Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011
Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011
"Πολιτισμός" ή "βαρβαρότητα" ? "Δημιουργία" ή "καταστροφή"? Ποιά είναι τα όρια ανάμεσα σε μια "τριτοκοσμική" και μια "πολιτισμένη" χώρα?
![]() |
| Συζήτηση - πρόβα στην Επίδαυρο για την «Ορέστεια» (1980) - Φωτό: Nτίμης Αργυρόπουλος |
Πληθαίνουν οι φωνές που κάνουν έκκληση για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της Αιγύπτου τώρα που οι εντάσεις και οι αναταραχές εντείνονται. Η κα Καλλιόπη Λιμναίου-Παπακώστα σε άρθρο της στην εφμ Κόσμος του Επενδυτή αναφέρει χαρακτηριστικά :
"....τα τελευταία γεγονότα όχι απλώς με στεναχωρούν αλλά με συγκλονίζουν. Ευτυχώς, νεαροί εθελοντές και δυνάμεις του στρατού μπήκαν "ασπίδα" σε μνημειακούς τόπους της χώρας, όπως ο ναός του Καρνάκ, το μουσείο, αλλά και η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα ξαναδούμε εικόνες καταστροφής και λεηλασιών παρόμοιες με εκείνες που είδαμε πριν από χρόνια με τα μνημεία του Ιράκ" (ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε στον arthrosyllekti εδώ)
Η Αίγυπτος στη συνείδηση του "πολιτισμένου" κόσμου συγκαταλέγεται στις αποκαλούμενες από τον "πολιτισμένο" κόσμο "τριτοκοσμικές" χώρες υπονοώντας στην ουσία έναν "βαρβαρικό" κόσμο σε αντιδιαστολή του "πολιτισμένου" που κατά κύριο λόγο θεωρείται ανώτερος.
Τα όρια ανάμεσα στον "βαρβαρικό"και τον "πολιτισμένο" κόσμο - στη δική μου συνείδηση - καθορίζονται από τις ανθρώπινες συμπεριφορές και στάσεις ανεξάρτητα από καταγωγή, γεωγραφικές θέσεις , χρώμα δέρματος, θρησκευτικές πεποιθήσεις ή οικονομικό επίπεδο.
Στην περίπτωση της Αιγύπτου με εντυπωσίασε αυτός ο "τριτοκοσμικός" λαός με την πράξη του να σπεύσει να προστατέψει τα μνημεία της πολιτιστικής του κληρονομιάς σχηματίζοντας μιαν ανθρώπινη αλυσσίδα - προτάσσοντας δηλαδή το κορμί του ως ασπίδα στα μνημεία - όταν διαισθάνθηκε πως αυτά μπορεί να κινδυνεύουν. Εντυπωσιακότερο όλων ήταν πως σε αυτή την ανθρώπινη αλυσσίδα εντάχθηκαν πολλά άτομα νεαρής ηλικίας που μέχρι εκέινη τη στιγμή διαδήλωναν ενάντια στο κυβερνών κόμμα. Συνοπτικά να πούμε πως άτομα διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων (δηλαδή ανεξαρτήτως εάν ήταν φίλοι ή εχθροί του κυβερνώντος κόμματος) ενώθηκαν σε έναν κοινό αγώνα ενάντια σε κάθε επίδοξο αρχαιοκάπηλο, ανεγκέφαλο διαδηλωτή, ή απλά αρρωστημένο καταστροφέα που θα επιχειρούσε να εκμεταλλευτεί τις ταραχές των τελευταίων ημερών και να κλέψει ή να καταστρέψει την πολιτιστική τους κληρονομιά.
Στην περίπτωση της Ελλάδας, μιας μη "τριτοκοσμικής" χώρας, μιας Ευρωπαϊκής χώρας , μιας χώρας διάσπαρτης από πολιτιστικούς θησαυρούς - υλικούς και πνευματικούς - ομάδες νεαρών βανδαλιστών έχουν επιδοθεί σε ένα δίχως προηγούμενο καταστροφικό μένος σε κάθε τι που θυμίζει πολιτισμό. Κάθε μνημείο, κάθε άγαλμα, κάθε αρχαιότητα εάν είχε στόμα θα μπορούσε να μας εξιστορήσει τις απίθανες περιπέτειές του είτε από τις μουτζούρες που εναποθέτουν (τάχα μου υπογραφές, συνθήματα, ζωγραφιές κλπ) είτε από τον τεμαχισμό μέρους αυτών των μνημείων (βλέπε μερικέςαπό το πλήθος των καταστροφών στον arthrosyllektis εδώ και εδώ).
Αλλος τύπος επίθεσης στον πολιτισμό είναι αυτός που έγινε προχθές στο Θέατρο Τέχνης : ομάδα νεαρών μπήκαν με σιδηρολοστούς και βόμβες μολότωφ και έκαναν λαμπόγυαλα έναν χώρο πνευματικής δημιουργίας, ένα θέατρο που ξεκίνησε από μια Λαϊκή σκηνή και σχηματίστηκε ως Θέατρο τέχνης μέσα στα μαύρα χρόνια της Γερμανικής κατοχής. Σε σκοτεινούς χρόνους του παρελθόντος οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν την τέχνη προκειμένου να περάσουν μηνύματα και να αντισταθούν σε κάθε μορφής κατοχή ή αδικία. Παρήγαγαν πολιτισμό με σκοπό αφενός να περάσουν μηνύματα στους υπόλοιπους συμπολίτες τους και αφετέρου να διατηρήσουν την ψυχική τους ισορροπία σε εποχές που η ζωή και ο θάνατος συνυπήρχαν. Η πνευματική δημιουργία έφτασε σε ύψιστα σημεία και κάποιες περιπτώσεις θεωρούνται ακόμη και σήμερα αξεπέραστες. Παραθέτω τα λόγια που εκφώνησε στις 17 Αυγούστου του 1943 ο Κάρολος Κουν, ο ιδρυτής του Θεάτρου Τέχνης :
"Η αφετηρία του ξεκινήματός μας είναι μια αφετηρία και ανάγκη καθαρά ψυχική. Για μια πιο πλούσια, πιο ωραία, πιο βαθιά ολοκληρωμένη ζωή, μια ανάταση του εαυτού μας, μια πιο πλατιά κατανόηση των γύρω μας μέσα απ’ την τέχνη, συγκεκριμένα μέσα από το θέατρο. Με άλλα λόγια το «Θέατρο Τέχνης» είναι μια εκδήλωση ζωής.....Δεν κάνουμε θέατρο για το θέατρο. Δεν κάνουμε θέατρο για να ζήσουμε. Κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους εαυτούς μας, το κοινό που μας παρακολουθεί κι όλοι μαζί να βοηθήσουμε να δημιουργηθεί ένας πλατύς, ψυχικά πλούσιος και ακέραιος πολιτισμός στον τόπο μας.
Μόνος ο καθένας μας είναι ανήμπορος. Mαζί ίσως κάτι μπορέσουμε να κάνουμε. Το θέατρο, ως μορφή Τέχνης, δίνει τη δυνατότητα να συνδεθούμε, να συγκινηθούμε, ν' αγγίξουμε ο ένας τον άλλον, να νιώσουμε μαζί μια αλήθεια. Να γιατί διαλέξαμε το θέατρο σα μορφή εκδήλωσης του ψυχικού μας κόσμου. Mόνο με πλήρη κατανόηση μεταξύ μας, μπορεί το θέατρο να σταθεί και να εκπληρώσει το σκοπό του. Σαν θέατρο, δεν αποτεινόμαστε σε ορισμένη τάξη ή σε ορισμένη κατηγορία ανθρώπων. Όλοι όσοι είναι πρόθυμοι να χαρούν και να εργαστούν μαζί μας, πλούσιοι και φτωχοί, πονηροί και αφελείς, αλήτες και νοικοκυρέοι, όλοι είναι ευπρόσδεκτοι. Φτάνει μονάχα να καταλάβουν και να πιστέψουν τον προορισμό ενός Θεάτρου Τέχνης......Ας παραδεχτούν οι επικριτές μας, χωρίς να μου κρατήσουν κακία γι' αυτό, ότι είναι καλύτερο ν' ανοίξεις το παράθυρο να μπει λίγος φρέσκος αέρας, κι ας είναι να μπει μ' αυτόν και λίγη ή πολλή σκόνη, παρά να κρατήσεις, σαν τις καλές νοικοκυράδες, που τρέμουν μήπως σκονιστούν τα ράφια και τα παρκέτα, σφιχτοκλεισμένα παράθυρα και παντζούρια, κι όπου το μόνο που μπορείς, είναι να πάθεις ασφυξία και να σκάσεις"
Η μισαλλόδοξη επίθεση σε έναν ναό του πνεύματος όπως είναι το Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν αποτελεί πράξη σκοταδισμού όποιο και να είναι το κίνητρό της. Το θέατρο ανέβαζε την παράσταση «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ, μια ιστορία του Σταθμού Λαρίσης». Αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν ότι κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για φιλάθλους του Ολυμπιακού, ενώ κάποιοι αναφέρουν ότι οι δράστες έλεγαν και συνθήματα υπέρ του Ολυμπιακού.
Η προσωπική μου γνώμη είναι πως τα κίνητρα της συγκεκριμένης πράξης όπως και κάθε πράξης που σχετίζεται με την καταστροφή χώρων ή αντικειμένων του πολιτισμού καμία σχέση δεν έχουν με αθλήματα, ιδεολογίες ή σκοπιμότητες. Είναι ξεκάθαρο πως οφείλονται σε άρρωστες καταθλιπτικές προσωπικότητες, κενές γνώσεων που επιθυμούν απλά να εκτονώσουν το "εγώ" τους , αφού θεωρούν πως η ολοκλήρωση της προσωπικότητάς τους υλοποιείται μοναχά μέσω της καταστροφής. Η χαρά της δημιουργίας σε αυτή τη μερίδα των νεολαίων είναι έννοια άγνωστη, όντας ανίκανοι να δουν τον περίγυρό τους με κριτικό μάτι....Βλέπουν παντού εχθρούς δίχως να σκεφτούν πως η τέχνη είναι αρωγός του ανθρώπου στις δύσκολες στιγμές, δίχως να μπουν καν στον κόπο να αφεθούν στη μαγεία μιας θεατρικής παράστασης και να την κρίνουν μετά.
Υποκλίνομαι λοιπόν σε εκείνους τους "τριτοκοσμικούς" ή "βάρβαρους" Αιγύπτιους νεολαίους που αν και στερημένοι από τα βασικά αγαθά, και εν μέσω των βίαιων αναταραχών που έχουν ξεσπάσει στη χώρα τους, δεν δίστασαν να προτάξουν τα στήθη τους για να προασπίσουν το φως του πολιτισμού τους. Εύχομαι αυτή τους η πρωτοβουλία να συνεχιστεί και να υπερασπιστούν τους θησαυρούς του τόπου τους ανεξάρτητα από την έκβαση των πρόσφατων αναταραχών.
Γυρνώ τη πλάτη σε εκείνους τους "πολιτισμένους" Ελληνες νεολαίους που τυφλωμένοι από το σκοτάδι της ψυχής τους επιθυμούν να σβήσουν κάθε αχτίδα φωτός πολιτισμού και δημιουργίας. Σέβομαι και προβάλλω εκείνους τους νεολαίους που σπέρνουν την ομορφιά της νιότης στον περίγυρό τους (στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε την μεταμόρφωση ενός χωριού -τις Φάνες της Ρόδου - όπου οι νεολαίοι αντί να μουτζουρώνουν τους τοίχους της πόλης τους, τους στόλισαν με όμορφα χρώματα και ζωγραφιές)
Μαθαίνω πως οι παραστάσεις στο Θέατρο Τέχνης Καρολος Κουν παρά τις φθορές που υπέστη το θέατρο, θα πραγματοποιηθούν κανονικά. Θεωρώ καθήκον όλων μας να ενισχύσουμε με την παρουσία μας τις παραστάσεις του ως αντίδραση σε όσους επιχειρούν να εκφοβίσουν την καλλιτεχνική δημιουργία και να οδηγήσουν τον τόπο μας στη μιζέρια.
ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΟΚ, ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ
Τσιώλης Σταύρος
2010-2011
ΦΡΥΝΙΧΟΥ 14, Πλάκα
Σύγχρονο Ρεπερτόριο
Σκηνοθεσία : Καπελώνης Κωστής
Σκηνικά : Αλεξίου Νίκος
Κοστούμια : Σωτηρίου Κατερίνα
Φωτισμοί : Καπελώνης Κωστής
Διανομή
Κωνσταντίνα: Μυρτώ Αλικάκη Ιωάννα: Ειρήνη Στρατηγοπούλου
Κύριος: Αργύρης Μπακιρτζής
Κυρία: (Ευγενία): Λουκία Πιστιόλα
Στρατιώτης & Λαχειοπώλης: Πάρις Θωμόπουλος
Στην περιγραφή του Αγώνα ακούγεται η φωνή του Νίκου Χανιωτάκη
Επιλογή και επεξεργασία ήχων: Άγγελος Παπαλυμπέρης
Κλαρινέτο παίζει ο Πάρις Θωμόπουλος
από Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Πέμπτη & Παρασκευή, ώρα 21.15Σάββατο, ώρα 18.15 και 21.15
Κυριακή, ώρα 20.00
Για εισητήρια μπορείτε να βρείτε πληροφορίες εδώ
Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011
Κινδυνεύουν οι πολιτιστικοί θησαυροί της Αιγύπτου
![]() |
| Η φωτό από εδώ |
Οι ταραχές που έχουν ξεσπάσει εδώ και μερικές ημέρες στην Αίγυπτο θέτουν σε κίνδυνο τους πολιτιστικούς θησαυρούς της χώρας, τα μουσεία, τα μνημεία αλλά και τις αρχαιολογικές ανασκαφές που δεν έχουν ολοκληρωθεί. Ηδη το Μουσείο του Καϊρου υπήρξε θύμα λεηλασίας και πολλά αντικείμενα θρυμματίστηκαν από εξ αιτίας της εισβολής σε αυτό εκατοντάδων ενόπλων. Σύμφωνα με πληροφορίες, στο Κάϊρο, απλοί πολίτες σχημάτισαν ανθρώπινη αλυσσίδα γύρω από το κτίριο του Μουσείου, για να προστατέψουν την πολιτιστική τους κληρονομιά. Το κτίριο του Μουσείου συνορεύει με τα γραφεία του κυβερνώντος κόμματος....
Η πρόσβαση στις πυραμίδες έχει απαγορευτεί ενώ πολίτες και προσωπικό έχουν αναλάβει τη φύλαξη της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας.
O γνωστός για το επιστημονικό του έργο αρχαιολόγος Zahi Hauass βρίσκεται διαρκώς σε επαφή με τους συνεργάτες του προκειμένου να ενημερώνεται σχετικά με την κατάσταση των χώρων όπου φυλάσσονται οι θησαυροί της πολιτιστικής κληρονομιάς της Αιγύπτου. Στο blog του (εδώ) αναφέρει πως δεν κρύβει την ανησυχία του για τις αρχαιότητες πιστεύει όμως πως τελικά θα επικρατήσει η λογική αφού "ο Αιγυπτιακός λαός ζητά ελευθερία, όχι καταστροφή".
Σύμφωνα με πληροφορίες από την τουριστικη αστυνομία, επίθεση δέχτηκαν οι αποθήκες του Μουσείου του Qantara κοντά στην πόλη της Ισμαηλίας στο κανάλι του Σουέζ. Το Μουσείο του Qantara περιείχε 3,000 αντικείμενα από την Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδο. Πολλά αντικείμενα είχαν βρεθεί στο Σίνα από τους Ισραηλίτες όταν είχαν καταλάβει τη περιοχή το 1967και μόλις πριν από λίγο καιρό είχαν επαναπατριστεί στην Αίγυπτο (Πηγή : Reuters)
Ο Αιγυπτιακός πολιτισμός είναι ένας από τους αρχαιότερους πολιτισμούς του κόσμου. Η πολιτιστική κληρονομιά της χώρας είναι ανεκτίμητη και αποτελεί μέρος της παγκόσμιας πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Η προστασία της είναι καθήκον ολόκληρης της ανθρωπότητας. Η πικρή εμπειρία με την κλοπή των πολιτιστικών θησαυρών της Βόρειας Κύπρου και του Ιράκ δεν πρέπει να επαναληφθούν και με την Αίγυπτο.
Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011
Αθήνα : Από πόλη του πνεύματος...αφοδευτήριο χωρίς σύνορα
Δεν έχω πρόθεση να σχολιάσω σε βάθος το "περίεργο" θέμα με τους λαθρομετανάστες που μονοπώλησε τα τελευταία δελτία ειδήσεων.
Απλά καταγράφω κάποιες πρώτες σκέψεις και ερωτηματικά που κατέκλυσαν το μυαλό μου με βάση τα όσα έχω πληροφορηθεί μέχρι στιγμής :
1. Οι πληροφορίες μου λένε πως οι λαθρομετανάστες ΔΕΝ προέρχονται από το Ηράκλειο αλλά από ολόκληρη την Κρήτη. Και από Χανιά έφυγαν αρκετά άτομα. Πάντως η τόσο οργανωμένη μετακίνησή τους στη δική μου σκέψη δεν είναι συμβατή με το προφίλ δύσμοιρων και βασανισμένων ανθρώπων που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και αγωνίζονται για την επιβίωσή τους.
2. Οι πληροφορίες μου επίσης λένε πως εκδόθηκε ομαδικό εισιτήριο αξίας 3,000 Ευρώ που θεωρώ πως -εάν αυτό αληθεύει- αποδεικνύει πως δεν ήταν οι λαθρομετανάστες που ενήργησαν αυτόβουλα αφού κάποιος/οιοι οργάνωσε/αν την όλη υπόθεση.
3. Το γεγονός πως έπειτα από 30 χρόνια περίπου από τη θέσπισή του, για πρώτη φορά με αφορμή την κατάληψη της Νομικής από τους λαθρομετανάστες (????) καταργήθηκε το Πανεπιστημιακό άσυλο υποδηλώνει πως η κατάληψη της Νομικής αποτέλεσε την αφορμή και όχι την αιτία για την κατάργησή του. Συνεπώς όσοι εμπλέκονται στην ιστορία με την στήριξη της κατάληψης της Νομικής από τους λαθρομετανάστες αποτελούν και τους κύριους ηθικούς αυτουργούς για την ενδεχόμενη οριστική κατάργηση του Πανεπιστημιακού ασύλου. Στην περίπτωση που το Πανεπιστημιακό άσυλο καταργηθεί τότε θα πρέπει να μάθουμε τα ονόματά τους για να τα καταγράψει η ιστορία με μεγάλα αλλά και μελανά γράμματα.
Είναι εύλογο πως από τη στιγμή που η κατάληψη της Νομικής έγινε από έκνομα άτομα δεν υπήρχε κανένας φραγμός για την κατάργηση του ασύλου βάσει του νόμου.
4. Ξενίζει το γεγονός πως παρ΄όλη την ευαισθησία που έδειξαν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη (Κυβέρνηση, ΜΚΟ, πολιτικά κόμματα) κανείς τους δεν προσφέρθηκε να φιλοξενήσει τους λαθρομετανάστες σε κτίριο ιδιοκτησίας τους.
Οπως επίσης ξενίζει το γεγονός πως την τελευταία στιγμή προσφέρθηκε ένα νεοκλασικό κτίριο (πρόσφατα ανακαινισμένο μάλιστα) από κάποιον ιδιώτη.
Απορία : Ποιός θα πρόσφερε τόσο απλοχερα ένα πρόσφατα ανακαινισμένο νεοκλασικό για μια αβέβαιης διάρκειας φιλοξενία???
Ανθρώπινη ευαισθησία ή ιδιοτέλεια άραγε????
...Θα μάθουμε στο εγγύς μέλλον...
5. Ο κρατικός μηχανισμός και οι λειτουργοί του, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις απέδειξαν και σε αυτή τη περίπτωση όπως και σε πολλές άλλες πως:
α. δρουν πάντοτε ετεροχρονισμένα και όχι προλαμβάνοντας καταστάσεις.
β. εξακολουθούν να απολαμβάνουν το σπορ του πιγκ πογκ των ευθυνών αφού αμέσως μόλις έγινε γνωστή η κατάληψη της Νομικής, κανένας δεν αναλάμβανε την ευθύνη για την επίλυση του προβλήματος και ο ένας επέρριπτε την ευθύνη στον άλλον.
6. Πως μπορεί κανείς να ισυχρίζεται πως ζούμε σε ένα ευνομούμενο κράτος όταν ειναι γνωστό από άλλες περιπτώσεις πως οι νόμοι δεν εφαρμόζονται???? Οι λαθρομετανάστες είτε μας αρέσει είτε όχι είναι άτομα που εισήλθαν παράνομα στη χώρα μας επομένως όχι μόνο δεν έχουν δικαίωμα να επιλέγουν σε ποιόν χώρο θα μεταφερθούν αλλά πολύ περισσότερο δεν έχουν δικαίωμα να καταχρώνται την άτυπη φιλοξενία της χώρας εισόδου τους. Εάν συνέβαινε κάτι αντίστοιχο είτε στην Αμερική είτε στην Ευρώπη, πόσο σαβουάρ βιβρ θα χρησιμοποιούσαν οι αρχές? Και αντίστοιχα εάν προέβαινε σε παρόμοια κατάληψη μια ομάδα Δυτικών σε Πανεπιστήμιο μιας τρίτης χώρας πόσο δημοκρατικά θα του φερόντουσαν?
Σε λίγες ημέρες θα γίνει η νέα απογραφή. Εάν πέρναγε από το χέρι μου θα υποχρέωνα σε απογραφή ακόμη και τους μετνάστες που βρίσκονται λαθραία στη χώρα μας. Το αποτέλεσμα πιστεύω θα μας ξάφνιαζε αφού θα διαπιστώναμε πως ο τεράστιος αριθμός λαθρομεταναστών που διαβιούν στην πρωτεύουσα, είναι αδικαιολόγητος για μια πόλη που ούτε χωράφια διαθέτει ούτε εργοστάσια ώστε να χρειάζονται τόσα πολλά εργατικά χέρια.
Απλά καταγράφω κάποιες πρώτες σκέψεις και ερωτηματικά που κατέκλυσαν το μυαλό μου με βάση τα όσα έχω πληροφορηθεί μέχρι στιγμής :
1. Οι πληροφορίες μου λένε πως οι λαθρομετανάστες ΔΕΝ προέρχονται από το Ηράκλειο αλλά από ολόκληρη την Κρήτη. Και από Χανιά έφυγαν αρκετά άτομα. Πάντως η τόσο οργανωμένη μετακίνησή τους στη δική μου σκέψη δεν είναι συμβατή με το προφίλ δύσμοιρων και βασανισμένων ανθρώπων που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και αγωνίζονται για την επιβίωσή τους.
2. Οι πληροφορίες μου επίσης λένε πως εκδόθηκε ομαδικό εισιτήριο αξίας 3,000 Ευρώ που θεωρώ πως -εάν αυτό αληθεύει- αποδεικνύει πως δεν ήταν οι λαθρομετανάστες που ενήργησαν αυτόβουλα αφού κάποιος/οιοι οργάνωσε/αν την όλη υπόθεση.
3. Το γεγονός πως έπειτα από 30 χρόνια περίπου από τη θέσπισή του, για πρώτη φορά με αφορμή την κατάληψη της Νομικής από τους λαθρομετανάστες (????) καταργήθηκε το Πανεπιστημιακό άσυλο υποδηλώνει πως η κατάληψη της Νομικής αποτέλεσε την αφορμή και όχι την αιτία για την κατάργησή του. Συνεπώς όσοι εμπλέκονται στην ιστορία με την στήριξη της κατάληψης της Νομικής από τους λαθρομετανάστες αποτελούν και τους κύριους ηθικούς αυτουργούς για την ενδεχόμενη οριστική κατάργηση του Πανεπιστημιακού ασύλου. Στην περίπτωση που το Πανεπιστημιακό άσυλο καταργηθεί τότε θα πρέπει να μάθουμε τα ονόματά τους για να τα καταγράψει η ιστορία με μεγάλα αλλά και μελανά γράμματα.
Είναι εύλογο πως από τη στιγμή που η κατάληψη της Νομικής έγινε από έκνομα άτομα δεν υπήρχε κανένας φραγμός για την κατάργηση του ασύλου βάσει του νόμου.
4. Ξενίζει το γεγονός πως παρ΄όλη την ευαισθησία που έδειξαν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη (Κυβέρνηση, ΜΚΟ, πολιτικά κόμματα) κανείς τους δεν προσφέρθηκε να φιλοξενήσει τους λαθρομετανάστες σε κτίριο ιδιοκτησίας τους.
Οπως επίσης ξενίζει το γεγονός πως την τελευταία στιγμή προσφέρθηκε ένα νεοκλασικό κτίριο (πρόσφατα ανακαινισμένο μάλιστα) από κάποιον ιδιώτη.
Απορία : Ποιός θα πρόσφερε τόσο απλοχερα ένα πρόσφατα ανακαινισμένο νεοκλασικό για μια αβέβαιης διάρκειας φιλοξενία???
Ανθρώπινη ευαισθησία ή ιδιοτέλεια άραγε????
...Θα μάθουμε στο εγγύς μέλλον...
5. Ο κρατικός μηχανισμός και οι λειτουργοί του, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις απέδειξαν και σε αυτή τη περίπτωση όπως και σε πολλές άλλες πως:
α. δρουν πάντοτε ετεροχρονισμένα και όχι προλαμβάνοντας καταστάσεις.
β. εξακολουθούν να απολαμβάνουν το σπορ του πιγκ πογκ των ευθυνών αφού αμέσως μόλις έγινε γνωστή η κατάληψη της Νομικής, κανένας δεν αναλάμβανε την ευθύνη για την επίλυση του προβλήματος και ο ένας επέρριπτε την ευθύνη στον άλλον.
6. Πως μπορεί κανείς να ισυχρίζεται πως ζούμε σε ένα ευνομούμενο κράτος όταν ειναι γνωστό από άλλες περιπτώσεις πως οι νόμοι δεν εφαρμόζονται???? Οι λαθρομετανάστες είτε μας αρέσει είτε όχι είναι άτομα που εισήλθαν παράνομα στη χώρα μας επομένως όχι μόνο δεν έχουν δικαίωμα να επιλέγουν σε ποιόν χώρο θα μεταφερθούν αλλά πολύ περισσότερο δεν έχουν δικαίωμα να καταχρώνται την άτυπη φιλοξενία της χώρας εισόδου τους. Εάν συνέβαινε κάτι αντίστοιχο είτε στην Αμερική είτε στην Ευρώπη, πόσο σαβουάρ βιβρ θα χρησιμοποιούσαν οι αρχές? Και αντίστοιχα εάν προέβαινε σε παρόμοια κατάληψη μια ομάδα Δυτικών σε Πανεπιστήμιο μιας τρίτης χώρας πόσο δημοκρατικά θα του φερόντουσαν?
Σε λίγες ημέρες θα γίνει η νέα απογραφή. Εάν πέρναγε από το χέρι μου θα υποχρέωνα σε απογραφή ακόμη και τους μετνάστες που βρίσκονται λαθραία στη χώρα μας. Το αποτέλεσμα πιστεύω θα μας ξάφνιαζε αφού θα διαπιστώναμε πως ο τεράστιος αριθμός λαθρομεταναστών που διαβιούν στην πρωτεύουσα, είναι αδικαιολόγητος για μια πόλη που ούτε χωράφια διαθέτει ούτε εργοστάσια ώστε να χρειάζονται τόσα πολλά εργατικά χέρια.
Για να μην είμαι όμως άδικη, δεν θα διαφωνούσα να παραμείνουν οι λαθρομετανάστες στη χώρα μας υπό 2 προϋποθέσεις :
α. Να μεταφερθούν όλοι όσοι κατοικούν στις γειτονιές της Αθήνας σε κέντρα υποδοχής λαθρομεταναστών που θα δημιουργούνταν στο Ψυχικό, στην Κηφισιά, στην Εκάλη, στη Γλυφάδα, στη Βουλιαγμένη, στη Βάρκιζα, στο Λαγονήσι.
....Αλλωστε οι περισσότεροι ακτιβιστές που υπερασπίζονταν την νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών (από όσους γνωρίζω προσωπικά) σε αυτές τις συνοικίες κατοικούν.....
β. Να δεχτούν όσοι αυτοαποκαλούνται "ανθρωπιστές" και "υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων" περικοπή από τα εισοδήματά τους προκειμένου να καλυφθούν τα έξοδα για την διατροφή όσων λαθρομεταναστών παραμείνουν στη χώρα μας, καθώς επίσης τα έξοδα για την ένδυσή τους και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψή τους.
Ετσι θα εξασφαλίζαμε μια αξιοπρεπή διαβίωση σε αυτά τα άτομα δίχως να κινδυνεύουν από την εκμετάλλευση "επιτήδειων" δουλεμπόρων.
.....Ως ανθρωπιστές νομίζω πως δεν θα έχουν κάποια αντίρρηση....
ΥΓ. Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι : Δεν αντιτίθεμαι στην ύπαρξη νόμιμων μεταναστών στην Αθήνα. Αντιτίθεμαι σε όλους εκείνους τους "δήθεν" προστάτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που υπερασπίζονται την αθρόα εισροή λαθρομεταναστών στην πρωτεύουσα.
Η πρωτεύουσα αυτή τη στιγμή φιλοξενεί άπειρους λαθρομετανάστες, δεν μπορεί να θρέψει άλλους
Κάποτε θα πρέπει να κατανοήσουμε πως η Αθήνα από πόλη του πνεύματος έχει μετατραπεί σε αφοδευτήριο δίχως σύνορα......
.....Και δεν της πρέπει τέτοια μεταχείρηση αυτής της πόλης.....
Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011
Εκπαίδευση και blogging
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΗΣ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Του Βασίλη Σωτηρούδα
"Αφορμή για τη σημερινή ανάρτηση, αποτελεί το έντονο ενδιαφέρον μου για το χώρο των ιστολογίων, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Η δυναμική των blog αποτελεί μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα στη σημερινή εποχή και όποιος δεν το βλέπει ή κάνει ότι δεν το βλέπει απλά εθελοτυφλεί.
Τόσο το πλήθος των ιστολογίων όσο και ο αριθμός των καθημερινών αναγνωστών τους, έχουν καταστήσει τη νέα σχετικά αυτή ηλεκτρική πατφόρμα ως ένα από τα σημαντικότερα μέσα επικοινωνίας στη σημερινή εποχή.
Τα blog μπορούν να χωριστούν σε πολλές κατηγορίες (ενημερωτικά, αθλητικά, πολιτικά, κοινωνικά, εκπαιδευτικά, κ.α.) όπως σε πολλές κατηγορίες μπορεί να διακριθεί και το αναγνωστικό τους κοινό.
Στο σημείο αυτό δεν υπάρχει καμία απολύτως διαφορά με τα παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας έντυπα και ηλεκτρονικά.
Αυτό που προκαλεί όμως έκπληξη αλλά και πλήρη απογοήτευση είναι η στάση των καθηγητών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης απέναντι σ' αυτή τη νέα αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα.
Θα περίμενε κανείς ότι οι εκπαιδευτικοί της ανώτερης βαθμίδας εκπαίδευσης της χώρας θα πρωτοστατούσαν σ΄αυτές τις αλλαγές που συντελούνται στην παγκόσμια κοινότητα. Αντ' αυτού όμως παρατηρούμε ότι οι καθηγητές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ακολουθούν πιστά τη νοοτροπία της Ελληνικής κοινωνίας.
Τρέχουν ασθμαίνοντας πίσω από τις εξελίξεις και αρκούνται..να παρακολουθούν εκ του μακρόθεν αυτά που συντελούνται με ραγδαία ταχύτητα στο εξωτερικό, παραμένοντας περιχαρακωμένοι στα γνωστά κοινά και τετριμμένα που τους εξασφαλίζουν την πολυπόθητη ασφάλεια και σιγουριά.
Αν ψάξει κανείς με επιμονή και υπομονή τον Ελληνικό χώρο θα διαπιστώσει ότι είναι ελάχιστη για να μην πω ανύπαρκτη η βιβλιογραφία από τους καθηγητές πανεπιστημίου που αφορά τα blog. Την ίδια απογοητευτική εικόνα θα συναντήσει κανείς και αν αναζητήσει τους καθηγητές πανεπιστημίου που διατηρούν ενεργά και ενημερωμένα ιστολόγια.
Η δικαιολογία ότι δεν υπάρχει λόγος για κάτι τέτοιο είναι τουλάχιστον αστεία και έξω από κάθε πραγματικότητα. Σε διαφορετική περίπτωση, οι συνάδελφοί τους στο εξωτερικό που αρθρογραφούν κατά δεκάδες και διατηρούν ιστολόγια επικοινωνίας με το αναγνωστικό κοινό απλά θα έπρεπε να θεωρηθούν ανόητοι ή ότι άλλο.
Μπορώ να αναφέρω πλήθος άρθρων και εργασιών αλλά θα αρκεστώ σε δύο μόνο
την εργασία της καθηγήτριας Anne Bartlett-Bragg - University of Technology, Sydney, Australia
Blogging to learn και την εργασία των Jeremy B Williams & Joanne Jacobs με θέμα
Exploring the use of blogs as learning spaces in the higher education sector
Ψάχνω απεγνωσμένα να βρω ανάλογες εργασίες των ταγών της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας αλλά προς το παρόν μένω μόνο στα ψάξιμο.
Οι καθηγητές πανεπιστημίου οφείλουν κάποια στιγμή να αναγνωρίσουν το αυτονόητο και οφείλουν επίσης να ασχοληθούν με ζητήματα αιχμής ακόμα και αν είναι παντελώς άγνωστα γι΄ αυτούς. Το να τρέχουν πίσω από τις εξελίξεις είναι μια θλιβερή διαπίστωση που δεν τους τιμά ως ερευνητές.
Φυσικά δε μπορώ να ισχυριστώ το ίδιο για τους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όπου τα παραδείγματα πολύ αξιόλογων εκπαιδευτικών ιστολογίων είναι πολλά. Δε μπορώ να μην αναγνωρίσω τις κοπιαστικές προσπάθειες πολλών συναδέλφων για τη δημιουργία ιστολογίων και την εκπαιδευτική τους αξιοποίηση. Για το θέμα αυτό όμως θα ασχοληθώ άλλη φορά με συγκεκριμένα παραδείγματα.
Οι χρήση ενός blog μπορεί να είναι και εκπαιδευτική και αυτό αποτελεί μια πραγματικότητα πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Το αν θα αναγνωριστεί αυτή η πραγματικότητα από τους καθηγητές των πανεπιστημίων είναι ένα ζητούμενο που μένει να αποδειχθεί στο εγγύς μέλλον. Ήδη όμως ο χρόνος περνάει και περνάει ανώφελα. Τα σημάδια δεν είναι θετικά και απ΄ότι φαίνεται οι καθηγητές μας θα αποφασίσουν να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο θέμα όταν στο εξωτερικό θα μιλάμε για μία άλλη νέα πραγματικότητα."
Πηγή
http://edu4adults.blogspot. com/2010/10/blog-post_27.html
Του Βασίλη Σωτηρούδα
"Αφορμή για τη σημερινή ανάρτηση, αποτελεί το έντονο ενδιαφέρον μου για το χώρο των ιστολογίων, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Η δυναμική των blog αποτελεί μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα στη σημερινή εποχή και όποιος δεν το βλέπει ή κάνει ότι δεν το βλέπει απλά εθελοτυφλεί.
Τόσο το πλήθος των ιστολογίων όσο και ο αριθμός των καθημερινών αναγνωστών τους, έχουν καταστήσει τη νέα σχετικά αυτή ηλεκτρική πατφόρμα ως ένα από τα σημαντικότερα μέσα επικοινωνίας στη σημερινή εποχή.
Τα blog μπορούν να χωριστούν σε πολλές κατηγορίες (ενημερωτικά, αθλητικά, πολιτικά, κοινωνικά, εκπαιδευτικά, κ.α.) όπως σε πολλές κατηγορίες μπορεί να διακριθεί και το αναγνωστικό τους κοινό.
Στο σημείο αυτό δεν υπάρχει καμία απολύτως διαφορά με τα παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας έντυπα και ηλεκτρονικά.
Αυτό που προκαλεί όμως έκπληξη αλλά και πλήρη απογοήτευση είναι η στάση των καθηγητών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης απέναντι σ' αυτή τη νέα αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα.
Θα περίμενε κανείς ότι οι εκπαιδευτικοί της ανώτερης βαθμίδας εκπαίδευσης της χώρας θα πρωτοστατούσαν σ΄αυτές τις αλλαγές που συντελούνται στην παγκόσμια κοινότητα. Αντ' αυτού όμως παρατηρούμε ότι οι καθηγητές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ακολουθούν πιστά τη νοοτροπία της Ελληνικής κοινωνίας.
Τρέχουν ασθμαίνοντας πίσω από τις εξελίξεις και αρκούνται..να παρακολουθούν εκ του μακρόθεν αυτά που συντελούνται με ραγδαία ταχύτητα στο εξωτερικό, παραμένοντας περιχαρακωμένοι στα γνωστά κοινά και τετριμμένα που τους εξασφαλίζουν την πολυπόθητη ασφάλεια και σιγουριά.
Αν ψάξει κανείς με επιμονή και υπομονή τον Ελληνικό χώρο θα διαπιστώσει ότι είναι ελάχιστη για να μην πω ανύπαρκτη η βιβλιογραφία από τους καθηγητές πανεπιστημίου που αφορά τα blog. Την ίδια απογοητευτική εικόνα θα συναντήσει κανείς και αν αναζητήσει τους καθηγητές πανεπιστημίου που διατηρούν ενεργά και ενημερωμένα ιστολόγια.
Η δικαιολογία ότι δεν υπάρχει λόγος για κάτι τέτοιο είναι τουλάχιστον αστεία και έξω από κάθε πραγματικότητα. Σε διαφορετική περίπτωση, οι συνάδελφοί τους στο εξωτερικό που αρθρογραφούν κατά δεκάδες και διατηρούν ιστολόγια επικοινωνίας με το αναγνωστικό κοινό απλά θα έπρεπε να θεωρηθούν ανόητοι ή ότι άλλο.
Μπορώ να αναφέρω πλήθος άρθρων και εργασιών αλλά θα αρκεστώ σε δύο μόνο
την εργασία της καθηγήτριας Anne Bartlett-Bragg - University of Technology, Sydney, Australia
Blogging to learn και την εργασία των Jeremy B Williams & Joanne Jacobs με θέμα
Exploring the use of blogs as learning spaces in the higher education sector
Ψάχνω απεγνωσμένα να βρω ανάλογες εργασίες των ταγών της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας αλλά προς το παρόν μένω μόνο στα ψάξιμο.
Οι καθηγητές πανεπιστημίου οφείλουν κάποια στιγμή να αναγνωρίσουν το αυτονόητο και οφείλουν επίσης να ασχοληθούν με ζητήματα αιχμής ακόμα και αν είναι παντελώς άγνωστα γι΄ αυτούς. Το να τρέχουν πίσω από τις εξελίξεις είναι μια θλιβερή διαπίστωση που δεν τους τιμά ως ερευνητές.
Φυσικά δε μπορώ να ισχυριστώ το ίδιο για τους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όπου τα παραδείγματα πολύ αξιόλογων εκπαιδευτικών ιστολογίων είναι πολλά. Δε μπορώ να μην αναγνωρίσω τις κοπιαστικές προσπάθειες πολλών συναδέλφων για τη δημιουργία ιστολογίων και την εκπαιδευτική τους αξιοποίηση. Για το θέμα αυτό όμως θα ασχοληθώ άλλη φορά με συγκεκριμένα παραδείγματα.
Οι χρήση ενός blog μπορεί να είναι και εκπαιδευτική και αυτό αποτελεί μια πραγματικότητα πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Το αν θα αναγνωριστεί αυτή η πραγματικότητα από τους καθηγητές των πανεπιστημίων είναι ένα ζητούμενο που μένει να αποδειχθεί στο εγγύς μέλλον. Ήδη όμως ο χρόνος περνάει και περνάει ανώφελα. Τα σημάδια δεν είναι θετικά και απ΄ότι φαίνεται οι καθηγητές μας θα αποφασίσουν να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο θέμα όταν στο εξωτερικό θα μιλάμε για μία άλλη νέα πραγματικότητα."
Πηγή
http://edu4adults.blogspot.
Τετάρτη 19 Ιανουαρίου 2011
Αντρέας ο μετανάστης...(Μια άγνωστη ιστορία)
![]() |
| Η φωτό από εδώ |
1. Αντρέας ο Βορειοηπειρώτης (σήμερα 45άρης)
Ηρθε στην Ελλάδα στα 25 του χρόνια. Δούλεψε σκληρά στην οικοδομή από νησί σε νησί. Επειτα από πολλές περιπλανήσεις εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και παντρεύτηκε μια κοπέλλα από το χωριό του, απέκτησαν δυό παιδάκια. Εξακολούθησε όμως να πηγαίνει στα νησιά όπου έβρισκε δουλειά. Μοναχή την άφηνε τη γυναίκα του στο κυνήγι του μεροκάματου. Κι όταν επέστρεφε, η χαρά της οικογένειας ήταν να τρώνε όλοι μαζί πάνω στη χαρτόκουτα που είχαν για τραπέζι. Τα χρόνια πέρασαν, σήμερα με τον κόπο τους μάζεψαν κάποιες οικονομίες και αναζητούν να αγοράσουν σπίτι για να γλυτώσουν το κόστος τους ενοικίου. Τα λιγοστά ένσημα όμως που του κόλλαγαν οι εργοδότες στην οικοδομή δεν δικαιολογούν μεγάλο δάνειο από την Τράπεζα. Για αυτό το λόγο εδώ και ένα χρόνο ο Αντρέας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την οικοδομή για μια δουλειά που να του κολλάνε ένσημα....και ας τον πληρώνουν μόλις 700 ευρώ το μήνα!!!! Με τη κρίση που μαστίζει την οικοδομή το ζευγάρι προβληματίστηκε αν θα πρέπει να αγοράσει σπίτι στην Ελλάδα ή στην Αλβανία. Στην Αλβανία, στα μέρη τους όμως τώρα πια που τα άτομα που είναι στη παραγωγική ηλικία λείπουν όλα ,μοναχά γέροι έχουν απομείνει. Τα χωράφια τους τα καταπατούν οι Αλβανοί, τις ελιές τους πάνε και τις μαζεύουν αυτοί δίχως φυσικά να τους ρωτήσουν. Τα παιδιά όμως που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα δεν επιθυμούν να φύγουν από εδώ. Εδώ είναι η πατρίδα τους, εδώ έχουν τους φίλους τους, εδώ είναι η γειτονιά τους, το σχολειό τους. Με τη πατρίδα στην οποία μεγάλωσαν οι γονείς τους λιγοστές είναι οι επαφές, δεν τα δένουν τα βιώματα που κάποτε έδεναν τους γονείς τους.
Μετά από ταλαιπωρίες χρόνων πήραν και ελληνική ταυτότητα. Τι να το κάνεις όμως? Πολλές φορές αναρωτιούνται μήπως αντί για τη βοήθεια που δόθηκε στην ελληνική μειονότητα (στους Βορειοηπειρώτες) θάπρεπε να είχε δοθεί βοήθεια για να παραμείνουν στα μέρη τους. αντί να μεταναστεύσουν όλοι στην μητέρα πατρίδα Τώρα τα χωριά που κάποτε κατοικούσε ο ελληνισμός ερημώνουν. Τα γερόντια που μένουν τι να κάνουν και αυτά??? Ούτε τις ελιές μπορούν πια να μαζέψουν ούτε τα συμφέροντα του χωριού τους είναι σε θέση να υπερασπιστούν. Φύλακα άρχισαν να πληρώνουν για να κάνει περιπολίες να μην τους ανοίξουν τα σπίτια. Και καλά όσο ζουν οι γέροι γονείς, έχουν κάποιο λόγο να επισκέπτονται τη γενέτειρά τους. Αμα πεθάνουν εκείνοι? Είναι και ακριβό πια το ταξίδι μέχρι το χωριό. Πρόσφατα στο χωριό τους που ήταν κοντά σε θάλασσα εκεί που κάποτε έκαναν τα καλοκαιρινά τους μπάνια, κατασκευάστηκε ερήμην τους σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και η παραλία καταστράφηκε, δεν προσφέρεται πια για θαλασσινά μπάνια . Η ζωή στον τόπο τους ολοένα και υποβαθμίζεται. Επομένως μοναδική διέξοδος είναι να συνεχίσουν να μένουν εδώ. Πως όμως??? Στην οικοδομή ολοένα και περισσότερο εργάζονται πια ανειδίκευτοι μελαψοί εργάτες που οι εργοδότες τους έχουν ανασφάλιστους. Τον Αντρέα που ξέρει τη δουλειά του δεν τον παίρνουν πια αφού οι εργοδότες βρίσκουν (σχεδόν) τσάμπα εργατικό δυναμικό. Μιλιούνια οι μελαψοί ανασφάλιστοι και αδήλωτοι εργάτες στις οικοδομές.......
Ετσι ο Αντρέας ο Βορειοηπειρώτης το πιθανότερο είναι να παραμείνει στην Ελλάδα και στα 45 του πια να συγκαταλέγεται και αυτός στη γενιά των 700 Ευρώ μόνο και μόνο για να του κολλάνε ένσημα και για να μπορέσει να εξασφαλίσει ένα καλύτερο αύριο στα παιδιά του (εάν του εγκρίνουν το περιπόθητο στεγαστικό δάνειο.....)
2. Αντρέας ο Πολωνός (σήμερα 40άρης)
Ομορφάντρας δυό μέτρα ο Αντρέας ο Πολωνός. Τον γνώρισα όταν θέλησα να κάνω επισκευές στο σπίτι μου πριν από ένα χρόνο. Από τότε η δουλειά στην οικοδομή είχε αρχίσει να μειώνεται/. Εξυπνος και εργατικός όμως ο Αντρέας, σαν είδε πως δεν έβρισκε πια δουλειά στην οικοδομή, μάζεψε κάποιους συμπατριώτες του και έφτιαξαν ένα συνεργείο με διάφορετικές ειδικότητες: άλλος πλακάς, άλλος μπογιατζής, άλλος να ασχολείται με τα μπάζα. Για όλους αναλάμβανε να κάνει τις συνεννοήσεις ο Αντρέας και στο τέλος μοιράζονταν τα χρήματα. Ο λόγος του συμβόλαιο. Αμα σου έλεγε πως θα τελειώσει τη δουλειά σε 2 εβδομάδες, αυτό ήταν. Δε σε γέλαγε ποτέ.
Ηρθε στην Ελλάδα στα 20 του χρόνια, παλλικαράκι. Αργότερα παντρεύτηκε με μια κοπέλλα από την πατρίδα του. Απέκτησαν 3 κοριτσάκια. Η γυναίκα όμως και τα παιδιά δεν κατάφεραν να προσαρμοστούν στο "greek way of living". Ετσι τα μάζεψαν και γύρισαν νωρίς στην πατρίδα τους. Ο Αντρέας δεν μπορούσε να φύγει, όλες τις επαγγελματικές γνωριμίες τις είχε εδώ, που να ξεκινήσει από το μηδέν στη Πολωνία???? Δύσκολη η ζωή του, να έχει να παλέψει με τη μοναξιά του εδώ στην Ελλάδα και να ακούει τις παιδικές φωνούλες από το τηλέφωνο να τον ρωτούν πότε θα γυρίσει ο μπαμπάς στο σπίτι και να μην καταφέρνει να συγκρατήσει το δάκρυ στο μάγουλο....Οι δουλειές στην οικοδομή μειώνονταν ολοένα και περισσότερο και ο Αντρέας προσπαθούσε να δουλεύει όλο και πιο πολύ για να τα βγάλει πέρα. Να δουλεύει σε άλλη δουλειά το πρωί και σε άλλη το βράδυ μέχρι όσο άντεχε. Κάποια μέρα μου είπε : "Το αποφάσισα: Θα φύγω και άμα ξανανοίξουν οι δουλειές στην Ελλάδα θα ξανάρθω. Εμάς δεν μας θέλει κανείς πια επειδή πρέπει να μας κολλήσει ένσημα. Γέμισε η οικοδομή από μελαψούς εργάτες που δεν ξέρουν από οικοδομή. Δουλεύουν για 5 Ευρώ την ημέρα και δεν ζητάνε ασφάλιση. Ετσι στη θέση τη δική μου οι εργολάβοι παίρνουν 3 εργάτες και δεν τους ασφαλίζουν οπότε γλυτώνουν πολλά λεφτά....Δεν τους νοιάζει πια η ποιότητα στη δουλειά, να κερδίσουν περισσότερα χρήματα τους νοιάζει...."
Και μια μέρα έμαθα πως γύρισε στη πατρίδα του ο Αντρέας ο Πολωνός που τα 20 από τα 40 του χρόνια τα είχε ζήσει στην Ελλάδα.
Την τελευταία φορά που του τηλεφώνησα για να μάθω νέα του μου είπε....
" Δύσκολα τα πράγματα. Από τη μια είμαι ευτυχισμένος γιατί ξαναενώθηκα με την οικογένειά μου...Ζω πια από κοντά τα παιδιά μου που μεγαλώνουν....Από την άλλη όμως με τα επαγγελματικά άστα να πάνε...δραματική η κατάσταση.....από το μηδέν έπρεπε να ξεκινήσω όπως τότε που ήμουν 20 χρονών.....βλέπεις είμαι "ξένος" στη πατρίδα μου, έλειπα τόσα χρόνια......τις δουλειές τις παίρνουν όσοι δεν έφυγαν ποτέ από τη Πολωνία.....αυτούς προτιμούν οι ντόπιοι"
Του είπα πως εδώ η γειτονιά ρωτάει να μάθει νέα του (όλα τα σπίτια της γειτονιάς μου έχουν συνεργαστεί με τον Αντρέα τον Πολωνό) και πως του στέλνουν χαιρετίσματα.
Με ευχαρίστησε, μου είπε να τους ανταποδώσω τους χαιρετισμούς και να τους πω πως η σκέψη του είναι πάντα στην Ελλάδα, του λείπει, του λείπει πολύ, βλέπεις σαν δεύτερη πατρίδα την έχει αφού τα μισά του χρόνια τα έζησε εδώ. Αμέσως μετά έβγαλε ένα βαθύ αναστεναγμό και πρόσθεσε:
"....Μονάχα που.....
όποιος έχει δυό πατρίδες, δεν έχει καμιά πατρίδα....
.....ξένος είναι και στη μια, ξένος και στην άλλη....."
Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011
....Αν είχαν οι Γιάννηδες γνώση, να μας δάνειζαν καμπόση....
![]() |
| Από την ταινία Δον Ζουάν (Γιαννάκης κι αυτός) |
....Τ΄Αη Γιαννιού σήμερα.....
Δεν ξέρω για εσάς, αλλά στη δική μου οικογένεια από Γιάννηδες άλλο τίποτα....
....Θα γευτούμε δίχως τύψεις τα τελευταία γλυκά των ημερών,
κι έπειτα μέχρι το καλοκαίρι θα νοιώθουμε τύψεις για τα παραπανίσια γλυκά που βάλαμε στις γιορτές και θα αρχίσουν οι Δευτεριάτικες δίαιτες ("από Δευτέρα δίαιτα.....)
"Αν είχαν οι Γιάννηδες γνώση, να μας δάνειζαν καμπόση..."
αφού όπως είναι γνωστό ανά την υφήλιο
Κάθε χρόνο τέτοια μέρα προσπαθώ να συγκεντρώσω τις παροιμίες που αφορούν τους Γιάννηδες. "Ακόμα δεν τον είδαμε, Γιάννη τονε βγάλαμε"
ενώ όσο για τον Γιάννη
"Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει."
Η συγκεκριμένη παροιμία χρησιμοποιήθηκε πολύ στην εθνοσυνέλευση του 1829 από τους αντικαποδιστριακούς, επειδή οι αντιπρόσωποι ευπειθώς ψήφιζαν ό,τι τους έστελνε ο Καποδίστριας, αλλά μάλλον είναι παλιότερη. Μάλιστα, ο Πολίτης δίνει και βουλγάρικο αντίστοιχο, με το όνομα Γκιάνι στη θέση του Γιάννη.
"Αλλη καμιά δε γέννησε μόνο η Μαριώ το Γιάννη"
"Κάνε Γιάννο μ' τη δουλειά σου, κι ύστερα και πάλι θειά σου"
Τι κι αν δεν είναι "κάθε μέρα τ΄Αη Γιαννιού"? "
....Καθώς λένε....
...."Κόψε κέδρο, φτιάξε Αντώνη κι από πλάτανο Θανάση, και για Γιάννη όποιο ξύλο νά'ναι κάνει"...
Δεν ξέρω για εσάς, αλλά στη δική μου οικογένεια από Γιάννηδες άλλο τίποτα....
....Θα γευτούμε δίχως τύψεις τα τελευταία γλυκά των ημερών,
κι έπειτα μέχρι το καλοκαίρι θα νοιώθουμε τύψεις για τα παραπανίσια γλυκά που βάλαμε στις γιορτές και θα αρχίσουν οι Δευτεριάτικες δίαιτες ("από Δευτέρα δίαιτα.....)
"Αν είχαν οι Γιάννηδες γνώση, να μας δάνειζαν καμπόση..."
αφού όπως είναι γνωστό ανά την υφήλιο
"Σαρανταπέντε Γιάννηδες ενός κοκκόρου γνώση"
ακόμη κι αν είναι επίσης γνωστό πως
"όλοι οι υπόλοιποι δεν είχαν άλλη τόση"
ακόμη κι αν είναι επίσης γνωστό πως
"όλοι οι υπόλοιποι δεν είχαν άλλη τόση"
Κάθε χρόνο τέτοια μέρα προσπαθώ να συγκεντρώσω τις παροιμίες που αφορούν τους Γιάννηδες. "Ακόμα δεν τον είδαμε, Γιάννη τονε βγάλαμε"
ενώ όσο για τον Γιάννη
"Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει."
Η συγκεκριμένη παροιμία χρησιμοποιήθηκε πολύ στην εθνοσυνέλευση του 1829 από τους αντικαποδιστριακούς, επειδή οι αντιπρόσωποι ευπειθώς ψήφιζαν ό,τι τους έστελνε ο Καποδίστριας, αλλά μάλλον είναι παλιότερη. Μάλιστα, ο Πολίτης δίνει και βουλγάρικο αντίστοιχο, με το όνομα Γκιάνι στη θέση του Γιάννη.
"Αλλη καμιά δε γέννησε μόνο η Μαριώ το Γιάννη"
"Κάνε Γιάννο μ' τη δουλειά σου, κι ύστερα και πάλι θειά σου"
Τι κι αν δεν είναι "κάθε μέρα τ΄Αη Γιαννιού"? "
....Καθώς λένε....
...."Κόψε κέδρο, φτιάξε Αντώνη κι από πλάτανο Θανάση, και για Γιάννη όποιο ξύλο νά'ναι κάνει"...
Καμιά φορά οι Γιάννηδες μας πικραίνουν και μπορεί να τους πούμε :
"Να σε κάψω Γιάννη μ', να σ' αλείψω μέλι (ή λάδι για να γιάνει)"
....Τι τα θες όμως....
"Ο κάθε Γιάννης είναι μια ιστορία, είναι ένας πόνος που φέρνει ευτυχία"
αφού
αφού
"Οπου Γιάννης και του Θεού η χάρη"
Κι ας είναι παρεξηγιάρηδες αυτοί
Κι ας είναι παρεξηγιάρηδες αυτοί
"Όχι Γιάννης, Γιαννάκης"
(Σύμφωνα με τον Κ. Κάσση, στη Μάνη συνηθιζόταν να υπάρχουν αδέρφια με τ’ όνομα Γιάννης ο ένας και Γιαννάκης ο άλλος, οπότε όταν ένας Γιαννάκης παρουσιάστηκε στο στρατό και τον είπαν Γιάννη, απάντησε έτσι).
Αμα όμως τους πιάσει η βαριεστημάρα, τότε
Αμα όμως τους πιάσει η βαριεστημάρα, τότε
"Πότε ο Γιάννης δεν μπορεί, πότε ο κώλος του πονεί"
Πάντως ένα είναι βέβαιο : πως....
"Σπίτι χωρίς Γιάννη, προκοπή δεν κάνει"
"Σπίτι χωρίς Γιάννη, προκοπή δεν κάνει"
![]() |
| Madame Vestris in the Role of Don Giovanni from Mozart's Opera "Don Giovanni" (Giclee Print - 18 in x 24 in) - Από εδώ |
"Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα"
"Τι κάνεις Γιάννη; Κουκιά σπέρνω"
"Τρέξε Γιάννη γύρευε και Νικολό καρτέρει"
Κι ας το παίζουν νταήδες
"Τρέξε Γιάννη γύρευε και Νικολό καρτέρει"
Κι ας το παίζουν νταήδες
"Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη"
Ξακουστοί Γιάννηδες:
Ο μπάρμπα Γιάννης ο κανατάς (τραγούδι Μπάρμπα-Γιάννη με τις στάμνες και με τα σταμνάκια σου…),
ο Γιάννης από το δημοτικό τραγούδι "Γιάννη μου το μαντήλι σου"
αλλά και ο ξακουστός Δον Ζουάν (Γιάννης και αυτός-Giovanni) και πολλοί - πολλοί άλλοι.....
.......στους Γιάννηδες & στις Ιωάννες που περισσότερο από ποτέ τώρα πια είναι αναγκαίο
"αν είχαν γνώση, να μας δάνειζαν καμπόση".....
.....στο μικρό χωριουδάκι της Εύβοιας που ονομάζεται "Γιάννηδες" επειδή καθώς λένε οι πρώτοι που κατοίκησαν τη περιοχή και ίδρυσαν το χωριουδάκι ονομάζονταν συμπτωματικά όλοι Γιάννηδες.....
Από χθες κάθε κατεργαρέος στον πάγκο του,
κι όλα τα ξωτικά να επιστρέφουν σιγά σιγά στη ρουτίνα τους...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






