Προτάσεις : Απόψε παρουσίαση νέου βιβλίου "Ανδρέας Λεντάκης (1935-1997) " Για την Παιδεία, τη γλώσσα, τη Νεολαία και τον Πολιτισμό

Εννοιες όπως Παιδεία, Γλώσσα, Νεολαία και Πολιτισμός ακούγονται όλο και λιγότερο στις μέρες μας. Απόψε στις 18.00 στο Σύνταγμα θα γίνει η παρουσίαση ενός βιβλίου  που ασχολείται ακριβώς με αυτές τις έννοιες. Το βιβλίο έχει τίτλο  :

Ανδρέας Λεντάκης (1935-1997)

Για την Παιδεία, τη Γλώσσα, τη Νεολαία και τον Πολιτισμό

Ο Αντρέας Λεντάκης (1935-1997) Έλληνας της διασποράς με ρίζες από την Ολυμπο της Καρπάθου και από τη Κρήτη γεννήθηκε το 1935 στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας, όπου και τελείωσε το Γυμνάσιο το 1953 έχοντας αριστεύσει. Tο ίδιο έτος ήρθε στην Ελλάδα για πρώτη φορά στα 18 τoυ χρόνια ως αριστoύχoς υπότρoφoς της Ελληνικής Κoινότητας, πρoκειμένoυ να σπoυδάσει στη Φιλoσoφική Σχoλή τoυ Πανεπιστημίoυ Αθηνών. Σπούδασε στο Ιστορικό - Αρχαιολογικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθήνας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, υπήρξε ηγετικό στέλεχος του φοιτητικού κινήματος, εκλέχθηκε γραμματέας του 1ου Πανσπουδαστικού Συνεδρίου το 1957.

Κατά τη διάρκεια της 7χρονης δικτατορίας, συνελήφθη τον Οκτώβρη του 1967 και βασανίστηκε στα κεντρικά της Ασφάλειας στην οδό Μπουμπουλίνας. Παρέμεινε φυλακισμένος επί 4 χρόνια, για να γίνει στη συνέχεια ιδρυτικό μέλος του κόμματος της ΕΔΑ, του οποίου εκλέχτηκε πρόεδρος από το 1987 ως το 1993. Επίσης εκλέχθηκε τρεις φορές δήμαρχος Υμηττού (1972 - 1982 - 1986). Βουλευτής εκλέχθηκε το 1989 και το 1990 με το Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου. Τον Ιούλη του 1993 παραιτήθηκε και προσχώρησε στην Πολιτική Ανοιξη, με την οποία εκλέχθηκε βουλευτής το 1993.

Με πλούσια κοινωνική δράση αποτέλεσε τον εμπνευστή, θεμελιωτής και ιδρυτή σημαντικότατων θεσμών:

1. Tων Κ.Α.Π.Η. (Κέντρα Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων), Ιδρυσε το πρώτο ΚΑΠΗ το 1981
2. Του Ελεύθερου Ανοιχτού Πανεπιστημίου το οποίο αναπτύχθηκε τη δεκαετία του ‘80 στην Eλλάδα και στον ελληνισμό της διασποράς (Bέλγιο, Γερμανία, Kύπρο κ.α.), θεσμός που άνοιξε το δρόμο για την ίδρυση του ΕΑΠ (Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου).
3. Δημιούργησε το Θέατρο Bράχων Βύρωνα/Yμηττού, χωρητικότητας 3000 θέσεων, που μετονομάστηκε αργότερα “Mελίνα Mερκούρη”,
4. Οργάνωσε 11 Φεστιβάλ “Λόγου και Tέχνης” αλλά και διεθνή Συμπόσια Ποίησης και Γλυπτικής.
5. Eφάρμοσε πρώτος διακρατικά, πιλοτικά προγράμματα πρόληψης απο τη χρήση τοξικών ουσιών (ναρκωτικά, αλκοόλ, κάπνισμα) μέσα στα σχολεία σε συνεργασία με τις Eυρωπαϊκές Kοινότητες, την Παγκόσμια Oργάνωση Yγείας και την Iατρική Σχολή Aθηνών.
6. Στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής καινοτομεί με Συμβουλευτικά Προγράμματα στελεχωμένα με κοινωνικούς επιστήμονες για γονείς, παιδιά, μαθητές, εφήβους και ζευγάρια και ψυχολόγους μέσα στα σχολεία και στους παιδικούς σταθμούς.
7. Eφαρμόζει πρώτος ήδη το 1986 το πρόγραμμα “Φροντίδα στο σπίτι” με ομάδες από γιατρούς, νοσοκόμες και οικιακές βοηθούς για τους ανήμπορους ηλικιωμένους και μοναχικούς ανθρώπους αλλά και τους ασθενείς φοιτητές.

Kαι αυτά είναι μόνο μια ενδεικτική αναφορά στην προσφορά του ως δημάρχου, η οποία συνεχίστηκε με τους αγώνες του για την T.A. μέσα στο Kοινοβούλιο. Εκπροσώπησε την Ελληνική Τοπική Αυτοδιοίκηση επί τέσσερα χρόνια στο Συμβούλιο της Ευρώπης και εκλέχθηκε 2 φορές Αντιπρόεδρος της Πολιτιστικής Επιτροπής των Δήμων της Ευρώπης. Από τους πρωτοπόρους εισήγαγε επί της ουσίας δύο βασικές παραμέτρους:

• την κοινωνική πολιτική και
• την πολιτιστική δημιουργία στην Τοπική Aυτοδιοίκηση,

αλλάζοντας τα μέχρι τότε δεδομένα.

Γνωστός για την έντονη πολιτική του δραστηριότητα ενάντια στη χούντα των συνταγματαρχών που του στοίχισε τέσσερα χρόνια φυλακής και εξoρίας. Οντας κρατούμενος κατήγγειλε τη βαναυσότητα της χούντας στο Διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Η περίπτωσή του έγινε θέμα συζήτησης τότε στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Ο Αντρέας Λεντάκης βασανίστηκε βάναυσα κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Ενας συγκρατούμενός του, ο Μίκης Θεοδωράκης ακούγοντας τις κραυγές που έρχονταν από την ταράτσα του κτιρίου της Ασφάλειας στην οδό Μπουμπουλίνας όπου βασάνιζαν τον Λεντάκη εμπνεύστηκε και συνέθεσε προς τιμήν του  τα γνωστά σε όλους μας   "Τραγoύδια τoυ Ανδρέα" (τα εξής : "Το σφαγείο", "Αυτό που ήσουν", "Είμαστε δυό", "σου είπαν ψέμματα" , "Το μεσημέρι")
Στο παρακάτω βίντεο μπορεί κανείς να ακούσει τη μαρτυρία του ίδιου του Θεοδωράκη για τις επώδυνες στιγμές του Λεντάκη


Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε στιγμιότυπο από την  πρώτη συναυλία του Θεοδωράκη μετά τη δικτατορία, τον Οκτώβριο του 1974 όπου τραγουδιούνται "τα τραγούδια του Αντρέα"


Ο Αντρέας Λεντάκης είχε πλούσια συγγραφική δράση, εκδίδοντας 23 λογοτεχνικά βιβλία και δοκίμια(το συγγραφικό του έργο εδώ) . Απεβίωσε την 20.3.1997 από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, στα 62 του χρόνια.

Ανεξάρτητα από το  εάν κανείς συμφωνεί η διαφωνεί με τις πολιτικές επιλογές του Ανδρέα Λεντάκη πιστεύω πως στις μέρες μας χρειάζεται να αφουγκραζόμαστε και να μελετάμε τις απόψεις, τις ιδέες  και τις σκέψεις ανθρώπων που νοιάστηκαν για τον τόπο μας και κατέθεσαν τη δική τους ζωή τους για ένα καλύτερο αύριο, το δικό μας αύριο. Ειδικότερα όταν μιλούν για το αύριο της Παιδείας, της Γλώσσας, της Νεολαίας και του Πολιτισμού έννοιες που θα πρέπει να επαναδιαπραγματευτούμε.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει σήμερα 11.3.2010 και ώρα 18.00 στο αμφιθέατρο του Υπ. Εξωτερικών (Βασ. Σοφίας 1, Σύνταγμα) Συγγραφέας του βιβλίου είναι ο Σήφης Μπουζάκης και το βιβλίο διατίθεται από τις εκδ. Gutenberg

Προτάσεις : "Η ιστορία των Εξαρχείων" απόψε στις 23.30 στη NET (Η μηχανή του χρόνου)

Στη φωτό τα Εξάρχεια κάπου στον 19ο αι.

Αφιερωμένη στην ιστορία, στον πολιτισμό και στους ανθρώπους των Εξαρχείων, της πιο πολυσυζητημένης γειτονιάς της Αθήνας είναι η αποψινή εκπομπή του Χρήστου Βασιλόπουλου

"Η μηχανή του χρόνου"

Το πρώτο μέρος προβάλλεται απόψε στις 23.30 στη ΝΕΤ παρουσιάζει την ιστορία της περιοχής από τα μέσα του 19ου αι. και των πρώτων κατοίκων της που ήταν Κυκλαδίτες τεχνίτες.

Λέγεται πως η συνοικία πήρε το όνομά της από το παντοπωλείο του Εξαρχου.

Στα τέλη της δεκαετίας του 70 τα Εξάρχεια έγιναν ο πυρήνας της ελληνικής ροκ σκηνής με πολλά μουσικά στέκια.

Εάν δεν καταφέρετε να δείτε την εκπομπή απόψε να ξέρετε πως η εκπομπή θα επαναληφθεί την επόμενη Κυριακή στις 13.45

Η Μηχανή του χρόνου είναι μία από τις αγαπημένες μου εκπομπές που παρακολουθώ ανελλιπώς.

ΕΠΙΣΗΣ

Πρόσφατα αγόρασα ένα βιβλίο με τίτλο "Ιστορίες από τη μηχανή του χρόνου" των Χρήστου Βασιλόπουλου και Δημήτρη Πετρόπουλου, εκδ. Πατάκη (εδώ) το οποίο διάβασα μονορούφι.

Στο βιβλίο αυτό οι δημιουργοί της καταξιωμένης τηλεοπτικής εκπομπής  ξαναγράφουν τα ρεπορτάζ που στην εποχή τους είχαν συγκλονίσει την κοινή γνώμη και παρουσιάζουν, έπειτα από εξαντλητική έρευνα, πλούσιο υλικό που δεν προβλήθηκε στη μικρή οθόνη.

Η «αγία» Αθανασία του Αιγάλεω, ο ληστής με τις γλαδιόλες, το χαστούκι στη Φρειδερίκη, η τελευταία εκτέλεση στην Ελλάδα, η υπόθεση Νάσιουτζικ, ο θρύλος του Τζιμ Λόντου, ο «τεμαχισμός» του Αγίου Γερασίμου, η δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά, το αθηναϊκό καλοκαίρι του Έρικ Κλάπτον και άλλες ιστορίες που διερεύνησαν περνούν στο χαρτί.

Στο βιβλίο αποκαλύπτονται άγνωστες ή ξεχασμένες λεπτομέρειες, που επηρέασαν καθοριστικά τη ροή των γεγονότων.

Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα

κ. Πετσάλνικε : Να κοπούν άμεσα τα προνόμια των υπαλλήλων της Βουλής αλλά και οι νέες σχεδιαζόμενες μονιμοποιήσεις μετακλητών υπαλλήλων

Κατά τη διάρκεια των 5 ετών διακυβέρνησης της ΝΔ οι υπάλληλοι της Βουλής σχεδόν διπλασιάστηκαν, όμως εάν συνεχίσουμε έτσι μάλλον θα εξαπλασιαστούν..... 

232 νέοι υπάλληλοι μονιμοποιούνται στο προσωπικό της Βουλής!!!!!

Το πόσοι ακριβώς είναι οι υπάλληλοι της Βουλής τηρείται ως επτασφράγιστο μυστικό στη Διεύθυνση Ανθρωπίνου Δυναμικού, στελέχη της οποίας κατά καιρούς έχουν καταφέρει να προσθέσουν στις λίστες των προσλαμβανομένων, μέσω μετατάξεων ή αποσπάσεων, γιους και θυγατέρες. Ετσι, τα μόνα στοιχεία που μπορεί να αντληθούν για τη διαχρονική εξέλιξη του πληθυσμού των κοινοβουλευτικών υπαλλήλων είναι από τις καταστάσεις με την «οργανική σύνθεση του προσωπικού» που επισυνάπτονται στους ετήσιους προϋπολογισμούς της Βουλής.

Σύμφωνα με αυτά, λοιπόν:

* Στις 20.8.1991 (προεδρία Αθανασίου Τσαλδάρη ) οι συνολικά «κατεχόμενες θέσεις» υπαλλήλων ήταν 571 (504 τακτικοί και 67 προσωπικό ιδιωτικού δικαίου).
-Αναλογία τακτικών υπαλλήλων/υπαλλήλων με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου : 88,27/11,73

* Στις 20.8.1994 (αρχή της προεδρίας του κ. Απ. Κακλαμάνη ) οι κατεχόμενες θέσεις ήταν 710 (592 τακτικοί και 118 προσωπικό ιδιωτικού δικαίου).
Αύξηση προσωπικού  (20.8.1991 - 20.8.1994) κατά 24,35% 
-Αναλογία τακτικών δημοσίων υπαλλήλων/υπαλλήλων με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου : 83,5/16,50

* Στις 30.4.2004 (σύμφωνα με τα στοιχεία που εμφανίζονται στον τελευταίο προϋπολογισμό της τελευταίας και υπερδεκαετούς θητείας του κ. Κακλαμάνη, κατά την οποία έγιναν μεγάλα «ανοίγματα», όπως η καθιέρωση της Βουλής των Εφήβων, οι επισκέψεις μαθητών στο Κοινοβούλιο, η δημιουργία του διαδικτυακού κόμβου, καθώς και η λειτουργία βρεφονηπιακού σταθμού, αλλά και τηλεοπτικού σταθμού), οι συνολικά κατεχόμενες θέσεις προσωπικού ανήλθαν σε 824 (646 τακτικοί, 47 μετακλητοί και 131 ιδιωτικού δικαίου).

Αύξηση προσωπικού (20.8.1994 - 30.4.2004) κατά 16% 

- Αναλογία τακτικών δημοσίων υπαλλήλων/υπαλλήλων με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου 78,40/15,90

Σε αυτή τη φάση ξεφυτρώνει ανάμεσα στους υπαλλήλους της Βουλής μια νέα κατηγορία υπαλλήλων:

Οι μετακλητοί υπάλληλοι 

«Μετακλητός» είναι ο υπάλληλος που μετακαλείται. Δηλαδή: Κάθε πολιτικό πρόσωπο (υπουργός, βουλευτής) με το που αναλαμβάνει καθήκοντα έχει δικαίωμα να ζητήσει υπαλλήλους για τη στελέχωση του Πολιτικού του γραφείου οι μισθοί των οποίων φυσικά καταβάλλονται από τον Κρατικό προϋπολογισμό.... 

Οι υπάλληλοι αυτοί μπορούν είτε να :

• 
  
  είναι ήδη Δημόσιοι Υπάλληλοι (που εγκαταλείπουν προσωρινά την οργανική τους θέση). Η οργανική αυτή θέση   ΔΕΝ μπορεί να καλυφθεί από άλλον υπάλληλο για όσους μήνες ή χρόνια ο υπάλληλος χρησιμοποιείται από τον  Υπουργό ή τον βουλευτή. Συνεπώς δημιουργείται το φαινόμενο των κενών οργανικών θέσεων των Δημοσίων φορέων οι οποίοι διαμαρτύρονται για ελλείψεις προσωπικού. ,
• 
  
  να επιλεγούν από τον Πολιτικό/Υπουργό ως σύμβουλοι, ως επί κεφαλής των πολιτικών γραφείων αρχηγών κομμάτων από τον ιδιωτικό τομέα με συνοπτικές διαδικασίες και ανεξαρτήτως προσόντων, είτε έχουν 35 πτυχία είτε έχουν τελειώσει τη τρίτη Δημοτικού). Η πρόσληψή τους γίνεται για ορισμένο χρονικό διάστημα, δηλαδή για όσο χρονικό διάστημα ασκεί τα καθήκοντά του ο συγκεκριμένος Πολιτικός/Υπουργός. Η διαδικασία αυτή θεωρούνταν νόμιμη με την προϋπόθεση πως ο μετακλητός υπάλληλος άμα έληγε η θητεία του πολιτικού του προϊσταμένου θα αποχωρούσε από τη συγκεκριμένη θέση (έχοντας βέβαια αποκτήσει προνομιακή μοριοδότηση για μελλοντική εργασία στο Δημόσιο). Εάν δεν αποχωρούσε τότε η διαδικασία ΔΕΝ θεωρούνταν νόμιμη,(ο νοών νοήτω) .

Επομένως με την παύση της θητείας του Πολιτικού/Υπουργού, ο μετακλητός υπάλληλος εάν ήταν ήδη δημόσιος υπάλληλος ήταν υποχρεωμένος να επιστρέψει στην οργανική του θέση, ενώ εάν είχε προσληφθεί από τον ιδιωτικό τομέα άμα τη λήξει της θητείας του Πολιτικού/Υπουργού έπρεπε να επιστρέψει στο  σπίτι του. 

"Ο μετακλητός υπάλληλος 

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ
Σε κάθε περίπτωση, είναι ξεκάθαρο ότι μετακλητός υπάλληλος δεν μονιμοποιείται.
Άρα, δεν μιλάμε για κανενός είδους μονιμοποίηση.
Μιλάμε για μεταθέσεις-αποσπάσεις"


(Απάντηση Θ.Ρουσόπουλου σε επερώτηση της δημοσιογράφου κ. Καλογεροπούλου την 23.10.2007 που αφορούσε τις φήμες περί αιτήματος μονιμοποίησης μετακλητών υπαλλήλων στη Βουλή εκ μέρους του κ. Καραμανλή-ολόκληρο το κείμενο εδώ)

Στις 30.4.2004 λοιπόν διαπιστώνουμε πως ανάμεσα στο προσωπικό της Βουλής ξεφυτρώνουν ως δια μαγείας 47 υπάλληλοι με τον χαρακτηρισμό μετακλητοί υπάλληλοι (ποσοστό 5,7% επί του συνόλου των υπαλλήλων της Βουλής)

* Στις 31.5.2006 (επί προεδρίας της κυρίας Αννας Μπενάκη-Ψαρούδα) οι κατεχόμενες θέσεις εκτινάχθηκαν σε 1.305 (710 τακτικοί, 74 μετακλητοί και 521 ιδιωτικού δικαίου).

Αύξηση προσωπικού ( 30.4.2004 - 31.5.2006) κατά 58% μέσα σε 2 μόλις χρόνια!!!!!!!

-Αναλογία τακτικών δημοσίων υπαλλήλων/υπαλλήλων με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου 54,4/40 !!!!!
-Το ποσοστό των  μετακλητών υπαλλήλων παραμένει περίπου στα ίδια επίπεδα ( 5,6% επί του συνόλου των υπαλλήλων της Βουλής)

* Στις 31.5.2009 (όπως καταγράφεται στον τελευταίο προϋπολογισμό και καλύπτει ένα μέρος της θητείας του τέως προέδρου κ. Δ. Σιούφα),  η ανοδική πορεία συνεχίστηκε και έτσι οι συνολικά κατεχόμενες θέσεις έφθασαν τις 1.514 (743 τακτικοί, 101 μετακλητοί και 670 προσωπικό ιδιωτικού δικαίου). αλλά όχι την τελευταία περίοδο κατά την οποία έγιναν δεκάδες «τακτοποιήσεις» που μπορεί να φθάσουν τις εκατοντάδες ως το τέλος του χρόνου, οπότε ισχύουν οι ευνοϊκές ρυθμίσεις για μονιμοποίηση μετακλητών)

Αύξηση προσωπικού (31.5.2006 - 31.5.2009 ) κατά 16% μέσα σε 3 χρόνια!!!!!

-Αναλογία τακτικών δημοσίων υπαλλήλων/υπαλλήλων με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου 54,4/40 !!!!! (παρά λίγο φίφτυ φίφτυ)
-Το ποσοστό των μετακλητών (31.5.2006 - 31.5.2009) αυξάνεται κατά 36,49% ενώ επί του συνόλου των υπαλλήλων της Βουλής αγγίζει το 6,67% .
Αν, μάλιστα, προστεθούν σε αυτές και άλλες 64 θέσεις που αναφέρονται ως «κενές δεσμευμένες» και αφορούν μετακλητούς και αποσπασμένους υπαλλήλους, (από τη Βουλή σε άλλες υπηρεσίες???? εκτός Βουλής, - γύρευε που δηλαδή,  ακόμη ψάχνουν να βρουν που κατοικοεδρεύουν κάποιοι από αυτούς-),  ο συνολικός αριθμός των υπαλλήλων είναι βέβαιο ότι υπερβαίνει τους 1.600 και άρα είναι υπερτριπλάσιος όσων υπηρετούσαν στις αρχές της.

 

Για να πάρουμε λοιπόν ένα ένα τα στοιχεία : 

 

ΣΥΝΟΛΟ

ποσοστού αύξησης προσωπικού της Βουλής των Ελλήνων

(20.8.1991 - 31.5.2009)

280 %

*Ερώτηση 1η : Δικαιολογείται άραγε μια τόσο υπερμεγέθης αύξηση του αριθμού των εργαζομένων στη Βουλή και μάλιστα σε περιόδους χαλεπών αγελάδων???)

*Ερώτηση 2η : Γιατί άραγε παρατηρείται κατά τη τελευταία περίοδο μεγάλη άυξηση του αριθμού των μετακλητών υπαλλήλων?

Μήπως επειδή με τροποποίηση του υπηρεσιακού κανονισμού, η οποία ψηφίστηκε τον Ιούνιο του 2008, προβλεπόταν ότι όσοι υπηρέτησαν ή πρόκειται να υπηρετήσουν στο μέλλον (!!!) ως μετακλητοί υπάλληλοι στα κόμματα ή στον πρόεδρο και στους αντιπροέδρους της Βουλής αποκτούν δικαίωμα μονιμοποίησης....έστω και αν η υπηρεσία τους διήρκεσε... μόλις μία ημέρα ?????

Αξιότιμε κ. Πετσάλνικε,

Είναι θέμα υψίστης πολιτικής αξιοπρέπειας....

Δε μπορεί να μιλά κανείς για φορολογική δικαιοσύνη όταν υπάρχουν τόσο εξόφθαλμα κρούσματα πολιτικής διαφθοράς που εξακολουθεί να συντηρεί...

ΠΑΡΑΝΟΜΑ διορισμένοι υπάλληλοι (από τη στιγμή που ακολουθήθηκαν πλάγιοι τρόποι διορισμου) όχι μόνο μονιμοποιούνται αλλα διατηρούν προνόμια ΑΔΙΚΑ τόσο έναντι των πολιτών που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα και μοχθούν καθημερινά όσο και έναντι των υπολοίπων εργαζομένων εντός του Δημοσίου!!!...

- Πόσο συνταγματικό ειναι π.χ. να πληρώνεις το δάσκαλο με 14 μισθούς τη στιγμή που ο υπάλληλος της Βουλής εισπράττει 16???

- Πόσο συνταγματικό είναι να κόβεις μέρος του 13ου και του 14ου μισθού στον δάσκαλο αλλά την τελευταία στιγμή να αποσύρεις τη διάταξη για την περικοπή του 15ου και του 16ου μισθού των μισθών των υπαλλήλων της Βουλής από το νομοσχέδιο για τα έκτακτα μέτρα????

- Πως είναι δυνατόν να σχεδιάζετε και να εγκρίνετε νέες υπεράριθμες προσλήψεις/μονιμοποιήσεις 232  υπαλλήλων στη Βουλή όταν από την άλλη η Κυβέρνηση φορολογεί και ζητά από όλους τους πολίτες να αποδεχτούν μείωση των εισοδημάτων τους λόγω των δύσκολων οικονομικών συγκυριών?????

Σύμφωνα με δήλωσή σας οι νέες αυτές μονιμοποιήσεις υπαλλήλων αφορούν προσλήψεις υπαλλήλων που πραγματοποιήθηκαν έως τη διάλυση της τελευταίας Βουλής (Μάϊος του 2009).
Δεν το αμφισβητώ. Ομως πόσο νόμιμο είναι να συνεχίζετε μια παρανομία του προκατόχου σας?  (γιατί περί παρανομίας πρόκειται)
- Πόσο μετακλητοί είναι εν τέλει οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι???
 Αλλά έλεγε ο κ. Ρουσόπουλος, άλλα ελάλησε ο κ. Σιούφας.
Γιατί τώρα να πιστέψω εσάς για το καλύτερο αύριο το οποίο ευαγγελίζεστε τόσο εσείς όσο και τα υπόλοιπα μέλη της σημερινής κυβέρνησης όταν δεν κάνετε κάτι για να σταματήσετε τις αδικίες που έκαναν οι προκάτοχοί σας?

Οι  μετακλητοί υπάλληλοι των γραφείων των κοινοβουλευτικών ομάδων των κομμάτων αλλά και των κοινοβουλευτικών αξιωματούχων (μέλη Προεδρείου και αρχηγών κομμάτων)  με απόφαση του προκατόχου σας κ. Δ.Σιούφα (Ιούνιος του 2008)
ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

Δικαίωμα χρήσης αυτής της διάταξης απέκτησαν ακόμη και πρόσωπα που προσελήφθησαν λίγες ημέρες πριν από τις τελευταίες εκλογές υποβάλλοντας μια απλή αίτηση έως και 3 μήνες πριν από την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου, δηλαδή έως τις αρχές του περασμένου Ιανουαρίου.

 

Αναρωτιέμαι :
*Δεσμεύτηκε η κυβέρνηση για πάγωμα των προσλήψεων στον Δημόσιο τομέα ναι ή όχι???
(Γιατί αθετείτε το λόγο σας???)

*Θα καταργηθούν ο 15ος και 16ος μισθός των υπαλλήλων της Βουλής, ναι ή όχι?
(Διαφορετικά  θεωρώ σωστό για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης να δώσετε 15ο και 16ο μισθό σε όλους τους υπολοίπους δημοσίους υπαλλήλους αλλά και στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα)

*Εν τέλει υπάρχει ισονομία πολιτών στην Ελλάδα ναι ή όχι???? 

- Πως μου ζητάτε να καλύψω από το υστέρημά μου τις μαύρες τρύπες  που ο Δημόσιος Τομέας δημιουργεί , όταν καθημερινά δημιουργούνται νέες????

-Δεν υποτιμάτε τη νοημοσύνη μου όταν μου ζητάτε να δέχομαι άκριτα θυσίες την ίδια στιγμή που μονιμοποιούνται αλλά και νομιμοποιούνται μετακλητοί υπάλληλοι στη Βουλή όταν το προσωπικό είναι ήδη υπεράριθμο?
- Γιατί επιβαρύνετε το εισόδημά μου με πρόσθετους και αχρείαστους μισθούς? 

- Αλήθεια με βάση τα παραπάνω για ποιόν εκσυγχρονισμό του Δημοσίου τομέα μιλάμε?????

Τέλος
Μέχρι πότε θα πληρώνω εγώ (ο πολίτης) τις απύθμενες μαύρες τρύπες που ανοίγετε εσείς οι ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ  και
οι "πορφυρογέννητοι" αυλοκόλακες σας????

Πηγές πληροφοριών : 

 CAPITAL,10.2.2010

Το Βήμα 8.11.2009

Το Βήμα,5.3.2010

Απόφαση 2/8098/0022/9-2-2004 περί αποδοχών των μετακλητών υπαλλήλων (εδώ) και των επιδομάτων τους

Κυριακή 7 Μαρτίου: Ξενάγηση στον Αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας - Συνάντηση στην είσοδο 11.30 π.μ.

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα

κι έβγαζε η γη το πρώτο κυκλάμινο

Τώρα χωριάτες παζαρεύουν τσιμέντα

και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο

Κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της γης

Στου κόσμου το μπαλκόνι ποτέ μη ξαναβγείς

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες

ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο

Τώρα πετάνε τα αποτσίγαρα οι τουρίστες

και το καινούργιο παν να δουν το διυλιστήριο

Κοιμήσου Περσεφόνη...

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία

κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα

Τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία

Αδεια κορμιά, σιδερικά, παιδιά κι ελάσματα

Κοιμήσου Περσεφόνη...

Οι απαράμιλλοι αυτοί στίχοι του Νίκου Γκάτσου που μελοποίησε ο Μάνος Χατζιδάκις αποτυπώνουν κατά τον πιο εντυπωσιακό τρόπο τη σημερινή εικόνα της Ελευσίνας. H άγνοια για την πολιτιστική μας κληρονομιά μας οδήγησε ώστε ελάχιστοι πια να γνωρίζουν πως η Ελευσίνα υπήρξε ένα από τα πιο σημαντικά κέντρα της αρχαιότητας, όπου «άνθησε» η λατρεία της Δήμητρας και της Περσεφόνης.
Ακόμη πιο λίγοι γνωρίζουν ότι εκεί ετελούντο τα Ελευσίνια Μυστήρια. Σήμερα η πόλη έχει άγρια κακοποιηθεί από τον σύγχρονο άνθρωπο, και το μυστήριο που κάποτε περιέβαλλε την ιερή πόλη έχει θαφτεί κάτω από τα θεμέλια των βιομηχανιών και της άναρχης δόμησης. 

Για να γνωρίσουμε λοιπόν την ιστορία της αρχαίας πόλης αυτή την Κυριακή διοργανώνεται ξενάγηση στον Αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας.

Ξεναγοί μας θα είναι οι:

Αικατερίνη Σιδηρά - Κατσώνη

(φιλόλογος: "Ο Αρχαιολογικός χώρος και το Μουσείο")

Μιχάλης Σταματάκης

(καθηγητής Πανεπιστημίου, Δ/ντης του τμήματος Γεωλογίας: "Τα υλικά του αρχαιολογικού χώρου")

Πληροφορίες για τον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Δείτε ένα πολύ καλό βίντεο σχετικό με την αρχαία αίγλη της Ελευσίνας σε αντιπαράθεση με την  σημερινή θλιβερή εικόνα της πόλης, με τίτλο
"Ελευσις νέων εποχών-Ελευσίνα 2009"

Επίσης εξαιρετική δουλειά για την ιστορία της πόλης της Ελευσίνας αποτελεί το ντοκυμαντέρ "Αγέλαστος Πέτρα" 

του σκηνοθέτη κ. Κουτσιάφτη. Παρακάτω μπορείτε να δείτε απόσπασμα του ντοκυμαντέρ το οποίο μπορείτε να βρείτε σε Dvd. Εγώ το βρήκα στο βιβλιοπωλείο της Εστίας στην οδό Σόλωνος 60.

Οσοι πιστοί.....προσέλθετε.....

Ραντεβού την Κυριακή 7/3 στις 11.30 το πρωί στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου της Ελευσίνας.

Καλό ΣΚ εύχομαι

*Η φωτό είναι από εδώ

«Ψευδείς στατιστικαί και πλασματικοί προϋπολογισμοί...» (ή σαν να μην άλλαξαν πολλά από τη δεκαετία του 1890....)

Διαχρονικό σκίτσο του "Νέου Αριστοφάνη" τη δεκαετία του 1890. 

Εχει τον τίτλο "Ο τρέχων κατόπιν του ισοζυγίου και μη φθάνων ποτέ αυτού". 

Στη θέση του ποδηλάτη Τρικούπη, θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε πρωθυπουργός....

Τι κι αν έχουν περάσει παραπάνω από 2 αιώνες???? Η ιστορία δείχνει να επαναλαμβάνεται....Το παρακάτω άρθρο που παραθέτει χρήσιμες ιστορικές πληροφορίες το διάβασα στην εφμ Ημερησία.

«Ψευδείς στατιστικαί και πλασματικοί προϋπολογισμοί...» 

Aπό τις αλληλοκατηγορίες των δύο κομμάτων εξουσίας για την οδό της χρεοκοπίας, που είχε πάρει η χώρα από τα μέσα της δεκαετίας του 1880, προκύπτει κι ένα εντυπωσιακό στοιχείο για τα σημερινά δεδομένα. Tα επίσημα οικονομικά στοιχεία εμφανίζονταν αλλοιωμένα! «Bελτιώνονταν» για να διασκεδαστεί, κάπως, η οικτρή οικονομική κατάσταση της χώρας.Tη συσκότιση διευκόλυνε η ύπαρξη δυο προϋπολογισμών. Eνός τακτικού και ενός εκτάκτου. Όπως παρατηρούσε παλιότερα ο καθηγητής A. Aνδρέαδης, στις παραδόσεις του για τη δημόσια οικονομία, η αλλοίωση ήταν διπλή την ευρύτερη περίοδο. O προϋπολογισμός των εσόδων βασιζόταν στα βεβαιωμένα κι όχι στα εισπραττόμενα έσοδα. Eπιπλέον, οι δαπάνες εμφανίζονταν μικρότερες από τις πραγματικές. Eιδικά το δημόσιο χρέος με «αλχημείες», όπου «μπερδεύονταν» οι χρυσές με τις χάρτινες δραχμές. 

Ένας νεότερος καθηγητής, που έχει ασχοληθεί με το θέμα, γράφει χαρακτηριστικά για τα χρόνια 1870-1890: «Tο περίεργον των δημοσιονομικών μας είναι οι ψευδείς στατιστικαί και οι πλασματικοί προϋπολογισμοί, οι οποίοι δύνανται να εξυπηρετούν την πολιτικολογίαν και ίσως την ευαίσθητον ψυχολογίαν του Eλληνος όσον αφορά τα οικονομκά, όμως ασφαλώς δεν εξυπηρετούν την αλήθειαν και την οικονομίαν» (Λ. Xουμανίδης «Oικονομική Iστορία της Eλλάδος).

Tο παράδειγμα των ετών 1883 και 1885, επί πρωθυπουργίας Tρικούπη, είναι πολύ χαρακτηριστικό και δεν συνιστά εξαίρεση. Tότε αναφέρονταν αντίστοιχα πλεονάσματα 122.000 και 308.000 δραχμών. Στην πραγματικότητα το τρικουπικό έλλειμμα έφθασε συνολικά τα 11,8 εκατομμύρια δραχμές!

Eπιμύθιο: Yπήρξαν και χειρότερα πλασματικά οικονομικά στοιχεία κατά το παρελθόν. Mέσα σε 130 χρόνια, επομένως, έχει σημειωθεί... πρόοδος!

******************************************************************************

"Σαν να μην άλλαξαν πολλά από τη δεκαετία του 1890..."

Πρέπει να πάμε πολύ πίσω στα κοινοβουλευτικά χρονικά για να βρούμε παρόμοια κατάσταση, με αυτή που προκύπτει από την επικείμενη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα οικονομικά. Kατά... διαβολική σύμπτωση αυτό έγινε λίγο πριν από το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Aλλά και καθώς έτρεχε η Mεγάλη Ύφεση στα τέλη του 19ου αιώνα!

To 1891-1892 ήταν η μοναδική φορά, που ελληνική Bουλή θα συζητούσε την απόδοση ποινικών ευθυνών για την άσκηση συνολικά της οικονομικής πολιτικής. Θα εξέταζε «πού πήγαν τα λεφτά»... H προσπάθεια έμεινε ημιτελής, επειδή στόχος, όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων, δεν ήταν η απόδοση ευθυνών και η εφαρμογή μιας διαφορετικής οικονομικής πολιτικής. Aλλά στενά κομματικός στο πλαίσιο της λαϊκίστικης αντιπαράθεσης για την κυβερνητική εξουσία. 

Κατηγορία

Mετά τη συντριπτική νίκη στις εκλογές του 1890 ο Θ. Δηληγιάννης έσπευσε να «ξεμπερδέψει» με το μεγάλο αντίπαλό του Xαρ. Tρικούπη. Eκτός από τις αθρόες αφαιρέσεις εδρών, με τη μέθοδο των ακυρώσεων της εκλογής βουλευτών, προχώρησε σε συγκρότηση κοινοβουλευτικής ανακριτικής επιτροπής για τα οικονομικά πεπραγμένα της προηγούμενης κυβέρνησης (1887-1890). Θα κατηγορήσει τον πρώην πρωθυπουργό και τέσσερις υπουργούς «ως σπαταλήσαντες τον δημόσιον θησαυρόν»!

H κατηγορία θα διατυπωθεί στη Bουλή το Mάρτιο του 1891. H σύσταση, όμως, ανακριτικής επιτροπής θ’ αναβληθεί για την επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο. Πολλοί βουλευτές, ακόμη και από την κυβερνητική παράταξη, δυσφόρησαν για τον ατεκμηρίωτο νομικά τρόπο κατάρτισης του κατηγορητηρίου, όπως σημειώνει ο Δ. Πουρνάρας βιογράφος του Tρικούπη. Yπερψήφισαν τη σύσταση μόνο 64 από τους 90 κυβερνητικούς βουλευτές (ο συνολικός αριθμός των βουλευτικών εδρών ήταν 150).

H επιτροπή θα συσταθεί αργότερα και το Φεβρουάριο του 1892 θα φέρει στη Bουλή το πόρισμά της. Προτείνει την παραπομπή των κατηγορουμένων στο ειδικό δικαστήριο. H σημαντικότερη κατηγορία σχετιζόταν με τη διαχείριση των δημοσίων δανείων. 

«Αδιαφανώς»

O I. Παπαγιαννακόπουλος, μέλος της δηληγιαννικής ανακριτικής επιτροπής, υποστηρίζει ότι από τα 266 εκατομμύρια των τρικουπικών δανείων της περιόδου 1887-1890 μόνο τα 211 δαπανήθηκαν νομίμως. Tα υπόλοιπα διατέθηκαν αδιαφανώς για την κάλυψη των δημοσίων ελλειμμάτων. Eιδικά το τελευταίο «σιδηροδρομικό δάνειο» δαπανήθηκε για σκοπούς άσχετους με τη σύναψή του. Oι εισηγητές πρότειναν επιπλέον την παραπομπή των εγκαλούμενων στο ειδικό δικαστήριο για άλλες δυο υποθέσεις (παραβίαση δικαστικών αποφάσεων και κρατικές προμήθειες χωρίς δημόσιο διαγωνισμό).

O Δηληγιάννης, όμως, έχει αλλάξει γνώμη. Aποδέχεται την ορθότητα του πορίσματος, αλλά διακηρύσσει ότι η Bουλή δεν αποφαίνεται «ως ορκωτόν δικαστήριον, αλλά ως σύνολον πολιτικών ανδρών, οι οποίοι προπαντός μεριμνώσιν περί των συμφερόντων της πολιτείας». Kαλεί την πλειοψηφία να «φανεί μεγάθυμος... λησμονούσα τας παραβάσεις των νόμων... και σώζουσα πάντα τα πολιτικά συμφέροντα του κράτους από πάσης ζημίας ήτις ενδεχόμενο ήτο να επέλθη» από μια δίκη. 

Πρόταση

Έτσι, αν και οι κυβερνητικοί εισηγητές επιμένουν ότι πρέπει «να μη δειχθώμεν ενδοτικοί» η πρότασή τους απορρίπτεται μετ’ επαίνων. Tο αποτέλεσμα της ψηφοφορίας (Φεβρουάριος 1892) ως προς τα σκέλη της τριπλής κατηγορίας είναι: 82 κατά και 16 υπέρ για τις προμήθειες χωρίς διαγωνισμό, 76 και 19 αντιστοίχως στο ζήτημα των δικαστικών αποφάσεων, 81 και 14 στη διάθεση των δανείων. O Γ. Στασινόπουλος («Nόμισμα και πολιτική στην Eλλάδα 1830-1910» ) εκτιμά ότι η εγκατάλειψη της παραπομπής οφειλόταν στη διαφωνία του βασιλιά Γεωργίου A΄. Aλλά και στο γεγονός ότι «η αποδοχή του σκέλους της κατηγορίας που αφορούσε τη διαχείριση των δανείων ενείχε τον κίνδυνο να στείλει και τον ίδιο (τον Δηλιγιάννη) στο ειδικό δικαστήριο. H ανάγκη πληρωμής του εξωτερικού χρέους τον υποχρέωνε να χρησιμοποιεί παρόμοιες μ’ εκείνες του προκατόχου του μεθόδους». Έτσι κι αλλιώς, χάθηκε μια ευκαιρία, που θα δημιουργούσε προηγούμενο για το «πού πάνε τα λεφτά των δανείων» - κι όχι μόνο.Θυσίες επί θυσιών για να δείξουμε την αξιοπιστία μας! 

Σύμφωνα με τους ιστορικούς της οικονομίας τη δεκαετία του 1880 η Eλλάδα συνήψε δάνεια ύψους 730 εκατ. δραχμών. Tα μισά περίπου διατέθηκαν με αδιαφανείς διαδικασίες! Πώς κατάφερε και «πτώχευσε» τότε, συνιστά ένα από τα... θαύματα του νεοελληνικού καπιταλισμού και των «χρυσοκάνθαρων» της εποχής. O Θ. Δηληγιάννης θέλοντας να τεκμηριώσει τις κατηγορίες του κατά του X. Tρικούπη για διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, ήταν πολύ αποκαλυπτικός για την εφαρμοσμένη δημοσιονομική πολιτική. Mιλώντας (Φεβρουάριος 1892) για τον προϋπολογισμό του 1889 (κυβέρνηση Tρικούπη) υποστήριζε, με αναλυτικά στοιχεία, ότι το προβλεπόμενο έλλειμμα του 1,8 εκατ. δραχμών ήταν τελικά 23 εκατ.! Διατύπωσε δριμύτατες κατηγορίες για την προηγούμενη δανειακή πολιτική (διπλασιασμός του δημόσιου χρέους τα χρόνια 1882-89), τους ξένους και Έλληνες ομολογιούχους, τις τράπεζες και τα χρηματιστήρια που θέλουν το υπουργείο Oικονομικών «μεσιτικόν γραφείον ή παράρτημα του Xρηματιστηρίου...».  

Yποστήριζε ότι προειδοποιούσε στο παρελθόν για επικείμενη αδυναμία ανεύρεσης δανείων στις διεθνείς αγορές. 

«Kαι έτυχεν, πρόσθετε, να συμβή τούτον επί των ημερών μας. 

Oυχί εξ υπαιτιότητος ημών, ουχί εξ οικονομικής ασθενείας της χώρας, 

έτυχεν εκ σκευωρίας και μηχανορραφίας...

Mας παρέστησαν αφερεγγύους...»

......Kάθε ομοιότητα με το σήμερα είναι απλά συμπτωματική......

 Αρθρο του Τάκη Κατσιμάρδου

Πηγή : Ημερησία

27.2.2010

Ο Φλεβάρης του '81, ο σεισμός και η τούρτα.....

24 του Φλεβάρη 1981

Πως περνάνε τα χρόνια ρε γμτ???? Κάτσε να μετρήσω......1,2,3.....29 ολόκληρα χρόνια πέρασαν από εκείνη τη βραδιά.....(Σχετικό άρθρο εδώ)

Μια συνηθισμένη βραδιά με γονείς να βλέπουν TV (κάποιο χαζοσήριαλ ως συνήθως), τον αδελφό να γκρινιάζει γιατί άφησα ένα περιοδικό πάνω στο κρεβάτι του και την κυρ΄Αθηνά γειτόνισα και τακτική επισκέπτρια του σπιτικού μας να βρίσκεται καθισμένη σε μια από τις πολυθρόνες του σαλονιού και να κουτσομπολεύει την κυρά Βάσω τη παραδιπλανή γειτόνισα. Αν εξαιρέσεις το κουτσομπολιό της κατά τα άλλα η κυρ΄Αθηνά ήταν καλός άνθρωπος. Μονάχη της είχε μείνει, δεν είχε παιδιά κι έτσι κάθε φορά που ερχόταν στο σπίτι μας μου έφερνε σοκολάτες.....

Τα 2 γατάκια που είχα μαζέψει από το δρόμο και κόντεψα να βρεθώ εγώ στο δρόμο εξ αιτίας τους έδειχναν ανήσυχα...Νιαούριζαν κι έξυναν τα νύχια τους στην εξώθυρα λες και ήθελαν να βγουν από το διαμέρισμα του 5ου ορόφου......

Από νωρίς τρωγόμουν να βγάλω από το ψυγείο τη τούρτα. Μα όλοι παρακολουθούσαν αυτό το χαζησήριαλ. Οταν έφτασε η ώρα έτρεξα με λαχτάρα να ανοίξω τη πόρτα του ψυγείου όταν ξαφνικά η τούρτα άρχισε να πηγαίνει και νάρχεται....Στην αρχή νόμισα πως ήταν η ιδέα μου μα γρήγορα κατάλαβα πως το διαμέρισμα του 5ου ορόφου κουνιόταν σαν τους δείκτες των παλιών ρολογιών......Την ίδια στιγμή ακούστηκε η στριγγλιά της κυρ' Αθηνάς "σεισμός, σεισμός"......Εστρεψα σαστισμένη τη ματιά στο ρολόϊ του τοίχου οι δείκτες έδειχναν 22.55.....Το αίσθημα της αυτοσυντήρησης με έσπρωξε να κρυφτώ φοβισμένη κάτω από το κρεββάτι μου.....Ενα ηχηρό βουητό συνόδευε το κούνημα του εδάφους......Οι γονείς μου μας φώναξαν να στηθούμε κάτω από την κάσα της πόρτας, θα είμασταν λέει πιο ασφαλείς....Πιαστήκαμε όπως πιάνονταν στις ασπρόμαυρες ταινίες αυτοί που χόρευαν τον χορό γιάγκα....ο ένας κρατιόταν από τον άλλο ενώ η γη κουνιόταν διαρκώς.....Πάμε να φύγουμε φώναξε ο πατέρας μου κλαίγοντας....

Τι θυμάμαι από τότε?

Θυμάμαι πως ο σεισμός είχε μεγάλη διάρκεια...
Θυμάμαι πως είδα τον πατέρα μου για πρώτη φορά να κλαίει με μαύρο δάκρυ τρομαγμένος. Βλέπεις πριν από μόλις λίγους μήνες είχε προηγηθεί ένας δυνατός σεισμός στη Ν. Ιταλία όπου κατοικούσε ο αδελφός του πατέρα μου. Μια εβδομάδα δεν ξέραμε αν ήταν ζωντανός επειδή είχαν κοπεί όλες οι τηλεπικοινωνίες. Στη μνήμη μας λοιπόν ήρθαν οι περιγραφές του θείου για αυτό φοβήθηκε ο μπαμπάς.....συνήθως είναι δυνατός άνθρωπος....
Θυμάμαι πως οι γονείς μου μόλις κόπασε για λίγο το τρεμούλιασμα της γης πήραν από μια κουβερτούλα και μας είπαν να κατεβούμε σιγά σιγά από τις σκάλες του 5ου στο ισόγειο....Η γη εξακολουθούσε να κουνιέται κάθε τρεις και λίγο από τους σεισμούς....Πήραμε υπό την προστασία μας την κυρ' Αθηνά ενώ ο πατέρας μου κυνηγούσε τη μητέρα μου που κυνηγούσε τα 2 γατάκια και δεν εγκατέλειπε το διαμέρισμα δίχως αυτά. Στη σκάλα συναντήσαμε όλους τους γείτονες.....Αλλοι κατέβαινα κρατώντας αγκαλιά τα μωρά τους και η μητέρα μου να κρατά αγκαλιά τα 2 γατάκια.....Σε κάτι τέτοιες στιγμές νοιώθεις την ανάγκη του γείτονα.....

Εγκατασταθήκαμε στο ΙΧ....Μαζί κι η κυρ΄Αθηνά....

Τα χαράματα έγινε ο δεύτερος δυνατός μετασεισμός κι έτσι αποφασίσαμε να εγκαταλείψουμε την Αθήνα για το εξοχικό που βρισκόταν 60 χιλιόμετρα μακριά.....Επιστρέψαμε στο διαμέρισμα μετά από μία ολόκληρη εβδομάδα που η γη εξακολουθούσε να κουνιέται.....
Είπαν πως ο σεισμός ήταν 6,6 Ρίχτερ

Δεν θα ξεχάσω τη δυνατή βοή του σεισμού.............

Δεν θα ξεχάσω τον τρόμο και τον πανικό όταν έγινε ο δεύτερος σεισμός.....

Δεν θα ξεχάσω τα σκαλοπάτια την ώρα που εγκαταλείπαμε το διαμέρισμα που μια ανέβαιναν μέχρι το κεφάλι μου και μια κατέβαιναν προς τα κάτω δημιουργώντας μας μια έντονη αίσθηση ιλίγγου....
Δεν θα ξεχάσω το γεμάτο ικεσία βλέμμα της κυρ΄Αθηνάς που φοβήθηκε να μείνει μοναχή της και την πήραμε υπό την προστασία μας.....
Δεν θα ξεχάσω τις στριγγλιές και τις φωνές των γειτόνων και τα κλάματα των μωρών, στιγμές που νοιώθεις πως μπορεί και να μην υπάρχει αύριο.....
Δεν θα ξεχάσω πως από τότε νοιώθω πως έγινα πιο δυνατή έστω και αν από τότε μου έμεινε ένας φόβος για τους σεισμούς.

Δεν θα ξεχάσω τη μεγάλη μου απογοήτευση που εξαιτίας του σεισμού δεν φάγαμε τελικά τη λαχταριστή τούρτα που διαλύθηκε μέσα στο ψυγείο.

Εκείνη τη βραδυά θα γιορτάζαμε τα γενέθλιά μου....

Πέρασαν 29 ολόκληρα χρόνια από τότε.....

24 Φεβρουαρίου 1981

Τότε η τούρτα θα είχε 1,2,3 κλπ κλπ κλπ κεράκια......

Τι με ρωτήσατε ? Πόσα κεράκια είχε ακριβώς η τούρτα ????

Χμμμμ!!!

Αυτό είναι το μόνο που δεν θυμάμαι....

Η μέγγενη των προσδοκιών (Να ξαναβρούμε ο ένας τον άλλον)

Διάβασα το παρακάτω κείμενο της Ελλης Τριανταφύλλου και μου άρεσε....

"Ελεγε χθες ένας συνάδελφος ότι αποφάσισε να καθαρίσει λίγο το γραφείο του και ξαφνικά βρέθηκε με πέντε-δέκα φορτιστές κινητών. Κάποιοι από αυτούς ήταν διπλοί και τριπλοί, άλλοι ήταν για προηγούμενα μοντέλα κινητών τηλεφώνων, τα οποία σίγουρα, κάπου θα κείτονται μέσα στον σωρό των γκάτζετ που όλα αυτά τα χρόνια αγοράζαμε μανιωδώς και χωρίς καμία φειδώ.

Αυτή, ίσως θα είναι από τις ελάχιστες καλοδεχούμενες και καθόλου αμελητέες παρενέργειες της πρωτόγνωρης κρίσης που βιώνουμε:
Nα επαναπροσδιορίσουμε τις ανάγκες μας και μέσα από αυτές τους εαυτούς μας.

Να απελευθερωθούμε -όχι ανώδυνα φυσικά- από τη μέγγενη των προσδοκιών

(σα βεβαιότητες φαντάζουν μέσα στα ιλουστρασιόν περιτυλίγματα - που λυσσαλέα καλλιεργούσε όλα τα προηγούμενα χρόνια η καλοστημένη διαφημιστική μηχανή της κατανάλωσης και του μηδενισμού).

Θα πάθουμε σοκ, σίγουρα. Θα νιώσουμε γυμνοί από φτιασίδια και άδειοι. Σχεδόν δυστυχισμένοι από την έλλειψη των επαναλαμβανόμενων «στιγμών χαράς» που μέχρι σήμερα κολλούσαν μεταξύ τους τα κομμάτια του είναι μας. Θα αποπροσανατολιστούμε και θα περιφερόμαστε για καιρό χαμένοι και νευρικοί, χωρίς τα μικρά ανταλλάγματα με τα οποία πιστεύαμε ότι θωρακίζαμε την ανεκτικότητά μας απέναντι σε αυτόν τον σκληρό και ανελέητο κόσμο, τον εργοδότη, τον γείτονα, τον συνάνθρωπο. Θα χάσουμε κάθε ενδιαφέρον για τη βόλτα και τον περίπατο.

Τι να τον κάνεις τον χρόνο, άμα δεν έχεις χρήμα και δυνατότητα να το ξοδέψεις;

Θα κλειστούμε στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού μας, αδύναμοι να σύρουμε τα πόδια μας μέχρι το διπλανό δωμάτιο. Θα πλήξουμε ανεπανόρθωτα. Θα βουλιάξουμε στον καναπέ ηττημένοι, θα ανοίξουμε την τηλεόραση -την περσινή- για να ακούμε κάπου στο βάθος του σαλονιού τις κραυγές αγωνίας της αγοράς και των εντεταλμένων της.

ΜΟΝΟΙ ΚΑΙ ΕΡΗΜΟΙ

Χωρίς επιθυμία, όνειρο ή θέληση.

Αυτά θα έχουν παραμείνει στα ράφια μαζί με τα παρκαρισμένα «προϊόντα», γιατί πάντα μαζί πήγαιναν.

Πόσο θα διαρκέσει το πένθος της απώλειας;

Ανάλογα με τον βαθμό εξάρτησης του καθενός.

Πολύ ή λιγότερο, πάντως οι περισσότεροι, για να μην πω όλοι, θα το περάσουμε. Κι όταν αυτό θα συμβεί, ίσως ξυπνήσουμε αλλιώς.

Ισως όταν πάψουμε να απολαμβάνουμε με τον τρόπο που ξέρουμε, αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε για τα χρήσιμα και τα αναγκαία.

Ισως καταλάβουμε ότι ο χρόνος είναι πλουσιότερος από το χρήμα αν τον ξοδέψουμε σε μία βόλτα με τα παιδιά μας στο βουνό ή στη θάλασσα, αντί για το Mall της συνοικίας μας. ΄Η ότι το πρωινό της Κυριακής είναι πανέμορφο μόνο και μόνο γιατί το σπίτι έχει πλημμυρίσει από τη μυρωδιά του φαγητού που μαγειρεύουμε. Οτι στο τέλος τέλος, και τα παιδιά μας μπορεί να γίνουν πιο ευτυχισμένα, μεγαλώνοντας μέσα σε σπιτικές μυρωδιές και όχι στην πλαστική τσίκνα του ταχυφαγείου. Οτι ήρθε η ώρα -με το ζόρι και χωρίς τη θέλησή μας, το ξέρω- να τα μετρήσουμε όλα από την αρχή. Να αναμετρηθούμε με τις ανάγκες μας και να ανακαλύψουμε εκείνες που μέχρι σήμερα αγνοούσαμε πεισματικά παρασυρμένοι από τη δίνη των καιρών.

Nα βρούμε αλλού τη χαρά και την απόλαυση.

Να ξαναβρούμε ο ένας τον άλλον

Μπορεί, πάλι, να μην συμβεί τίποτα από τα παραπάνω.

Αν η εξάρτηση έχει γίνει εθισμός, τότε κάποιοι θα δυσκολευτούν πολύ να δουν τον κόσμο τους με άλλα μάτια. Θα πιαστούν ακόμα πιο πεισματικά από όσα θεωρούν σημαντικά και ποθητά και θα βιώσουν τη θλίψη τους σε όλο της το μεγαλείο. Και δεν θα έχουν και χρήματα για ψυχοθεραπεία, διότι ως γνωστόν, κοστίζει.

Είναι προφανές ότι για κάποιους δεν θα υπάρχει καν η πολυτέλεια όλων αυτών των διλημμάτων και της ανακάλυψης του άλλου εαυτού, παρά μόνο ο πραγματικός, σκληρός και αμείλικτος αγώνας για την επιβίωση. Και δυστυχώς, είναι πολλοί αυτοί. Οι εσωτερικές αναζητήσεις είναι για εκείνους που θα μπορούν να επιβιώσουν, αλλά θα αναμετρηθούν με την πρόκληση να διαβιώσουν τελείως διαφορετικά απ’ ό,τι ήξεραν."

 
Πηγή Καθημερινή
19.2.2010
 
* Οι εικόνες είναι πίνακες του ζωγράφου Γιάννη Γαϊτη