"Επιχειρείν" ή "Ευ επιχειρείν" ??? (Τα Βραβεία Κούρος 2009 από τη Λέσχη Επιχειρηματικότητας)

Την περασμένη Πέμπτη ένας φίλος ήταν προσκεκλημένος στην τελετή απονομής των βραβείων Κούρος από τη Λέσχη Επιχειρηματικότητας και μου ζήτησε να πάω μαζί του. Δεν είχε τύχει να ξανακούσω για τη συγκεκριμένη τελετή η οποία πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Intercontinental κι έτσι τον ακολούθησα.

Η Λέσχη Επιχειρηματικότητας ένα Σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα λειτουργεί από τον Φεβρουάριο του 1995. Αποτελείται από επιφανή άτομα της οικονομικής ζωής του τόπου μας και έχει θεσπίσει τρία ισότιμα και συμβολικά Ετήσια Βραβεία Επιχειρηματικότητας (ΚΟΥΡΟΣ):

1. Βραβείο Επιχειρηματικότητας με έμφαση στην ανάπτυξη και την καινοτομία
2. Βραβείο Επιχειρηματικότητας με έμφαση στην γενικότερη κοινωνική προσφορά μέσα και έξω από το επιχειρηματικό περιβάλλον
3. Βραβεία Επιχειρηματικότητας με έμφαση στην επίδοση στο διεθνή οικονομικό στίβο

Η Λέσχη ουσιαστικά δεν επιθυμεί να επιβραβεύσει το "ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ" μα το "ΕΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ" δηλαδή να διακρίνει τα φυσικά πρόσωπα εκείνα από τη δραστηριότητα των οποίων δεν απορρέει μοναχά οικονομικό όφελος μα συνοδεύεται και από την κοινωνική τους συνεισφορά. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Λέσχης Επιχειρηματικότητας κ. Μπελέ που προλόγισε την εκδήλωση, τα προβλήματα και οι δυσκολίες των τελευταίων ετών μονοπωλούν και κυριαρχούν την δημοσιότητα σε αντίθεση με κάποιες προσπάθειες  και τη θετική συμβολή τους στον επιχειρηματικό τομέα σε ελληνικούς και διεθνείς κύκλους που όμως επισκιάζονται και δεν προβάλλονται.

Σε πείσμα των σημερινών καιρών υπάρχουν κάποιοι συμπολίτες μας, τολμηροί επιχειρηματίες, που πιστεύουν στην ποιότητα και στην εξέλιξη, και μετουσιώνουν το όραμά τους αυτό σε πράξεις, κτίζοντας αργά και σταθερά την Ελλάδα του αύριο. Με την επιβράβευση και την ανάδειξη του "ΕΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ" κάποιων φυσικών προσώπων, τα μέλη της Λέσχης Επιχειρηματικότητας επιχειρούν να γνωστοποιήσουν  στην υπόλοιπη κοινωνία τον ρόλο αυτών των συμπολιτών μας  καθώς και να υποδηλώσουν την ηθική αναγνώριση  της Λέσχης απέναντι σε αυτές τις προσπάθεις. (περισσότερα για τους σκοπούς της Λέσχης μπορείτε να διαβάσετε εδώ)

Ανάμεσα σε αυτούς που βραβεύτηκαν είναι ο κ. Μαρλαφέκας της εταιρείας «Λουξ-Μαρλαφέκας ΑΒΕΕ» (η εταιρεία παράγει τα γνωστά αναψυκτικά Λουξ τα οποία παρασκευάζονται με το περίφημο νερό Κεφαλόβρυσο, λίγο έξω από την Πάτρα) τα προϊόντα της οποίας σήμερα εξάγονται σε Γερμανία, Καναδά, Ιταλία, Κύπρο κ.α.)

Η εταιρεία βραβεύτηκε για την ανάπτυξη και την καινοτομία που έχει επιδείξει μέχρι σήμερα εξασφαλίζοντας για το 2008 ρυθμό ανάπτυξης της τάξης του 267%  !!!! Το μυστικό σύμφωνα με τον κ. Μαρλαφέκα είναι να μην ξεχνά κανείς πως είναι εύκολο να ανέβει κανείς στην επιτυχία μα πως για να κρατηθεί εκεί ψηλά δεν πρέπει να λησμονεί ποτέ τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να ανέβει.

Το βραβείο . κοινωνικής προσφοράς κέρδισε ο κ. Δημήτρης Τσουκαλάς πρόεδρος της Κοινότητας Ανάβρας Μαγνησίας. Στην Κοινότητα Ανάβρας (παλαιότερα Κοινότητα Γούρας) επί αιώνες και μέχρι σήμερα, το κύριο επάγγελμα της συντριπτικής πλειοψηφίας των κατοίκων ήταν η κτηνοτροφία. Σε αυτήν οφείλονται και οι δευτερεύουσες ασχολίες των κατοίκων που είχαν ως αντικείμενο την επεξεργασία του μαλλιού και των δερμάτων (παπούτσια, τσαρουχάδικα), καθώς επίσης και η ύπαρξη πολλών εργαστηρίων που είχαν ως κινητήρια δύναμη το νερό (μαντάνι, ντριστέλες, νερόμυλοι). Ετσι αναπτύχθηκε μια εμπορική κίνηση που είχε ως προορισμούς πόλεις της Μακεδονίας και την Ερμούπολη Σύρου, αλλά και το εξωτερικό (Τεργέστη, Βοσνία, Βλαχία, Σμύρνη). Αν και η κοινότητα την περίοδο της ακμής της έφτασε τους 10000 κατοίκους, πολλοί από τους οποίους ζούσαν ως νομάδες στα βουνά, το κάψιμο του χωριού το 1943 από τους Ιταλούς και κατόπιν δύο σεισμοί (1954 και 1980) κατέστρεψαν ολοκληρωτικά το χωριό.

Η Ανάβρα ένα ορεινό χωριό (1000 μ.) σήμερα αποτελεί πρότυπο πράσινης ανάπτυξης (περισσότερες πληροφορίες εδώ). O κ. Τσουκαλάς βραβεύτηκε, γιατί επί των ημερών του η Κοινότητα  Ανάβρας (σήμερα αριθμεί 650 μόνιμους κατοίκους-από 450 που είχε το 1990-που ασχολούνται με την κτηνοτροφία μικρών και μεγάλων ζώων ελεύθερης βοσκής-βιολογική κτηνοτροφία) γνώρισε σημαντική ανάπτυξη.  Οι νέοι σήμερα επιστρέφουν στο χωριό κι έτσι ενώ μέχρι πριν από λίγα χρόνια το χωριό έδειχνε τάσης ερήμωσης, σήμερα πολλά νέα νοικοκυριά έχουν εγκατασταθεί στο χωριό το οποίο εμφανίζει 0% ανεργία!!!!
- Η απορρόφηση των Κοινοτικών Κονδυλίων ανέρχεται στο 100%)
-Διαθέτει 80 σύγχρονες κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις κατανεμημένες σε 3 κτηνοτροφικά πάρκα.
-Ο μέσος όρος ηλικίας των κατοίκων είναι 45 ετών, ενώ υπάρχει αξιοθαύμαστη κοινωνική συνοχή και 0% εγκληματικότητα.
-Το Κοιν. Συμβούλιο έχει αξιοποιήσει κάθε πηγή χρηματοδότησης, ώστε σήμερα η Κοινότητα Ανάβρας να διαθέτει Αιολικό Πάρκο, Περιβαλλοντικό Πολιτισμικό Πάρκο «ΓΟΥΡΑ» (200 στρ.), Λαογραφικό Μουσείο Κτηνοτροφικής Ζωής, διώροφο κοινοτικό χώρο στάθμευσης δωρεάν για τους κατοίκους κ.ά.


Ο επόμενος στόχος του κ. Τσουκαλά είναι να αποκτήσει το χωριό ξενώνα για να μπορούν οι επισκέπτες του χωριού να διανυκτερεύουν σε αυτό (πειρισσότερες πληροφορίες εδώ). Το μυστικό της επιτυχίας όπως είπε ο κ. Τσουκαλάς είναι να υπάρχει μεράκι και εντιμότητα και οι κοινοτικοί άρχοντες να δίνουν προτεραιότητα στο κοινό καλό και όχι στο ατομικό συμφέρον. 

Την ίδια βραδυά απονεμήθηκε το βραβείο "Στέλλιος Χατζηιωάννου" για τη νεανική επιχειρηματικότητα απονεμήθηκε στους Μιχάλη Ναυπλιώτη, Δημήτρη Μπάνη και Κώστα Χατζηκοκολάκη ιδρυτικά στελέχη του Zoo.gr.

Το βραβείο "Στέλλιος Χατζηϊωάννου" βραβεύει το επιχειρηματικό ξεκίνημα της χρονιάς σε νέους κάτω των 40 ετών με σκοπό την στήριξη της ανάπτυξης της επιχείρησης για το πρώτο της διάστημα.

Περισσότερες πληροφορίες για τους υπόλοιπους βραβευθέντες μπορείτε να διαβάσετε εδώ και εδώ

Οπως λέχθηκε από τους διοργανωτές τα βραβεία δεν αποσκοπούν στο να λύσουν το σύνολο των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν εκείνοι οι συμπολίτες μας που παρά τις αντιξοότητες της εποχής μας εξακολουθούν να παραμένουν εραστές του  "ΕΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ". Τα βραβεία μάλλον αποσκοπούν στη στοιχειώδη ηθική αναγνώριση που τους πρέπει για αυτόν τους τον αγώνα.

Χριστουγεννιάτικο bazaar/party για τη στήριξη απόρων γυναικών και των 3χρονων μωρών που βρίσκονται φυλακισμένα στον Ελαιώνα Θήβας

To xebloggarisma.blogspot.com έχει την τιμή να σας προσκαλέσει το Σάββατο 28 Νοεμβρίου στη δεύτερη Χριστουγεννιάτικη συνάντηση όπου θα λάβει χώρα bazaar και party. Υπενθυμίζουμε πως το bazzar και το party γίνονται με σκοπό την ενίσχυση των φυλακισμένων γυναικών και των έως 3 ετών παιδιών τους που ζουν μαζί τους στις γυναικείες φυλακές Ελαιώνα Θήβας.

Στο Χριστουγεννιάτικο bazaar θα διατίθενται προς πώληση  έργα φυλακισμένων γυναικών, βιβλία, ρούχα, δίσκοι και πολλά άλλα που προέρχονται από προσφορές. Ταυτόχρονα  εκείνη την ημέρα θα συλλέγονται είδη πρώτης ανάγκης για τα παιδιά και τις άπορες φυλακισμένες όπως πάνες, ρούχα, είδη προσωπικής υγιεινής καθώς και παιχνίδια, βιβλία (ειδικά ξενόγλωσσα), περιοδικά, τηλεκάρτες κ.ά.

Ημερομηνία: 
Σάββατο 28/11/2009

Τόπος:  
Cabaret Voltaire, Μαραθώνος 30, Μεταξουργείο

Πρόγραμμα: 

12.30-20.00 Bazaar

17.30 Παράσταση Καραγκιόζη από τον Ιάσωνα Μελισσηνό

22.30 Ινδική μουσική με τους ΙΧΩΡ (15 Ευρώ με ποτό)

00.30 Party

Οι ανάγκες είναι πολλές και κρίνεται αναγκαία η στήριξη όλων μας σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες. Εκτός από την παρουσία σας την ημέρα του party/bazaar εάν κάποιος από εσάς επιθυμεί να συνεισφέρει στην προσπάθεια αυτή είτε με προσφορά αντικειμένων, είτε για να βοηθήσει στη  διοργάνωση του bazaar/party κάθε προσφορά είναι καλοδεχούμενη.

*Το ξεblogάρισμα είναι μια ομάδα από bloggers που ξεκίνησε αυθόρμητα τη εθελοντική της δράση πριν από 2 χρόνια με σκοπό την βοήθεια και την υποστήριξη των παιδιών 0-3 ετών που κρατούνται φυλακισμένα μαζί με τις  μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελαιώνα Θήβας (πρώην φυλακισμένες στον Κορυδαλλό).  Η πρωτοβουλία αυτή στηρίζει  εκτός από τα 15 περίπου παιδάκια και τις μητέρες τους, ακόμη 90 και πλέον άπορες φυλακισμένες γυναίκες. Οι  bloggers-εθελοντές του ξεblogαρίσματος οργανώνουν αποστολές ειδών πρώτης ανάγκης στις φυλακές και διοργανώνουν εκδηλώσεις για την οικονομική υποστήριξη και την κάλυψη των άμεσων αναγκών των παιδιών και των απόρων γυναικών. 

Για περισσότερες πληροφορίες και συμμετοχή: http://xeblogarisma.blogspot.com

Επιχορήγηση πολιτικών κομμάτων και δημόσια οικονομικά ελλείμματα

Ανήσυχη η θειά Μερόπη τις τελευταίες ημέρες προσπαθεί να βρει λύση για το πως θα ξαναγεμίσουν τα άδεια Κρατικά Ταμεία.

Μα τι μας τσαμπουνάνε "ουκ αν λάβεις παρά του μή έχοντος?" φυσάει και ξεφυσάει πίνοντας γουλιά γουλιά τον καφέ της. Αφού υπάρχουν τόσοι τρόποι να εξοικονομήσουν χρήματα!!!!

Από τον ετήσιο προϋπολογισμό ο οποίος "δεν βγαίνει", λέει η θειά Μερόπη, επιχορηγούνται και τα πολιτικά κόμματα. Εφ΄όσον λοιπόν μιλάμε για περίοδο λιτότητας υποθέτω πως εάν μειωνόταν η κρατική οικονομική συνεισφορά που κατευθύνεται προς τα πολιτικά κόμματα θα εξοικονομούσαμε σημαντικά κονδύλια που θα μπορούσαν να τα κατευθυνθούν σε άλλες δραστηριότητες πιο παραγωγικές.

Ετσι κι αλλοιώς εξ όσων γνωρίζω από τις φίλες μου οι οποίες όλο διασκεδάζουν τσάμπα, πολλά χρηματικά ποσά δαπανώνται από τα κόμματα (κυρίως τα 2 μεγάλα) για συνεστιάσεις σε κέντρα διασκέδασης (όπου οι παρευρισκόμενοι δεν πληρώνουν τίποτα, προσφορά του κόμματος λέει), για συνευρέσεις σε μπαράκια με ζωντανή μουσική (όπου πάλι οι φίλοι και τα μέλη του κόμματος δεν πληρώνουν-προσφορά του κόμματος λέει) αλλά και για να καλύπτουν το κόστος των αεροπορικών και ακτοπλοϊκών εισητηρίων για την μετακίνηση των ψηφοφόρων τους σε περιόδους εκλογών.

Επειδή λοιπόν όταν λέμε επιχορήγηση των πολιτικών κομμάτων από τον ετήσιο προϋπολογισμό και "προσφορά του κόμματος" προς τους φίλους και τα μέλη, αυτό σημαίνει πως τις δικές τους διασκεδάσεις και μετακινήσεις τις πληρώνω εγώ κι εσείς, σκέφτηκα πως επειδή διανύουμε χαλεπούς καιρούς εάν μειωνόταν σταδιακά η κρατική επιχορήγηση των πολιτικών κομμάτων κατά 50% (συνολικά) π.χ. κατά 10% το 2010, άλλο 10% το 2011 κλπ. θα μπορούσε το Δημόσιο να εξοικονομήσει πολύτιμους πόρους.....

Σε τελική ανάλυση ως μια κίνηση καλής θέλησης ας θυσιάσουν κάποια κονδύλια και τα πολιτικά κόμματα....

Εεεε όχι να πληρώνουμε τα ελλείμματα ες αεί εσείς οι μισθωτοί κι εμείς οι συνταξιούχοι.....
Φτάνει πια! Η υπομονή μας εξαντλήθηκε!!!
Αλήθεια ο κ. Παπακωνσταντίνου γνωρίζει άραγε στο σύνολό τους πόσα χρήματα "δωρίζει" ετησίως ο ελληνικός λαός στα πολιτικά κόμματα με τη μορφή κρατικών επιδοτήσεων????

Σήκωσα τους ώμους μου αφού πολύ αμφιβάλλω αν είναι σε θέση κανείς να γνωρίζει το ακριβές ποσό....εδώ καλά καλά πόσους υπαλλήλους απασχολεί το Δημόσιο δεν γνωρίζει κανείς....

Τελικά μήπως έχει δίκιο η θειά Μερόπη????

"Το Πολυτεχνείο είναι για όλους σημείο αναφοράς"

"Το Πολυτεχνείο είναι για όλους μας σημείο αναφοράς, αιτία συλλογικού αυτοσεβασμού και πεποίθησης ότι από το σκοτάδι μπορεί να έρθει το φως".....

Αυτό το μήνυμα έστειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Παπούλιας με αφορμή την 36η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Σε άλλο άρθρο (εδώ)διαβάζω πως σε ανακοίνωση που αναρτήθηκε σε ιστοσελίδα του διαδικτύου η "Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς" και η "Αντάρτικη Ομάδα Τερροριστών" αναλαμβάνοντας την ευθύνη της βομβιστικής επίθεσης στην κατοικία του Μίμη Ανδρουλάκη αναφέρουν πως :

"η βομβιστική επίθεση έγινε σε....ένδειξη τιμής στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου που μάτωσαν ή πέθαναν με το όπλο στο χέρι χωρίς κανένα αντάλλαγμα"

Θεωρώ αδιανόητη, προσβλητική αλλά και παραπλανητική αυτή τη δήλωση που μοναδικό στόχο έχει (κατά τη γνώμη μου) να υποβαθμίσει και να διαστρεβλώσει την αλήθεια για την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Θεωρώ παράλογο να δικαιολογείται μια βομβιστική επίθεση
"σε ένδειξη τιμής στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου"

Εκείνοι που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν κατά τη διάρκεια του Πολυτεχνείου διεκδίκησαν το αγαθό της ελευθερίας όχι μόνο για τον εαυτό τους μα για το σύνολο των πολιτών με γνώμονα το κοινό καλό. Εκείνοι
ούτε διεκδίκησαν προσωπικά ωφέλη/ανταλλάγματα

ούτε έκαναν αλόγιστη χρήση βίας
ούτε έστρεψαν τυφλά την οργή τους απέναντι σε όλους και σε όλα.
Μόνο μάχονταν ενάντια σε ένα τυραννικό καθεστώς και τους εκπροσώπους του το οποίο είχε αφαιρέσει κάθε δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης και του λόγου από τους πολίτες.
Είχαν συγκεκριμένα αιτήματα τα οποία απασχολούσαν ολόκληρο το λαϊκό κίνημα για αυτό το λόγο το λαϊκό κίνημα έγινε συνοδοιπόρος στον αγώνα τους.

Και προ πάντων σε αντίθεση με το μήνυμα που επιχειρεί να περάσει η εν λόγω οργάνωση 

ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΣΑΝ ΚΑΝΕΝΑ ΟΠΛΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ.

Μοναδικό τους όπλο ήταν η πίστη στον αγώνα τους.

Τα παιδιά αυτά ήταν ΑΟΠΛΑ.

Θεωρώ λοιπόν πως οι συντάκτες της εν λόγω ανακοίνωσης είναι είτε ανιστόρητοι είτε συνειδητά επιχειρούν να παραπληροφορήσουν το κοινό και να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ισως και να αποσκοπούν στο να εκθειάσουν την ένοπλη βία "χρησιμοποιώντας" τον αγώνα του Πολυτεχνείου.

Δεν μπορώ να δώσω άλλη λογική εξήγηση για αυτή την ιστορική ανακρίβεια.

Στο σχετικό αφιέρωμα-ανάρτηση που έκανα πέρσυ (εδώ) αναφερόμουν στα λόγια που εκφωνήθηκαν από τον πρόχειρο ραδιοφωνικό σταθμό που είχαν στήσει όσοι βρίσκονταν κλεισμένοι στο Πολυτεχνείο τη μοιραία εκέινη βραδυά λίγο πριν την εισβολή του άρματος και το γκρέμισμα της πόρτας της καγκελόπορτας :

Και όμως εκείνη τη βραδυά μερικά νέα παιδιά βρήκαν τη δύναμη να διεκδικήσουν.
Να διεκδικήσουν τα ιδανικά τους, επειδή πίστευαν στο δικαίωμα της ελευθερίας.
Ηταν αποφασισμένα για όλα.
Προσπάθησαν να ευαισθητοποιήσουν τους φαντάρους που οδηγούσαν τα άρματα μάχης και να αποτρέψουν την είσοδό τους στο Πολυτεχνείο κραυγάζοντας και επαναλαμβάνοντας
"αδέλφια είμαστε άοπλοι, είμαστε άοπλοι, είμαστε άοπλοι"
Δεν τα κατάφεραν
Η εντολή είχε δοθεί

Ολοι γνωρίζουν πως τα λόγια αυτά έχουν καταγραφεί στο σχετικό ηχητικό ντοκουμέντο εκείνης της βραδυάς
....."αδέλφια είμαστε άοπλοι, είμαστε άοπλοι" κραύγαζαν....

Ας σεβαστούμε επί τέλους την ιστορική πραγματικότητα...

Το οφείλουμε σε όσους βίωσαν τα γεγονότα εκείνης της βραδυάς του Πολυτεχνείου....
Πολύ περισσότερο το οφείλουμε από σεβασμό στη μνήμη όσων έχασαν τη ζωή τους για
φωτεινά ιδανικά.
Φωτεινά ιδανικά τα οποία όπως ανέφερε ο κ. Παπούλιας αποτελούν για όλους σημείο αναφοράς.
Ιδανικά τα οποία καμία σχέση δεν έχουν με την ένοπλη βία των ημερών μας η οποία παραπέμπει σε

σκοτεινές διαδρομές άσχετες με το αληθινό λαϊκό κίνημα
και σίγουρα άσχετες με τα ιδανικά και τον αγώνα του Πολυτεχνείου το 1973 έστω και αν τα αιτήματα του Πολυτεχνείου παραμένουν ακόμη και σήμερα επίκαιρα.... 
 

Παλατάκι/Χαϊδάρι : "Οι 4 εποχές" , ένα άγνωστο έργο του Νικολάου Γύζη

(Συνέχεια από προηγούμενη ανάρτηση με θέμα το Παλατάκι Χαϊδαρίου)

Σε προηγούμενη ανάρτηση (εδώ) κατά τη διάρκεια ενός Κυριακάτικου περιπάτου είχαμε μόλις επισκεφτεί το Παλατάκι του Χαϊδαρίου και κατευθυνόμασταν στα υπόλοιπα κτήρια που βρίσκονταν στον χώρο που αρχικά ονομαζόταν κτήμα Χαϊδάρι και βρίσκεται στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται η ομώνυμη Αθηναϊκή συνοικία.

Αφού διασχίσαμε μια καταπράσινη διαδρομή κατευθυνθήκαμε σε ένα κτήριο όπου όπως έμαθα, παλαιότερα έπαιζε τον ρόλο του ξενώνα του κτήματος. Καθώς πλησιάζαμε μας παραξένεψε η ονομασία του κτιρίου που έφερε το όνομα του γνωστού ζωγράφου
Νικολάου Γύζη.

Δεν αργήσαμε να μάθουμε μια σχετικά άγνωστη πτυχή της ζωής του Γύζη.
Ο Τήνιος Νικόλαος Γύζης όπως είναι γνωστό ξεκίνησε τις σπουδές του στο Σχολείο των Τεχνών το 1854, σε ηλικία μόλις δώδεκα ετών. Ο Νικηφόρος Λύτρας συμπατριώτης του Νικολάου Γύζη διέκρινε το ταλέντο του νεαρού και αποφάσισε να τον πάρει υπό την προστασία του με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια δυνατή φιλία η οποία έμελλε να χαράξει τη ζωή του Γύζη. Ο Νικηφόρος Λύτρας και ο Νικόλαος Γύζης ντυμένοι Τούρκοι

Ο Λύτρας πρώτος έφερε σε επαφή τον Γύζη με τον συμπατριώτη τους Νικόλαο Νάζο ο οποίος όπως αναφέραμε στην προηγούμενη ανάρτηση για κάποια περίοδο είχε γίνει ιδιοκτήτης του κτήματος Χαϊδαρίου.
Ο Νικόλαος Νάζος, δραστήριος τραπεζίτης φρόντισε ώστε να χορηγηθεί υποτροφία στον νεαρό Γύζη από το Ιδρυμα της Ευαγγελίστριας στην Τήνο προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του στο Μόναχο όπου ήδη από το 1860 φοιτούσε ήδη ο Νικηφόρος Λύτρας στο εργαστήρι του μεγάλου ζωγράφου
Karl von Piloty (1826-1886).

Η υποτροφία τελικά εγκρίθηκε και ο Γύζης έφυγε για τη Γερμανία το 1865 όπου 3 χρόνια αργότερα έγινε δεκτός στο εργαστήρι του Piloty. Ενα χρόνο πρoτού αναχωρήσει ο Γύζης για τη Γερμανία (το 1864,) ο Νικόλαος Νάζος τού ανέθεσε να διακοσμήσει την τραπεζαρία του ξενώνα της έπαυλης Παλατάκι στο Χαϊδάρι. Ο εικοσιδυάχρονος τότε ζωγράφος κάλυψε τους τοίχους και την οροφή της αίθουσας με την παράσταση των Τεσσάρων Εποχών.
Στο κέντρο κάθε τοίχου ο καλλιτέχνης ζωγράφισε τη μορφή μιας νεαρής κοπέλας που κάθε μια συμβόλιζε μια εποχή του χρόνου,
....δηλαδή την Ανοιξη..........το καλοκαίρι.....

.....το φθινόπωρο....

ενώ την τέταρτη, τον Χειμώνα, σύμφωνα με τα λόγια του Κίμωνα Μιχαηλίδη στο περιοδικό "Παναθήναια" (τ.269-270 (15-31/12/1911)
"την έθαψε των ανθρώπων η απονιά. Στη θέση της ένας φεγγίτης, με απορία ανοίγει το πελώριο μάτι του μπροστά στην ασέβεια"
(η τοιχογραφία έχει καταστραφεί ολοσχερώς)

....Ολόκληρη η σύνθεση είναι μια μεγάλη καγκελωτή σκιάδα....

....Στις κολόνες σκαρφαλώνουν τριανταφυλιές....

....απλώνει το αγιόκλημα....

.....Πάνω στους κλώνους τραγουδούν πουλιά, παίζουν πεταλούδες...."

Σε αυτό λοιπόν το κτίριο που σήμερα ονομάζεται κτίριο Γύζη έμειναν κρυμένες για πολλά χρόνια οι τοιχογραφίες του νεαρού τότε ζωγράφου αφού ο χώρος λειτούργησε για πολλά χρόνια (σχεδόν μέχρι τις μέρες μας) ως βαφείο και οι τοιχογραφίες είχαν σκεπαστεί από στρώματα ασβέστη και χρώματα.
Ο Γύζης σε αυτή του την καλλιτεχνική σύνθεση (η οποία όπως λέγεται ήταν η πρώτη επ' αμοιβή σύνθεσή του), επιχείρησε (και νομίζω πως το κατάφερε) να κλείσει μέσα σε ένα δωμάτιο έναν εξωτερικό χώρο.
Η αίσθηση που σου δημιουργεί η σύνθεση είναι πως βρίσκεσαι σε έναν υπαίθριο χώρο που περιβάλλεται από σιδερένια σκιάδα και γυαλί.

Ο νεαρός Γύζης αργότερα (24-4-1877) παντρεύτηκε την κόρη του ευεργέτη του,
του Νικολάου Νάζου, την Αρτεμη Νάζου Γύζη Νικολάου, Άρτεμις Γύζη, [1890]
Λάδι σε μουσαμά, 100 x 75 cm, Συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη

(αδελφή του Γεωργίου Νάζου, ιδρυτή του Ωδείου Αθηνών) ΓΥΖΗ Νικολάου (1842-1901), Προσωπογραφία Γεωργίου Νάζου (1880),
Λάδι σε μουσαμά, 72x60 εκ., Πινακοθήκη Αβέρωφ

Το κτήμα Χαϊδάρι έμεινε στα χέρια του Νικολάου Νάζου μέχρι το 1886 χρονιά που χρεωκόπησε και ανγκάστηκε να το πουλήσει στον Θων, αυλικό του Γεωργίου Α.

Το κτήμα Χαϊδάρι και η γνωριμία με τον Νικόλαο Νάζο αποτέλεσε καταλυτικό σταθμό στη ζωή του Γύζη, ίσως για αυτό συχνά το αναπολεί όταν βρίσκεται στο Μόναχο και αυτή του την αναπόληση την περιγράφει με νοσταλγικά λόγια στις επιστολές που ανταλλάσσει με τον πεθερό του.

Βγαίνοντας από το κτίριο Γύζη εκεί στο Παλατάκι Χαϊδαρίου τα συναισθήματα που με πλημμύριζαν ήταν ανάμεικτα....
Ο Θαυμασμός για το νεανικό έργο του καλλιτέχνη τις "4 εποχές" το οποίο έμεινε στην αφάνεια για πολλά χρόνια,
Η Απογοήτευση για την "απονιά του κόσμου" , για τους ανθρώπους που αφήνουν σημαντικά έργα τέχνης να καταρρέουν από τη φθορά του χρόνου μα και
Ενα Δέος για τη δύναμη της μοίρας, εκείνης της μοίρας που φέρνοντας τα βήματα του καλλιτέχνη στο κτήμα Χαϊδαρίου
έμελλε να καθορίσει την προσωπική του ζωή αλλά και να αποτελέσει την έμπνευση και την κινητήρια δύναμη για την μετέπειτα δημιουργία του καλλιτέχνη
Πληρότητα γιατί αυτή την ημέρα ήρθα σε επαφή με τους άγνωστους θησαυρούς που κρύβει μια διπλανή συνοικία της Αθήνας, το Χαϊδάρι και δεν τους γνώριζα.

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΜΑΡΤΥΡΑ ΣΕ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΤΡΟΧΑΙΟ

Την Τρίτη 20.10.2009 ξημερώνοντας Τετάρτη 21.10.09 και ώρα 00.30 στην οδό Λαγουμιτζή στο Νέο Κόσμο (λίγο μετά τη γέφυρα) διερχόμενο όχημα τραυμάτισε θανάσιμα και εγκατέλειψε 70χρονο οικογενειάρχη ο οποίος ήταν σταθμευμένος λόγω βλάβης του αυτοκινήτου του (είχε μείνει από λάστιχο - το αυτοκίνητό του ήταν μάρκας 2chevaux).

Το θύμα, ο κ. Νίκος Κουκουλάρης, εδώ και δεκαετίες φίλος των γονιών μου, άφησε την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο, με ανοιγμένο κεφάλι, αβοήθητος, εγκαταλελειμμένος και μόνος . Ισως εάν ο εγκληματίας οδηγός σταματούσε και τον μετέφερε στο νοσοκομείο ο κ. Νίκος να είχε σωθεί. Ισως και όχι. Οι 2 γυιοί του δεν θα μάθουν ποτέ εάν ο πατέρας τους μπορούσε να έχει σωθεί εάν δεν βρεθεί ο θύτης.

Απευθύνω λοιπόν έκκληση σε οποιονδήποτε τυχόν περνούσε από το συγκεκριμένο σημείο να επικοινωνήσει με την Τροχαία Καλλιθέας (έστω και ανώνυμα) και να δώσει όποιες πληροφορίες νομίζει πως μπορούν να βοηθήσουν στον εντοπισμό του συγκεκριμένου ανεύθυνου οδηγού.

Η οικογένειά μου και εγώ νοιώθουμε συντετριμμένοι για την απώλεια του κ. Νίκου. Ειδικότερα όμως νοιώθουμε οργή και θλίψη για την εγκληματική αμέλεια κάποιων οδηγών οι οποίοι ακόμη και εάν υποθέσουμε πως σε μια κακιά στιγμή τους έτυχε το μοιραίο δεν δικαιολογούνται να εγκαταλείψουν έναν άνθρωπο τραυματισμένο, αβοήθητο πάνω στην άσφαλτο. Αναρωτιέμαι πως μπορεί ο εγκληματίας οδηγός να κοιμάται με την συνείδησή του ήσυχη.

Παρακαλώ όποιος μπορεί και θέλει ας διαδώσει το παραπάνω μήνυμα μέσω του διαδικτύου όπου μπορεί.

Σήμερα εγκαταλείφθηκε ο κ. Νίκος, αύριο μπορεί να είναι ένας δικός σας άνθρωπος.

Ας βοηθήσουμε να εντοπιστεί ο εγκληματίας οδηγός προτού πάρει στο λαιμό του και άλλους ανθρώπους!!!! Ας είναι ο κ. Νίκος το τελευταίο θύμα που εγκαταλείπεται και πεθαίνει αβοήθητο στην άσφαλτο.

1η προσθήκη

Πληροφορήθηκα πως την είδηση μετέδωσε ο κ. Παπαδάκης στην εκπομπή "καλημέρα Ελλάδα", μεταδόθηκε σε πρωϊνή εκπομπή (06.00-07.00) από το Β πρόγραμμα του ραδιοφώνου και με πληροφόρησαν πως την Παρασκευή το μετέδωσε και η κ. Νικολούλη. Αν κάποιος γνωρίζει κάποια πληροφορία μπορεί να τηλεφωνήσει και σε αυτούς. Ευχαριστώ θερμά τους bloggers tzonakos, marianaonice , Nelly's logia , Καπιταλιστικό Κουμμούνι για την αναμετάδοση αυτής της έκκλησης. Η έκκληση για μαρτυρία δημοσιεύτηκε και στο blog troktiko πιθανά μετά από αίτημα των παιδιών του κ. Νίκου.

Εύχομαι να ανακαλυφθεί ο δράστης προτού θρηνήσουμε άλλα θύματα...

Πολιτισμός-Τουρισμός : Η αυτοτελής αξία του Πολιτισμού

Δανείζομαι τον τίτλο αυτής της ανάρτησης από το άρθρο του κ. Α.Καρκαγιάννη το οποίο βρήκα εξαιρετικό (μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο εδώ) και θέλησα να χρησιμοποιήσω σαν βάση για το ξεκίνημα καταγραφής κάποιων σκέψεων και προβληματισμών παρόμοιους με εκείνους που έθεσα σε προηγούμενη ανάρτηση (εδώ). Οι σκέψεις και οι προβληματισμοί αυτοί αναφέρονται στην απόφαση της νέας κυβέρνησης για την συστέγαση/συγχώνευση των Υπουργείων Πολιτισμού και Τουρισμού.

Δίχως να θέλω να αλλοιώσω στο ελάχιστο τον συλλογισμό του άρθρου του κ. Καρκαγιάννη ούτε να καπηλευτώ τις δικές του ιδέες , θα ήθελα να σταθώ (με δικά μου λόγια) σε κάποια σημεία/προβληματισμούς που θίγει στο άρθρο του, τα οποία αποτελούν και δικούς μου προβληματισμούς . Πρόθεσή μου είναι αυτή η ανάρτηση να αποτελέσει την πρώτη από μια σειρά αναρτήσεων όπου τα θέματα που θίγονται εδώ θα αναπτυχθούν/επεκταθούν σε επόμενες αναρτήσεις με την παράθεση ζωντανών παραδειγμάτων (τα οποία αναζητώ στο αρχείο μου) και θα τεθούν ως πρόκληση μιας ανοιχτής συζήτησης/ανταλλαγής απόψεων μαζί σας. Εύχομαι αυτές οι συζητήσεις να βοηθήσουν και να προβληματίσουν την νέα κυβέρνηση τώρα που είναι ακόμη νωρίς και να φρενάρουν κάθε ενέργεια που θα είχε βλαπτικές επιπτώσεις σε ένα απόλυτα παραγκωνισμένο τομέα της κοινωνικής μας ζωής, αυτόν του Πολιτισμού.

Ο κ. Καρκαγιάννης εκθέτει τους προβληματισμούς του (οι οποίοι ομολογώ πως με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη) και αναρωτιέται:

1."Τελικά ποιόν Πολιτισμό θα φροντίσει το Υπουργείο Πολιτισμού???"

2. "Εχει οριστεί ποιό για την κρατική πολιτική είναι το αυτοτελές αντικείμενο του Πολιτισμού? Και αν ναι, τελικά αξίζει να τοποθετηθεί κάτω από την κρατική φροντίδα και με ποιές επιδιώξεις?"

3. Γνωρίζουμε πως ο Πολιτισμός προϋπήρχε του Κράτους, τον βρήκαμε δεν τον επιλέξαμε, άρα είναι δεδομένος όπως φαίνεται από τα διάσπαρτα αρχαία κατάλοιπα σε κάθε γωνιά του τόπου μας. Μήπως επομένως οι Αρχαιότητες είναι ο μεγάλος πυλώνας απ΄όπου περνάει η κρατική μέριμνα για τον Πολιτισμό? (δηλαδή η αποκάλυψη, η συντήρηση, η μελέτη και η ανάδειξη έτσι ώστε να μπορεί ο κάθε πολίτης να "διαβάζει"τις Αρχαιότητες)

4. Κι αν η κρατική μέριμνα περνά από τα παραπάνω (αποκάλυψη,συντήρηση, μελέτη και ανάδειξη) τότε πόση έμφαση μπορούμε να δόσουμε σε λογής λογής απολαύσεις/διασκεδάσεις που θα απευθύνονται στους τουρίστες που επισκέπτονται τον τόπο μας αλλά δεν θα είναι αποκλειστικά "πολιτισμικές"???? Η δαπανηρή κρατική μέριμνα θα εστιάζει στην συντήρηση και ανάδειξη των αρχαιοτήτων με σκοπό τη διασπορά της γνώσης ή με σκοπό την διασκέδαση των τουριστών και την αποκόμιση οικονομικών οφελών από τους τουρίστες???

Ο κ. Καρκαγιάννης συνεχίζει λέγοντας πως εάν στον κορμό των Αρχαιοτήτων προσθέσουμε τα βυζαντινά και τα νεότερα κατάλοιπα τότε έχουμε έναν λαό που παρά τις επιδρομές και τις προσμίξεις επιμένει να είναι γατζωμένος στον ίδιο βράχο, δίπλα στη θάλασσα, να μιλάει περίπου την ίδια γλώσσα και να ανοίγει την ψυχή του στον κόσμο με τον ίδιο περίπου τρόπο.

Ο Πολιτισμός αυτού του λαού λειτούργησε σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο ως αφετηρία αυτογνωσίας και ως ιδιαίτερης παρουσίας στον σύγχρονο κόσμο. Βέβαια το ερώτημα που τίθεται είναι πως θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε και να λειτουργούμε μέσα στον σύγχρονο κόσμο :

ΩΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ ΕΞ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ Η ΩΣ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ ΜΕ ΝΕΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ???

Τέλος ο κ. Καρκαγιάννης καταλήγει παραθέτοντας την άποψή του πως η διαχείρηση του Πολιτισμού στο σύνολό του μόνο ως διαχείρηση παιδείας είναι νοητή και άξια ιδιαίτερης κρατικής μέριμνας. Μόνο ως τέτοια βρίσκει τον "ωφέλιμο σκοπό της". Μάλιστα φέρνει μερικά παραδείγματα μεταξύ των οποίων και το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης το οποίο αν και προσελκύει χιλιάδες τουριστών και επισκεπτών παραμένει ένα στατικό εκθετήριο, ένα λαμπερό στολίδι το οποίο δεν καταφέρνει να μπει μέσα στην καθημερινή μας ζωή, στις ατομικές μας φιλοδοξίες ενώ ο ίδιος υποστηρίζει πως ο Πολιτισμός θα πρέπει να φανεί χρήσιμος στη χώρα και να υπηρετήσει όχι μόνο (λογής-λογής) γενικά συμφέροντα μα και τα δικά μας ατομικά συμφέροντα και αυτό δεν μπορεί να γίνει με την άμεση συνάφεια με το εμπόριο και τις εμπορικές δραστηριότητες οι οποίες έχουν παρενέργειες στον Πολιτισμό.

Για αυτό ο κ. Καρκαγιάννης καταλήγει πως η σύζευξη του Πολιτισμού με τον Τουρισμό και η συστέγασή τους στο ίδιο Υπουργείο φαντάζει λίγο παράδοξη και αγοραία (έστω και αν οι τουρίστες δεν παύουν να είναι πελατεία μας) και εγώ θα συμφωνήσω μαζί του μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο.

Διαχείρηση παιδείας λοιπόν ο Πολιτισμός ή διαχείρηση "διασκεδαστικού" μέσου το οποίο θα έχει ως αποκλειστικό σκοπό την προσέλκυση Τουρισμού και την προσπόρηση οικονομικών ωφελών???? Μένει να το διαπιστώσουμε στο εγγύς μέλλον

ΥΓ1. Η αφίσα της ανάρτησης αφορά καλλιτεχνική σύνθεση του Σ.Βασιλείου για λογαριασμό του ΕΟΤ (1960) τότε που πράγματι ο πολιτισμός μας εξαγόταν σε ολόκληρο τον κόσμο με όχημα τον τουρισμό.

ΥΓ2. Εάν κάπου διαβάσετε κάποιο άρθρο/άποψη σχετικά με τη σύζευξη Πολιτισμού και Τουρισμού και νομίζετε πως αξίζει να αναφερθεί και να συζητηθεί σε κάποια ανάρτηση ή εάν ακόμη θα θέλατε να παρατεθούν κάποιες δικές σας σκέψεις, παρακαλώ να επικοινωνήσετε μαζί μου με email. Το θέμα αυτό με ενδιαφέρει πάρα πολύ.