Πολιτισμός-Τουρισμός : Εννοιες ταυτόσημες ή αντικρουόμενες?

Η νέα Κυβέρνηση ανακοίνωσε τη συγχώνευση δύο Υπουργείων : Τουρισμού και Πολιτισμού. Σε μια ιδανική κοινωνία θα ήμουν υπέρμαχος αυτής της μεταρρύθμισης αφού είμαι από εκείνους που υποστηρίζουν πως ο τουρισμός θα έπρεπε να είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την προβολή του ελληνικού πολιτισμού. Γνωρίζοντας όμως (έως ένα βαθμό) τις στρεβλώσεις και τις παθογένειες των δύο αυτών φορέων αλλά και της κοινωνίας μας θεωρώ πως το εγχείρημα αυτό είναι εφαρμόσιμο μεν σε κάποια μελλοντική στιγμή, παρακινδυνευμένο δε για το παρόν εφ΄όσον δεν προηγηθούν συγκεκριμένες δράσεις για να ξεκαθαριστεί το θολό τοπίο που επικρατεί και στους δύο τομείς.

Κατά κύριο λόγο (αποδεδειγμένα) οι κατά καιρούς πολιτικές περί τουρισμού στην Ελλάδα έχουν δείξει πως μάλλον κινείται εχθρικά προς τον πολιτισμό αφού:

• O μαζικός τουρισμός διαταράσσει την φέρουσα ικανότητα ενός τόπου αλλά και την κοινωνική συνοχή, καταστρέφει τις μικρές παραγωγικές μονάδες που υπάρχουν σε κάθε τόπο (οι προμήθειες εισάγονται είτε από την Αθήνα είτε από το εξωτερικό) αλλά από την άλλη συντελεί στην εύκολη και ταχεία αύξηση των εισοδημάτων.
  
• Η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και των αρχαιολογικών χώρων εκλαμβάνεται -από όσους ασχολούνται με τον τουρισμό- ως εμπόδιο για την ανάπτυξη ενός τόπου π.χ. θέμα αιγιαλού (συνηθισμένο το φαινόμενο της καταπάτησής του από μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες), Ζάκυνθος (Χελώνα Καρέτα-καρέτα), Καταδυτικός τουρισμός (σε θάλασσες όπου βρίσκονται διάσπαρτα αρχαία ναυάγια), Πλάκα (αρχαιολογικοί χώροι-προστατευόμενα νεοκλασσικά κτίρια), Προστατευόμενοι (από την αρχαιολογία) νησιωτικοί οικισμοί, Απαγόρευση ανέγερσης ξενοδοχείων πλησίον αρχαιολογικών χώρων, δασικές εκτάσεις (οι οποίες συνήθως αποχαρακτηρίζονται προκειμένου να κατασκευαστούν εξοχικές κατοικίες για αλλοδαπούς) κ.α.
  
• Πολλές φορές η έννοια του ελληνικού πολιτισμού στα καταστήματα "λαϊκής" (?) τέχνης εξαντλείται στην εμπορευματοποίηση και την παραποίηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς (βλ. αντίγραφα του σάτυρου με σηκωμένο φαλλό, κακέκτυπα αντίγραφα αγαλμάτων και εικονιστικών απεικονίσεων) με σκοπό το κέρδος, ή κιτς προσθήκες αρχαίων κολώνων σε ξενοδοχεία τουριστικών περιοχών αλλά και μπαρ όπου προσφέρονται ποτά-μπόμπες (π.χ. Φαληράκι).
• Στα πλαίσια της νοοτροπίας περί προσέλκυσης του τουρισμού η έννοια του πολιτισμού εξαντλείται στις Ελληνικές βραδυές (Greek nights) όπου κάποιοι χορευτές (αμφιβόλων χορευτικών δεξιοτήτων) καλούν τους τουρίστες να χορέψουν το Zorba's dance και να γευτούν την Greek salad, το tzatziki και τον moussaka.

Αναρωτιέμαι λοιπόν εάν είναι ρεαλιστική η σκέψη να λειτουργήσουν κάτω από την ίδια στέγη ο Πολιτισμός και ο Τουρισμός. Μήπως θα έπρεπε προηγουμένως να χαραχτεί μια συγκεκριμένη στρατηγική όπου θα προσδιορίζεται πως οραματίζεται η νέα κυβέρνηση να συνδέσει αλλά και να αναπτύξει με παράλληλο τρόπο τους δύο αυτούς τομείς της οικονομίας μας , αφού αν και έχουν σημεία σύγκλισης μεταξύ τους σε κάποια σημεία τους χωρίζει η άβυσσος.
Εν τέλει η ανησυχία μου είναι μήπως η (κακώς εννοούμενη) ανάπτυξη του τουρισμού λειτουργήσει σε βάρος του πολιτισμού (όπως έχει αποδείξει η συνήθης πρακτική) . Πιστεύω πως και οι δύο αυτοί τομείς ακόμη και αν παραμείνουν ανεξάρτητοι μεταξύ τους μπορούν ισότιμα να αποτελέσουν αντικείμενο (υγιούς) οικονομικής εκμετάλλευσης με απώτερο στόχο την προβολή του τόπου μας και την προσέλκυση ανώτερου πνευματικού επιπέδου επισκεπτών.

ΥΓ. Να υπενθυμίσω πως σε παλαιότερες αναρτήσεις όπως εδώ είχα αναρωτηθεί εάν παράγει ο σύγχρονος άνθρωπος πολιτισμό και είχα παραθέσει τις απόψεις γνωστών προσωπικοτήτων. Σε άλλη ανάρτηση με τίτλο "Πολιτισμός και Ανάπτυξη" είχα αναφερθεί στη σχέση που δυνητικά θα μπορούσε να παίξει ο πολιτισμός στην ανάπτυξη της χώρας (μέσω του τουρισμού) και παρέθετα τις απόψεις του κ. Μάνου και της κ. Μαμιδάκη (της γνωστής αλυσσίδας ξενοδοχείων) που τις βρήκα πολύ ενδιαφέρουσες.

*Η φωτό είναι από τη Λίνδο της Ρόδου

Εκλογές : Η ΝΔ φεύγει, ο δικομματισμός και τα τζάκια μένουν.....

Ουφ!!!!! Επί τέλους έληξε και αυτή η εκλογική αναμέτρηση.....Για κάνα χρόνο θα κάνουμε αποτοξίνωση από εκλογές (2 εκλογικές αναμετρήσεις μέσα σε μια χρονιά μου φάνηκαν πολλές). Μέχρι και στα όνειρά μας βλέπουμε εκλογο-όνειρα.....Τι όνειρο ήταν κι αυτό ψες βράδυ....
Βρέθηκα λέει σε ένα εκλογικό κέντρο και μόλις μου είχαν δώσει τα ψηφοδέλτια στο χέρι για να πάω να ψηφίσω. Στον τοίχο ήταν κρεμασμένο ένα ημερολόγιο που έδειχνε 4.10.2039....
Η αφεντιά μου, γκριζομάλλα πια με πρόσωπο χαραγμένο με τα σημάδια του χρόνου, κρατούσα ένα μπαστουνάκι και κούτσαινα από τα αρθριτικά.....Μόλις μπήκα στο παραβάν έριξα μια γρήγορη ματιά στα ονόματα των υποψηφίων......Στην κορυφή 2 ψηφοδελτίων δέσποζαν δύο πολύ γνώριμα ονόματα "Αλέξανδρος Καραμανλής" και στο άλλο "Γιώργος Παπανδρέου" (ήταν όπως έμαθα αργότερα το εγγόνι του ΓΑΠ που δεν έχει γεννηθεί ακόμα, όνειρο ήταν ντε....).
Μια φωνή (η δική μου) έσκισε τον αέρα
"Φτάααααααανειιιιιι!!!!" φώναξα , "60 χρόνια πέρασαν πάλι τα ίδια ονόματα έβαλαν στα ψηφοδέλτια??? Βαρέεεεθηκααααα!!!"
Κι έπειτα σαν να ήμουν καμιά 18άρα πέταξα το μπαστούνι, ούτε αρθριτικά ούτε τίποτα, σκόρπισα χάμω τα ψηφοδέλτια, άρπαξα την ταυτότητά μου από την κοπελίτσα της εφορευτικής επιτροπής και κατευθύνθηκα τρέχοντας προς την πόρτα.
"Δεν θα ψηφίσετε?" με ρώτησε η κοπελίτσα με αγωνία. "Οχι δεν θα ψηφίσω, τέλος, φτάαααανει, δεν αντέχω άλλο!!!!"
Κι έπειτα ξύπνησα καταϊδρωμένη και αγχωμένη....
Τι τρόμος και αυτός.....Για φανταστείτε, να εξακολουθούμε να ψηφίζουμε ακόμη και μετά από 30 ολόκληρα χρόνια τα παιδιά ή τα εγγόνια των σημερινών παιδιών ή εγγονιών των παλαιών πολιτικών....!!!!! Δόξα τω Θεώ που ζούσα ένα όνειρο, όνειρο-εφιάλτης!!!!!
Βέβαια το όνειρο-εφιάλτης δεν απέχει πολύ από την παθογενή πραγματικότητα της ελληνικής κοινωνίας αφού στις πρόσφατες εκλογές καταψηφίστηκε μεν η ΝΔ, μα υπερψηφίστηκε ο δικομματισμός ενώ από τους εκλεγέντες μεγάλο μέρος αφορά απογόνους παλαιών πολιτικών!!!! Αν και τα τελευταία χρόνια όλοι οι πολίτες μουρμουρίζουν και αναθεματίζουν επιρρίπτοντας την ευθύνη των δεινών τους στα 2 μεγάλα κόμματα που έχουν κυβερνήσει τον τόπο μας, δεν βλέπω αυτή η δυσαρέσκειά να αντικατοπτρίζεται και στην πράξη, δηλαδή στην κάλπη. Ετσι μένουμε στα λόγια, άλλα λόγια νά αγαπιόμαστε δηλαδή....

Με το ποσοστό του δικομματισμού να αγγίζει το 77,40% δεν μπορεί παρά να θυμηθούμε τον κυρ Αριστοτέλη μας που έλεγε πως "ο άνθρωπος δεν κρίνεται από τις προθέσεις του μα από τις πράξεις του....." και καθώς φαίνεται άλλα λένε τα λόγια των ανθρώπων και άλλα κάνουν στη πράξη αφού αν και δαρμένοι επιμένουν να στηρίζουν την "κληρονομική δημοκρατία"

Θα μου πείτε και εσένα τι σε πειράζει δηλαδή???? Ε πως δεν με πειράζει, έχω την αίσθηση πως δεν διανύουμε δημοκρατικούς καιρούς, γιατί ξέρω κι εγώ, "κληρονομική δημοκρατία" δεν έχω ξαναματακούσει να υπάρχει σε άλλο πολιτισμένο κράτος......Παραπέμπει είτε σε εποχές αυτοκρατορικών και βασιλικών πολιτευμάτων είτε σε πρωτόγονες φυλές όπου ο γυιός του εκάστοτε φυλάρχου παραλαμβάνει δικαιωματικά την αρχηγία της φυλής....
Εξ άλλου δεν είναι μόνο πως πάει σόϊ το βασίλειο με τους γόνους τζακιών να απολαμβάνουν προνόμια-βλέπε ασφαλιστικά δικαιώματα και αυξημένες παροχές δίχως να έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους - είναι και αυτή η ιδιαίτερη μεταχείρηση που απολαμβάνουν οι "γόνοι" από τα γεννοφάσκια τους ακόμη.....
Για παράδειγμα το Σάββατο πριν από τις εκλογές είδα στην TV την οικογένεια Καραμανλή να επισκέπτεται το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Θα μου πείτε και που είναι το πρόβλημα??? Οι άνθρωποι καλά δεν κάνουν να θέλουν να μυήσουν τα διδυμάκια σε θέματα Πολιτισμού.??? Μωρέ καλά κάνουν μα.... να !!!......είναι που έβλεπα τον μικρό Αλέξανδρο να τριγυρνά εδώ κι εκεί και να φωτογραφίζει τα εκθέματα, όμως κανείς δεν τόλμησε να του πει (όπως είπαν σε μένα) πως σύμφωνα με τον Κανονισμό του Μουσείου απαγορεύεται η φωτογράφιση στο εσωτερικό του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης!!!! Δεν λέω πως φταίει το παιδάκι. αφού καθώς λένε.....το παιδί σου και το σκυλί σου όπως τα μάθεις......
Πήρα κι εγώ μια μέρα την μητέρα και την ανηψούλα μου και πήγαμε να δούμε το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Ενθουσιάστηκαν και οι δυό όταν αντίκρυσαν τις Καρυάτιδες και μου ζήτησαν να τις φωτογραφίσω μπροστά στα πανέμορφα αγάλματα. Δεν πρόκαμα να βγάλω τη φωτογραφική μηχανή από τη τσάντα και 2 φύλακες χύμηξαν να με φάνε (όπως όταν βλέπουμε στις ταινίες την αστυνομία να συλλαμβάνει τίποτα τρομοκράτες) λέγοντας πως ο Κανονισμός απαγορεύει τη φωτογράφηση. Βρε τι τους παρακάλεσα, τι τους είπα δίχως φλας θα βγάλω τη φωτογραφία τι σας πειράζει???? Τίποτα, ανένδοτοι αυτοί....Μου απαγόρεψαν να φωτογραφίσω τις Καρυάτιδες....."Ο Κανονισμός το λέει" μούλεγαν και μου ξανάλεγαν.....

Φαίνεται όμως πως κάθε Κανονισμός ισχύει μοναχά για τους απλούς πολίτες εξαιρουμένων των γόνων των πολιτικών τζακιών. Για πείτε μου τι ζήτησα εεεεε??? Τιιιιιι??? Μια φωτογραφία τόλμησα να ζητήσω για τη φουκαριάρα τη μάνα μου....
Τι πειράζει που δεν είναι από τζάκι ???

Το σκίτσο είναι του ΚΥΡ από την εφμ Το Βήμα

Αγαπημένη μου γραφομηχανή, δεν θέλω να σε αποχωριστώ....

....Τικ....ντοκ-ντοκ....τακ-τακ....πλιτς....τικ....ντοκ-ντοκ...τακ-τακ....πλιτς.....

Αυτόν τον ζωηρό ήχο άκουγε κανείς σαν διέσχιζε τους μακρόστενους διαδρόμους των κτιρίων του κέντρου της Αθήνας πριν από 30 περίπου χρόνια εκεί όπου στεγάζονταν οι μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις του κέντρου, τα δικηγορικά γραφεία, τα συμβολαιογραφεία...

Πίσω από τις κλειστές πόρτες φανταζόσουν όμορφες και γοητευτικές γραμματείς να χτυπούν ρυθμικά με τα λεπτά χέρια τους τα πλήκτρα των γραφομηχανών και να γοητεύουν τους διευθυντές τους, το όνειρο κάθε κοπέλλας από φτωχή οικογένεια, όπως ακριβώς συνέβαινε στις σκηνές του ελληνικού κινηματογράφου (Θυμίζω την "Μοντέρνα σταχτοπούτα" κ.α.). Τότε για να πιάσεις δουλειά σαν γραμματέας απαραίτητο προσόν ήταν η γνώση του τυφλού συστήματος και η ταχύτητα στην πληκτρολόγηση.

Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια και σταδιακά τη θέση των γραφομηχανών κατέλαβαν οι υπολογιστές.

Τα πλήκτρα των γραφομηχανών σιγά σιγά άρχισαν να σιωπούν....

Λιγοστοί ήταν οι άνθρωποι που αντιστάθηκαν στο "ρεύμα της εποχής" και εξακολούθησαν να χρησιμοποιούν την αγαπημένη τους γραφομηχανή....μέχρι...μέχρι νάρθει εκείνη η μέρα που άρχισαν να εκλείπουν οι "γιατροί" των γραφομηχανών (όσοι τις επισκεύαζαν) και τώρα πια και όσοι παρήγαγαν τα απαραίτητα για τη λειτουργία τους αξεσουάρ....

Αναζητώντας λοιπόν κάποιες πληροφορίες στο διαδίκτυο έτυχε να διαβάσω Εδώ ένα νοσταλγικό οδοιπορικό σε μιαν άλλη Αθήνα, 30 χρόνια πριν. Το οδοιπορικό κατέγραφε μνήμες από μια επίσκεψη στο γραφομηχανάδικο του επονομαζόμενου "ψείρα των γραφομηχανών" του μακαρίτη σήμερα Κώστα Μηλιώνη του πρώτου έλληνα τεχνικού γραφομηχανών που εκπαιδεύτηκε από την τότε ηγέτιδα στο χώρο ADLER .

Αντιγράφω από το άρθρο:

Ήταν εκπληκτικό να βλέπεις το γέρο-Μηλιώνη να φροντίζει τις γραφομηχανές , είχε κάνει την τέχνη του επιστήμη και τη δουλειά του απολαυστική ενασχόληση .
Ένας "μυστήριος" κοντόχοντρος χαμογελαστός τύπος , ακαθορίστου ηλικίας που ψόφαγε για κουβέντα. Τη γραφομηχανή την έλυνε τελείως , έπλενε κάθε εξάρτημα ξεχωριστά ένα ένα ,την λάδωνε με ένα μείγμα λαδιού και βενζίνης αφού ίσιωνε τα συνήθως στραβωμένα από τη σκληρή χρήση λεβιέ , ευθυγράμμιζε και αντικαθιστούσε τα στοιχεία που χτυπώντας πάνω στον ελαστικό κύλινδρο και την ταινία με το μελάνι σχημάτιζαν τα γράμματα στο χαρτί, περιποιόταν τον κύλινδρο και τα κυλινδράκια του σαριό και την άφηνε να στεγνώσει με υπομονή στα σκαλιά του υπογείου και στο τέλος έβαζε πάνω και το σαριό και όταν όλα είχαν γίνει κατά την άποψή του σωστά στην παρέδιδε , ολόκληρη ιεροτελεστία για να πάρεις την γραφομηχανή σου καλύτερη και από καινούργια.

Είχα την τύχη να τον δω να δουλεύει , πίνοντας τον καλύτερο ελληνικό καφέ που έχω πιει και που τον έφτιαχνε σε ένα χάλκινο μπρίκι και που αντί για καμινέτο έβαζε φωτιά σε ένα μπαμπάκι με οινόπνευμα.

Όταν πέθανε , ο γιος του άνοιξε δίπλα ένα μαγαζί που όχι μόνο έφτιαχνε αλλά και πουλούσε μηχανές γραφείου. Σήμερα τα εγγόνια του δυο πολύ ευγενικά παιδιά , ο Κώστας και ο Αγγελος συνεχίζουν στο Νο 14 της Φειδίου την οικογενειακή παράδοση προσαρμοσμένη στην νέα τεχνολογία (υπολογιστές) αλλά και διατηρώντας το τμήμα πώλησης και φροντίδας των γραφομηχανών .

Θα μου πείτε σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν με γραφομηχανή; και όμως υπάρχουν, όχι μόνο "αρχαιολάτρες" και γραφιάδες που δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν στη νέα τεχνολογία αλλά και πολλοί άλλοι ποιος ξέρει γιατί ;

Υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν με γραφομηχανή?

αναρωτιόταν ο blogger που έγραψε την παραπάνω ανάρτηση....

Και όμως υπάρχουν....

Διαβάζω τακτικά το εκπληκτικό "Σημειωματάριο" της εξέχουσας μορφής της Ελληνικής δημοσιογραφίας κ. Ελένη Μπίστικα της εφμ Καθημερινής. Κατά καιρούς η ίδια στα άρθρα της είτε έχει αναφερθεί στην αγάπη που τρέφει στην γραφομηχανή της είτε έχει φωτογραφηθεί με αυτήν.

Η κ.Ελένη λοιπόν μόλις πληροφορήθηκε πως το τελευταίο εργοστάσιο που κατασκεύαζε κορδέλλες για γραφομηχανές έκλεισε!!!!!

Είναι γνωστό πως οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές με τα κατάλληλα προγράμματα επεξεργασίας κειμένου, μπορούν να κάνουν πράγματα που δεν μπορούν να κάνουν οι γραφομηχανές κι έτσι αυτές τείνουν να εξαφανιστούν συμπαρασύροντας μαζί τους ένα σωρό συναφή επαγγέλματα που σχετίζονται με τη συντήρηση αλλά και την παραγωγή των απαραίτητων για τη λειτουργία των γραφομηχανών. Το αποτέλεσμα ???

Να καθίσταται απαγορευτική η δυνατότητα να συντηρήσεις τη γραφομηχανή σου ακόμη και αν εσύ το θέλεις.

Πως θα συνεχίσει να γράφει τα άρθρα της με τη γραφομηχανή η κ. Ελένη,

αφού το ρεύμα της εποχής μας θέλει να χρησιμοποιούμε τους υπολογιστές????

Η αγάπη της για την γραφομηχανούλα της την ώθησε να απευθύνει έκκληση σε όποιον γνωρίζει που μπορεί να προμηθευτεί τα αναγκαία αξεσουάρ για τη συνέχιση της αγαπημένης της συνήθειας λέγοντας :

"Αυτά τα λίγα από μια δημοσιογράφο που επιμένει να γράφει στη γραφομηχανή της και που χθες ωϊμέ! έμαθε ότι δεν υπάρχουν πια κορδέλες.

Εκλεισε το εργοστάσιο που τις κατασκεύαζε!

Και τώρα τι γίνεται, καλή μου γραφομηχανή?

Πάει και η δική σου εποχή?

Και η μουσική από τα δάχτυλα καθώς γοργά χτυπούν τα πλήκτρα και γεμίζουν το χαρτί, φτερώνουν λες την έμπνευση?
Οποιος μπορεί να μας προμηθεύσει τέτοιες κορδέλες - decon, din black nylon, 13 m.m. 2 SP- γράφει το τελευταίο κουτί, παρακαλώ να τηλεφωνήσει στο τηλεφωνικό κέντρο της "Κ" (για στήλη "Σημειωματάριο") 210-48.08.000.

Το θέμα επείγει...."

(Ολόκληρο το άρθρο της κ. Μπίστικα εδώ)

Εάν λοιπόν μπορεί κάποιος βοηθήσει την κ. Ελένη να βρει τις κορδέλλες που ζητάει για να μην σιγήσει και η δική της γραφομηχανή ας της τηλεφωνήσει.

Νομίζω πως πολύ θα το χαρεί, και μαζί της θα χαρώ και εγώ.....

Ισως γιατί δεν θέλω να παραδεχτώ πως έφτασε το τέλος της εποχής της γραφομηχανής, ιδιαίτερα αφού πρόκειται για κάτι που δεν επιλέγουμε εμείς οι ίδιοι,

μα μας επιβάλλεται λόγω των περιστάσεων, όπως στην περίπτωση της κας Ελένη Μπίστικα η οποία δεν θέλει να αποχωριστεί την αγαπημένη της γραφομηχανή...

Καλό ΣΚ

και.....καλό βόλι

QUIZΖΖΖΖ : Θα μπαίνατε στο μαγαζί της φωτογραφίας?

Σε ένα από τα ταξίδια μου στη Κρήτη, ένα πρωϊνό αποφάσισα να κάνω μια βόλτα στη παλιά πόλη των Χανίων όταν αντίκρυσα έξω από ένα μπαράκι την ταμπέλα της φωτογραφίας.

Οι ιδιοκτήτες του μπαρ προειδοποιούσαν τον επισκέπτη πως το μαγαζί :
- Δεν διαθέτει καλή μουσική
- Δεν έχει καλό σέρβις
- Δεν έχει καλή θέα

Με παραξένεψε η ταμπέλα και τελικά επέλεξα να καθήσω σε άλλο μαγαζί με το σκεπτικό πως αγαπώ το καλό σέρβις στα μαγαζιά που συχνάζω, επομένως εάν το συγκεκριμένο μαγαζί καθώς δηλώνει δεν έχει καλό σέρβις τότε γιατί να πιω το καφεδάκι μου εκεί?

Ενα χρόνο μετά καθώς τακτοποιούσα το κουτί με τις φωτογραφίες από τις διακοπές, έπεσε στα χέρια μου πάλι αυτή η φωτογραφία, και αναρωτιόμουν ποιό σκεπτικό μπορεί να κρύβεται πίσω από την αρνητική διαφήμιση που κάνει ένας ιδιοκτήτης για το ίδιο το μαγαζί του. Ακρη βέβαια δεν έβγαλα κι έτσι ξανατοποθέτησα τη φωτογραφία μαζί με τις υπόλοιπες φωτογραφίες των διακοπών στο αγαπημένο κουτάκι και το ξανάβαλλα στη συνηθισμένη του θέση.

Αλήθεια εσείς τι θα κάνατε εάν ήσασταν στη θέση μου????
Θα μπαίνατε στο μαγαζί της συγκεκριμένης φωτογραφίας ή θα πηγαίνατε να πιείτε τον καφέ σας αλλού???

Οι καθρέφτες, τα "απολίτιστα" βασιλόπουλα και ο "Κανένας Πολιτισμός"....

"Μια φορά κι έναν καιρό".....άρχισε να αφηγείται η Καλλικατζαρελένη..."ήμουν κι εγώ ένα παιδί όπως τόσα άλλα. Είχα και μια γιαγιά η οποία κάθε βράδυ φρόντιζε να μου αφηγείται παραμύθια. Τα παραμύθια αυτά άλλοτε επαναλαμβάνονταν όμοια και απαράλλαχτα κάθε φορά, άλλοτε μεταβάλλονταν αναλόγως της ψυχικής διάθεσης της γιαγιάς. Κάποιες φορές έπαιρναν απρόβλεπτη τροπή αφού η εξέλιξη της ιστορίας ακολουθούσε ποικίλες διαδρομές αναλόγως των αναρίθμητων ερωτήσεων που έθετα στη γιαγιά
Παραμύθια άλλοτε χαρούμενα, άλλοτε θλιμμένα και άλλοτε διασκεδαστικά που όμως είχαν πάντα κάποια κοινά στοιχεία:

1. Τον απρόβλεπτο παράγοντα που ξάφνιαζε αφού μπορούσε να αλλάξει την εξέλιξη του παραμυθιού.
2.Περιλάμβαναν στοιχεία υπερφυσικά, εξωτικά, μαγικά, φανταστικά τα οποία άφηναν τη φαντασία σου να καλπάζει και σε έκαναν να ταυτίζεσαι με τους ήρωες του παραμυθιού.
3. Μετά από την πάλη του καλού με το κακό στο τέλος επικρατούσε το καλό το οποίο μετά κόπων και βασάνων ξεπερνούσε όλες τις δοκιμασίες στις οποίες το υπέβαλλαν οι κακές δυνάμεις.
4. Συνήθως τα παραμύθια της παιδικής μου ηλικίας κατέληγαν σε ένα ευτυχισμένο τέλος με τη χαρακτηριστική φράση .....

ΕΖΗΣΑΝ ΑΥΤΟΙ ΚΑΛΑ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

Ενα από τα παραμύθια που έβαζα και ξανάβαζα τη γιαγιά μου να μου διηγηθεί ήταν το γνωστό παραμύθι της Χιονάτης. Και η γιαγιά για εκατομμυριοστή φορά, με το κεφάλι της να προσκυνά από τη νύστα , μα μη θέλοντας να χαλάσει το χατήρι της εγγονής της επαναλάμβανε τη φράση "Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, ποια είναι η ομορφότερη στον κόσμο;" που ρωτούσε και ξαναρωτούσε η κακιά μητριά της Χιονάτης τον καθρέφτη. Και απαντούσα προτρέχοντας εγώ έχοντας μάθει απ΄έξω το παραμύθι (και παριστάνοντας τον καθρέφτη) "Εσύ Κυρά μου, Εσύ είσαι η ομορφότερη σε ολάκερο τον κόσμο" κι έπειτα γεμάτη ευτυχία και πληρότητα αφηνόμουν στην αγκαλιά του Μορφέα, πήγαινε και η κακομοίρα η γιαγιά για ύπνο και για να ξαποστάσει.

Σύμφωνα με το παραμύθι, μόλις η Χιονάτη έγινε 7 χρονών, ο καθρέφτης απάντησε στην κακιά μάγισα πως για πρώτη φορά έχασε τα πρωτεία και πως η Χιονάτη ήταν η ομορφότερη στον κόσμο, κι εκείνη σκύλιασε....Τη συνέχεια του παραμυθιού τη γνωρίζετε....να μην την επαναλαμβάνω......

Τα χρόνια πέρασαν....άλλαξαν οι καιροί....άλλαξα κι εγώ, δεν είμαι πια το αθώο παιδί που ήμουν κάποτε......Αλλαξαν όμως και τα παραμύθια......

Τη θέση της γλυκειάς μορφής της γιαγιάς που έλεγε τα παραμύθια , πήρε η TV. Ο αυθορμητισμός και ο αυτοσχεδιασμός της γιαγιάς αντικαταστάθηκαν από λόγια στερεότυπα, επαναλαμβανόμενα και προβλέψιμα, γραμμένα από μισθωμένους "ειδικούς". Κάθε λέξη δεν αποτελεί πια το δημιούργημα της σκέψης των ίδιων των ηρώων που πρωταγωνιστούν στα παραμύθια. Ολα είναι βολικά κι εύκολα πια για τους ήρωες...Δεν υποβάλλονται πια σε δοκιμασίες, άλλοι δουλεύουν για λογαριασμό τους. Το τέλος των παραμυθιών είναι πλέον αρκετά προβλέψιμο. Εχασε τη μαγεία του το παραμύθι, φτώχυνε... Ασε που τα παραμύθια δεν ασχολούνται πια με τσοπάνηδες, με ξυλοκόπους, με ράφτες και γενικότερα με ανθρώπους του μόχθου...Μοναδικοί ήρωες των παραμυθιών απόμειναν τα βασιλόπουλα.

- Και ο καθρέφτης? Αλλαξε και ο καθρέφτης??? Ρώτησε η Μελένια

- Αλλαξε και ο καθρέφτης Μελένια μου. Χάθηκε η κακιά μάγισα....τη θέση της την πήραν τα "απολίτιστα βασιλόπουλα". Αλλαξε και η ερώτηση....δεν ρωτούν από τον καθρέφτη να τους πει "ποιός είναι ο ομορφότερος", μα τον ρωτούν

"Ποιός είναι ο καταλληλότερος....."

- Και οι καθρέφτες τι απαντούν? ρώτησε με αγωνία η Μελένια

- Και οι καθρέφτες συνεννοημένοι καθώς είναι, απαντούν......

"Ο ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΟΣ"

- Και ποιός είναι ο Κανένας Καλλικατζαρελένη? Ρώτησε η Μελένια

- Ο Κανένας είναι ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Μελένια μου, απάντησε η Καλλικατζαρελένη με φωνή τρεμάμενη από συγκίνηση.

- Μα που τον βρίσκει κανείς αυτόν τον Πολιτισμό? Και γιατί οι καθρέφτες τον αποκαλούν Κανέναν και δεν τον αποκαλούν Πολιτισμό τότε?

- Μα γιατί ο Πολιτισμός κατοικεί στην καρδιά και στο μυαλό των ανθρώπων. Κατοικεί στην ομιλία τους....στον τρόπο ζωής τους...στην ενασχόλησή τους με τις Τέχνες με τα Γράμματα με τις Επιστήμες....Οταν λοιπόν τα "απολίτιστα βασιλόπουλα" έχουν διώξει από την καρδιά, το μυαλό και την ομιλία τους τον Πολιτισμό και αντί να ασχολούνται με αυτόν κοιτάζονται στον καθρέφτη, τι θέλεις να τους απαντήσουν οι καθρέφτες???? Την αλήθεια θα τους πουν....Απαντούν πως ο "Κανένας Πολιτισμός" είναι ο καταλληλότερος, αφού αντί να κοιτάξουν τον Πολιτισμό κοιτούν τον εαυτό τους στον καθρέφτη σαν νάρκισσοι, εκείνους τους εαυτούς που λησμονούν σε κάθε συνομιλία όχι μόνο να μιλήσουν για τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ μα έχουν εξοβελίσει ακόμη και από το λεξιλόγιό τους αυτή τη λέξη.

Με ρωτάς που θα τον βρει κανείς τον Πολιτισμό? Ε λοιπόν στην περίπτωση του δικού μας παραμυθιού τα βασιλόπουλα θέλησαν να διαψεύσουν τους καθρέφτες και να τους αποδείξουν πως δεν είναι έτσι τα πράγματα όπως τα λένε...

Επαψαν λοιπόν να κοιτάζονται ολημερίς στους καθρέφτες και κίνησαν να βρουν τον Πολιτισμό.

Περιπλανήθηκαν μέρες, εβδομάδες μήνες, χρόνια είδαν στοιχειωμένα Μεσαιωνικά Κάστρα που καταρρέουν, είδαν εκδοτήρια αρχαιολογικών χώρων που ρημάζουν από την εγκατάλειψη και παραμένουν κλειστά δίχως φύλακες, Φωτό dyosmaraki- Στο Κάστρο της Αντιμάχειας - Κως-Καλοκαίρι 2009

διαπίστωσαν πως οι Τέχνες και τα Γράμματα απομένουν ξεχασμένες (ούτε καν τα θυμούνταν τα βασιλόπουλα), επισκέφτηκαν την Ποίηση και τη Λογοτεχνία, και αυτές τους άνοιξαν την πόρτα του ερειπωμένου και έτοιμου ν ακαταρρέυσει σπιτικού τους, πήγαν στα εξωτερικά και διαπίστωσαν πως οι έδρες των Ελληνικών Σπουδών στα Ξένα Πανεπιστήμια κλείνουν η μία μετά την άλλη (σχετικό άρθρο εδώ) . Οσο για τους φορείς που ασχολούνται με τις Επιστήμες και την Ερευνα τους έδειξαν τις αποφάσεις που είχαν υπογράψει τα ίδια τα βασιλόπουλα για να τα κλείσουν (που ξανακούστηκε ένας τόπος να μην ασχολέιται με την Ερευνα?) σχετικό άρθρο εδώ) . Πήγαν να βρουν Υπηρεσίε ςπου παράγουν Πολιτισμό και βρήκαν τις πόρτες κλειστές και τους υπαλλήλους να κάθονται μελαγχολικοί απ΄έξω. Οι "ειδικοί" τους δεν είχαν πληρώσει τα ενοίκια και οι ιδιοκτήτες άλλαξαν κλειδαριές και έκαναν έξωση στις Υπηρεσίες !!!! (σχετικό άρθρο εδώ)

- Κι έπειτα? τι έγινε έπειτα Καλλικατζαρελένη??? Ρώτησε η Μελένια.....

- Κι έπειτα από τις περιπλανήσεις τους και πολλές περιπέτειες Μελένια μου τα "απολίτιστα" βασιλόπουλα του παραμυθιού μας κατάλαβαν πως οι καθρέφτες έλεγαν αλήθειες κι ένοιωσαν άσχημα για το κακό που είχαν κάνει στον Πολιτισμό. Θέλησαν λοιπόν να μεταμορφωθούν και να ξανασμίξουν μαζί του. Του έδωσαν πάλι τροφή και τον φρόντισαν και τον ζέσταναν, και χάρηκε ο Πολιτισμός, ξαναζωήρεψε.....Και τα βασιλόπουλα που τα αποκαλούσαν απολίτιστα, έπαψαν να δίνουν τόση σημασία στο χρήμα, κι έδωσαν αξία στο πνεύμα. Ετσι επέτρεψαν στον Πολιτισμό να επιστρέψει και να φωλιάσει και πάλι στην καρδιά μα και στη ζωή όλων των ανθρώπων.

Οταν λοιπόν τα απολίτιστα βασιλόπουλα κοντοστάθηκαν ξανά μπροστά στους καθρέφτες και τους ρώτησαν "ποιός είναι ο καταλληλότερος" οι καθρέφτες απαντούσαν

"ο Πολιτισμένος άνθρωπος, κι εσύ είσαι ένας από αυτούς Κύριέ μου"

και χάρηκαν τα βασιλόπουλα για τα λόγια των καθρεφτών, μα πιο πολύ χάρηκαν που είχαν μεταμορφωθεί σε πολιτισμένα βασιλόπουλα.....

- Κι έπειτα τι έγινε έπειτα Καλλικατζαρελένη???? Ξαναρώτησε η Μελένια....

- Κι έπειτα Μελένια μου.......

Επειτα τελείωσε το παραμύθι, γιατί αυτά συμβαίνουν μόνο στα παραμύθια. Στην αληθινή ζωή τα "απολίτιστα βασιλόπουλα" εξακολουθούν να μην ασχολούνται με τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ. Ούτε το όνομά του δεν προφέρουν λες και θέλουν να κάνουν τους ανθρώπους του μόχθου να ξεχάσουν πως ο πολιτισμός κάποτε έζησε και μεγαλούργησε στον τόπο τους...

Μα ευτυχώς που υπάρχουν οι καθρέφτες και δεν αφήνουν τα βασιλόπουλα σε ησυχία...

Κάθε βράδυ ακούγεται ο ίδιος ψίθυρος-θρήνος.....

"ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"

Οσοι πιστεύουν ακόμη στα παραμύθια λένε πως οι καθρέφτες δεν αφήνουν τα απολίτιστα βασιλόπουλα να κοιμηθούν σκορπώντας στα σπίτια τους κάθε βράδυ τον ψίθυρο-θρήνο. Μα τα βασιλόπουλα όχι μόνο συνέχισαν να κοιμούνται αλλά για να μην τους ενοχλεί ο ψίθυρος-θρήνος είπαν στους "ειδικούς" τους να πετάξουν όσους καθρέφτες έβρισκαν στα σπίτια τους. Μα το ίδιο βράδυ συνέχισε να ακούγεται ο ίδιος θρήνος-ψίθυρος από αναρίθμητους άλλους καθρέφτες που κρεμασμένοι στα σπίτια των ξυλοκόπων, των τσοπάνηδων, των ραφτάδων, των ανθρώπων του μόχθου κάθε βράδυ συντονισμένα συνέχιζαν να απαντούν ρυθμικά στην ερώτηση

"Ποιός είναι ο καταλληλότερος"

ο ΚΑΝΕΝΑΣ.... ο ΚΑΝΕΝΑΣ.... ο ΚΑΝΕΝΑΣ

και τα βασιλόπουλα εξακολουθούν κάθε βράδυ να κλείνουν με απόγνωση τα αυτιά τους , προσπαθώντας να γλυτώσουν από το βασανιστικό βουητό που βγάζουν οι καθρέφτες...

Τότε οι άνθρωποι του μόχθου αποφάσισαν να συμμαχήσουν με τους καθρέφτες προσδοκώντας πως θάρθει μια μέρα που θα πάψει ο κόσμος να γιομίζει με απολίτιστα βασιλόπουλα και τη θέση τους θα πάρει πάλι ο καταλληλότερος ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Γιατί η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και οι άνθρωποι δεν απογοητεύονται, πιστεύουν ακόμη στη μαγική δύναμη που έχει το βουητό που βγάζουν οι καθρέφτες ....

Και όταν ξανάρθει ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ και πάψουν να υπάρχουν απολίτιστα βασιλόπουλα τότε θα γιορτάζουμε την ημέρα που το ΚΑΛΟ νίκησε το ΚΑΚΟ...

- Και μέχρι τότε Καλλικατζαρελένη, τι θα κάνουμε μέχρι τότε?

Μέχρι τότε θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως όσο τα κάστρα μας ρημάζουν, όσο οι αρχαιολογικοί μας χώροι θα καταστρέφονται, όσο οι τομείς της Ερευνας και των Επιστημών θα καταρρέουν, όσο οι έδρες των Ελληνικών Σπουδών στα Πανεπιστήμια των άλλων χωρών θα κλείνουν η μία μετά την άλλη, όσο οι Τέχνες θα σβήνουν και όσο οι φορείς του ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ θα υποχρηματοδοτούνται, τόσο....

ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΑ ΖΟΥΝ ΚΑΛΑ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ
Τέλος παραμυθιού

Κως - Το νησί των ποδηλάτων.....

Πρότυπο θεωρώ το νησί της Κω που επισκέφτηκα φέτος το καλοκαίρι. Πρότυπο για την ευαισθησία που δείχνουν οι τοπικές αρχές, οι κάτοικοι του νησιού μα και οι επισκέπτες του νησιού, όσον αφορά τη χρήση του ποδηλάτου.
Οι όμορφα χαραγμένοι ποδηλατόδρομοι που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από κατοίκους του νησιού αλλά και όσους επισκέπτες επιλέγουν το ποδήλατο ως μέσον μετακίνησής τους, καθώς και η διαθέσιμη ποικιλία ως προς το είδος του ποδηλάτου που επιθυμεί κανείς,
πιστεύω πως κάνουν ελκυστική την επιλογή του ποδηλάτου για τις μετακινήσεις.
.....Αλλοτε με κοινά ποδήλατα γενικής χρήσης....

.....Αλλοτε με ποδήλατα για ...."ισορροπημένα" άτομα.............και άλλοτε με ποδήλατα..... "family size".....

....Οπου σταθεί κι όπου βρεθεί κανείς βλέπει πλήθος ανθρώπους να μετακινούνται με ποδήλατα...
.....Ομολογώ πως ζήλεψα τόσο ώστε άρχισα να ονειρεύομαι πως ίσως έρθει μια μέρα που το παράδειγμα της Κω θα το μιμηθεί και η Αθήνα....

....Ονειρα θερινής νυκτός θα μου πείς....
.....Ισως....Ομως ποτέ δεν ξέρεις....
.....Κάποτε και τα όνειρα βγαίνουν αληθινά....

Προσθήκη :
Με την επισήμανση της desapin3ison4 (σε ευχαριστώ Δέσποινα) προσθέτω τη σκηνή όπου η Καρέζη τραγουδά το τραγούδι " Η Μαργαρίτα η Μαργαρώ" στην ταινία που γυρίστηκε το 1961 στο νησί της Κω πάνω σε ένα ποδήλατο και συνοδεία εκατοντάδων άλλων ποδηλατιστών.

Προτάσεις : Ημερίδα με θέμα «Ο Ρόλος και οι Προοπτικές Εξέλιξης της Πολιτισμικής Διαμεσολάβησης»

Το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο διοργανώνει την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2009 διεθνή Ημερίδα με αντικείμενο την Πολιτισμική Διαμεσολάβηση, στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Έργου TIPS, το οποίο χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Leonardo da Vinci.

Η Ημερίδα θα διεξαχθεί στο ξενοδοχείο Astir, Αγ. Ανδρέου 16, Πάτρα. Η εκδήλωση είναι ανοικτή στο κοινό και η συμμετοχή είναι δωρεάν. Οι εγγεγραμμένοι συμμετέχοντες θα λάβουν βεβαίωση παρακολούθησης των εργασιών.

Οι στόχοι της Ημερίδας είναι να συζητηθεί η ζωτική σημασία του ρόλου των Πολιτισμικών Διαμεσολαβητών* σε μια πλουραλιστική Ευρώπη, να προσδιοριστούν οι δεξιότητες τις οποίες οι επαγγελματίες Πολιτισμικοί Διαμεσολαβητές πρέπει να αναπτύξουν, να περιγραφούν οι ανάγκες επιμόρφωσης και εκπαίδευσής τους, να διερευνηθεί η δυνατότητα εφαρμογής των τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνιών στην κατάρτιση των Πολιτισμικών Διαμεσολαβητών και να παρουσιαστούν τα επιτεύγματα και η πρόοδος του έργου TIPS (www.forcom.it/tipsproject). Η κοινοπραξία του έργου περιλαμβάνει, εκτός του ΕΑΠ, φορείς από τις χώρες Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Πολωνία.

Επικεφαλής της ομάδας έργου του ΕΑΠ είναι ο Επικ. Καθηγητής Αχιλλέας Καμέας.

Πηγή Καθημερινή

18.9.09

*Το έργο TIPS στοχεύει στην πραγματοποίηση μιας πιλοτικής δραστηριότητας εκπαίδευσης των πολιτισμικών διαμεσολαβητών, που βρίσκονται σε όλες τις υπηρεσίες υποδοχής των μεταναστών, των προσφύγων και των θυμάτων διακίνησης και ανθρώπινης εκμετάλλευσης. Η δράση αυτή θα χρησιμοποιεί σύγχρονο εκπαιδευτικό υλικό και θα βασίζεται στη μεθοδολογία t-learning. Σκοπός του έργου είναι να υλοποιήσει ένα πλήρες και σύγχρονο εκπαιδευτικό πρόγραμμα το οποίο θα βελτιώσει τις δεξιότητες και ικανότητες που χρειάζονται οι πολιτισμικοί διαμεσολαβητές και το υγειονομικό προσωπικό για να εργαστούν και να δραστηριοποιηθούν με τους μετανάστες.