ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010

"Δεν υπάρχει σάλιο" άρα δεν χαρίζουμε ούτε ένα ευρώ!!

Τελευταία όλοι γνωρίζουμε πως το εισόδημά μας καταρρακώνεται και απαξιώνεται μέρα με τη μέρα. Θες η αυξημένη και παράλογη φοροεισπρακτική πολιτική της κυβέρνησης που διαλαλεί καθημερινά πως  "δεν υπάρχει σάλιο",  θες η ολοένα και περισσότερο διογκούμενη ακρίβεια, το εισόδημά μας εξανεμίζεται.

Μια λοιπόν και δεν υπάρχει σάλιο ας πάψουμε να "χαρίζουμε" απλόχερα στο ελληνικό δημόσιο κονδύλια των οποίων οι χρεώσεις είναι αδικαιολόγητες. Ας διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας σαν πολίτες και σαν καταναλωτές, σε ατομική βάση, ας μη περιμένουμε να το κάνει κάποιος άλλος για εμάς.

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 1 : Εδώ και 1 τουλάχιστον χρόνο αντιμετώπιζα προβλήματα με τον ΟΤΕ. Υπήρξαν ημέρες (έως και 10 συνεχόμενες που δεν είχα είτε τηλέφωνο, είτε διαδίκτυο). Το διαδίκτυο μεταξύ άλλων το χρησιμοποιώ και για τη δουλειά μου, δεν είναι μόνο για χόμπυ. Κάθε λοιπόν διακοπή μου στοίχιζε αρκετά χρήματα και ταλαιπωρία. Είδα και απόειδα μέχρι που ένας φίλος (καλή του ώρα) με ενημέρωσε για το δικαίωμά μου να διεκδικήσω αποζημίωση από τον ΟΤΕ. Ετσι έπραξα λοιπόν, και απαίτησα την επιστροφή των παγίων τελών για ολόκληρο το παρελθόν διάστημα που κατέβαλλα τέλη για μια υπηρεσία που δεν μου την παρείχε ο ΟΤΕ.  Ομολογουμένως ο ΟΤΕ μου επέστρεψε ένα σημαντικό κονδύλι αφού είναι συμβατική του υποχρέωση να το κάνει. Οποτε έχετε λοιπόν προβλήματα με τη τηλεφωνική γραμμή ή το internet διεκδικείστε πίσω την αναλογία των παγίων τελών.

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 2 : Ενας φίλος αγόρασε καινούργιο αυτοκίνητο πρόσφατα. Εδώ και χρόνια είθισται όταν αγοράζεις αυτοκίνητο να καταβάλλεις τέλη κυκλοφορίας για ολόκληρη τη χρονιά ακόμη και αν πραγματοποίησες την αγορά στις 30.12!!!! Γιατί???? Γιατί έτσι επιβάλλει το ελληνικό δημόσιο.  Κανονικά θα έπρεπε να πληρώνουμε τέλη κυκλοφορίας για όσο διάστημα κατέχουμε το αυτοκίνητο. Θέλουμε αλλαγή στη ζωή μας? ΟΚ Δεν θα αλλάξει όμως η ζωή μόνο των πολιτών. Οφείλει να αλλάξει τις παρωχημένες πρακτικές του και το Ελληνικό Δημόσιο και να πάψει να επιβάλλει χαράτσια που δεν τα δικαιούται. Ο φίλος μου  ζήτησε συμβουλή δικηγόρου για να δει  με ποιόν τρόπο μπορεί να διεκδικήσει τη καταβολή τελών  μόνο για όσο χρονικό διάστημα έχει στη κατοχή του το αυτοκίνητο  και όχι  και για όσες μέρες δεν είχε στη κατοχή του το αυτοκίνητο. Δεν είναι δυνατόν ο πολίτης να "χαρίζει" από το υστέρημά του κονδύλια που δεν τα δικαιούται το Ελληνικό Δημόσιο.

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 3 : Μια φίλη διατηρεί εξαγωγική επιχείρηση. Τον τελευταίο χρόνο  λόγω της κρίσης δύσκολα τα βγάζει πέρα. Η δουλειά της έχει πέσει κατακόρυφα και δύσκολα τα φέρνει βόλτα με τα δάνεια που έχει πάρει. Ετοιμάζεται να στραφεί εναντίον του Ελληνικού Δημοσίου. Γιατί? Γιατί σε κάθε δανειακή σύμβαση (καταναλωτικά, επιχειρηματικά και στεγαστικά) που υπογράφουν οι επιχειρήσεις αλλά και οι πολίτες καταβάλλεται μια ποσοστιαία επιβάρυνση (εισφορά του Ν.128/75 ονομάζεται). Σκοπός της εισφοράς κάποτε ήταν η επιδότηση των ελληνικών εξαγωγών προκειμένου να γίνουν ανταγωνιστικές. Σήμερα αν και ο σκοπός αυτός δεν υφίσταται πλέον (λόγω Ευρωπαϊκής Ενωσης που απαγορεύει την επιδότηση εξαγωγών) η παρακράτηση αυτή του 0,60% στα καταναλωτικά και επιχειρησιακά δάνεια και του 0.12% στα στεγαστικά στην ουσία είναι παράνομη!!!! Τα ποσά που εισπράττονται δηλώνονται ως "έκτακτα έσοδα" (δεν εγγράφονται δηλαδή στον προϋπολογισμό!!! ) Που πάνε ??? Σίγουρα πάντως όχι για επιδοτήσεις των εξαγωγών. Η φίλη βρίσκεται σε διαπραγμάτευση με άλλους εξαγωγείς προκειμένουν να κινηθούν και να απαιτήσουν τη κατάργηση  αυτού του χαρατσιού του οποίου η επιβολή είναι έκνομη. Αν και  κατά καιρούς έχουν γίνει επερωτήσεις στη Βουλή για το συγκεκριμένο θέμα, το χαράτσι εξακολουθεί να ζει και να βασιλεύει. και τίποτα δεν δείχνει να κινείται προς την κατάργησή του.  Σε χαλεπούς καιρούς όμως και όταν σου τσακίζουν το δικό σου εισόδημα δεν μπορεί να μένεις άπραγος. Καθένας μας θα πρέπει να διεκδικεί ό,τι του ανήκει.. 

Ας αντιδράσουμε σε ατομικό επίπεδο στις καθημερινές αδικίες. Χρειάζεται κάθε πολίτης να αντιδρά στις μεγάλες και μικρές καθημερινές αδικίες που μας καταληστεύουν το εισόδημα, ακόμη και στη περίπτωση που ληστής είναι το ίδιο το ελληνικό δημόσιο.  Ας περιφρουρήσουμε το πολύτιμο εισόδημά μας αφού "δεν υπάρχει σάλιο" και ας απαιτήσουμε να πληρώνουμε στο ελληνικό δημόσιο ό,τι μας αναλογεί και όχι "ειδικούς φόρους" αμφιβόλων διαδρομών. 

Δεν αμφισβητώ τον αγώνα που γίνεται στους δρόμους, όμως αναρωτιέμαι γιατί δεν αντιδρούμε με την ατομική μας στάση σε αυτά τα μικρά και καθημερινά που είναι τόσα πολλά και τόσο καθημερινά???   Αν δεν διορθώσουμε το μικρό μας περίγυρο, τότε πως μπορούμε να λύσουμε τα πιο μεγάλα θέματα?

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

Να προστατευτούν οι εργαζόμενοι στην Ατλάντικ

Τους τελευταίους μήνες η αλήθεια είναι πως έχω γονατίσει από τις επαγγελματικές υποχρεώσεις με αποτέλεσμα να μην μου μένει καθόλου χρόνος για να ενημερώσω το blog, αν και συμβαίνουν τόσα πολλά γύρω μας και είναι τόσα πολλά  αυτά που θάθελα να γράψω.

Θα ξεκινήσω από το πρόβλημα της κολλητής μου η οποία εδώ και κάμποσα χρόνια εργάζεται στην εταιρεία Ατλαντικ με 4ωρη απασχόληση και αλλοπρόσαλλα ωράρια ενώ εδώ και 3 μήνες παραμένει απλήρωτη μαζί με άλλους 3-3500 υπαλλήλους. Το ωράριο εργασίας, όπως σε όλα τα σούπερ μάρκετ, μεταβάλλεται  διαρκώς, αναλόγως των συμφερόντων της εταιρείας. Ο εργαζόμενος είναι  σχεδόν αδύνατο να έχει προσωπική ζωή και να την προγραμματίζει, αφού δεν γνωρίζει τι βάρδια θα  τον βάλουν να κάνει.

Η εταιρεία Ατλάντικ, έκανε αίτηση να υπαχθεί στο άρθρο του Ν.3588/07, τον Νόμο που τελευταία "φοριέται" πολύ. Πρόκειται για έναν Νόμο που σώζει τις επιχειρήσεις από την υποχρέωση καταβολής των οφειλών  τους σε  προμηθευτές και εργαζόμενους ενώ αυτούς τους αφήνει να καταρρεύσουν οικονομικά. Ε'ιναι λοιπόν ανόητες οι επιχειρήσεις? Αφού προστατεύονται νομικά φεσώνουν την αγορά  και αποχωρούν.  "Μα η κρίση" θα πει κανείς....Μια επιχείρηση που έχει χτυπηθεί από τη κρίση, θεωρώ πως είναι συντηρητική και δεν ανοίγει νέα καταστήματα  (η Ατλάντικ άνοιξε 2 νέα καταστήματα μέσα στο 2010-για ποιά κρίση μιλάμε?).  

Τι σκοπεύει να κάνει η πολιτεία για αυτούς τους εργαζόμενους????

Που είναι οι διακηρύξεις για την  επιδότηση θέσεων εργασίας? Είναι δυνατόν για τους πάσης φύσεως δημόσιους λειτουργούς που καταργούνται οι υπηρεσίες τους να δημιουργούνται "εικονικές" θέσεις εργασίας (όπως π.χ. οδηγοί σε υπηρεσία που δεν υπάρχει όχημα!!!!!!!) και από την άλλη οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα να μένουν τελείως απροστάτευτοι και να μην τους στηρίζει η πολιτεία..??????.

(Διαβάστε εδώ την έκκληση που απευθύνουν οι εργαζόμενοι της Ατλάντικ) 

Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010

Φθινοπώριασε.....και για κάποιους ξεκινούν τα μαθήματα....

Acimboldo Giouseppe, Autumn, 1573, Musee du Louvre, Paris
"Θα μείνεις?" με ρώτησαν. 
"Θα μείνω" απάντησα, δίχως δεύτερη κουβέντα. 
Ούτε που πρόφτασα να γράψω στο blog πως θα λείψω για μερικές ημέρες....που αισίως ξεπέρασαν τον μήνα....
Bρέθηκα για λίγο κοντά στη φύση, εκεί που ούτε κινητό δεν έπιανε, ούτε υπολογιστής υπήρχε οπότε αναγκαστικά απόλαυσα μια mini αποτοξίνωση από τον κόσμο της τεχνολογίας.
Τις επόμενες ημέρες απόλαυσα την (ευχάριστη) "επιδρομή" από φιλενάδες νησιώτισες που ήρθαν στην πρωτεύουσα για διάφορες υποχρεώσεις....
Η φιλενάδα από τη Ρόδο ήρθε στην Αθήνα σε αναζήτηση σπιτιού για την κόρη  (και τον γυιό) που θα  έρχονταν για σπουδές στην Αθήνα.  (Τι μαρτύριο και αυτό....)

Μετά από αλλεπάλληλες επαφές με αμείληκτους σπιτονοικοκύρηδες που ζητούν για το σαράϊ τους τον ουρανό με τ' άστρα κλείστηκε ραντεβού με εκείνους που τηλεφωνικά  μας φάνηκαν συμπαθέστεροι. Επισκεφθήκαμε λογής λογής διαμερίσματα, άλλα  διακοσμημένα με παλιομοδίτικα ντουλάπια με φανταχτερά χρώματα, άλλα με μπάνια ξεχαρβαλωμένα, σε άλλα οι πόρτες έτριζαν τόσο πολύ που θύμιζαν τις πόρτες των θρίλερ, νόμιζες πως όπου νάναι θα ξεπροβάλλει ο Δράκουλας. Τελικά βρήκαμε ένα διαμέρισμα συμπαθητικό με αυτόνομη θέρμανση και γκάζι.
"Πόσο?" ρώτησα
"Με ή χωρίς απόδειξη" ρώτησε η κυρία με καχύποπτο βλέμμα.
"Με" απάντησα...
"600" μου λέει...
"Σαν πολλά δεν νομίζετε πως είναι 600 ευρώ για ένα δυαράκι?" ρωτήσαμε με απορημένο βλέμμα την κυριούλα που κοίταζε με βλοσυρό βλέμμα  έτοιμη να  φωνάξει...."next"  αφού οι διαμαρτυρίες σε τέτοιες περιπτώσεις δεν φαίνεται να είναι πολύ ευπρόσδεκτες.
"Με ζημιά κρατάω το διαμέρισμα, μη νομίζετε πως κερδίζω από αυτό" μουρμουράει. "Τα ακίνητα δεν συμφέρουν πλέον....από τη μια το χαράτσι της εφορίας, από την άλλη η συντήρησή του ό,τι εισπράττω πέι χαράμι....Να! Ο φόρος μεταβίβασης οταν αποκτάς ένα ακίνητο, ο φόρος κατοχής  του ακινήτου (ΕΤΑΚ) λες και χρειάζεται να πληρώνει ο ιδιοκτήτης ενοίκιο για το ίδιο του το σπίτι η φορολόγηση του εισοδήματος από το ακίνητο, οι δημοτικοί φόροι στους λογ/σμούς των ΔΕΚΟ, τα βαψίματα, οι ζημιές κάθε φορά που αλλάζει ο νοικάρης, οι μήνες που παραμένει κενό το διαμέρισμα μέχρι να βρεθεί ο επόμενος νοικάρης....νομίζετε πως βγαίνω? Το νοικιάζω ίσα ίσα για να το συντηρώ" λέει η υποψήφια νοικοκυρά - ιδιοκτήτρια ολόκληρης της πολυκατοικίας (που θα αριθμούσε καμιά 30ριά διαμερίσματα).
Είδαμε κι αποείδαμε από την κούραση, τον ποδαρόδρομο και λόγω απουσίας  καλύτερης επιλογής  αλλά συνάμα ελλείψει πολύτιμου χρόνου η νησιώτισα φιλενάδα "καπάρωσε" το διαμέρισμα κάνοντας τη καρδιά της φιόγγο ανησυχώντας πως θα τα βγάλει πέρα για το νέο εξοδολόγιο που θα έμπαινε στη ζωή της.
Κατόπιν έπρεπε να αγοραστούν όλα τα είδη που χρειάζεται ένα νέο νοικοκυριό. Αυτό που παρατηρήσαμε είναι πως οι περισσότερες αλυσίδες καταστηματων έχουν κατακλυστεί από προϊόντα τρίτων χωρών (ιδιαίτερα Κίνας). Τα Ευρωπαϊκά προϊόντα σπανίζουν πια.Τα πράγματα (καναπέδες, κρεββάτια, γραφεία, φωτιστικά) εφόσον δεν μπορούσαμε να τα μεταφέρουμε εμείς, ανέλαβε η μεταφορική να στα φέρει στο σπίτι.
"Και για τη συναρμολόγηση πόσο κοστίζει να στείλετε έναν άνθρωπο να τα φτιάξει?" ρωτήσαμε
"12% επί της αξίας" μας λένε......!!!!
Μα καλά, διαμαρτυρηθήκαμε, τι σχέση έχει η αξία των αντικειμένων με την συναρμολόγηση????
"Αυτή είναι η πολιτική της εταιρείας" μας είπαν....
Ανασήκωσα τα φρύδια κι έκανα νόημα στη φίλη μου να μην κλείσει μέσω της εταιρείας άνθρωπο για τη συναρμολόγηση. Είναι τρελλό να σου μιλάνε για φθηνά προϊόντα και από την άλλη να σου τα παίρνουν μέσω άλλων τρόπων. Ακου 12% της αξίας η συναρμολόγηση!!!!!
Ετσι φωνάξαμε έναν μαραγκό της γειτονιάς ο οποίος ζήτησε σαφώς πολύ λιγότερα χρήματα. Γιατί να τα πάρει η εταιρεία τα χρήματα?
Με τούτα και με τ' άλλα τελείωσε η περιπέτεια της νησιώτισας φιλενάδας  (ή μήπως μόλις ξεκίνησε?) η οποία επέστρεψε  το ίδιο βράδυ ήσυχη  στο νησί της αφού είχε τακτοποίησει τα βλαστάρια της.

Το νέο ταξίδι για την οικογένεια είχε ήδη ξεκινήσει με όραμα ένα καλύτερο μέλλον για τους νεαρούς απογόνους της....

Εμείς να ευχηθούμε καλή πρόοδο σε όλα τα παιδιά που φέτος μπήκαν στη δύσκολο ταξίδι της κατάκτησης ενός πτυχίου.

Α! Καλό φθινόπωρο είπα???

Ξημέρωσε το Σάββατο με τις πρώτες βροχούλες να κάνουν την εμφάνισή τους.....

Σάββατο 21 Αυγούστου 2010

Η "οικονομία του Παξιμαδιού" και το life anti style

Μοιράζομαι μαζί σας ένα άρθρο του Ι. Γιανναράκη που διάβασα σήμερα στην εφμ Το Βήμα και πολύ μου άρεσε. Το άρθρο αναφέρεται σε αλλοτινές συνήθειες των απλοϊκών ανθρώπων των χωριών που κατάφεραν να επιβιώσουν σε δυσκολότερες συνθήκες από τις σημερινές. Ποιό ήταν το μυστικό τους? Πολύ απλά η σοφή οικιακή οικονομία και η ύψιστη οικολογική συνείδηση (δεν πετούσαν σχεδόν τίποτα). 

Σήμερα λόγω της υπερκαταναλωτικής κοινωνίας στην οποία ζούμε σταδιακά  κάποιες συνήθειες εγκαταλείπονται, για παράδειγμα τα τρόφιμα δεν αξιοποιούνται (ενώ παλιά τα συντηρούσαν με διάφορες τεχνικές π.χ. τα περίσσια φρούτα τα έκαναν μαρμελάδα, λικεράκια, τα περισσευούμενα λαχανικά τα έκαναν λιαστά, τουρσί κλπ ). Ομως και οι τεχνικές με τις οποίες επεξεργάζονταν και συντηρούσαν τις τροφές τείνουν να εκλείψουν επειδή απλά εμείς αδιαφορούμε.

Πιστεύω πως το συγκεκριμένο άρθρο προσφέρεται για προβληματισμό.

Η «οικονομία του Παξιμαδιού» κατέχει μια ιδιαίτερη θέση στην ιστορία μας και στη διαμόρφωση των ηθών και των εθίμων της σύγχρονης Ελλάδας (του μεγαλύτερου κομματιού της τουλάχιστον). 

Την αποτυπώνει παραστατικότατα η λαϊκή έκφραση «κάνει το σκ... του παξιμάδι»- δηλαδή η προσπάθεια κάτω από συνθήκες στέρησης να αξιοποιηθεί το καθετί, ακόμη και το τελευταίο απόρριμμα. Αλλωστε το παξιμάδι αποτελούσε για αιώνες βασική τροφή για τους ολιγαρκείς νησιώτες και έχει το πλεονέκτημα ότι δεν ξινίζει ούτε μουχλιάζει και μπορεί να διατηρηθεί για μήνες σε κιούπια και άλλα δοχεία. 

Σε ορισμένα νησιά μάλιστα, επειδή υπήρχε μεγάλη έλλειψη καυσόξυλων, άναβαν τους φούρνους μόνον δύο φορές τον χρόνο και έψηναν αντί για ψωμί απευθείας παξιμάδι! (*) Η έλλειψη καυσόξυλων ήταν βέβαια αποτέλεσμα της έλλειψης μεγάλων θάμνων και δένδρων, δηλαδή της έλλειψης νερού. Αρα μπορούμε να θεωρήσουμε και τη στέρνα βασικό στοιχείο της «οικονομίας του Παξιμαδιού», όπως και τις σκαλοπατιές στις πλαγιές των λόφων που μετέτρεπαν και τα γκρέμια σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις. 

Στην ίδια οικονομία ανήκουν και οι διαδοχικοί νερόμυλοι που επαναξιοποιούν ο καθένας το νερό τού προηγούμενου, οι πέτρινες ξερολιθικά χτισμένες κατοικίες αλλά και η λιαστή ντομάτα, τα ξεραμένα σύκα, οι πίτες, οι πίτσες, οι χυλοπίτες και τα κάθε λογής μακαρόνια.

Ως πριν από λίγα χρόνια η ιδέα της ζωής στην
«οικονομία του Παξιμαδιού», στον κόσμο της στέρησης και της φειδούς, ασκούσε μια φολκλορική γοητεία και οι περισσότεροι προσπαθήσαμε να τη γευτούμε στα ξερονήσια του νησιωτικού αλλά και του ορεινού αρχιπελάγους. Μόνο που αφήναμε ανοικτή την πόρτα επιστροφής στη σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία, στον κόσμο της περίσσειας και της σπατάλης. 

Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Με λιγότερα χρήματα, ακριβότερα καύσιμα και μια επερχόμενη κρίση ανεπάρκειας βασικών αγαθών, επάνοδο χωρίς επιστροφή στην «οικονομία του Παξιμαδιού» προϊδεάζουν οι διεθνείς και οι τοπικές εξελίξεις, ειδικά αυτές που αφορούν την ενέργεια και τα τρόφιμα. 

Πώς επιδρά στον φούρνο της γειτονιάς μας το εμπάργκο στις εξαγωγές σιτηρών στο οποίο προχώρησε η Ρωσία λόγω της μείωσης της σοδειάς εξαιτίας των πυρκαγιών που έπληξαν τη χώρα; 

Ενώ την ίδια περίοδο η υπόλοιπη παγκόσμια- και ελληνική παραγωγή υπολείπεται σημαντικά των αναγκών και της ζήτησης; 
Πόσο έτοιμοι ήμασταν για αυτό; 
Εχουμε διατηρήσει και αφομοιώσει την τεχνογνωσία της φειδούς που τόσο έντονα υπάρχει γύρω μας σε κάθε χωριό και κάθε πλαγιά της Ελλάδας; 
Διαθέτουμε τη δημιουργική ικανότητα να μεταφέρουμε καινοτομικά αυτή την τεχνογνωσία στις ανάγκες τού σήμερα; 

Από τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα ίσως να κριθεί το συλλογικό μας μέλλον.

Του Ι. Γιαννναράκη
jgiannarakis@in.gr
Πηγή Το Βήμα
21.8.2010

(*) Αναφέρεται στην εξαιρετική μονογραφία «Ο παραδοσιακός φούρνος στις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα» του Τζώρτζη Νικολάου Μακρυωνίτη, Σύρος, 2005

Οι τεχνικές που γνώριζαν οι παλιοί άνθρωποι αρχίζουν να ξεχνιούνται. Οταν επέλθει ο φυσικός τους θάνατος επέρχεται ο θάνατος και σε αυτές τις τεχνικές αφού οι νεότερες γενιές δεν δείχνουν διατεθειμένες να τις συνεχίσουν (η αλήθεια είναι πως μερικές φορές απαιτούν κόπο, αν και όχι πάντα).  Η φυσική συντήρηση των τροφών που ήξεραν να κάνουν οι παλιοί άνθρωποι αντικαταστάθηκε από τα χημικά συντηρητικά των τροφίμων που χρησιμοποιούν οι βιομηχανίες. 

Πόσο πιο σοφό θα ήταν καθένας από εμάς να φρόντιζε τα του οίκου του και να μείωνε την σπατάλη ? Θα είχε κέρδος και οικονομικό, μα θα προστάτευε την υγεία του αλλά και το περιβάλλον.

Ευτυχώς που αυτές οι τεχνικές αν και τείνουν να εκλείψουν, μπορεί κανείς να τις  ξετρυπώσει αρκεί να ρωτήσει. Κάποια νοικοκυριά εξακολουθούν να τις χρησιμοποιούν άλλοι από ανάγκη, άλλοι από απλή συνήθεια και άλλοι από συνείδηση. 

Από Σεπτέμβρη σκοπεύω να αρχίσω να ανεβάζω στο άλλο μου blog,  το Life Anti Style κάποιες τεχνικές που μου εκμυστηρεύτηκαν κατά τη διάρκεια των περιπλανήσεών μου στην  ελληνική ύπαιθρο ηλικιωμένες γυναίκες σχετικά με τη συντήρηση τροφίμων ή και την αξιοποίησή τους προκειμένου να μην πετάμε τίποτα (έρχονται δύσκολες μέρες).

Εάν γνωρίζετε κι εσείς ή εάν μάθετε  παλιές τεχνικές συντήρησης ή αξιοποίησης τροφίμων θα χαρώ να μου στείλετε ένα e mail στο dyosmaraki88@gmail.com προκειμένου να τις μοιραστούμε με τους συνανθρώπους μας με σκοπό έναν διαφορετικό τρόπο ζωής , ένα life anti style κόντρα στο ρεύμα της υπερκατανάλωσης.



Πέμπτη 12 Αυγούστου 2010

Αύγουστέ μου με τα πανηγύρια σου.....δυό φορές νάσουν το χρόνο....

Εγώ δεν είμαι πλούσια
μα δεν παραπονούμαι
γιατί τις μέρες μου μπορώ
να τις ευχαριστιούμαι


Αυτά τα λόγια σιγοτραγούδαγε η Καλλικατζαρελένη καθώς ήρθε στη πυρωμένη από τον καύσωνα βεράντα, εδώ σε κάποια συνοικία της μεγαλούπολης. 
"Τρεις κι ο κούκος απομείναμε στη πόλη", συνέχισε, "μα η Αθήνα είναι πανέμορφη τώρα που ξαλάφρωσε από τα πολύβοα πλήθη.
....Αύγουστος μήνας...
Κάποιοι πλατσουρίζουν σε απόμακρες ή πολυσύχναστες παραλίες....
Κάποιοι άλλοι πλατσουρίζουν στη μπανιέρα του σπιτιού τους και τσιτσιρίζονται από τον καύσωνα των πόλεων.....
.....Αύγουστος μήνας....
...Ο μήνας με τα περισσότερα πανηγύρια.....
Σε κάθε γωνιά της ελλάδας οι άνθρωποι θα αποτινάξουν τις έννοιες και θα τραγουδήσουν και θα χορέψουν....
Και πολύ καλά θα κάνουν
Αλλωστε
ΖΩΗ δεν είναι μόνο η κρίση,
Δεν είναι μόνο η πολιτική
Είναι και αυτές οι μικρές χαρές της καθημερινότητας που κοντεύουμε να ξεχάσουμε....
...Αύγουστος μήνας....
Αλήθεια πότε ήταν η τελευταία φορά που σιγοτραγουδήσαμε ένα τραγούδι?
Πότε αγγίξαμε το χέρι του διπλανού μας για να τον ξεσηκώσουμε να χορέψει?
....Αύγουστος μήνας....
ΖΩΗ δεν είναι μόνο η θλίψη ή η οργή...
Είναι και η συνεύρεση με τους συνανθρώπους μας
Είναι και τα γλέντια και οι χαρές
Οι κρίσεις έρχονται και παρέρχονται
Αλλοτε αληθινές και άλλοτε φτιαχτές με σκοπό να μας φοβίσουν, να μας αποδυναμώσουν.
....Αύγουστος μήνας....
Η κρίση κάποτε θα περάσει....θάχει περάσει όμως κι η ζωή μας....
Στο χέρι μας είναι να στηρίξουμε το χέρι του συνανθρώπου μας και να μας στηρίξει και αυτός, να διατηρήσουμε τη ψυχραιμία μας και τη ψυχική μας ισορροπία.
Δεν χρειάζονται πολλά
Ενα χαμόγελο, λίγη συντροφικότητα και ένα κάτι από τον καθένα μας 
φτάνουν και περισσεύουν"





Κάτι τα λόγια της Καλλικατζαρελένης, κάτι το κέφι από ένα πανηγυράκι που είδαμε στο βίντεο από την Ολυμπο της Καρπάθου, κάτι οι υψηλές θερμοκρασίες της πρωτεύουσας παρασυρθήκαμε κι εγώ με την Μελένια και το ρίξαμε στο χορό και στο τραγούδι :

 Δόξες και πλούτη στη ζωή
καρφιά'ναι στο κορμί μας.
Μόνο στο γλέντι, στο χορό
θα βρει χαρά η ψυχή μας


Κι ευθύς αμέσως σηκώσαμε τη ματιά προς τον ουρανό μήπως και δούμε κάποια στιγμή τ΄Αυγουστιάτικο φεγγάρι που καθώς λένε είναι το ομορφότερο όλου του χρόνου...

Μα μη βιάζεστε, είναι νωρίς για τ΄Αυγούστου το φεγγάρι, αναφώνησε η Καλλικατζαρελένη

Απόψε πάντως ο Αυγουστιάτικος ουρανός θα μας χαρίσει βροχή από πεφταστέρια (Περσείδες)  (σχετικό άρθρο εδώ)


Απόψε πραγματοποιείται στην Ολυμπο της Καρπάθου
εκδήλωση προς τιμήν του Αντρέα Λεντάκη.
Οι υποχρεώσεις μας κράτησαν μακριά 
...Το βλέμμα μας όμως θάναι στραμμένο προς τον ουρανό ...
...η σκέψη μας θα ταξιδεύει μαζί με τους Περσείδες,
θα τριγυρνά κάπου εκεί ανάμεσά τους
θα ανακατεύεται ανάμεσα στις μουσικές και στα τραγούδια
η φωνή μας θα σιγομουρμουρίζει τα τραγούδια και τους σκοπούς
...των πανηγυριών του Αυγούστου...

...."Αύγουστε καλέ μου μήνα δυό φορές νάσουν το χρόνο"....

Παρασκευή 6 Αυγούστου 2010

Του δρόμου : " Των Χανίων οι πινακίδες".....

Σήκωσε το κεφάλι!
Σαν περπατάς στην πόλη των Χανίων της Κρήτης δεν μπορεί να μην στρέφεις το βλέμμα ψηλά
Μόνο έτσι θα σου φανερωθούν των Χανίων οι πινακίδες
Τότε εσύ πορπατητή θα σμίξεις και θα γίνεις ένα με την ιστορία
Θα σμίξεις με παλιές Βυζαντινές οικογένειες λησμονημένες
Θα ανταμώσεις με Ηπειρώτες
που πολέμησαν για τη λευτεριά το '21 επειδή πολύ αγάπησαν τον τόπο σου
Λένε πως αυτοί εγκατέλειψαν τη δική τους πατρίδα για να ελευθερώσουν εσένα
Λένε πως ήρθαν κι άφησαν την τελευταία τους πνοή στου τόπου σου τα χώματα
Αυτοί σε τιμήσανε, εσύ τι κάνεις?
Μία παρακαταθήκη σου άφησαν μοναχά: Να θυμάσαι πως χάρη σ' αυτούς έζησες λεύτερος
Δροσουλίτες ή όπως αλλοιώς τους λένε, το πνεύμα τους τριγυρνά σα στοιχειό σε κάστρα εγκαταλελειμμένα που εσύ αλησμόνησες κι έπαψες εδ΄ω και καιρό να φροντίζεις
Ούτε απ΄έξω από τα κάστρα και τις αρχαίες πέτρες δεν περνάς πια, τα αποφεύγεις όπως αποφεύγανε κάποτε οι άνθρωποι τα τρίστρατα γιατί θεωρούσαν πως ήταν στοιχειωμένα
Μα μήπως τα κάστρα και οι αρχαίες πέτρες δεν είναι?
Στοιχειωμένες από πνεύματα ανθρώπων που πολύ αγωνίστηκαν γιατί τόλεγε η καρδούλα τους
Στοιχειωμένος κι εσύ από τα πνεύματα του παρελθόντος, μήπως επαναπαύθηκες λιγάκι?
 Μέσα στην κραυγαλέα σιωπή της μοναξιάς τους, έρχονται να σου θυμήσουν πως το πνεύμα ποτέ δεν λυγάει σαν έχει συναπαντηθεί τόσες φορές με ιστορίες χαραγμένες μέσα στις καρδιές των ανθρώπων
Να! Χαραγμένες, όπως στων Χανίων τις πινακίδες

Χάρη στων Χανίων τις πινακίδες μέχρι και με Κρήτες αγωνιστές θα ανταμώσεις κι ας μην τους ξέρεις
Εκείνοι σε ξέρουν
Αν μπορούσαν αυτοί να σου μιλήσουν κι εσύ να τους ακούσεις, είμαι σίγουρη πως θα σου έλεγαν :
-Γιατί πορπατάρη μου λύγισες ?
-Γιατί καμπούριασες?
-Γιατί περπατάς σκυφτός με το βλέμμα στραμμένο στο χώμα???? 
-Μην αφήνεις να σε λυγίζουν οι πρώτες δυσκολίες

Κι αν τα αυτιά σου είναι ανοιχτά για να ακούσουν τους ενθαρρυντικούς αυτούς ψιθύρους, κι αν η καρδιά σου είναι καθαρή και απαλλαγμένη από ανούσιες κατήφειες....τότε και μόνο τότε θα το καταλάβεις πως δεν είναι δυνατόν ο άνθρωπος να περπατά με σκυμμένο το κεφάλι
...Γιατί τότε....
δεν θα μπορέσει ποτέ να αντιληφθεί και να μάθει τι είναι γραμμένο στων Χανίων τις πινακίδες και θα συνεχίζει αιώνια να περπατά σκυφτός

Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010

Ετοιμοι οι "κανόνες" για τη φίμωση στη bloggόσφαιρα????

Σύμφωνα με άρθρο της Ελευθεροτυπίας σχεδιάζεται να επιβληθεί ένα "ρυθμιστικό πλαίσιο" βάσει του οποίου θα ιδρύονται και θα ελέγχονται, από τη Δικαιοσύνη και όχι μόνο, όλα τα blogs και όλες οι ιστοσελίδες που υπάρχουν στο Διαδίκτυο. 

1. Το άρθρο συνεχίζει λέγοντας πως ο υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης προτίθεται, αμέσως μετά το καλοκαίρι, να καλέσει όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και πολίτες σ' έναν ανοικτό, δημόσιο διάλογο, ώστε να ρυθμισθούν μέχρι το τέλος του έτους όλες οι εκκρεμότητες. Οπως πιστεύουν στο υπουργείο, στην πλειονότητά τους οι άνθρωποι του Διαδικτύου επιθυμούν να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση, ώστε να γνωρίζουν όλοι τους «κανόνες του παιχνιδιού» και να αποφευχθούν στο μέλλον φαινόμενα «κανιβαλισμού» και άλλων παράνομων προσωπικών επιθέσεων μέσω δημοφιλών ιστοσελίδων.  
Σημ. δική μας : Είναι δυνατόν να μας γνωστοποιηθεί ποιοί είναι "οι του υπουργείου" οι οποίοι πιστεύουν πως στη πλειονότητά τους οι άνθρωποι του Διαδικτύου επιθυμούν να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση?  Με βάση ποιά έρευνα στοιχειοθετούν αυτή τους την πεποίθηση?

2.«Λίαν συντόμως θα κληθούν οι ενδιαφερόμενοι φορείς -οργανώσεις προστασίας ανθρώπινων δικαιωμάτων, η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, ο Συνήγορος του Πολίτη- νομικοί αλλά και όσο το δυνατόν περισσότεροι bloggers- να πάρουν μέρος σε ανοικτή δημόσια διαβούλευση, προτείνοντας πρακτικά και νομικής φύσης μέτρα. Ο διάλογος αυτός θα διεξαχθεί και μέσω Διαδικτύου αλλά και «ζωντανά», με απευθείας προσωπική συζήτηση των συμμετεχόντων. 
Σημ δική μας : Κανένας blogger δεν έχει την νόμιμη εξουσιοδότηση να εκπροσωπήσει  άλλους bloggers πλην του εαυτού του. Εφ' όσον δεν υφίσταται επίσημο σωματείο με εκλεγμένους αντιπροσώπους κανείς δεν νομιμοποιείται να εκπροσωπήσει το σύνολο των bloggers που δραστηριοποιούνται στην ελλάδα αλλά και να εκφέρει άποψη η οποία να θεωρηθεί πως εκπροσωπεί/δεσμεύει και τους υπολοίπους.

3. Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι ωστόσο πολλά. Αρκετοί αναρωτιούνται εάν η κυβερνητική αυτή πρωτοβουλία υποκρύπτει κάποια προσπάθεια ελέγχου και περιορισμού των ανεξάρτητων sites και blogs που κάποιοι θεωρούν «ενοχλητικά». Είναι αληθές ότι οι μηχανισμοί καταστολής αλλά και ακραία κόμματα της ελληνικής Βουλής (ΛΑΟΣ) έχουν επανηλειμμένα επιτεθεί κατά συγκεκριμένων ιστοσελίδων, επικρίνοντας το περιεχόμενό τους και ζητώντας το κλείσμό τους, μόνο και μόνο επειδή εκφράζουν διαφορετικές πολιτικές και ιδεολογικές απόψεις από τις δικές τους. Από την άλλη, οι μηχανισμοί δίωξης στην Ε.Ε. έχουν επιβάλει ένα καθολικό πέπλο επιτήρησης των «ύποπτων» κατά την εκίμησή τους sites, φακελώνοντας αυθαίρετα τους πολίτες που τα επισκέπτονται. 

4. Από την άλλη, η μεγάλη νομική μάχη για την άρση του απορρήτου των blogs βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι διωκτικές αρχές, επικαλούμενες τις εγκυκλίους του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά αλλά και του διαδόχου του, ζητούν από τις εταιρείες-παρόχους υπηρεσιών Ιντερνετ να τους δίδουν όλα τα στοιχεία και τις πληροφορίες για τους ιδιοκτήτες και διεχειριστές των ιστοσελίδων, σε βάρος των οποίων πολίτες και πολιτικοί, καταθέτουν μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμηση ή άλλά προσβολή της προσωπικότητάς τους. 
Σημ. δική μας : Είναι άλλο πράγμα να ζητούνται στοιχεία και πληροφορίες για ιδιοκτήτες-διαχειριστές ιστοσελίδων όταν έχει εκδοθεί σε βάρος τους  καταδικαστική απόφαση  και άλλο πράγμα να επιθυμεί η πολιτεία να καταργήσει την ανωνυμία ΟΛΩΝ των blogs με το έτσι θέλω.

Εξ άλλου η ΑΔΑΕ, επικαλούμενη την ευρωπαϊκή νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, επιμένει ότι τα στοιχεία που ζητά η αστυνομία ανήκουν στον πυρήνα της προστατευόμενης από το σύνταγμα αλληλογραφίας και δεν μπορούν να δοθούν χωρίς να τηρηθεί η συνταγματική και νομική διαδικασία. Για την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών, απαιτείται να έχει διαπραχθεί κάποιο ρητά αναφερόμενο σοβαρό έγκλημα (το πλημμέλημα της συκοφαντικής δυσφήμησης δεν ανήκει σε αυτά) και να αποφασίσει είτε το συμβούλιο πλημμελειοδικών είτε ο εισαγγελέας εφετών (για λόγους εθνικής ασφάλειας). 

(Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ)

Πρόσχημα θεωρώ την δήθεν ευαισθητοποίηση της πολιτείας "να μπει σε τάξη  η bloggoκοινωνία" και να αρθεί η ανωνυμία των blogs αφού ως γνωστόν οποτεδήποτε θέλησε να παρέμβει το έκανε δίχως αναστολές.

Αντί λοιπόν να χαραμίζει τον πολύτιμο χρόνο της για ανούσιους δήθεν δημόσιους διαλόγους η Πολιτεία, νομίζω πως θα ήταν φρονιμότερο να  λάβει όλα εκείνα τα μέτρα που προβλέπονται από το άρθρο 5Α του Συντάγματος που ορίζει πως κάθε πολίτης έχει δικαίωμα συμμετοχής στην κοινωνία της πληροφορίας.  Επίσης οφείλει αντί να παρεμποδίζει, να  επιταχύνει τον εκσυγχρονισμό και να υποστηρίξει την παραγωγή και τη διάδοση  των πληροφοριών που θα διακινούνται με ηλεκτρονικό τρόπο αλλά και να  διευκολύνει τη πρόσβαση όλων των πολιτών σε αυτές (Σχετικό άρθρο εδώ) (Διαβάστε συμπληρωματικά και εδώ)

Κάθε ενδεχόμενη απόπειρα φίμωσης της ελεύθερης φωνής των blogs και της κατάργησης της ανωνυμίας στον bloggo-κοσμο θα καταγγελθεί από τους ενωμένους bloggers στα Διεθνή δίκτυα . (σχετική ανάρτηση εδώ)

Με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού θα πραγματοποιηθεί σχετική live εκπομπή αύριο Τρίτη 3.8.2010  (ώρα 22.00) στο http://radio-enomenoi.blogspot.com/ 

"Πάντως εγώ, θέλω να υπογραμμίσω κάτι: δεν ξεχνώ πως πολλοί συγγραφείς, ποιητές, ζωγράφοι και λοιποί, έκαναν τα πρώτα βήματα τους ανώνυμα και παρουσίασαν τις πρώτες τους δημιουργίες χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο. Δεν ξεχνώ επίσης πως, ακόμη και σήμερα, πολλές στήλες και άρθρα εφημερίδων και περιοδικών δημοσιεύονται ανώνυμα, με κάποιο nickname" (Πηγή http://djdb.me/giolias-blogs/)

"Μετά απ’ όλα αυτά (που είναι ελάχιστα δείγματα της παραπληροφόρησης που τρώμε καθημερινά) μπορεί κανείς να πιστέψει ότι η δημοσιογραφία που ασκείται «επώνυμα» σε παραδοσιακά μέσα «ενημέρωσης» και όχι σε μπλογκς, είναι πιο κοντά στην αλήθεια από τα όσα γράφουν οι μπλόγκερς; Από πού κι ως πού;
(Πηγή http://agazilos.org/2010/07/23/giolias-mme/)

Και μια δική μου παλαιότερη ανάρτηση εδώ για το ίδιο θέμα

ΥΓ. Σε κάτι τέτοιες στιγμές είναι που αρχίζεις να αναρωτιέσαι για το πόσο συμπτωματικός είναι ο-αμέσως μετά το φονικό του Σωκράτη Γκιόλια-μεγάλος αριθμός άρθρων από "επώνυμoυς" δημοσιογράφους που εξαπέλυσαν λίβελλο κατά της ανωνυμίας των blogs? Ιδιαίτερα όταν αυτό ακολουθείται  από ακόμη μία ...."σύμπτωση....καπάκι" τους ψιθύρους περί  αναμενόμενων..... "κανονιστικών κανόνων" για την..... "κανονικοποίηση" των blogs!!!!