ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009

Salad your way.....Η αποχή και η σαλάτα των εκλογικών καταλόγων....

- "Υπέροχα" ξεφώνησε η θειά Μερόπη και δίχως να ρωτήσει αν είχα διάθεση να την ακούω πρωί πρωί με τη τσίμπλα στο μάτι άρχισε να μου διαβάζει κάτι που βρήκε στην εφημερίδα....
(τόχουμε πει πως η θειά Μερόπη δεν αφήνει να της ξεφύγει άρθρο,εγκύκλιος,νόμος κλπ)

"Φως επιχειρείται να ριχτεί στα αίτια της πρωτοφανούς για τα Ελληνικά δεδομένα αποχής. Μεταξύ άλλων λοιπόν που αναφέρονται στην έρευνα της Kapa Research (την οποία μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη στο κάτω μέρος της σελίδας εδώ) μία από τις αιτίες του μεγάλου ποσοστού αποχής οφείλεται σε λάθη των εκλογικών καταλόγων!!!!!
Ακου, τι λέει εδώ.....
Παραπλανητικά χαρακτηρίζουν τα υψηλά ποσοστά της αποχής οι Νομάρχες. Το ποσοστό της αποχής λένε δεν είναι αληθινό αφού το Υπουργείο Εσωτερικών αλλά και οι δήμοι και οι κοινότητες δεν διαθέτουν ενημερωμένους εκλογικούς καταλόγους. Για παράδειγμα ο κ.Γεωργάτος νομάρχης της Κεφαλλονιάς λέει πως από τους περίπου 56000 εγγεγραμμένους στην πραγματικότητα ψηφίζουν οι 20000-25000 (Η Κεφαλλονιά εμφάνισε το υψηλότερο ποσοστό αποχής - 63,1%)"

Και συνεχίζει η θειά Μερόπη να διαβάζει το δημοσίευμα της εφμ Το Βήμα (εδώ) :
- "Το εθνικό Δημοτολόγιο, έργο εθνικής εμβέλειας, παραμένει ανολοκλήρωτο : δήμοι και κοινότητες αφήνουν στους καταλόγους τους ψηφοφόρους που έχουν μεταναστεύσει προ πολλού ή έχουν αποδημήσει εις Κύριον"
- "Δηλαδή, υπολογίζανε στην ψηφοφορία και τους αποθαμένους ???? Ρώτησα μη μπορώντας να πιστέψω στα αυτιά μου....Αλλο πάλι και τούτο.....
Σαλάτα τα κάνανε.
Κι εσύ θειά Μερόπη για νάχουμε καλό ερώτημα δηλαδή που το βρίσκεις το ωραίο????"
- "Μα είναι απλό....απαντά η θειά Μερόπη με ύφος πρωθυπουργού....όταν καθαρίσουν επί τέλους αυτούς τους καταλόγους τότε θα μπορούμε πια να απαιτήσουμε να μειωθεί ο αριθμός των βουλευτών που εκλέγονται ανά περιφέρεια...."
Το βλέμμα μου θα πρέπει να έδειχνε πολύ κοιμισμένο....γιατί αμέσως η θειά Μερόπη δίχως να περιμένει δευτερόλεπτο άρχισε να αναλύει την Ελληνική Νομοθεσία....
- Ακου....μου λέει....σύμφωνα με το άρθρο 54 (παρ.2) "ο αριθμός των βουλευτών κάθε εκλογικής περιφέρειας ορίζεται με προεδρικό διάταγμα, με βάση το νόμιμο πληθυσμό της περιφέρειας που προκύπτει, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, από τους εγγεγραμμένους στα οικεία δημοτολόγια" . Επομένως εάν ο πραγματικός αριθμός των δημοτών είναι μικρότερος από αυτούς που είναι εγγεγραμμένοι τότε εύλογα θα πρέπει να μειωθεί αντίστοιχα και ο αριθμός των βουλευτών που εκλέγονται ανά περιφέρεια...."
-"Μα δεν γίνεται αυτό της λέω....αφού οι βουλευτές θα πρέπει να είναι 300!!!"
- "Who says so?" απαντά με άψογη προφορά η θειά Μερόπη..... Σύμφωνα με το άρθρο 51 (παρ2) "Ο αριθμός των βουλευτών ορίζεται με νόμο, δεν μπορεί όμως να είναι μικρότερος από διακόσιους ούτε μεγαλύτερος από τριακόσιους" Γιατί λοιπόν να μην μειωθεί ο αριθμός των βουλευτών από 300 σε 270 για παράδειγμα??? Σκέφτεσαι πόσα χρήματα θα εξοικονομήσει το Ελληνικό Δημόσιο με 30 βουλευτές λιγότερους??? Ετσι κι αλλοιώς τάχουν κάνει που τάχουν κάνει σαλάτα στη διαχείρηση των Δημοσίων Υπηρεσιών....Ας πάνε τουλάχιστον να κόβουν σαλάτες να ησυχάσουμε κι εμείς...
Εκεί τα καταφέρνουν καλύτερα...
Το είπε και το Everest ....
- Τώρα είναι που χάθηκα εντελώς....τι είπε το Everest δηλαδή θειά Μερόπη?...ρώτησα προσπαθώντας να μαντέψω τι σχέση μπορεί να έχει μια βουνοκορφή με τη σαλάτα και τους πολιτικούς...μάλλον σαλάτα τάχει κάνει στο μυαλό της η θειά Μερόπη σκέφτηκα....
- "Salad your way" παιδί μου, "Salad your way..."
είπε κουνάμενη λιγάμενη και έφυγε αφήνοντάς μου το φύλο της εφημερίδας που διάβαζε....
(Το σλόγκαν "Salad your way" και το σκίτσο τα "δανείστηκα" από διαφήμιση των καταστημάτων Everest )

Τρίτη 9 Ιουνίου 2009

Γελοιο-γράφοντας την επικαιρότητα - Οι ευρωεκλογές και η δαιμονοποίηση της αποχής

Τελείωσαν και οι Ευρωεκλογές (ευτυχώς). Τώρα ποιός κατάλαβε πως επρόκειτο περί Ευρωεκλογών και όχι περί εθνικών εκλογών αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα....Νάναι καλά οι φιλότιμες προσπάθειες κάποιων εφημερίδων οι οποίες ενσωμάτωσαν ενημερωτικά φυλάδια που εξηγούσαν τι σημαίνει πρακτικά για τον πολίτη εκλογή του Ευρωκοινοβουλίου αφού από τα χείλη των πολιτικών αρχόντων ελάχιστη πληροφόρηση υπήρξε για αυτό το θέμα.
Οι τηλεοπτικοί δέκτες κατακλύστηκαν κυρίως από την αντιπαράθεση των δύο μεγάλων κομμάτων (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) δίχως να είναι βέβαιο πως οι πολίτες κατανόησαν τις θέσεις τους για τα σοβαρά ζητήματα του τόπου μας όπως η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ.......



...και το ΣΧΕΔΙΟ το οποίο προτείνει καθένας τους για να βγει αλώβητος ο τόπος μας από αυτή τη κρίση....


Οι πολίτες (μαζί και η θειά Μερόπη) άδικα επιχείρησαν να εκμαιεύσουν συγκεκριμένες προτάσεις από τα δύο κόμματα για τα καθημερινά τους προβλήματα αφού θεώρησαν τις απαντήσεις αρκετά γενικόλογες δίχως να εξηγούν ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ θα υλοποιηθούν τα ΘΑ.Και ενώ οι τηλεοπτικοί μας δέκτες πλημμύρισαν από τις αντιπαραθέσεις των 2 μεγάλων κομμάτων, και από λογής-λογής πλάσματα του ζωϊκού βασιλείου.........όπως καταγγγέλει σε Συνέντευξη τύπου που έδωσε ο κ. Στ.Μάνος (συνδυασμός Δράση) "στη χώρα μας δεν μπορεί να γεννηθεί κάτι το νέο αφού αφαιρείται η δυνατότητα έκφρασης στα νέα σχήματα. Η κατάσταση αυτή παραπέμπει σε φασιστικά καθεστώτα και μπορεί να συγκριθεί με τους περιορισμούς της χούντας σε κάθε ελεύθερο λόγο". Αν το καλοσκεφτεί κανείς, οι θέσεις των μικρότερων κομμάτων δεν κατάφεραν να φτάσουν σε κάθε πολίτη λόγω της απαγόρευσης προβολής τους στα ΜΜΕ!!!!

Αν και στις εκλογές δεν μου αρέσει να μιλώ για νικητές και ηττημένους μα για πολιτικές δυνάμεις που πείθουν η δεν πείθουν τους ψηφοφόρους τους με βάση τα όσα υπόσχονται μα και υλοποιούν, σύμφωνα με τα ΜΜΕ νικητές των εκλογών είναι το ΠΑΣΟΚ, το ΛΑΟΣ και οι Οικολόγοι-Πράσινοι ενώ ηττημένη θεωρείται η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ με σταθερή την κατάσταση του ΚΚΕ.
Σύμφωνα πάντως με τη θειά Μερόπη νικητής της εκλογικής αναμέτρησης είναι το κόμμα της ΑΠΟΧΗΣ αφού κατέλαβε την πρώτη θέση στην εκλογική αναμέτρηση (ποσοστό 47,3%).(Α Αθηνών 54,45%, Β Αθηνών 47,22%, Α Πειραιά 55,56%, Β Πειραιά 53,32%, Περιφέρεια Αττικής 46,63%).

Από νωρίς υπήρχαν βάσιμες πληροφορίες πως μεγάλος αριθμός εκλογέων θα ψήφιζε αποχή. Ετσι τέθηκαν σε εφαρμογή σκληρά μέτρα προκειμένου να καμφθεί η ελεύθερη βούληση των συγκεκριμένων εκλογέων....



...Δελεαστικές προσφορές δωρεάν εισητηρίων από τα μεγάλα πολιτικά κόμματα στους ψηφοφόρους (λέγε το δωροδοκία) προκειμένου να μην "την κάνουν" οι ψηφοφόροι, μαζική αποστολή SMS στα κινητά με την υπενθύμιση πως η αποχή από την εκλογική διαδικασία είναι συνώνυμη της ανευθυνότητας ....αυτοί οι παλιοψηφοφόροι τίποτα....η εμμονή τους στην αποχή άλλο πράγμα....
ΓΙΑΤΙ ΕΝΟΧΛΗΣΕ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ Η ΑΠΟΧΗ????
-Λέχθηκε πως όσοι απείχαν είναι αχρείοι (=άχρηστοι) και γουρούνια...
1 στους 2 πολίτες δεν πήγε να ψηφίσει.....Δηλαδή οι μισοί πολίτες είναι άχρηστοι????
- O κ. Γεωργιάδης (του ΛΑΟΣ) επικαλέστηκε την ρήση του Ισοκράτη πως όποιος δεν ασχολείται με τα κοινά θεωρούνταν από τους αρχαίους ημών προγόνους ως αχρείος (=άχρηστος) και συμπλήρωσε κατόπιν και idiot!!!!
Με όλο το σεβασμό που τρέφω προς τις άριστες γνώσεις του κ. Γεωργιάδη περί της αρχαίας ελληνικής γραμματείας πιστεύω πως δεν ταιριάζει η ρήση του Ισοκράτη στις παρούσες συνθήκες για δύο λόγους:

1. Γιατί η αποχή από τη συγκεκριμένη εκλογική διαδικασία δεν βεβαιώνει απαραίτητα πως όσοι απείχαν από την προχθεσινή ψηφοφορία δεν ασχολούνται με τα κοινά....(άλλωστε ως "κοινά"οι αρχαίοι ημών πρόγονοι δεν εννοούσαν μοναχά την ψήφο....)

2. Γιατί οι αρχαίοι ημών πρόγονοι εκτός από την θετική ψηφοφορία, είχαν νομιμοποιήσει το δικαίωμα της αρνητικής ψηφοφορίας η οποία δεν ονομαζόταν μεν αποχή αλλά ψηφοφορία εξοστρακισμού. Κάθε πολίτης είχε το δικαίωμα να κατονομάζει όσα δημόσια πρόσωπα θεωρούσε ανίκανα να φέρουν δημόσια αξιώματα γράφοντας το όνομά τους πάνω σε ένα όστρακο. Τα αποτελέσματα αυτής της ψηφοφορίας θεωρούνταν αρκετά για να στείλουν στην εξορία όσους δεν τιμούσαν την εμπιστοσύνη των πολιτών. Αυτό το δημοκρατικό δικαίωμα του πολίτη δυστυχώς δεν ισχύει στη σύγχρονη "δημοκρατία". Δεν είναι λοιπόν δυνατόν να συγκρίνονται ανόμοια πράγματα.....αφού στη μια περίπτωση ο πολίτης προστατευόταν από την ίδια τη πολιτεία ενώ στις μέρες μας όχι....
(Και όχι τίποτα άλλο αλλά που θα βρίσκαμε τόσα όστρακα να γράψουμε τα ονόματα.....)
- "όσοι δεν ψήφισαν είναι γουρούνια" ξεστόμισε ο κ. Ιάσων Τριανταφυλλίδης σε μια τηλεοπτική εμάφνισή του με αποτέλεσμα τα γουρουνάκια να ξεσηκώνονται και να απορούν γιατί τα έβαλαν μαζί τους οι άνθρωποι ..... Απορώ πάντως πως είναι δυνατόν να μην αντιδρούν τα φιλοζωϊκά σωματεία με τόση συκοφαντία παπαγάλων, γουρουνακίων και βάλε....
-Λέχθηκε πως όσοι απείχαν πήγαν για ψάρεμα
Το επιχείρημα πως όσοι απείχαν από την εκλογική διαδικασία είναι καλοπερασάκηδες και επειδή δεν σκοτίζονται για τα προβλήματα του τόπου ψήφισαν βότσαλα και παραλίες και προτίμησαν το ψάρεμα.....και πολλά άλλα....θα έλεγα πως μάλλον είναι καταρριπτέο γιατί το ποιός πήγε για ψάρεμα μου φαίνεται λίγο δυσδιάκριτο.....
Πήγαν για ψάρεμα όσοι πολίτες ψήφισαν αποχή η μήπως όσοι εκλιπαρούσαν για μια ψήφο μέχρι την τελευταία στιγμή?????
Who knows???

Οι επιλογές, οι ψήφοι και ο σεβασμός δεν κερδίζονται με τον βούρδουλα αλλά κατακτιώνται με τον σεβασμό και την πειθώ. Και καθώς φαίνεται αυτή το φορά ο βούρδουλας δεν είχε πέραση...

-Λέχθηκε πως η αποχή είναι μια απολίτικη θέση

Η αποχή αποτελεί μια απόλυτα συνειδητή στάση στην περίπτωση που ο πολίτης δεν έχει πειστεί πως υπάρχουν προτάσεις που να τον ικανοποιούν τόσο ώστε να εμπιστευτεί τη ψήφο του σε μία συγκεκριμένη πολιτική δύναμη. Οι ψηφοφόροι δεν είναι ιδιοκτησία κανενός κόμματος, μπορεί για χρόνια να ψηφίζεις μια συγκεκριμένη πολιτική δύναμη, εάν όμως κάποια στιγμή διαπιστώσεις πως εκείνος που τόσα χρόνια ψήφιζες έχει ξεφύγει από την πορεία του και δεν σε ικανοποιεί, εφ΄όσον δεν βρεις μια άλλη πολιτική δύναμη που να καλύπτει τους οραματισμούς σου δεν είσαι υποχρεωμένος να εξακολουθήσεις να τον ψηφίζεις, ίσα ίσα για να πεις πως ψήφισες. Οσο και αν μερικοί ισχυρίζονται το αντίθετο, η αποχή αποτελεί μια επιλογή, δεν είναι ένας καταναγκασμός. Είναι σαν να λέμε πως εάν ένας έμπορας δεν σε πείσει πως η πραμάτεια του είναι η καλύτερη θα φταις εσύ που θα επιλέξεις να μην αγοράσεις επειδή αυτός δεν πούλησε....Ετσι είναι και με την ψηφοφορία, για να εμπιστευτεί κανείς την ψήφο του θα πρέπει να έχει πειστεί πως υπάρχει κάποιος ο οποίος προτείνει και υλοποιεί τις δεσμεύσεις του. Εάν κάποιος σου πουλάει πεπόνια ενώ εσύ ζητάς να αγοράσεις μήλα γιατί θα πρέπει δηλαδή να αγοράσεις ντε και καλά πεπόνια???? Μόνο και μόνο για να ικανοποιήσεις αυτόν που θέλει να ξεπουλήσει την πραμάτεια του????

-Λέχθηκε πως όσοι απείχαν είναι δυσαρεστημένοι Νεοδημοκράτες
Εξ όσων γνωρίζω από το κοντινό μου περιβάλλον πολλά άτομα που ψήφιζαν μέχρι τις προηγούμενες εκλογές, φέτος επέλεξαν τον δρόμο της αποχής αναλαμβάνοντας την πολιτική ευθύνη της πράξης τους. Δεν πρόερχονται όμως αποκλιστικά από τον χώρο των δυσαρεστημένων Νεοδημοκρατών μα και από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και από τον χώρο της Αριστεράς. Αυτή η προσπάθεια οικειοποίησης και χρωματισμού όσων απείχαν είναι ανακριβής και επιχειρείται προκειμένου να ριχτεί σε αυτούς το ανάθεμα για την σημαντική πτώση του αριθμού των ψήφων της ΝΔ.

Θα έλεγα πως το φαινόμενο της αποχής δεν πρέπει να υποεκτιμηθεί από τα κόμματα αλλά να μελετηθεί επιστημονικά και όχι με μοναδικό κριτήριο το αν η αποχή τους στέρησε η τους πρόσφερε ψηφοφόρους ούτε με την ασύστολη συκοφάντηση όσων πολιτών επέλεξαν αυτόν τον δρόμο αφού εάν συνεχίσουν αυτή τη τακτική θα τους βρουν απέναντί τους.

Σε τελική ανάλυση αν και το ρεύμα της αποχής δεν αποτελεί ένα κόμμα όπως τα συμβατικά που γνωρίζουμε αφού δεν διαθέτει καταστατικό, γραφεία, εγγεγραμμένα μέλη κλπ. κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει κάποια στιγμή στο μέλλον την πιθανότητα να αναπηδήσουν νέες δυνάμεις πρωτοποριακές που να οδηγήσουν στην δημιουργία νέων ιδεών και σχημάτων με όραμα και ιδανικά. Επίσης όμως κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα αυτό το νέο ρεύμα της αποχής να μεταλλαχθεί σε μια παθογένεια.

Η συνέχιση η όχι αυτού του φαινομένου θα εξαρτηθεί από την μελλοντική συμπεριφορά που θα επιδείξουν τα κόμματα. Πότε επί τέλους θα ασχοληθούν με τα αληθινά προβλήματα της κοινωνίας???? Είναι ο μόνος τρόπος για να επαναποκτήσουν την επικοινωνία με τους πολίτες, ακόμη και με όσους απείχαν....

Στο χέρι τους είναι.....

Πέμπτη 28 Μαΐου 2009

Ο Ευγένιος Σπαθάρης, ο Καραγκιόζης και οι σκιές....


Η γειτονιά της παιδικής μου ηλικίας ήταν μια γειτονιά με χωματόδρομους γεμάτη από μονοκατοικίες και κήπους με πολύχρωμα λουλούδια. Οι πόρτες έμεναν ανοιχτές, οι άνθρωποι δεν φοβούνταν και μπαινόβγαιναν ο ένας στο σπίτι του άλλου δίχως να κρατούν τα προσχήματα και τους τύπους αφού έτσι ήταν η ζωή, κανείς δεν παρεξηγούσε τον αυθορμητισμό του γείτονα.
Εμείς τα παιδιά καθημερινά εκτός από το σχολείο, κάθε απόγευμα συγκεντρωνόμασταν στη γειτονιά και παίζαμε. Τα αγόρια έπαιζαν ποδόσφαιρο και τα κορίτσια έπαιζαν με τις κούκλες τους. Κάποιες όμως φορές (κυρίως τα Σαββατόβραδα) για να βγάλουμε κάποιο χαρτζιλίκι διοργανώναμε παραστάσεις Καραγκιόζη με εργαλεία ένα λευκό πανί, ένα καντηλάκι με τρεμάμενο φως και κάποιες χάρτινες φιγούρες που το ακροατήριό μας τις έβλεπε σαν σκιές. Κρυμμένοι πίσω από το λευκό πανί χοροπηδούσαμε μαζί με τις μορφές τις οποίες ζωντανεύαμε με αυτοσχέδιες ατάκες....Οι μορφές που συνόδευαν τον Καραγκιόζη άλλοτε ήταν κατασκευασμένες από εμάς και άλλοτε κομμένες από περιοδικά που κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή. Εγώ δεν πήγαινα ακόμη σχολείο μα ο μεγαλύτερος αδελφός μου με είχε αγγαρέψει να παίζω τον ρόλο του Κολλητηριού (ενός από τα παιδιά του Καραγκιόζη). Μικροί μεγάλοι συμμετείχαμε στην διοργάνωση της παράστασης από όπου βγάζαμε ένα πενιχρό χαρτζιλίκι (αφού κόβαμε και εισητήριο). Στο τέλος κάθε παράστασης μοιραζόμασταν τις εισπράξεις (με λίγο άνισο τρόπο αφού εγώ ως μικρότερη έπαιρνα τα λιγότερα χρήματα). Το κοινό μας αποτελούνταν από παιδιά αλλά και από ενήλικες οι οποίοι διασκέδαζαν με την ευρεσιτεχνία μας να ανεβάζουμε έργα που άλλοτε τύχαινε να διαβάσουμε σε κάποιο περιοδικό και άλλοτε τα δημιουργούσαμε εμείς με βάση την ζωηρή μας παιδική φαντασία πάντα όμως με γνώμονα τη ζωή των καθημερινών ανθρώπων και πρωταγωνιστή τον Καραγκιόζη.
Οι μνήμες αυτές ήρθαν στο μυαλό μου πριν από λίγο καιρό, στο άκουσμα του θανάτου του Ευγενίου Σπαθάρη. Ο Ευγένιος Σπαθάρης γεννημένος το 1924 ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τον Καραγκιόζη μέσω του πατέρα του ο οποίος ήταν από τους πρωτοπόρους του θεάτρου σκιών.
Σύμφωνα με τον Ευγένιο Σπαθάρη, ο πρώτος που έφερε την τέχνη στην Ελλάδα ήταν ο Γιάννης ο Μπράχαλης, μεταξύ 1850 και 1860. Μπορούμε να μιλάμε για "ελληνικό" Καραγκιόζη (δηλαδή δίχως Τουρκικά στοιχεία στη θεματολογία) από το 1900 και μετά. Ο εξελληνισμός του λέγεται πως ξεκίνησε στην Ήπειρο και πως κορυφαίος δημιουργός αναδείχτηκε ο Πατρινός ψάλτης Δημήτριος Σαρδούνης, γνωστός ως, "Μίμαρος"

Προφορικές παραδόσεις αναφέρουν πως ο Καραγκιόζης και ο Χατζηαβάτης ζούσαν στην Προύσα. Ο Χατζηαβάτης ήταν εργολάβος οικοδομών και είχε αναλάβει να χτίσει το σαράϊ του πασά της Προύσας.

Ο Καραγκιόζης σύμφωνα με τον θρύλο ήταν μαραγκός μα είχε μυαλό πρωτομάστορα. Οταν ο πασάς είδε πως το σαράϊ καθυστερούσε να τελειώσει φοβέρισε τον Χατζηαβάτη πως θα τον θανατώσει. Τότε ο Χατζηαβάτης φανέρωσε στον πασά ότι φταίχτης ήταν ο Καραγκιόζης που έλεγε αστεία στους μαστόρους και γελούσαν. Ο πασάς φοβέρισε και τον Καραγκιόζη αλλά εκείνος εξακολούθησε να αστειεύεται.


"Η Γέννηση του Καραγκιόζη" έργο του Ευγένιου Σπαθάρη
Ετσι ο πασάς τον θανάτωσε. Ολοι αγανάχτησαν με τον άδικο σκοτωμό του Καραγκιόζη κι ο πασάς για να ημερέψει τον λαό έχτισε ένα ωραίο μνημείο στην Προύσα κι έθαψε εκεί τον Καραγκιόζη με μεγάλες τιμές. Η αδικία όμως αυτή κόστισε πολύ στον πασά κι αρρώστησε βαριά. Οι άλλοι αγάδες για να διασκεδάσουν τον πασά έφεραν τον Χατζηαβάτη στο σαράϊ να του λέει τα χωρατά του Καραγκιόζη. Μια μέρα ο Χατζηαβάτης έκοψε έναν χάρτινο Καραγκιόζη, τέντωσε ένα πανί που το φώτισε κι έδωσε παράσταση Καραγκιόζη. Ο πασάς ευχαριστήθηκε τόσο που του έδωσε άδεια να παίζει παραστάσεις όπου θέλει. Λέγεται, λοιπόν, πως έτσι δημιουργήθηκε ο Καραγκιόζης ως Θέατρο σκιών.

Ο Καραγκιόζης απέκτησε τελικά ένα μόνιμο στέκι με την ίδρυση του Σπαθάρειου Μουσείου Θεάτρου Σκίών στο Μαρούσι. Οπως λέει χαρακτηριστικά ο Ευγένιος Σπαθάρης, η ίδρυση του Μουσείου δεν έγινε για να "φυλακιστεί" ο Καραγκιόζης σε έναν χώρο ως μουσειακό είδος μα για να δοθεί η ευκαιρία στα νέα παιδιά που δεν ήρθαν σε επαφή με τον Καραγκιόζη να γνωριστούν μαζί του. Στις 6 Μαΐου του 2009 και ενώ βρισκόταν στο Ινστιτούτο Γκαίτε Αθηνών σε εκδήλωση προς τιμήν του ο Ευγένιος Σπαθάρης έχασε την ισορροπία του και έπεσε από σκάλες με αποτέλεσμα να χτυπήσει σοβαρά. Την 9η Μαΐου άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 85 ετών. Ονειρό του ήταν ο Καραγκιόζης να εξακολουθήσει να ζει για πολλά ακόμη χρόνια. Ο Ευγένιος Σπαθάρης εκτός από τις φιγούρες, τις ζωγραφιές...
και τις εικονογραφήσεις βιβλίων άφησε ως παρακαταθήκη άξιους συνεχιστές της παράδοσης του Καραγκιόζη. Θέλω να πιστεύω και να ελπίζω πως θα προσπαθήσουν να συνεχίσουν την παράδοση του δασκάλου τους και πως η σκιά του Καραγκιόζη που φώτισε πολλές γενιές θα συνεχίσει να φωτίζει με τα καμώματά της τη ζωή των επόμενων γενιών καυτηριάζοντας πάντα τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής....

(Το σκίτσο το βρήκα εδώ)

ΥΓ. Πολύ καλό αφιέρωμα στον Καραγκιόζη είχε κάνει πριν από καιρό ο Αγρυπνος ο οποίος μας αποκάλυψε πως είναι και ο ίδιος καραγκιοζοπαίκτης. Αλλα αφιερώματα θα βρείτε στο διαδικτυακό περιοδικό TAR καθώς και το group στο Facebook με τίτλο "Ευγένιος Σπαθάρης" ,ενώ εδώ θα βρείτε ένα άρθρο της εφμ ΕΘΝΟΣ
ΥΓ2. Οι φωτό προέρχονται από την ιστοσελίδα του Σπαθάρειου Μουσείου

Τετάρτη 27 Μαΐου 2009

...Παππούς....

"Το να γενείς παππούς είναι μεγάλο πράμα,
το να κοιμάσαι με γιαγιά είναι μεγάλο δράμα"
(Απάντηση ενός καλού φίλου στις ευχές για τη γέννηση του πρώτου του εγγονού)

Δευτέρα 25 Μαΐου 2009

Εκθεση: "Μ.Θεοδωράκης-ο συνθέτης - ο πολιτικός - ο στοχαστής" από το Ιδρυμα της Βουλής

Τις προάλλες περνούσα έξω από τον εκθεσιακό χώρο του Ιδρύματος της Βουλής που βρίσκεται στο Σύνταγμα. Η ματιά μου έπεσε στη μορφή του Μ.Θεοδωράκη. Μπήκα μέσα... πράγματι η έκθεση αν και δεν έχει διαφημιστεί επαρκώς είναι αφιερωμένη στη μορφή του Μίκη Θεοδωράκη, έναν από τους σημαντικότερους συντελεστές και διαμορφωτές της Ελληνικής μουσικής. Εναν ενεργό πολίτη που σημάδεψε την ζωή του τόπου μας τόσο όσον αφορά τους νέους μουσικούς δρόμους που χάραξε με τις δημιουργίες του όσο και με την όλη στάση του απέναντι στην ταραγμένη πολιτική ζωή του τόπου μας. "Μ.Θεοδωράκης : Ο συνθέτης - ο πολιτικός - ο στοχαστής " , αυτός είναι ο τίτλος της έκθεσης...

Την έκθεση διακοσμεί σπάνιο φωτογραφικό υλικό από τη νιότη του Μ.Θεοδωράκη.........από συναυλίες (ένα από τα σημαντικά κεφάλαια της ζωής του) της νιότης του.........αλλά και μεταγενέστερες.....Εικόνες που θυμίζουν ιστορικές συνατήσεις με σημαντικούς πολιτικούς ηγέτες άλλων χωρών... .....αλλά και σημαντικές στιγμές του δικού του πολιτικού βίου.........καθώς και συναντήσεις με άλλες σημαντικές προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών....
Στην έκθεση θα έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε την προβολή ενός αξιόλογου οπτικού ντοκουμέντου που διατρέχει με σχετικά αποσπάσματα σημαντικούς σταθμούς της ζωής του καλλιτέχνη, του πολιτικού, του ανθρώπου.......ενώ μπορείτε να ακούσετε από τα ειδικά μηχανήματα ηχητικά αποσπάσματα από τις σημαντικότερες μουσικές δημιουργίες του....Την έκθεση συνοδεύει μια πολύ προσεγμένη έντυπη έκδοση που μπορείτε να προμηθευτείτε από τον χώρο της έκθεσης.
Κάτι επίσης που με εντυπωσίασε και αφιέρωσα αρκετό χρόνο είναι ένα είδος πρωτότυπου "γαλαξία" τον οποίο έχει δημιουργήσει ο ίδιος ο Μ.Θεοδωράκης. Ο "γαλαξίας" αυτός περιλαμβάνει αντί για αστερισμούς, ομαδοποιημένες τις μουσικές δημιουργίες του καλλιτέχνη οι οποίες σχετίζονται μεταξύ τους είτε λόγω έμπνευσης είτε λόγω του ότι ανήκουν στην ίδια ενότητα έργων.....

Είναι πολύ δύσκολο κανείς να εξερευνήσει το σύνολο του έργου του Μ.Θεοδωράκη αφού είναι τεράστιο και πολυσχιδές. Η έκθεση αποτελεί κατά τη γνώμη μου μία πολύ καλή προσπάθεια να συγκεντρωθεί το τεράστιο ανέκδοτο υλικό που υπάρχει σε βιβλιοθήκες, σε προσωπικές συλλογές και να ταξινομηθεί προσέχοντας να μην αδικηθεί κανένας από τους πολλαπλούς ρόλους του Μ.Θεοδωράκη: του καλλιτέχνη που χάραξε πρωτότυπα μονοπάτια στη μουσική ζωή του τόπου μας, του πολιτικού αλλά και γενικότερα του πολίτη που δεν φοβωήθηκε να δηλώσει τις σκέψεις του, τις ιδέες του και να παλέψει για αυτές. Ο Μ.Θεοδωράκης ανήκει σε μια γενιά που βασανίστηκε, που εξορίστηκε, που βίωσε πολέμους και διχόνοιες...Η γενιά αυτή όχι μόνο κατάφερε να επιβιώσει μα άφησε ως πνευματική κληρονομιά έναν ανεκτίμητο θησαυρό μουσικών ακουσμάτων αλλά και ιδεών. Σε μας εναπόκειται η συνέχισή του και η αξιοποίησή του.....

"Για μένα ελευθερία είναι το να έχεις δικαίωμα να αποφασίζεις για τον εαυτό σου και για την κοινωνία.Ονειρευόμουν την Ελλάδα της δημιουργίας. Πάντα πίστευα πως οι Ελληνες είμαστε ένας λαός που αγαπά την τέχνη, την ποίηση, το χορό και τη μουσική. Ηθελα να γίνει η Ελλάδα ο ναός της ειρήνης, της καλλιτεχνικής και πνευματικής δημιουργίας. Οταν ήμουν εξορία, την εποχή του Εμφυλίου, οραματιζόμουν να αφιερώσω ένα νησί, την Κρήτη ή την Ικαρία στους νέους όλου του κόσμου. Να χτιστούν θέατρα και στάδια και νέοι απ΄όλες τις χώρες του κόσμου να πηγαίνουν εκεί και να ζούν αδελφωμένοι. Ηταν μια ιδεαλιστική και αφελής σκέψη, αλλά ήμουν περήφανος γι' αυτή. Και ήμουν έτοιμος ν' αντιμετωπίσω το θάνατο για τα όνειρα αυτά. Ας μην ξεχνάμε τις συνθήκες μέσα στις οποίες αναγκάστηκε να ζήσει η γενιά μου, γιατί ο πόλεμος με βρήκε 15 χρονών....."
"Εγραψα συνολικά 78 κύκλους τραγουδιών δηλαδή περίπου χίλια τραγούδια. Ο πιο πρόσφατος βασισμένος στην ποίηση ενός άγνωστου νέου ποιητή, του Κώστα Καρτελιά έχει τίτλο Οδύσσεια και γράφτηκε τον Απρίλιο του 2006....Συμβολικά ήρθε να μου θυμίσει ότι το μεγάλο ταξίδι της ζωής πλησιάζει στο τέλος του, στη δική μου Ιθάκη....Τα πράγματα θα αλλάξουν...Αλλά εγώ δε θα είμαι εδώ να τα απολαύσω. Θα τα απολαύσετε εσείς, οι φίλοι μου και οι συγγενείς μου......"
(αποσπάσματα από δηλώσεις του Μίκη Θεοδωράκη στο βιβλίο "Σε πρώτο πρόσωπο: Μίκης Θεοδωράκης" του Γιώργου Αρχιμανδρίτη)
Η έκθεση πραγματοποιείται στον εκθεσιακό χώρο
Φιλελλήνων και Βουλής 1
Σύνταγμα
Ωρες λειτουργίας καθημερινά 09.00-20.00
Σάββατο 09.00-17.00
Κυριακή 09.00-15.00
Είσοδος ελεύθερη

Παρασκευή 22 Μαΐου 2009

Α.Μ.Κ.Α. - Ο αριθμός που κάνει τη ζωή μας ευκολότερη.....!!!!




"Εκανες τη διαδικασία για να βγάλεις Α.Μ.Κ.Α.?"με ρώτησε η θεία Μερόπη

"Τι είναι αυτό πάλι? " τη ρώτησα....

" Ο αριθμός ΑΜΚΑ είναι ο νέος αριθμός μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης" μου λέει, "θα αντικαταστήσει τον Α.Μ. που είχες μέχρι τώρα στον ασφαλιστικό σου φορέα. Ολοι οι Ελληνες πολίτες θα πρέπει μέχρι την 1η Ιουλίου να διαθέτουν ΑΜΚΑ. Για αυτό θα πρέπει να έρθεις σε επαφή με κάποιο ΚΕΠ ή σε κάποιο γραφείο ΑΜΚΑ το οποίο εδρεύει μέσα σε κάποιο παράρτημα του ΙΚΑ. " Οπως είχαμε πει σε προηγούμενη ανάρτηση της θειάς Μερόπης δεν της ξεφεύγει εγκύκλιος....Προτού ακόμη εκδοθεί την έχει ήδη αποστηθίσει.

"Καλά και πως βγάζουν αυτό τον αριθμό?" ρώτησα τελείως μα τελείως απρόθυμη να τρέχω μέρες που είναι στις Δημόσιες Υπηρεσίες

"Αρκεί η προσκόμιση της αστυνομικής σου ταυτότητας, εκτός και αν στείλεις εκπρόσωπο οπότε θα χρειαστεί και η ταυτότητα του εκπροσώπου σου + Υπεύθυνη δήλωση του Ν.1599/1986 ότι εκπροσωπεί εσένα." απάντησε η θεία Μερόπη

Μη έχοντας ξανακούσει περί ΑΜΚΑ αναζήτησα πληροφορίες στο διαδίκτυο. Στη σελίδα του πήγα στη θέση που γράφει τι είναι το ΑΜΚΑ.
Σύμφωνα λοιπόν με την ιστοσελίδα ο ΑΜΚΑ αντικαθιστά τον παλιό ΑΜ κι έτσι κάθε ασφαλισμένος (συμπεριλαμβανομένων των προστατευομένων μελών) θα αποκτήσει έναν μοναδικό αριθμό βάσει του οποίου στο μέλλον θα εκτελεί κάθε συναλλαγή με τον ασφαλιστικό του φορέα και θα είναι απαραίτητος για κάθε συναλλαγή σχετική με φαρμακευτική αγωγή,απασχόληση, ασφάλιση και σύνταξη.

"Καλά ως εδώ αλλά λογικά δεν θα έπρεπε από μόνος του ο Ασφαλιστικός φορέας να μετατρέπει το ΑΜ σε ΑΜΚΑ αφού μας έχει ήδη φακελωμένους και διαθέτει όλα τα στοιχεία μας???" ρώτησα τη θεία Μερόπη

"Κανονικά ναι, αλλά αν δεν έχεις ήδη λάβει στο σπίτι το χαρτί με το ΑΜΚΑ σου είναι ευθύνη δική σου και του κάθε ασφαλισμένου να το ερευνήσει" μου απάντησε."Μπορείς να διαπιστώσεις εάν έχεις ΑΜΚΑ αν επισκεφτείς τη σχετική σελίδα (εδώ). Ρίξε μια ματιά και στις τελευταίες διευκρινιστικές οδηγίες που έχει δώσει το Υπουργείο Απασχόλησης" (μπορείτε να τις βρείτε εδώ)

Περιττό να σας πω πως η σελίδα δεν λειτουργούσε......Η ημέρα ξεκίνησε με γκρίνια, αφού κάθε συναλλαγή με Δημόσιους φορείς μου προκαλεί αλλεργία.

Τι θα έκανα αν δεν είχα τη θεία Μερόπη....

Το "γοργόν και χάριν έχει" σκέφτηκα....έτρεξα στο πλησιέστερο υποκατάστημα του ΙΚΑ. Αφού περίμενα σε μια ατελείωτη ουρά, γεμάτη από πολίτες που σκέφτηκαν σαν και μένα και θέλησαν να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους, μόλις έφτασα στον κισσέ η υπάλληλος του ΙΚΑ μόλις άκουσε τη λέξη ΑΜΚΑ δίχως να προλάβω να ολοκληρώσω την ερώτησή μου με διέκοψε...... :
- "Μα γιατί βιάζεστε???? Εχετε καιρό ακόμη"
Κρατώντας τη ψυχραιμία μου, αναλογιζόμενη τις δουλειές που δεν έκανα προκειμένου να πάω στο ΙΚΑ, της εξήγησα ευγενικά πως σύμφωνα με τις πληροφορίες που αναγράφονται στην ιστοσελίδα θα πρέπει να έχουμε προμηθευτεί όλοι αριθμό ΑΜΚΑ μέχρι τον Ιούλιο του 2009, για αυτό βιάζομαι. Εκείνη με τη σειρά της (με ξυνισμένη φάτσα) με ενημέρωσε πως λυπάται, πως δεν είναι δική της ευθύνη, πως η σελίδα του ΑΜΚΑ στο διαδίκτυο δεν λειτουργεί και επομένως δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να με βοηθήσει!!!
- "Περάστε σε 20 ημέρες ξανά η πηγαίνετε στο ΚΕΠ" μου λέει.

Κατευθύνθηκα λοιπόν στο κοντινότερο ΚΕΠ για να με ενημερώσουν και αυτοί με τη σειρά τους πως επειδή η σελίδα του ΑΜΚΑ δεν λειτουργεί να ξαναπεράσω σε καμιά 10ριά ημέρες.
- "Αλήθεια γιατί βιάζομαι?" σκέφτηκα....
Αφού ως γνωστόν όταν μία δημόσια υπηρεσία λέει πως μια νέα ρύθμιση ισχύει από τον Ιούλιο, σίγουρα θα εννοεί μετά το καλοκαιράκι....Ποιός σκοτίζεται μέσα στο καλοκαιράκι για διαδικαστικά ζητήματα???? Αλλά ακόμη και να μην είμαι σύννομη μέχρι την 1η Ιουλίου είναι βέβαιο (όπως συνήθως γίνεται) πως θα δοθεί παράταση.

Εδιωξα λοιπόν τις ενοχές και την αγωνία να συμπεριφέρομαι ως νομοταγής πολίτης (αφού μόνο άγχος δημιουργεί αυτή η συνέπεια)....κατευθύνθηκα στην κοντινότερη καφετέρια και παράγγειλα ως γνήσια Ελληνίδα τη φραπεδιά μου....



...δίχως να χολοσκάω για ημερομηνίες, προθεσμίες και όλες αυτές τις πεζές καθημερινότητες που μας σκοτίζουν το μυαλό....

Αλλωστε στην διαφήμιση του ΑΜΚΑ το σλόγκαν είναι:

...."Ο αριθμός που κάνει τη ζωή μας πιο εύκολη"......
....Γιατί λοιπόν να κάνω τη ζωή μου δύσκολη???.....

Τετάρτη 20 Μαΐου 2009

Eurovision : Διαγωνισμός τραγουδιού ή διαγωνισμός σκηνοθετικού παραληρήματος???

Τα τελευταία χρόνια έχω επιλέξει να μην παρακολουθώ τον διαγωνισμό της Eurovision.
Για ποιόν λόγο? Για πολλούς. Γενικότερα είμαι άνθρωπος που ενοχλούμαι όταν διαπιστώνω πως ένα καλλιτεχνικό γεγονός λούζεται από τα φώτα της δημοσιότητας και φτάνει στα όρια της υπερβολής (όσον αφορά την προβολή και κατά συνέπεια τα κόστη του) όταν κάποια άλλα αν και ποιοτικά ανώτερα παραμένουν στην αφάνεια.

Φέτος λόγω της πίεσης που ασκήθηκε από φίλους και γνωστούς του στυλ "είσαι αρνητική, δεν μπορεί να καταδικάζεις ένα καλλιτεχνικό γεγονός δίχως να το παρακολουθήσεις....σε τελική ανάλυση δεν θες να έχεις προσωπική άποψη" και άλλα πολλά αποφάσισα να ανοίξω τον δέκτη και να παρακολουθήσω τον τελικό της Eurovision μόνο και μόνο για να έχω το δικαίωμα να εκφράσω άποψη.

Οσο για τις εντυπώσεις μου? Ο απόλυτος προβληματισμός για το τι σημαίνει στις μέρες μας ΤΕΧΝΗ.

Ανάμεσα στους συμμετέχοντες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν κατάφερα να διακρίνω την καλλλιτεχνική αξία των τραγουδιών, αφού αυτή επισκιαζόταν από την χρήση (σε σημείο υπερβολής) άλλων μέσων όπως:

1. Οι χορογραφίες τις οποίες θεωρώ αμφιβόλου ποιότητας αφού πιστεύω πως ο χορός έχει παραχωρήσει πια τη θέση του σε :
- απλές κινήσεις του στυλ push ups που συνηθίζει κάθε κοινός θνητός στο Γυμναστήριο

- ακροβατικά άλματα θυμίζοντας ζογκλέρ σε show των τσίρκων,

- κινήσεις που δημιουργούν συνειρμούς στυλ Cabaret...

Το βέβαιο είναι πως οι καλλίγραμοι χορευτές/τριες (ή μήπως αθλητές/αθλήτριες, ζογκλέρ κλπ?) προσκαλούσαν τον θεατή σε λογής-λογής....φαντασιώσεις ενεργοποιώντας με αυτό τον τρόπο.....τα ερωτικά του ένστικτα....!!!!

2. Τα πολλαπλά φωτορυθμικά που αποσπούν τη προσοχή του θεατή από τον τραγουδιστή και το ίδιο το τραγούδι, όταν σε μερικές περιπτώσεις τα φώτα αναβόσβηναν τόσο πολύ (μέχρι το σημείο της τύφλωσης) και με τόση ταχύτητα ώστε να σου δημιουργούν την αίσθηση πως όπου νάναι θα προσγειωθεί ο ιπτάμενος δίσκος από όπου θα ξεπηδήσουν ανθρωπάκια στυλ ΕΤ.

3. Η σκηνοθεσία αν και σε κάποια τραγούδια δεν ήταν κακή, πιστεύω πως δίχως να παρουσιάζει κάτι το "διαφορετικό", στην πλειοψηφία των εμφανίσεων επαναλαμβάνοντας γνώριμες μα και τετριμμένες εικόνες Χολυγουντιανού τύπου, κινήθηκε στο στυλ προηγούμενων ετών (φωτιές, λάβαρα, καπνοί, φωτεινοί πίδακες κλπ κλπ)

Οι εκφωνήτριες της κρατικής μας τηλεόρασης θα έλεγα (λίαν επιεικώς) πως ήταν απαράδεκτες. Η καλλιτεχνική αξία ενός τραγουδιού σε έναν διαγωνισμό οφείλει να μην κρίνεται αναλόγως του"δούναι και λαβείν" ανάμεσα στις χώρες που συμμετέχουν, γιατί τότε το τραγούδι παύει να κρίνεται ως δημιουργία, ως τέχνη....Οι αδελφές Μαγγίρα επιδόθηκαν σε έναν άκρατο λαϊκισμό του στυλ "εμείς δώσαμε ψήφους, αυτοί γιατί δεν μας έδωσαν" αναφερόμενες υποτιμητικά σε όσες χώρες δεν μας έδωσαν υψηλή βαθμολογία ή δεν μας έδωσαν καθόλου βαθμούς.

Ομως μάλλον δεν είμαι η μόνη που ενοχλήθηκα από τον σχολιασμό των παρουσιαστριών της κρατικής τηλεόρασης αφού η Μ.Τζιαντζή στην εφμ Καθημερινή χαρακτηρίζει τον τρόπο σχολιασμού ως "επίδειξη κολωνακιώτικης στριγγλίτιδας"!!!!! (ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να διαβάσετε εδώ) .

Θυμάμαι τους παλαιότερους σοβαρούς παρουσιαστές οι οποίοι συνήθιζαν να σχολιάζουν τα θετικά και τα αρνητικά κάθε τραγουδιού και της σκηνικής παρουσίας του τραγουδιστή δίχως να εστιάζουν στο αν έχει τα κιλάκια της η τραγουδίστρια και αν τρώει λουκουμάκια.....

Στο τέλος (έστω για λόγους τακτ) ο εκφωνητής συνήθιζε να λέει ένα μπράβο για τον τελικό νικητή. Αυτό φυσικά δεν συνέβη στην προκειμένη περίπτωση αφού οι παρουσιάστριες δεν μπήκαν καν στον κόπο να επαινέσουν τον νικητή κάνοντας αισθητή τη δυσφορία τους μόνο και μόνο επειδή δεν βγήκε πρώτος ο Σάκης!!!!

(Τι να κάνουμε βρε κορίτσια, δεν μπορεί να βγαίνουμε πάντα πρώτοι...Υπάρχουν και καλύτεροι από εμάς σε αυτόν τον κόσμο, επί τέλους ας το παραδεχτούμε...)

Στο ίδιο άρθρο της Καθημερινής αναφέρεται , και όχι άδικα, πως η Eurovision από διαγωνισμός τραγουδιού μάλλον έχει μεταλλαχθεί σε έναν διαγωνισμό "τηλεοπτικού πακέτου" θέση με την οποία συμφωνώ για τους λόγους που προανέφερα (υπερβολή στη χρήση των οπτικών εφφέ)

Μέσα σε όλη αυτή την αρνητική διάθεση που μου προκάλεσε η παρακολούθηση του τελικού της Eurovision ομολογώ πως υποδέχτηκα με χαρά την πρωτιά του τραγουδιού "Fairy Tales". Ενα απλοϊκό τραγούδι που μιλά για μια παραμυθένια αγάπη (ίσως την πρώτη αγάπη αφού μιλά για εμπειρίες από την νιότη του ο ήδη νεαρός τραγουδιστής με το baby face). Απλά τα λόγια του τραγουδιού τα οποία περιγράφουν τα έντονα και τυφλά συναισθήματα που γεννιώνται στον άνθρωπο όταν αγαπάει (θυμός,θλίψη αλλά και χαρά) "I am in love with a fairytale even though it hurts cause I don' t care if I looose my mind"..."no one could make me sadder but no one else could lift me high above" Μια αγάπη που έχει τη δύναμη να τρελλαίνει τον άνθρωπο. Ο νεαρός Alexander Rybak (θα βρείτε πληροφορίες και φωτό εδώ ) πιστεύω πως είναι ένας χαρισματικός "τραγουδοποιός" αφού έγραψε ο ίδιος τους στίχους του τραγουδιού αλλά και τη μουσική. Γεννημένος από γονείς μουσικούς, ασχολείται από 5 χρονών με το πιάνο και το βιολί.
Κατά τη γνώμη μου ήταν η πιο πρωτότυπη σκηνική παρουσία. Η μορφή του θαρρείς βγαλμένη μέσα από κάποιο παραμύθι μάγεψε με την κίνησή του και με το βιολί του ακριβώς όπως στα παραμύθια, κερδίζοντας τους κριτές με μια απλοϊκή και καθημερινή ιστορία βγαλμένη από την ίδια τη ζωή...







Αραγε αυτή η επιλογή να υποδηλώνει στροφή προς την πρωτότυπη δημιουργία??
Δείγμα στροφής προς το απλοϊκό, το ποιοτικό και το καθημερινό????
Μήπως θα μπορούσε αυτή η επιλογή να σημαίνει την ταυτόχρονη φυγή από τα φαντασμαγορικά θεάματα με τα πολλά εφφέ και τις ανούσιες χορογραφίες που προβάλλουν τη γυναίκα μόνο ως ερωτικό αντικείμενο????

....Μακάρι....Πολύ θα το ευχόμουν.....