Γελοιογράφοντας την επικαιρότητα : Απολύσεις στο Δημόσιο

Σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου στην εφμ Ελευθεροτυπία 30.9.2011

ΠΟΜΙΔΑ : Αντισυνταγματικός ο ΦΑΠ στα απρόσοδα ακίνητα!

Με ανακοίνωσή της η ΠΟΜΙΔΑ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων) χαρακτηρίζει το "μεσοπρόθεσμο" δημοσιονομικό πλάισιο ως "ληξιαρχική πράξη θανάτου" του σημαντικότερου περιουσιακού στοιχείου του ελληνικού λαού, της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας του, αλλά και κάθε ελπίδας για ανάκαμψη της οικονομίας.

"Η επιβολή και νέων δημευτικών φόρων στην απλή κατοχή ακόμη και απρόσοδης ακίνητης ιδιοκτησίας συνιστά παραβίαση της συνταγματικής διάταξης περί συνεισφοράς των πολιτών στα δημοσιονομικά βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους, γνωστού όντος ότι η φοροδοτική ικανότητα κάθε πολίτη συναρτάται με τα εισοδήματά του και όχι με την κατοχή περιουσίας που λάχιστα πλέον αποφέρει σήμερα", προσθέτει η ΠΟΜΙΔΑ και καταλήγει :

"Οι ιδιοκτήτες ακινήτων δεν αποτελούν κάποια αριστοκρατική μειοψηφία της κοινωνίας μας. Η ακίνητη ιδιοκτησία αποτελεί καρπό εργασίας, αποταμίευσης και στερήσεων γενεών Ελλήνων, βαρύτατα φορολογούμενων, και ως εκ τούτου η μεταχείρησή τους ως συλλήβδην φοροφυγάδων αποτελεί βαρύτατη προσβολή και απαράδεκτη κατηγορία σε βάρος τους".

Οι προτάσεις της Ομοσπονδίας μας για τα φορολογικά κωδικοποιούνται ως εξής :

1.ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΥΠΕΡΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΠΡΟΣΟΔΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ :

Το Σύνταγμα ορίζει ότι "οι Ελληνες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους". Φορολογικές διατάξεις που οδηγούν όχι σε φορολόγηση, αλλά κυριολεκτικά σε απαλλοτρίωση δια της φορολογίας των ιδιοκτητών ακινήτων είναι αντισυνταγματικές όχι μόνον γιατί παραβιάζουν τόσο το άρθρο 4 όσο και το άρθρο 17 που προστατεύει την ιδιωτική περιουσία, καταργώντας τον "πυρήνα" του ιδιοκτησιακού δικαιώματος, αλλά γιατί αγνοούν ότι η πραγματική "δύναμη", δηλαδή η φοροδοτική ικανότητα κάθε πολίτη, συναρτάται απόλυτα με τα εισοδήματά του, και όχι με την απλή κατοχή απρόσοδων περιουσικαών στοιχέιων, τα οποία στις περισσότερες περιπ΄τωσεις οι πολίτες δεν έχουν αξιοποιήσει όχι βέβαια γιατί δεν θέλουν, αλλά γιατί δεν μπορούν. Οι φόροι πρέπει να καθορίζονται με τρόπο τέτοιο, ώστε ο πολίτης να μπορεί να τους καταβάλλει. Οταν οι φόροι υπερβαίνουν αυτό το όριο δεν είναι πλέον εργαλείο φορολόγησης, ήτοι συμμετοχής του πολίτη στα δημόσια βάρη, αλλά εργαλείο δήμευσης της ιδιωτικής περιουσίας!

2.ΑΚΙΝΗΤΑ : ΤΕΛΟΣ ΣΤΗ ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΗ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ

Η κατάσταση της οικονομίας, η αποχώρηση και ανυπαρξία ενοικιαστών ή αγοραστών των ακινήτων, αλλά κυρίως η υπερφορολόγηση της ακίνητης ιδιοκτησίας οδήγησε στην σημαντική απογύμνωσή της από το εισόδημά της και την πλήρη απαξίωσή της από την αγοραστική αξία. Οι φορολογούμενοι ιδιοκτήτες ακινήτων από όλη τη χώρα, και ιδιαίτερα όσοι έχουν απρόσοδες περιουσίες (ξενοίκιαστα, άκτιστα, ή και εκ του νόμου απρόσοδα, όπως δεσμευμένα ή κατεχόμενα μόνο κατά την ψιλή κυριότητα) βρίσκονται σε πλήρη αδυναμία καταβολής των τεράστιων ποσών φόρου που θα βεβαιώνονται σε βάρος τους κάθε χρόνο, με βάση τους ισχύοντες συντελεστές και κλιμάκια. Συνεπώς το Υπουργείο Οικονομικών δεν μπορεί να υπολογίζει στην είσπραξη των αλλεπάλληλων συντριπτικών φόρων! Η εποχή της εισπρακτικής βεβαιότητας οποιουδήποτε φόρου επιβαλλόταν στα ακίνητα πέρασε ανεπιστρεπτί!

3. ΦΟΡΟΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

Με τον φόρο αυτό εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών σε όλη τη χώρα, χαρακτηρίζονται φορολογικά ως δήθεν "έχοντες και κατέχοντες" και χρεώνονται με απίστευτα ποσά ΦΑΠ ενώ η περιουσία τους στερείται τόσο οποιασδήποτε αξίας, όσο και οποιουδήποτε εισοδήματος. Απαιτείται δραστική μείωση των φορλογικών συντελεστών, διεύρυνση των φορολογικών κλιμακίων του ΦΑΠ και εξαίρεση των απρόσοδων ακινήτων από τη φορολογία αυτή, ώστε να μπορούν οι φορολογούμενοι να καταβάλλουν τις υποχρεώσεις τους.

4. ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΦΟΡΩΝ ΜΕ ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΑΚΙΝΗΤΟΥ

Η εφαρμογή του Φ.Α.Π. με δημευτικούς συντελεστές έως και 1-2% ετησίως, σε συνδυασμό με την ποινικοποίηση της αδυναμίας εξόφλησης φόρων προς το Δημόσιο  που θεσπίζει η νέα νομοθεσία, και τη σημερινή πλήρη αδυναμία ακπόίησης ακινήτου σε οποιοδήποτε τίμημα, ακόμη και με πλειστηριασμό, επιβάλλει επιτακτικά πλέον την ανάγκη θέσπισης του δικαιώματος του φορολογούμενου πολίτη που βρίσκεται σε αδυναμία πληρωμής, να εξοφλεί τις οφειλές του από ΦΑΠ και άλλους φόρους επί των ακινήτων, που το ύψος τους επισύρει ποινή φυλάκισης ή καθειρξης, με μονομερή "εκχώρηση ακινήτου" προς το δημόσιο, στην τιμή της εκτίμησης από το ΚΕΠΥΟ, με σκοπό την δια συμψηφισμού εξόφληση των οφειλών του.

ΠΟΜΙΔΑ,Σοφοκλέους 15,4ος όροφος,ΑΘΗΝΑ, Τηλ. 2103213211 - www.idioktisia.gr

* Εμείς να συμπληρώσουμε ότι αυτή τη κρίσιμη περίοδο της φοροεισπρακτικής αλλοφροσύνης που σχετίζεται με την ουσιαστικά απαλλοτρίωση της απρόσοδης ιδιωτικής περιουσίας σε ολόκληρη τη χώρα, κάποιοι δεξιοτέχνες δράττονται της ευκαιρίας  και κερδοσκοπούν "αγοράζοντας" "έναντι πινακίου φακής"  ακίνητα πολιτών που αδυνατούν να ανταποκριθούν στην φοροεισπρακτική επιδρομή του ελληνικού δημοσίου. Πρώτοι ανάμεσά τους οι τοκογλύφοι που εκμεταλλεύονται τη γενική αναμπουμπούλα κατά πως λέει η λαϊκή θυμοσοφία "στην αναμπουμπούλα ο λύκος πάντα χαίρεται".

....Τυχαία η χρονική σύμπτωση? Δεν νομίζω....

Ταξιδεύοντας : ΒΙΔΟΣ - O κρυμμένος θαλάσσιος παράδεισος της Κέρκυρας

Από τον αναγνώστη του blog κ. Κωνσταντίνο Καντούτση λάβαμε το παρακάτω "οδοιπορικό" το οποίο αναδημοσιεύουμε :

Πρόσφατα βρέθηκα στην πανέμορφη παλιά πόλη της Κέρκυρας. Από το νέο φρούριο της παλιάς πόλης όπου και βρέθηκα για να θαυμάσω το λιόγερμα, παρατήρησα απέναντι ένα μικρό καταπράσινο νησάκι, ολόιδιος ο παράδεισος. Την άλλη μέρα έμαθα ότι το πρόκειται για το νησάκι Βίδος που απέχει μόλις 1200 μέτρα από το παλιό λιμάνι της Κέρκυρας. Από εκεί αναχωρεί καθημερινά βάρκα που σε φέρνει στο νησάκι μέσα σε 10 λεπτά .

Στην αρχαιότητα το νησάκι αυτό ήταν γνωστό ως το νησί της Ήρας και για τον Θουκυδίδη ως η αρχαία Πτυχία. Οι Βενετοί οι οποίοι κυριάρχησαν στην Κέρκυρα από το 15^ο έως και τον 18^ο αιώνα μ.Χ. κατασκεύασαν ένα μεγάλο τούνελ το οποίο συνέδεε το παλαιό φρούριο της Κέρκυρας με τον Βίδο. Από το παλαιό φρούριο έστελναν οι Βενετσιάνοι μέσω αυτού του τούνελ στο νησάκι όλους τους εγκληματίες για εγκλεισμό τους στις τοπικές φυλακές που οι ίδιοι κατασκεύασαν και ως εκ τούτου το νησάκι αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί ως το μεσαιωνικό «Αλκατράζ» της Κέρκυρας.

Στο μεσαίωνα το νησάκι μετονομάστηκε σε Βίδο ή νησί του Μαλιπιέρο, πιθανόν από την παραφθορά του ονόματος του ευπατρίδη ιδιοκτήτη του Guido Malipiero. Στη συνέχεια για πολλά χρόνια το νησάκι ονομαζόταν Νησί του Αγίου Στεφάνου. Αυτό προκύπτει και από το Ανδηγαυικό Δίπλωμα του Καρόλου του Γ΄ το 1332 μ.Χ. που αναφέρει ότι το νησί παραχωρείται μεταξύ των φέουδων, μνημονευόμενο ως «Insula Santi Stephani». Οι Γάλλοι έκτισαν στο Βίδο ένα μεγάλο φρούριο το οποίο στη συνέχεια επαναοικοδόμησαν σε μεγαλύτερη κλίμακα οι Άγγλοι, οι οποίοι ήταν οι επόμενοι κατακτητές του και οι οποίο κατεδάφισαν τελικά το μνημειώδης αυτό φρούριο .

Τον Δεκέμβριο του 1916 φθάνουν στην Κέρκυρα 130.000 Σέρβοι στρατιώτες μετά την ήττα που υπέστησαν από τους Αυστριακούς και βρίσκουν καταφύγιο στο νησί του Βίδο ανάμεσα στα χαλάσματα των αγγλικών οχυρών. Οι κακουχίες, οι ασθένειες και οι κακές συνθήκες υγιεινής αποδεκάτισαν 30.000 Σέρβους μετατρέποντας το νησί σε ένα μεγάλο νεκροταφείο. Το 1936 δόθηκε άδεια στη Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση και έχτισαν στην ανατολική πλευρά του νησιού το Σέρβικο Μαυσωλείο (μνημείο και νεκροταφείο των Σέρβων στρατιωτών). Έκτοτε έρχονται κάθε χρόνο για προσκύνημα και τέλεση μνημόσυνου οι επιζήσαντες εκείνης της περιόδου.

Το 1918 έως το 1926 το νησί έγινε παράρτημα των εγκληματικών φυλακών Κέρκυρας . Αυτή η φυλακή μετατράπηκε το 1945 σε αγροτικό σωφρονιστικό κατάστημα ανηλίκων η λειτουργία του οποίου βασιζόταν στην ενασχόληση των τροφίμων του σε αγροτικές κυρίως εργασίες. Στη συνέχεια μετατράπηκε σε σωφρονιστικό κατάστημα ανηλίκων υψίστης ασφαλείας από το 1948 έως το 1976. Τότε παραχωρήθηκε στον Ε.Ο.Τ και το 1989 παραχωρήθηκε τελικά στο Δήμο Κερκυραίων.

Μεταξύ των αξιοθέατων του νησιού είναι : τα εναπομείναντα ερείπια του φρουρίου του Βίδου, το απίθανης αρχιτεκτονικής σέρβικο μαυσωλείο, ο υπέροχος Φάρος του νησιού που βοηθάει στη ναυσιπλοΐα καθώς και το όμορφο χοντροκόκινο εκλεκτιστικό σπίτι του νησιού (ερειπωμένο εσωτερικά) που χρησιμοποιήθηκε πιθανόν σαν διοικητήριο των φυλακών και το 1978 σαν σκηνικό της ταινίας «Fedora» του Billy Wilder με πρωταγωνιστές τους Michael York και Henry Fonda.

Το νησί παραμένει ακατοίκητο μέχρι σήμερα, με έκταση 530 στρεμάτων και αποτελεί ένα μικρό φυσικό παραθαλάσσιο παράδεισο. Φημίζεται για την πλούσια πανίδα του (φασιανοί, πέρδικες, αγριοκούνελα, σκαντζόχοιροι καθώς και αν είστε τυχεροί όπως ήμασταν εμείς μπορεί να δείτε στο βόρειο πέλαγός του, φώκιες και δελφίνια) καθώς και για την μοναδική μεσογειακή του χλωρίδα(υπέροχα τεράστια πεύκα, ορθόκλαδα κυπαρίσσια, πανέμορφους ελαιώνες). Το νησάκι περικλείουν πανέμορφες παραλίες με την βόρεια και την δυτική του (Μαϊστρο) να ξεχωρίζουν. Μην παραλείψετε να κάνετε ένα μοναδικό περίπατο, το γύρο του νησιού ακολουθώντας το μοναδικό παραθαλάσσιο μονοπάτι που διαθέτει και που η διάρκεια του είναι περίπου μιάμιση ώρα.

Σας προτείνουμε να απολαύσετε το υπέροχο ηλιοβασίλεμα κάτω από σκιά των μεγάλων πεύκων του υπαίθριου καφέ του λιμανιού του Βίδου, με συντροφιά μια παγωμένη τοπική gingerbeer αγναντεύοντας την μαγική παλιά πόλη της Κέρκυρας.

Κωνσταντίνος Κ. Καντούτσης

Ευχαριστούμε τον αναγνώστη μας για το πανέμορφο αυτό οδοιπορικό

Η εφεδρία και η ανεργία

Οπου σταθείς κι όπου βρεθείς σήμερα το κεντρικό θέμα των συζητήσεων είναι η εργασιακή εφεδρεία των δημοσίων υπαλλήλων.

Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων βρήκαν θέμα για να σκαλίζουν για καιρό.

Δεν ξέρουμε εάν θα εφαρμοστεί κιόλας, πάντως ήδη ετοιμάζονται συλλαλητήρια, κινητοποιήσεις κλπ

Στη σκιά όλων αυτών, αγωνίζονται για την επιβίωσή τους ένα εκατομμύριο απολυμένοι του ιδιωτικού τομέα. Που και που ακούγεται κανένας υπερφίαλος λόγος κι εκεί τελειώνουν όλα.

Στη σκιά βρίσκονται και 110 εισπράκτορες στην Εθνική Ασφαλιστική η οποία έπειτα από πολύχρονη συνεργασία (αρκετοί συνεργάζονταν 10-27 χρόνια με την Εθνική Ασφαλιστική) τους ειδοποίησε πως λύεται η συνεργασία τους και πως οφείλουν να παραδώσουν το χαρτοφυλάκιό τους εντός μηνός έπειτα από τον οποίο απολύονται δίχως αποζημίωση αφού εργάζονταν με σύμβαση έργου και δεν τη δικαιούνται. 

55ρηδες (περίπου) που μη έχοντας συμπληρώσει το όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση θα μείνουν στο δρόμο με το πρόσχημα της μείωσης των εξόδων, αφού η Εθνική Ασφαλιστική όπως τους ενημέρωσε θα αναθέσει την είσπραξη των ασφαλίστρων σε κάποια εισπρακτική εταιρεία.

Στον Δημόσιο τομέα υπάρχει η σκέψη λένε σε όσους θα έβγαιναν στη σύνταξη σε 1-2 χρόνια να τους τα χαρίσουν. Πολλές φορές στους δημοσίους υπαλλήλους"χαρίζονται" προνόμια. Ασε που υπάρχουν και εκείνοι οι υπάλληλοι που  επιβιώνουν "παντός καιρού". Ειλικρινά, στο τέλος δεν πιστεύω ότι θα χαθεί κανείς ή ότι θα μείνει στο δρόμο. Κάποια λύση θα βρεθεί (κάποια μεταταξούλα ή κάποιο  "βολεματάκι" σε κανένα βουλευτικό γραφείο....)

Στον ιδιωτικό τομέα αντίθετα δεν σου χαρίζεται τίποτα απολύτως. Καθημερινά ο εργαζόμενος βιώνει την ανασφάλεια και παλεύει μοναχός για την επιβίωσή του. Φεύγει από το γραφείο και δεν ξέρει εάν θα ξημερώσει στον ίδιο εργασιακό χώρο.

Πόσο θα αντέξει να ζει σε αυτή την αγωνία???

Ανασφάλεια, αβεβαιότητα, άγχος, θυμός, οργή, λύπη.

Συναισθήματα ανάμεικτα.

Μαζί και το συναίσθημα της αδικίας γιατί ακόμη και στην ανεργία  υπάρχει άνιση μεταχείρηση, υπάρχει διάκριση ανάμεσα σε πορφυρογέννητους και πληβείους.

Από τη μια άνθρωποι  "παντός καιρού" που προτού ακόμη ανακοινωθούν τα μέτρα, μετακινούνται και "βολεύονται" με συνοπτικές διαδικασίες στα κατάλληλα πόστα. Και από την άλλη άνθρωποι που κρατούν την αξιοπρέπειά τους και εργάζονται σκληρά μα στο τέλος απογοητεύονται από την απαξίωση που τους επιφυλάσσει ο εργοδότης τους (είτε αυτός είναι το Δημόσιο είτε κάποιος ιδιώτης).

Κινδυνεύουν να μείνουν με την αξιοπρέπεια στο χέρι μα δίχως δουλειά.

Περισσότερα για την υπόθεση των εισπρακτόρων της Εθνικής Ασφαλιστικής μπορείτε να διαβάσετε εδώ, εδώ

Τι θα γίνει ? Κάθε Δευτέρα συνέλευση έχουν οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία και τα τρόλεϋ???

Καλά τάμα τόχουν οι εργαζόμενοι στα ΜΜΜ κάθε Δευτέρα να κάνουν συνέλευση? 

Εξάωρη στάση εργασίας πραγματοποιούν αύριο Δευτέρα από τις 11 το πρωί μέχρι τις 5 το απόγευμα, οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία και τα τρόλεϊ, προκειμένου (λένε) να συμμετάσχουν στην γενική τους συνέλευση.

ΤΕΛΙΚΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΧΟΥΝ 

ή 

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ???

Μπερδεύτηκα...

Τον παλιό καλό καιρό θυμάμαι πως οι συνελεύσεις των εργατικών σωματείων πραγματοποιούνταν Κυριακές πρωί.
Εάν ήσουν μέλος ενός σωματείου, έπρεπε να θυσιάσεις τον Κυριακάτικο πρωϊνό ύπνο, να αφιερώσεις προσωπικό σου χρόνο,  να αφήσεις το σπιτικό σου και με τη τσίμπλα στο μάτι να προφτάσεις να είσαι παρών πρωί πρωί (8-9).
Μάλιστα ντρεπόσουν να φθάσεις καθυστερημένος. 

Τώρα, κυριλέ η κατάσταση....

Ποιές 8.00???
Μετά τις 11.00 λένε πρέπει να είναι εκεί τα μέλη....
Εσύ όμως, ο επιβάτης, καλού κακού - εάν βρίσκεσαι εν κινήσει μέσα σε λεωφορείο- να υπολογίζεις μια ώρα πριν και μια ώρα μετά από τις ώρες που λένε πως θα σταματήσουν γιατί τότε θα τραβήξουν τα χειρόφρενα.

Μη ρωτάς το γιατί....όλο ρωτάς...
Γιατί έτσι!!!
Sto ellada zoume darling
Τελικά συνέλευση είναι ή στάση εργασίας???
Ξέχνα το!
Μην ξαναρωτήσεις γιατί τσάμπα ο κόπος, άκρη δεν βγάζεις!!!!
....Σημασία έχει ότι εσύ...

...Φτου! Πάλι ποδαρόδρομος γμτ???
...Πάλι ποδαρόδρομος.....

Είναι και αυτή η σκέψη που με βασανίζει εδώ και καιρό....
....Κάτι πρέπει να κάνω...

Να προμηθευτώ γαϊδουράκι ή όχι για τις μετακινήσεις στην Αθήνα????...

Από το Δεκέμβρη του 2009 με βασανίζει αυτή η σκέψη....
(βλ.μουρμουρητό εδώ. )

Προτάσεις : Byzantine music elearning από το ΚΕΠΕΜ Σίμων Καράς

Με μεγάλη έκπληξη διάβασα πως από φέτος θα παραδίδονται διαδικτυακά μαθήματα βυζαντινής μουσικής αλλά και για κανονάκι από το ΚΕΠΕΜ Σίμων Καράς.

Πολλοί όταν μιλούν για παράδοση και ό,τι απορρέει από αυτή την έννοια σκέφτομαι πως πρόκειται για μια έννοια παλιομοδίτικη και απολιθωμένη, παγωμένη στο χρόνο που επαναλαμβάνει παλαιά στερεότυπα. Προσωπικά είμαι πολέμια αυτής της αντίληψης για αυτό με μεγάλη ευχαρίστηση διαπιστώνω πως κάποιοι άνθρωποι επιχειρούν να συνδυάσουν την παράδοση με την τεχνολογία, το παλιό με το καινούργιο.

Είθε η αξιόλογη αυτή προσπάθεια να ευοδωθεί.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στα :

Τηλέφωνα :
                210 8237447, Δευτέρα-Πέμπτη, 5-8 μ.μ.
                6970948771, τις υπόλοιπες ώρες και ημέρες
Διαδίκτυο : 

                www.facebook.com/#!/profile.php?id=100001763084918
                karaskepem@gmail.com

Και για όσους δεν είναι πολύ φίλοι της παραδοιακής μουσικής θα αντιπροτάξω αυτό που είπε ο μεγάλος δάσκαλος Σίμων Καράς :

«Για ν' αγαπήσωμε την ελληνική μουσική, ανάγκη να γνωρισθούμε μαζύ της·
ανάγκη να γνωρίσωμε τη μουσική του λαού μας».

Οκτώβρης : Ο μήνας του τσίπουρου (ή ρακής)

"Ετσι το κρασί κι έτσι το μέλι,

για να γίνει, θέλει πάλεμα κι οργή,

μαθές να γλυκάνουνε τα χείλη"

Γιάννης Ρίτσος (από τα "Παιχνίδια τ΄ουρανού και του νερού")

Αυτή τη περίοδο γίνεται η απόσταξη υπολειμμάτων σταφυλιού (σε κάποιες περιοχές τα αποκαλούν στράφυλα) για να βγάλουν την τσικουδιά (ή ρακί, ή ρακή) . Και δεν χρησιμοποιούσαν μοναχά τους καρπούς αλλά ακόμη και τα τσαμπιά 
(αν και κάποιοι ισχυρίζονται πως η ρακή "χάνει" από γεύση όταν χρησιμοποιεί κανείς και τα κοτσάνια στην απόσταξη).
Στις παραδοσιακές κοινωνίες τίποτα δεν πήγαινε χαμένο. 
Οι άνθρωποι δίχως να γνωρίζουν καλά - καλά τι πάει να πει οικολογική συνείδηση, μάθαιναν από τους παλαιότερους με εμπειρικό τρόπο την τέχνη του να αξιοποιείς ο,τι απλόχερα σου προσφέρει η φύση δίχως να δημιουργείς απορρίμματα. 
Θα το αποκαλούσα αντί για "οικολογική συνείδηση" μάλλον ένα είδος "οικονομίας" και αξιοποίησης του συνόλου του προϊόντος που παρήγαγε η γη.

Το πρώτο απόσταγμα (πρωτόρακη) που βγαίνει είναι πάρα πολύ δυνατό. 

Δύσκολα το πίνει άνθρωπος 
(αν και υπάρχουν και τα "γερά ποτήρια", οι ανυπόμονοι που λαχταρούν να γευτούν  και δεν τους πειράζει). 
Εγώ πάντως μια φορά που ήπια πρωτόρακη, ένοιωσα λες και ήπια καθαρό οινόπνευμα και άρχισα να σχεδιάζω οχτάρια στη γη, ακριβώς όπως όταν πας να δώσεις εξετάσεις για δίπλωμα μηχανής....

Τη πρωτόρακη τη κρατούν (συνήθως) και την αναμειγνύουν με τις τελευταίες αποστάξεις όταν το απόσταγμα αδυνατίζει σε γράδα (βαθμούς). 

Η κανονική ρακή όπως λένε θα πρέπει να βγάζει 17 με 21 γράδα για να είναι καλή. 

Η πιο δυνατή ρακή που έχω πιεί είναι η μουρνόρακη (ρακή από απόσταγμα μούρων) σωστή φωτιά!!!

Την πιο καλή ρακή την ήπια σε έναν φίλο στους Αρμένους στο Ρέθυμνο που κάθε χρόνο βάζει  "καζάνι". 
Ο φίλος αυτός βρήκε το καζάνι από τον πατέρα του και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να ανάβει φωτιά με ξύλα, μια διαδικασία αρκετά κοπιαστική ομολογώ.

 
Λίγο πριν του Αγίου Δημητρίου λοιπόν, μόλις πήγαινε ο καιρός να κρυώσει άρχιζαν τα "καζάνια", (στη Κρήτη τα αποκαλούν και ρακοκάζανα).

Σωστή γιορτή, αφορμή για ξεφαντώματα, χορό αλλά και φαγοπότι. 
Οι άνθρωποι αντί για γλυκά φέρνουν δώρο στον οικοδεσπότη μπριζόλες!!! 
(από μεσογεικαή διατροφή άλλο τίποτα....!!!!)
Αυτές τις στιγμές για να επιβιώσει κανείς χρειάζεται να έχει γερό στομάχι γιατί η διαδικασία του καζανιού διαρκεί αρκετές ώρες ή νύχτες και δεν μπορείς να πίνεις δίχως να τρως καλ).
Την πρώτη φορά που παραβρέθηκα σε "καζάνι" ευτυχώς που μας φιλοξενούσαν οι άνθρωποι σε δωμάτιο που βρισκόταν δίπλα από τον χώρο του "καζανιού".
...Διαφορετικά νομίζω πως δύσκολα θα βρίσκαμε τον δρόμο...
...Επειτα κάθε χρόνο που ξαναπηγαίναμε σε "καζάνι" έμαθα τα μυστικά και τώρα νάμαι να δίνω και συμβουλές...

Το σπουδαιότερο όμως στοιχείο θαρρώ πέρα από το ότι οι άνθρωποι καλοπερνούνε, είναι πως αυτές οι γιορτούλες βοηθούσαν στη σύσφιξη των ανθρώπινων δεσμών. Οι συγχωριανοί, τα σόγια, οι φίλοι έβρισκαν αφορμή να ανταμώνουν και να ανανεώνουν τους κοινωνικούς δεσμούς τους. 

Ετσι διατηρούνταν σε κάθε τόπο η κοινωνική συνοχή και η αλλελεγγύη ανάμεσα στους ανθρώπους. 

Ευτυχώς που σε κάποιες γωνιές του τόπου μας υπάρχουν άνθρωποι που εξακολουθούν να βάζουν "καζάνι" και άθελά τους συμβάλλουν στη συνέχιση και την ανανέωση των κοινωνικών δεσμών. 
Και πρώτα από όλα αυτός ο φίλος που σας έλεγα από τους Αρμένους τση Κρήτης που καλά νάμαστε ελπίζουμε να καταφέρουμε να τον ανταμώσουμε και φέτος στο "καζάνι".

"Χαρώ την την παρέα μας να 'τανε κι' άλλη τόση
κρασί, ρακί και τσικουδιά μέχρι να ξημερώσει"

ΥΓ. Για τον τρύγο από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας είχε κάνει ένα πολύ όμορφο αφιέρωμα η εφμ Καθημερινή στο 7 ημέρες. 
Το ανέβασα στο διαδίκτυο από όπου- όποιος επιθυμεί- μπορεί να το κάνει download:

 

7imeres_krasi_29081999