νοεμβρίου, 10.00-15.00
Mουσείο Συναισθημάτων Παιδικής Ηλικίας
Καρατζά 7 & Τσάμη Καρατάσου, Φιλοπάππου, 210 9218329

Ελληνικό Παιδικό Μουσείο, 10.00-15.00
Κυδαθηναίων 14, Πλάκα, 210 3312995
Ανακαλύπτω τη διαδραστική έκθεση του μουσείου "Ποιος είμαι εγώ" (ενήλικες μαζί με τα παιδιά τους ανακαλύπτουν παίζοντας τη διαδραστική έκθεση του μουσείου)

Κυριακή 20 Νοεμβρίου
Μουσείο Σπύρου Βασιλείου
Γουέμπστερ 5Α, Ακρόπολη, 210-9231502
Ξενάγηση για ενήλικες στο μουσείο 11.00-12.00

Μουσείο Κοσμήματος Ηλία Λαλαούνη, 12.30-13.30
Καλλισπέρη 12, Ακρόπολη, 210 9221044
Ξενάγηση για ενήλικες με τίτλο: "Γνωριμία με τις μόνιμες συλλογές και την περιοδική έκθεση "High Lights"

Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης, 17.00-19.00
Εικαστικό εργαστήριο για παιδιά 3-11 ετών «Ανακαλύπτω τις εκθέσεις του μουσείου»

Τετάρτη 23 Νοεμβρίου, 18.00-19.00
Ιστορικό Αρχείο Εθνικής Τράπεζας
3ης Σεπτεμβρίου 146, Ομόνοια, 210 8807799
Ξενάγηση για ενήλικες στη μόνιμη έκθεση του αρχείου

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου, 16.00-17.00
Ινστιτούτο Έρευνας Μουσικής & Ακουστικής - Κέντρο Μουσικής Τεκμηρίωσης
Αδριανού 105, Πλάκα, 210 3310129
Επίσκεψη για ενήλικες στον χώρο του Ινστιτούτου

Σάββατο 26 Νοεμβρίου, 12.30-13.30
Ίδρυμα Πολιτισμού και Εκπαίδευσης "Ανδρέα Λεντάκη"
Αγ. Ασωμάτων 47, Θησείο, 210 3226054
Ξενάγηση για ενήλικες στο Ίδρυμα Λεντάκη

Σάββατο 26 Νοεμβρίου, 11.00-12.00
Μουσείο Πολιτικών Εξορίστων Άη Στράτη
Αγ.Ασωμάτων 31, Θησείο, 210 3213488
Ξενάγηση για ενήλικες με τίτλο: "Ένας περίπλους στη νεώτερη πολιτική ιστορία της Eλλάδος με θέμα τις εξορίες"
Ινστιτούτο των Ελληνικών Μύλων, 14.00-15.00
Αγ. Ασωμάτων 45, Θησείο, 210 7218866
Ξενάγηση για ενήλικες και παιδιά στην έκθεση "Υδροκίνητα παραδοσιακά συγκροτήματα. Νερόμυλοι, υδροκίνητα λιοτρίβια, ζαχαρόμυλοι και άλλα"

Κυριακή 27 Νοεμβρίου, 12.00-13.00
Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος
Νίκης 39, Σύνταγμα, 210 3225582
"Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος: Γνωριμία με επιλεγμένα εκθέματα"

Kέντρο Μελέτης Νεώτερης Κεραμεικής - Ίδρυμα Οικ. Γ. Ψαροπούλου, 13.30-15.00
Μελιδώνη 4-6 & Αγ. Ασωμάτων, Θησείο, 210 3318491-5
«Στάμνες και μισοσταμνάκια, λάινες και λαινάκια»
Διαδραστικό ταξίδι στους χώρους και στις θεματικές του μουσείου από τον αρχαιολόγο Νίκο Λιάρο και την αφηγήτρια Άσπα Παπαδοπούλου με αφήγηση παραμυθιών, μουσική και δράσεις. Απαραίτητη η έγκαιρη δήλωση συμμετοχής

Σάββατο 3 Δεκεμβρίου, 11.00-12.00
Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων Φοίβου Ανωγειανάκη
Διογένους 1-3, Πλάκα, 210 3254119
"Γνωριμία με τα ελληνικά λαϊκά μουσικά όργανα"

Σάββατο 10 Δεκεμβρίου, 12.30-13.30
Ελληνοαμερικανική Ένωση
Μασσαλίας 22, Κολωνάκι,210 3680900
Ξενάγηση για ενήλικες στις εκθέσεις : “Σύγχρονη Τέχνη από τη Συλλογή του Μουσείου Kresow” & «ΟΚΤΩ» του Γιώργου Τσεριώνη

Πηγή in.gr

Μια άγνωστη (αληθινή) ιστορία : Χάτσικο- Η ιστορία ενός σκύλου (Ταινία)

Το τελευταίο διάστημα ολοένα και λιγότερο παρακολουθώ τηλεόραση, επειδή οι ταινίες που προβάλλει είναι κατά κύριο λόγο άθλιες, γεμάτες βία και δίχως κάποιο μήνυμα....μόνο προβολή βίας. Χτες βράδυ όμως με καθήλωσε μια πολύ όμορφη ταινία στο Star. Η συγκεκριμένη ταινία με μάγεψε με την τρυφερότητα και την ευαισθησία της. Η υπόθεση εκτυλίσσεται γύρω από την προβολή της ιδιαίτερης σχέσης ανάμεσα στον άνθρωπο και τον αρχαιότερο πιστό του σύντροφο, τον σκύλο. Μια σχέση που στις μέρες μας δύσκολα βρίσκει κανείς ακόμη και ανάμεσα στους ανθρώπους. Αυτό όμως που αποτέλεσε έκπληξη και παράλληλα προσέλκυσε το ενδιαφέρον μου ήταν ότι στο τέλος η ταινία μας πληροφορούσε πως πρόκειται για αληθινή ιστορία που διαδραματίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Ετσι θέλησα να μάθω περισσότερα για αυτήν την ιδιαίτερη και τόσο τρυφερή ιστορία. Ο,τι πληροφορίες βρήκα λοιπόν,  σκέφτηκα να τις μοιραστώ μαζί σας. Ομως, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή :

Ο τίτλος της ταινίας είναι Χάτσικο: Η ιστορία ενός σκύλου (Hachiko : Α dog's tale) (2009) και βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία.

Υπόθεση : Από μία διαβολική σύμπτωση ένας καθηγητής Πανεπιστημίου βρίσκει τυχαία ένα κουταβάκι ράτσας Ακίτα (μια σπάνια Ιαπωνική ράτσα σκύλου γνωστής για την ιδιαίτερη αφοσίωση σε εκείνον που θα αναλάβει τη φροντίδα τους). Κάθε Σογκούν εξέτρεφε από ένα Ακίτα αλλα΄δεν επιτρεπόταν να του μιλά παρά μοναχά σε μια ειδική γλώσσα που είχε αναπτυχθεί ειδικά για αυτά, ούτε επιτρεπόταν να τα αναφέρει. Ηταν τόσο προστατευμένα τα Ακίτα ώστε μόνο μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο φαίνεται να έφυγε κάποια Ακίτο από τα νησιά της Ιαπωνίας οπότε και διαδόθηκε η ράτσα στην Αμερική. Ο Χάτσικο λοιπόν, το κουταβάκι με το οποίο θα ασχοληθούμε εδώ συναντήθηκε με τον καθηγητή στον σταθμό του τραίνου όπου περιφερόταν κι έδειχνε σαν χαμένο. Αν και ο καθηγητής προσπάθησε, δεν κατάφερε να εντοπίσει τον ιδιοκτήτη του, οπότε αποφάσισε να τον υιοθετήσει ο ίδιος και να τον κρατήσει. Μεταξύ τους αναπτύχθηκε μία ιδιαίτερα τρυφερή σχέση με αποτέλεσμα ο Χάτσικο να γίνει μέρος της καθημερινότητας του καθηγητή. Κάθε μέρα τον συντρόφευε μέχρι τον σταθμό του τραίνου και τον περίμενε κάθε απόγευμα την ίδια ώρα (στις 5) όταν αυτός επέστρεφε από τη δουλειά του. Πάντα στο ίδιο σημείο απέναντι από την εξοδο του σταθμού. Μέχρι.....μια ημέρα που ο καθηγητής δεν επέστρεψε. Ο Χάτσικο όμως δεν παρέλειψε αυτή του την καθημερινή συνήθεια και εξακολούθησε για τα επόμενα 9 χρόνια (!!!!) να προσμένει τον αγαπημένο του καθηγητή στο ίδιο σημείο έως ότου άφησε και ο ίδιος την τελευταία του πνοή. Η ιστορία του Χάτσικο έγινε τυχαία γνωστή από εναν νεαρό που έμαθε για αυτόν και έγραψε ένα άρθρο στην εφημερίδα (διαβάστε περισσότερα στην αληθινή ιστορία).
Πρωταγωνιστεί ο Ρίτσαρντ Γκίρ (2009, Hachiko: A dog's story)
(Απόσπασμα της ταινίας μπορείτε να δείτε στο βίντεο που ακολουθεί)



Η ταινία αποτελεί ριμέϊκ μιας παλαιότερης Ιαπωνικής ταινίας που γυρίστηκε το 1987.

Στο επόμενο βίντεο μπορείτε να δείτε κάποιες σκηνές από την παλαιότερη ταινία:

Ο αληθινός Χάτσικο (τον βλέπετε στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες) ήταν ένας λευκός σκύλος ράτσας Ακίτα (πληροφορίες για τα Ακίτα εδώ) ο οποίος γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου το 1923, στην πόλη Οντάτε της Ιαπωνίας. Έγινε διάσημος για την αξιοθαύμαστη αφοσίωση στον κύριό του, στον οποίο έμεινε πιστός για όλη του την ζωή. Χάτσικο στα Ιαπωνικά σημαίνει ο όγδοος ευοίωνος πρίγκηπας δηλαδή αυτός που φέρνει καλή τύχη.

Τον Χάτσικο τον βρήκε ο καθηγητής Χιντεσάμπουρο Ουένο, που δίδασκε στο Πανεπιστήμιο του Τόκυο.

Περνώντας ο καιρός ο καθηγητής και ο Χάτσικο έγιναν πραγματικά αχώριστοι και καθημερινά περπατούσαν μαζί μέχρι τον σιδηροδρομικό σταθμό της Σιμπούγια, όπου ο καθηγητής έπαιρνε το τρένο για να πάει στο πανεπιστήμιο.

Ο Χάτσικο πήγαινε κατόπιν σπίτι αλλά το απόγευμα την ίδια ώρα κάθε ημέρα ξαναγύριζε στον σταθμό, όπου περίμενε την επιστροφή του κύριού του μέχρι που ο καθηγητής δεν επέστρεψε. Ο σκύλος όμως εξακολούθησε να περιμένει τον κύριό του στο ίδιο ακριβώς σημείο καθημερινά για τα 9 επόμενα χρόνια.

Το 1925, ένας μαθητής του Ουένο ο οποίος ήταν ειδικός στα σκυλιά Ακίτα, αναγνώρισε τον μεγαλόσωμο σκύλο. Παρατήρησε πως ο Χάτσικο περίμενε στον σταθμό μέχρι να βγει και ο τελευταίος επιβάτης και ρωτώντας τους περαστικούς και τους θαμώνες του σταθμού οι οποίοι ταϊζαν τον Χάτσικο, έμαθε για την αναμονή του.

Λίγο καιρό μετά δημοσίευσε μια εργασία για τα σκυλιά Ακίτα, την μεγαλύτερη από τις επτά ιαπωνικές φυλές τύπου Σπίτζ, η οποία αριθμούσε τότε μόνο τριάντα καθαρόαιμα σκυλιά: ένα από αυτά ήταν και ο Χάτσικο.

Εκτοτε ο Χάτσικο όχι μόνο έγινε γνωστός αλλά και σύμβολο αφοσίωσης. Χαρακτηρίστηκε ως ένας ζωντανός θρύλος, μάλιστα ένας διάσημος γλύπτης φιλοτέχνησε μπρούτζινο άγαλμά του που τον απεικονίζει καθιστό, να περιμένει το αφεντικό του.

Το άγαλμα αυτό τοποθετήθηκε σε μια έξοδο του σταθμού της Σιμπούγια, ενώ στα αποκαλυπτήρια ήταν παρών και ο ίδιος ο Χάτσικο.

Η ιστορία του έγινε η αιτία της αναθέρμανσης του ενδιαφέροντος των Ιαπώνων για τους σκύλους Ακίτα, τους οποίους περιγράφουν ως "θαρραλέους σαν σαμουράϊ και συνάμα τρυφερούς σαν γατάκια, με μεταξένια καρδιά αλλά αλύγιστους σαν ατσάλι".

Η έξοδος του σταθμού της Σιμπούγια όπου βρίσκεται το άγαλμά του ονομάστηκε "έξοδος του Χάτσικο" . Μάλιστα κάθε χρόνο στις 8 Απριλίου, πραγματοποιείται μια σεμνή τελετή στον σταθμό της Σιμπούγια και εκατοντάδες Ιάπωνες έρχονται για να τιμήσουν την μνήμη του και την θρυλική αφοσίωση που έδειξε σε όλη του την ζωή.

Ο Χάτσικο μέχρι τη στιγμή που άφησε την τελευταία του πνοή (8.3.1935) εξακολούθησε καθημερινά να πηγαίνει στο ίδιο σημείο καθημερινά εκεί έξω από τον σταθμό του τραίνου να περιμένει τον αγαπημένο του καθηγητή. Οι Ιάπωνες συγκλονίστηκαν όταν έμαθαν για τον θάνατό του.

Πλήθος ανθρώπων τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία εκεί παραδίπλα στον τάφο του αγαπημένου του καθηγητή.

Λένε πως ο Χάτσικο βρίσκεται βαλσαμωμένος στο Εθνικό μουσείο φυσικής ιστορίας και επιστημών του Τόκιο.
Στο επόμενο βίντεο η ιστορία του Χάτσικο με μουσική υπόκρουση από το τραγούδι "wherever you go" (Wherever you go, Whatever you do, I will be right here waiting for you , Whatever it takes , Or how my heart breaks , I will be right here waiting for you)

Σας συνιστώ να ψάξετε να βρείτε την ταινία.
Είναι πολύ συγκινητική αλλά και ιδιαίτερη ιστορία.
Εγώ τουλάχιστον θα το κάνω.
Θα την ξανάβλεπα ευχαρίστως αν την ξαναπρόβαλλε κάποιο κανάλι.
Περισσότερες πληροφορίες για τον αληθινό Χάτσικο μπορείτε να βρείτε εδώ
από όπου και πήρα μερικές από τις φωτογραφίες της παρούσας ανάρτησης.

Στους Δημητρη, Δήμητρα, Δήμητρα, Δήμητρα, Μητσο, Μητσούκο....

Στὸ χωριό μας, ποὺ δὲν εἶναι κι ὀμορφότερο στὴν πλάση,
μᾶς ἀφῆσαν οἱ γονιοί μας μιὰ γερόντισσα ἐκκλησιά.
Δὲν τῆς ἔχουμε φτειασμένο μαρμαρένιο εἰκονοστάσι.
Τὰ καντήλια της δὲν εἶναι κρυσταλλένια καὶ χρυσά.

Φτωχικὰ ντυμένους ἔχει καὶ τοὺς γέρους της παπάδες.
Ταπεινοὶ κι οἱ δυό της ψάλτες εἶναι πάντα ἐργατικοί.
Στὰ μανάλια της μεγάλες δὲν ἀνάβουνε λαμπάδες.
Στὸν ἀφέντη Ἁι-Δημήτρη τὸ μικρὸ κεράκι ἀρκεῖ.

Κι αν ευρώ δεν σούμεινε για ν΄ανάψεις το κεράκι,

κάνε δέηση και διαλογισμό και μόνο πες του μιαν ευχή.

Ούτε για κουρέματα ούτε για παλινωδίες

μόνο απόλαυσε κάποιες μελωδίες.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΎΧΟΜΑΙ 

ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ-ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ 

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Οι περιφερειάρχες Αιγαίου προειδοποιούν την κυβέρνηση για τον ΦΠΑ

Οι περιφερειάρχες Νοτίου και Βορείου Αιγαίου, Γιάννης Μαχαιρίδης και Νάσος Γιακαλής, με σημερινή τους επιστολή στον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Παντελή Οικονόμου, προειδοποιούν ότι «τυχόν κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ θα τους βρει αντίθετους και απέναντι». 

Οι περιφερειάρχες έστειλαν σήμερα την επιστολή διαμαρτυρίας τους μετά από δημοσιεύματα και πληροφορίες που θέλουν την κυβέρνηση να ετοιμάζει κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ(κατά 30%) που ισχύουν στα νησιά του Αιγαίου. 

«Αν κάποιοι στα οικονομικά επιτελεία, διαχρονικά, έχουν διαμορφώσει την αντίληψη του «προνομιούχου» νησιώτη, αυτό συνιστά ύβρη και φανερώνει παντελή άγνοια της πραγματικότητας που βιώνει ο νησιωτικός χώρος» υπογραμμίζουν στην επιστολή τους οι περιφερειάρχες και ζητούν  από τον αναπληρωτή υπουργό την διάψευση των μέτρων τα οποία όρισαν ως κόκκινη γραμμή. 

Πηγή Enet

25.10.2011

ΚΑΣΟΣ : Tα έξη ναϋδρια της απάνω γειτονιάς (ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό φαινόμενο ) & η Παναγιά του Γιώργη

Ενας από τους προορισμούς του φετεινού καλοκαιριού ήταν η Κάσος, στην οποία έχουμε ελάχιστα αναφερθεί σε προηγούμενες αναρτήσεις. Αυτή τη φορά η επίσκεψη είχε σκοπό να εξερευνήσουμε τις πιο απόμακρες γωνιές της και επομένως να την γνωρίσουμε καλύτερα.  Ενα ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό μνημείο (και απ' όσο γνωρίζω μάλλον μοναδικό) που αξίζει να επισκεφθεί κανείς είναι οι έξη εκκλησιές, δηλαδή για την ακρίβεια έξη ναϋδρια που εφάπτονται μεταξύ τους. Βρίσκονται σε ένα ψηλό σημείο του οικισμού Παναγία (έναν οικισμό που βρίσκεται πάνω από τον Εμπορειό) Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο,  στη συγκεκριμένη τοποθεσία εμφανίζονταν έξη νεράϊδες που χόρευαν και τρομοκρατούσαν τους κατοίκους. Για να ξορκίσουν τις έξη νεράϊδες, οι κάτοικοι αποφάσισαν να χτίσουν ένα μικρό εκκλησάκι, οπότε διαπίστωσαν ότι απόμειναν πέντε οι νεράϊδες. Εχτισαν και δεύτερο, και οι νεράϊδες απόμειναν τέσσερεις. Ετσι λοιπόν όταν χτίστηκε και το τελευταίο εκκλησάκι, οι νεράϊδες εξαφανίστηκαν, κι η περιοχή απελευθερώθηκε από τα στοιχειά που δέσποζαν εκεί. Από αυτή τη παράδοση συμπεραίνεται ότι στην ίδια τοποθεσία πιθανόν κατά τους προχριστιανικούς χρόνους να προϋπήρχε αρχαίο Ιερό όπου θα λατρεύονταν οι Νύμφες, τη λατρεία των οποίων θα εκτόπισε η Χριστιανική λατρεία.  Τα έξη εκκλησάκια είναι αφιερωμένα με τη σειρά στους : - Αγιο Χαράλαμπο - Μέγα Αντώνιο - Αγία Κάρα - Αγία Βαρβάρα - Αη Γιάννη - Αη Νικόλα, Αρχιεπίσκοπο Μύρωνα Τα ναϋδρια θα πρέπει να χτίστηκαν γύρω στον 18ο αιώνα.  Λίγο παρακάτω μπορεί κανείς να επισκεφτεί μιαν άλλη εκκλησιά αφιερωμένη στα Εισόδια της Θεοτόκου (ή κατά την τοπική ονομασία "η Παναγιά του Γιεώργη", πιθανότατα από το όνομα του κτήτορα ή κάποιου ανακαινιστή της). Πιθανολογείται πως χτίστηκε τον Φεβρουάριο του 1770, ενώ οι εικόνες που την διακοσμούν μάλλον χρονολογούνται τον 19ο αιώνα. Ο οικισμός Παναγία όπως πληροφορηθήκαμε αν και κάποτε έσφυζε από ζωή, επειδή οι περισσότεροι κάτοικοί της ήταν ναυτικοί,  άρχισε να ερημώνει, και τα σπίτια του οικισμού να καταρρέουν.  Μόλις πριν από λίγα χρόνια, οι κάτοικοι άρχισαν να αναπαλαιώνουν τα σπίτια τους και να δίνουν την ελπίδα ότι ο οικισμός μπορεί να ξαναζήσει τις παλαιές του δόξες.