Τελευταία όλοι γνωρίζουμε πως το εισόδημά μας καταρρακώνεται και απαξιώνεται μέρα με τη μέρα. Θες η αυξημένη και παράλογη φοροεισπρακτική πολιτική της κυβέρνησης που διαλαλεί καθημερινά πως "δεν υπάρχει σάλιο", θες η ολοένα και περισσότερο διογκούμενη ακρίβεια, το εισόδημά μας εξανεμίζεται.
Μια λοιπόν και δεν υπάρχει σάλιο ας πάψουμε να "χαρίζουμε" απλόχερα στο ελληνικό δημόσιο κονδύλια των οποίων οι χρεώσεις είναι αδικαιολόγητες. Ας διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας σαν πολίτες και σαν καταναλωτές, σε ατομική βάση, ας μη περιμένουμε να το κάνει κάποιος άλλος για εμάς.
ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 1 : Εδώ και 1 τουλάχιστον χρόνο αντιμετώπιζα προβλήματα με τον ΟΤΕ. Υπήρξαν ημέρες (έως και 10 συνεχόμενες που δεν είχα είτε τηλέφωνο, είτε διαδίκτυο). Το διαδίκτυο μεταξύ άλλων το χρησιμοποιώ και για τη δουλειά μου, δεν είναι μόνο για χόμπυ. Κάθε λοιπόν διακοπή μου στοίχιζε αρκετά χρήματα και ταλαιπωρία. Είδα και απόειδα μέχρι που ένας φίλος (καλή του ώρα) με ενημέρωσε για το δικαίωμά μου να διεκδικήσω αποζημίωση από τον ΟΤΕ. Ετσι έπραξα λοιπόν, και απαίτησα την επιστροφή των παγίων τελών για ολόκληρο το παρελθόν διάστημα που κατέβαλλα τέλη για μια υπηρεσία που δεν μου την παρείχε ο ΟΤΕ. Ομολογουμένως ο ΟΤΕ μου επέστρεψε ένα σημαντικό κονδύλι αφού είναι συμβατική του υποχρέωση να το κάνει. Οποτε έχετε λοιπόν προβλήματα με τη τηλεφωνική γραμμή ή το internet διεκδικείστε πίσω την αναλογία των παγίων τελών.
ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 2 : Ενας φίλος αγόρασε καινούργιο αυτοκίνητο πρόσφατα. Εδώ και χρόνια είθισται όταν αγοράζεις αυτοκίνητο να καταβάλλεις τέλη κυκλοφορίας για ολόκληρη τη χρονιά ακόμη και αν πραγματοποίησες την αγορά στις 30.12!!!! Γιατί???? Γιατί έτσι επιβάλλει το ελληνικό δημόσιο. Κανονικά θα έπρεπε να πληρώνουμε τέλη κυκλοφορίας για όσο διάστημα κατέχουμε το αυτοκίνητο. Θέλουμε αλλαγή στη ζωή μας? ΟΚ Δεν θα αλλάξει όμως η ζωή μόνο των πολιτών. Οφείλει να αλλάξει τις παρωχημένες πρακτικές του και το Ελληνικό Δημόσιο και να πάψει να επιβάλλει χαράτσια που δεν τα δικαιούται. Ο φίλος μου ζήτησε συμβουλή δικηγόρου για να δει με ποιόν τρόπο μπορεί να διεκδικήσει τη καταβολή τελών μόνο για όσο χρονικό διάστημα έχει στη κατοχή του το αυτοκίνητο και όχι και για όσες μέρες δεν είχε στη κατοχή του το αυτοκίνητο. Δεν είναι δυνατόν ο πολίτης να "χαρίζει" από το υστέρημά του κονδύλια που δεν τα δικαιούται το Ελληνικό Δημόσιο.
ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 3 : Μια φίλη διατηρεί εξαγωγική επιχείρηση. Τον τελευταίο χρόνο λόγω της κρίσης δύσκολα τα βγάζει πέρα. Η δουλειά της έχει πέσει κατακόρυφα και δύσκολα τα φέρνει βόλτα με τα δάνεια που έχει πάρει. Ετοιμάζεται να στραφεί εναντίον του Ελληνικού Δημοσίου. Γιατί? Γιατί σε κάθε δανειακή σύμβαση (καταναλωτικά, επιχειρηματικά και στεγαστικά) που υπογράφουν οι επιχειρήσεις αλλά και οι πολίτες καταβάλλεται μια ποσοστιαία επιβάρυνση (εισφορά του Ν.128/75 ονομάζεται). Σκοπός της εισφοράς κάποτε ήταν η επιδότηση των ελληνικών εξαγωγών προκειμένου να γίνουν ανταγωνιστικές. Σήμερα αν και ο σκοπός αυτός δεν υφίσταται πλέον (λόγω Ευρωπαϊκής Ενωσης που απαγορεύει την επιδότηση εξαγωγών) η παρακράτηση αυτή του 0,60% στα καταναλωτικά και επιχειρησιακά δάνεια και του 0.12% στα στεγαστικά στην ουσία είναι παράνομη!!!! Τα ποσά που εισπράττονται δηλώνονται ως "έκτακτα έσοδα" (δεν εγγράφονται δηλαδή στον προϋπολογισμό!!! ) Που πάνε ??? Σίγουρα πάντως όχι για επιδοτήσεις των εξαγωγών. Η φίλη βρίσκεται σε διαπραγμάτευση με άλλους εξαγωγείς προκειμένουν να κινηθούν και να απαιτήσουν τη κατάργηση αυτού του χαρατσιού του οποίου η επιβολή είναι έκνομη. Αν και κατά καιρούς έχουν γίνει επερωτήσεις στη Βουλή για το συγκεκριμένο θέμα, το χαράτσι εξακολουθεί να ζει και να βασιλεύει. και τίποτα δεν δείχνει να κινείται προς την κατάργησή του. Σε χαλεπούς καιρούς όμως και όταν σου τσακίζουν το δικό σου εισόδημα δεν μπορεί να μένεις άπραγος. Καθένας μας θα πρέπει να διεκδικεί ό,τι του ανήκει..
Ας αντιδράσουμε σε ατομικό επίπεδο στις καθημερινές αδικίες. Χρειάζεται κάθε πολίτης να αντιδρά στις μεγάλες και μικρές καθημερινές αδικίες που μας καταληστεύουν το εισόδημα, ακόμη και στη περίπτωση που ληστής είναι το ίδιο το ελληνικό δημόσιο. Ας περιφρουρήσουμε το πολύτιμο εισόδημά μας αφού "δεν υπάρχει σάλιο" και ας απαιτήσουμε να πληρώνουμε στο ελληνικό δημόσιο ό,τι μας αναλογεί και όχι "ειδικούς φόρους" αμφιβόλων διαδρομών.
Δεν αμφισβητώ τον αγώνα που γίνεται στους δρόμους, όμως αναρωτιέμαι γιατί δεν αντιδρούμε με την ατομική μας στάση σε αυτά τα μικρά και καθημερινά που είναι τόσα πολλά και τόσο καθημερινά??? Αν δεν διορθώσουμε το μικρό μας περίγυρο, τότε πως μπορούμε να λύσουμε τα πιο μεγάλα θέματα?






