ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Πέμπτη 14 Μαΐου 2009

Bloggoπαίγνιο

Η παρούσα ανάρτηση δημιουργήθηκε μετά από την ευγενική πρόσκληση του Skroutzakou σε bloggoπαίγνιο με θέμα : κάποια τραγούδια που για μένα να συμβολίζουν κάτι το ιδιαίτερο.
Επέλεξα λοιπόν μερικά τραγούδια που μιλούν για τη ξενητειά.
Με τα τραγούδια της ξενητειάς ταυτίστηκα όταν έφυγα για πρώτη φορά από το πατρικό μου σπίτι για την Ιταλία στα πλαίσια ενός προγράμματος "ανταλλαγής νέων εργαζομένων στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης". Εκεί άγνωστη μεταξύ αγνώστων και για πρώτη φορά μακριά από το σπίτι δίχως κανέναν Ελληνα για να μπορέσω να ανταλλάξω δυο κουβέντες ένοιωσα για πρώτη φορά αυτό που λέγεται νοσταλγία, το αίσθημα του ξενιτεμένου. Εμενα σε ένα δωμάτιο σε ένα χωριουδάκι της περιφέρειας της Emilia Romagna αφού τα καλά διαμερίσματα (καλά λόγω του ότι βρίσκονταν στο κέντρο) τα κρατούσαν για τους ντόπιους...
Εκείνη τη περίοδο ένα ραδιοκασετοφωνάκι που είχα πάρει μαζί με μερικές κασετούλες, έπαιζε διαρκώς τραγούδια που μιλούσαν για τη ξενητειά....όπως το
"Φεγγάρι μάγια μούκανες και περπατώ στα ξένα"....




Στην πατρίδα είχα αφήσει τον καλό μου ο οποίος όσο εγώ βρισκόμουν στα ξένα, φρόντισε να βρει άλλη παρέα. Ετσι εκείνη τη περίοδο απόκτησα "διδακτορικό" σε όποιο τραγούδι μιλούσε για χωρισμούς, αποχωρισμούς, ταξίδια, σκέψεις για την πατρίδα κλπ
Δακρύβρεχτες καταστάσεις που όμως πιστεύω πως αξίζει να τις ζούμε αφού μας δυναμώνουν για να αντιμετωπίζουμε πιο ψύχραιμα παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον.
Ετσι το ραδιοκασετοφωνάκι εκείνη την εποχή κόλλησε μεταξύ άλλων στο
"Βάρκα μου μπογιατισμένη"


Την επόμενη φορά που ξανάφυγα από την πρωτεύουσα και από τους δικούς μου βρέθηκα σε ένα νησί του Αιγαίου...Εκείνη τη περίοδο "μίλησε"στη καρδιά μου το "Μεσ' του Αιγαίου τα νερά". Ξυπνούσα και κοιμόμουν με το τραγούδι αυτό στα χείλη...Λίγο διαφοροποιημένη η ψυχολογία αυτή τη φορά, όμως και πάλι κολλημένη στο αίσθημα της νοσταλγίας και του ξενιτεμού....


Στα Δωδεκάνησα πολύ διαδεδομένο είναι ως γνωστόν το τραγούδι "Τζιβαέρι" επειδή τα Δωδεκάνησα βίωσαν στο πετσί τους (όπως και όλη η Ελλάδα). Τα νησάκια κάποια περίοδο ερήμωσαν λόγω της μαζικής φυγής των νέων. Μοναχά οι γέροι απόμεινα πίσω και ζούσαν με τα εμβάσματα από το εξωτερικό. Οι περισσότεροι νέοι έφυγαν, δεν επέστρεψαν πια παρά μονάχά κάποια καλοκαίρια για διακοπές. Βρίσκονται διάσπαρτοι στην Αφρική, στην Αμερική, στην Αυστραλία και στον Καναδά. Τα παιδιά των παιδιών τους είναι πια Αμερικανάκια, Αυτραλάκια, Καναδεζάκια. Κακά τα ψέμματα όταν ένα παιδί μεγαλώνει σε έναν ξένο τόπο γαλουχείται με την νοοτροπία του τόπου στον οποίο μεγάλώνει έχοντας φυσικά μέσα του την αγάπη για μια πατρίδα που δεν γνώρισε, ή ίσως να γνώρισε τα καλοκαίρια αν υπήρχε καμιά γιαγιά στην πατρίδα.
Ομως ξέφυγα....έτσι λοιπόν ακούγοντας παντού το "Τζιβαέρι" που μιλούσε για ξενητειά, κάτι οι θύμησες του παρελθόντος κάτι που "με θέλημα δικό μου" είχα φύγει για Ιταλία με αποτέλεσμα τον χωρισμό από τον αγαπητικό κάτι το νέο αίσθημα της ξενητειάς έστω και να βρισκόμουν εντός Ελλάδας, βρέθηκα να ξημεροβραδυάζομαι τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο της Δωδεκανήσου, το "Τζιβαέρι".....


...Αλλά τελικά κάπως έτσι δεν δενόμαστε συναισθηματικά με κάποια τραγούδια?
Με την ταύτιση, με τα βιώματα...
....Απολαύστε τα λοιπόν....!!!
Ευχαριστώ Σκρουτζάκο για την πρόσκληση


ΥΓ. Αφιερωμένο σε όλους τους ξενιτεμένους

Δευτέρα 11 Μαΐου 2009

Ζωγραφίζοντας μια ιστορία: Σακουλές (ο τεμπέλης των Αθηνών ή ο πρώτος χίππυς των Αθηνών???)


Ενας από τους γραφικούς τύπους της παλιάς Αθήνας ήταν ο αποκαλούμενος Σακουλές ο οποίος εικονίζεται στον παραπάνω πίνακα του Εμμ. Ζαίρη. Εζησε τον δέκατο ένατο αιώνα στην Αθήνα. Λέγεται πως το παρατσούκλι Σακουλές του το κόλλησαν επειδή τριγύρναγε ολημερίς στους δρόμους της Αθήνας με μια τεράστια σακκούλα και απαιτούσε να του δώσουν ελεημοσύνη οι περαστικοί. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν πως το αληθινό του όνομα ήταν Κώστας Κόκκινος και πως καταγόταν από την Αμοργό, όμως κανείς δεν τον γνώριζε με το πραγματικό του όνομα αφού όλοι Σακουλέ τον αποκαλούσαν.
Μην φανταστείτε πως την ελεημοσύνη τη ζητούσε με ύφος παρακλητικό...το αντίθετο... έμεινε γνωστός για το θράσος του αλλά και τις ατάκες του....Αν δεν του έδινες ελεημοσύνη δεν σε ξέπλενε ούτε ο Δούναβης....σε έκανε ρεζίλι και μάλιστα φωναχτά μπροστά στον κόσμο...

Εμεινε γνωστό το περιστατικό της τυχαίας συνάντησής του με τον Ελ. Βενιζέλο. Καθώς πέρναγε ο Βενιζέλος από μπροστά του φαίνεται πως ο Σακουλές δεν τον αναγνώρισε. Ετσι σύμφωνα με τη συνήθειά του, του ζήτησε μια δεκάρα. Ο Βενιζέλος ως δεινός ρήτορας άρχισε να αναπτύσσει τη θεωρία του περί των αρνητικών χαρακτηριστικών της τεμπελιάς. Τότε ο Σακουλές του απάντησε θυμωμένος :
"Ρε συ τον φιλόσοφο θέλεις να παραστήσεις; Μήπως σου ζήτησα κανένα εκατομμύριο; Μια δεκάρα σου ζήτησα και συ με έπιασες στη λογοδιάρροια ρε αδελφάκι μου...Μωρέ αν για κάθε δεκάρα που μου δίνει ο καθένας μου αράδιαζε τις φιλοσοφίες του τότε θα είχα πεθάνει στη πείνα"!!!!

Κι αν νομίζετε πως ένας τέτοιος τύπος θα έμενε άγνωστος γελιέστε.....
Ο Σακουλές όχι μόνο έγινε καρτ ποστάλ, μα έγινε επιθεώρηση σε θέατρο, τον κάνανε πίνακα ζωγραφικής, τον έκανε ποίημα ο Σουρρής.

Περιμένετε....δεν τελειώσαμε.....Εξ αιτίας του Σακουλέ μας απόμεινε η φράση :
σακουλεύτηκες, πρέπει να τη σακουλευτείς
(=Την ψυλλιάζομαι, διαισθάνομαι πως κάτι κακό σχεδιάζεται, καταλαβαίνω πως μου την έχουν στημένη) όπως για παράδειγμα στο "Για πρόσεξέ με βλάμισσα του Παπαϊωάννου" που λέει Μην κάνεις κόλπα ψεύτικα/και λες πως με λατρεύεις/γιατί σε σακουλεύτηκα/πώς θες να μου τα παίρνεις.....ή στην "Παραδόπιστη" του Τσιτσάνη που λέει Οι φίλοι μου το είχαν πει,/πως έχω πια παρεκτραπεί/κι εγώ δε σακουλεύτηκα/σα μάγκας να προσέξω,/πως είσαι παραδόπιστη και θα με ρίξεις έξω....

Αν και δεν είναι γνωστά περισσότερα στοιχεία για αυτόν τον αλλόκοτο αλλά γραφικό τύπο, τον Σακουλέ, η ιστορία τον κατέγραψε ως τον
τεμπέλη της Αθήνας
ενώ μερικοί τον χαρακτήρισαν ως τον
πρώτο χίππυ της Αθήνας.....
Ο Σουρής στον "Ρωμιό" του Ιουνίου του 1907 κατέληγε στο μακροσκελέστατο ποίημά του:
"Κοιμήσου Σακουλέ μου
τον ύπνον τον αιώνιον
και πιθανόν
το Κράτος το δαιμόνιον
μετά καιρούς και
χρόνους για τιμή
να στήσει και
δική σου προτομή".....
Προσθήκη.....μετά από την ευγενική υπενθύμιση του Vad .
Ο Σακουλές μεταξύ άλλων έγινε και τραγούδι με τίτλο "Ο Σακουλές" το οποίο περιλαμβάνεται στο δίσκο "Το Πανόραμα" (Μουσική Μίμη Πλέσσα, στίχοι Κώστα Βίρβου). Επανεκδόθηκε το 2005 σε CD και περιλαμβάνει τις 2 εκδοχές του τραγουδιού. Η πρώτη εκδοχή (1971)-τραγουδισμένη από τον Δώρο Γεωργιάδη- ξεκινά με τον στίχο "Ο πρώτος χίππυς στην Αθήνα
ενώ στη δεύτερη (1976)-τραγουδισμένη από τον Πέτρο Κυριαζή-,
ο στίχος επί τω ευγενεστέρω μετατρέπεται σε:
"Μποέμης πρώτος στην Αθήνα
ήταν τότε ο Σακουλές/σκελετωμένος απ΄την πείνα/σουρχότανε για να τον κλαις./
Δώσε μου μια δεκάρα ρε!
ζητούσε για να μη δουλέψει/μια Αθήνα, ένα Σακουλέ/φίνα μπορεί να τον θρέψει./Λιαζόταν ξάπλα στην πλατεία/κι είχε κρεββάτι μια σπηλιά/ήταν γι΄αυτόν η ευτυχία/
λίγο ψωμί και μια ελιά....
(μετά από μια ανασκαφή στα συρτάρια μου, βρέθηκε και το ηχητικό ντοκουμέντο το οποίο ακούτε-Προκειται για την επανέκδοση 2005.
Σας συνιστώ να προμηθετείτε όλο το Cd, είναι πολύ καλό.)
Εγώ το προμηθεύτηκα πριν από κάποιους μήνες από εδώ).
2η Προσθήκη μετά από την ευγενική παρέμβαση του Ndn
Η λέξη σακουλεύτηκα περιλαμβάνεται σε ακόμη ένα τραγούδι το
"Μαύρο μπεγλέρι"
"Πέντε-έξι μαχαλόμαγκες
μου στήσανε καρτέρι
να πάρουνε απ' τα χέρια μου
το μαύρο μου μπεγλέρι.
Μα εγώ τη σακουλεύτηκα
τη μόρτικια τη φτιάξη
και το μπεγλέρι στο τσαρδί
το είχα μπουζουριάσει..."

Πέμπτη 7 Μαΐου 2009

Γελοιο-γράφοντας την επικαιρότητα : το δάχτυλο, η "άγονη γραμμή" και μαζί όλα τα άλλα...


Τις τελευταίες εβδομάδες ένα δάχτυλο έμελλε να γίνει κυρίαρχο θέμα στην καθημερινή ζωή του τόπου μας: Το δάχτυλο του πρώην Υπουργού κ. Παυλίδη....!!!!
Ενα δάχτυλο που καθώς φαίνεται μπλέχτηκε ενεργά σε ζητήματα που σχετίζονται με τις επιδοτήσεις της αποκαλούμενης "άγονης γραμμής". Την εξέλιξη της υπόθεσης παρακολουθεί με αγωνία σύσσωμο το Πανελλήνιο.....

-Τελικά υπάρχει η δεν υπάρχει ευθύνη Υπουργών για τα θέματα των επιδοτήσεων της "άγονης γραμμής"????
-Πρέπει η δεν πρέπει να συσταθεί εξεταστική, προεξεταστική, μετεξεταστική, ανακριτική, προανακριτική, μετανακριτική επιτροπή για να εξετάσει το θέμα προτού παραγραφούν τυχόν αδικήματα πολιτικών προσώπων που εμπλέκονται στην υπόθεση?
-Ηταν η δεν ήταν αποκλειστικός διαχειριστής του διαβόητου λογαριασμού που ήταν στο όνομα του αδελφού του ο κ. Παυλίδης ???
-Τα οικονόμησε η δεν τα οικονόμησε η κόρη του κ. Παυλίδη για την αγορά του διαμερίσματός της????
Αυτά τα ερωτήματα ακους να συζητιούνται όπου σταθείς κι όπου βρεθείς σε τηλεοπτικούς δέκτες, στα σουβλατζίδικα, στα προπατζίδικα, στα περίπτερα, στα ταξί, στα μπακάλικα, στα μανάβικα....
Θα περίμενε κανείς να ακούει να συζητιώνται θέματα όπως η ακρίβεια, η ανεργία, θέματα που αφορούν την αύξηση της εγκληματικότητας, θέματα που σχετίζονται με την εκπαίδευση, τον πολιτισμό, μα τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει.....
Οι πολίτες γίνονται παθητικοί θεατές ανούσιων αντιπαραθέσεων θαρρείς και παίζεται ένα καλά στημένο παιχνίδι ανάμεσα στα 2 μεγάλα κόμματα, με εκτόξευση αλληλοκατηγοριών και ενασχόληση με άχρηστες λεπτομέρειες, δίχως να ασχολούνται επί της ουσίας με τα καθημερινά προβλήματα του μέσου Ελληνα.....Η μη επίλυση των καθημερινών προβλημάτων των πολιτών και η μη διαλεύκανση των σκανδάλων που έχουν κατακλύσει τον τόπο μας εδώ και χρόνια ωθούν τον πολίτη (δικαιολογημένα) στη μεμψιμοιρία και στο "όλοι ίδιοι είναι"αφού είναι βέβαιος πως κάθε υπόθεση καταλήγει στο αρχείο, δίχως να αποδίδονται οι ευθύνες που αναλογούν. Η πολιτική ζωή του τόπου μας μετατράπηκε σε μια συνεχή παρτίδα πιγκ πογκ ανάμεσα στα 2 μεγάλα κόμματα όπου αντί για μπαλάκι του πιγκ πογκ κάθε φορά αναδύεται ένα νέο σκάνδαλο μα η πορεία είναι γνώριμη και προκαθορισμένη:
-Αντιπαράθεση επαναλαμβανόμενων επιχειρημάτων του στυλ "εμείςVsεσείς",
-Επειτα το δίλημμα : να συσταθεί η να μη συσταθεί επιτροπή? κι όταν το ένα κόμμα συμφωνεί, διαφωνεί το άλλο και το αντίστροφο....
-Τέλος καταχώρηση στο αρχείο δίχως απόδοση ευθυνών λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων....
Πέρα από αοριστολογίες του στυλ "φως, να χυθεί άπλετο φως" κανείς δεν μας εξηγεί ΠΩΣ και ΠΟΤΕ θα γίνει αυτό. Κανείς δεν δεσμεύεται για το ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ θα έχει χυθεί το φως σε όλες τις "σκοτεινές"υποθέσεις που μας βασανίζουν. Με τούτα και με τ'άλλα η δημιουργία 2 κατηγοριών πολιτών παγιώνεται αργά αλλά σταθερά:
1. Aυτοί που πάντα προστατεύονται από το Νομικό σύστημα του τόπου μας και δεν φέρουν ποτέ καμία ευθύνη για τις πράξεις τους (πολιτικοί, επιχειρηματίες και δημόσιοι υπάλληλοι),
2. Aυτοί που αγωνίζονται να βρουν το δίκιο τους (όλοι οι υπόλοιποι) αλλά τελικά λόγω έλλειψης αντοχών (ψυχικών και οικονομικών) , αδυνατούν να προστατέψουν τον εαυτό τους ακόμη και στην περίπτωση που έχουν δίκιο.
Καταλύεται έτσι σταδικά η ΙΣΟΝΟΜΙΑ των πολιτών, ένα από τα βασικά συνταγματικά δικαιώματα του πολιτεύματος της Δημοκρατίας (ή μήπως έχει ήδη καταλυθεί?)
Οι νέοι προσπαθούν οι κακόμοιροι να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται και πράττουν οι μεγαλύτεροι, όμως οι ανεπαρκείς εξηγήσεις των μεγαλύτερων μάλλον δεν τους βοηθούν....
Και ενώ οι ανούσιες συζητήσεις (περί ανακριτικής, προανακριτικής, εξεταστικής και προεξεταστικής) καλά κρατούν, οι κάτοικοι των νησιών της άγονης γραμμής γιόρτασαν το φετεινό Πάσχα με
-μειωμένα δρομολόγια των συγκοινωνιών από/προς τα νησάκια τους με αποτέλεσμα την αδυναμία τους να προμηθευτούν τα βασικά αγαθά.
-μείωση του αριθμού των επισκεπτών λόγω των ανεπαρκών δρομολογίων, αφού για να ταξιδέψει κανείς σε έναν τόπο προϋποθέτει να γνωρίζει έγκαιρα τα δρομολόγια για το aller και το retour. Ετσι άδικα περίμεναν η φετεινή τουριστική σεζόν να αρχινίσει με λυμένο το πρόβλημα των συγκοινωνιών ένα πρόβλημα πολυκαιρισμένο, ένα πρόβλημα δίχως λύση.... Από την άλλη, η κυβέρνηση προβληματισμένη από τις διαστάσεις που πήραν οι ατασθαλίες γύρω από τα θέματα που σχετίζονται με τις επιδοτήσεις της "άγονης γραμμής"
....και φοβούμενη για τις πολιτικές επιπτώσεις (εν όψει και των επικείμενων Ευρωεκλογών) αποφάσισε να λάβει δραστικά μέτρα προκειμένου να στηρίξει με άλλους τρόπους την "ανάπτυξη" των ακριτικών νησιών της "άγονης γραμμής"..... .....Παραμένοντας πιστή στις προεκλογικές υποσχέσεις............προσπαθεί να εμψυχώσει τους πολίτες που έχουν πέσει σε βαθειά μελαγχολία........με το γνώριμο προεκλογικό σύνθημα........το οποίο έχει δανειστεί και η αξιωματική αντιπολίτευση και χρησιμοποιεί τώρα ως δικό της προεκλογικό σύνθημα, έστω και αν οι πολίτες "φως"ακούνε μα "φως"δεν βλέπουν αφού οι εξαγγελίες για μείωση τιμών και αντιμετώπιση των καρτέλ...... ....καθόλου δεν έχουν βελτιώσει τη δυσχερή οικονομική θέση στην οποία έχουν περιέλθει......
.....μια και τα μέτρα για μειώσεις τιμών και τη στήριξη των πολιτών μάλλον στρέφονται προς λάθος κατεύθυνση......Οσο για το γνωστό προεκλογικό σύνθημα της Κυβέρνησης "ΣΕΜΝΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΑ" έντονες αντιπαραθέσεις έχουν ξεσπάσει ανάμεσα στα κόμματα της αντιπολίτευσης επειδή άλλοι υποστηρίζουν πως στο σύνθημα υπάρχει γραμματικό πρόβλημα ορθογραφίας και το σωστό είναι το "σεμνά και ταπί -ΝΑ! " (όπως φαίνεται στη παραπάνω γελιογραφία), ενώ άλλοι επιμένουν πως υπάρχει γραμματικό πρόβλημα τονισμού αφού το σωστό θα έπρεπε να είναι "σεμνά και τα-πείνα" , γεγονός που επιβεβαιώνεται από τους πολίτες οι οποίοι καθένας με τον δικό του τρόπο αναζητά πόρους για την αξιοπρεπή επιβίωσή του....Οσον αφορά την επιρροή από την καθημερινή ενασχόληση των δελτίων ειδήσεων με το δάχτυλο του κ. Παυλίδη είναι εμφανής....
-Αλλους τους ώθησε στη δημιουργική και καλλιτεχνική ενασχόληση με τα δάχτυλά τους(βλ.πρώτη φωτογραφία).......
.....και άλλους στη γυμναστική των δαχτύλων τους.....

* Οι γελιογραφίες είναι των κ. Α. Πετρουλάκη, ΚΥΡ, Ηλία Μακρή και Γιάννη Δερμεντζόγλου

Παρασκευή 1 Μαΐου 2009

Ζωγραφίζοντας μια ιστορία - Πρωτομαγιά στη Κέρκυρα (X.Παχής)

Πρωτομαγιά στη Κέρκυρα του Χ. Παχή, eλαιογραφία σε μουσαμά (61cm X 50cm)

(Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλ.Σούτσου)

Οπως είχαμε γράψει στην περσυνή ανάρτηση με τίτλο "Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι" (με αφορμή την ημέρα της Πρωτομαγιάς), ο λαός τα παλιά χρόνια πίστευε πως οι άνθρωποι το μήνα Μάη ήταν ευάλωτοι σε λογής-λογής μάγια. Αυτός ήταν ο λόγος που οι κάτοικοι της υπαίθρου δεν επιχειρούσαν κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου μήνα καμιά σοβαρή εργασία, ούτε όμως και παντρεύονταν αφού πίστευαν πως ο γάμος δεν θα στέριωνε. Κατά μία εκδοχή ίσως αυτές οι δεισιδαιμονίες να είχαν τις ρίζες τους σε παλαιότερες πρακτικές των Ρωμαίων οι οποίοι τον μήνα Μάη διοργάνωναν μια τελετή τα Λεμούρια , τη γιορτή των νεκρών προκειμένου να εξευμενίσουν τα πνεύματα των νεκρών τα οποία όπως πίστευαν ανέβαιναν τον μήνα Μάη στη γη και περιφέρονταν από σπίτι σε σπίτι με σκοπό να τρομάξουν τους ενοίκους.

Το πρωτομαγιάτικο στεφάνι που συνηθίζουμε να κρεμάμε πάνω από την εξώθυρα του σπιτιού μας την Πρωτομαγιά μεταξύ άλλων είχε τελετουργικό χαρακτήρα αφού πιστευόταν πως πρόσφερε ευετηρία στο σπιτικό ειδικά όταν ανάμεσα στα λογής-λογής λουλούδια έβαζαν ένα σκόρδο (για το κακό μάτι, τη βασκανία) η ένα αγκάθι ως αποτρεπτικό οποιουδήποτε κακού.

Σύμφωνα με μια παράδοση "τα δέντρα έχουν ψυχή και νοιώθουν και ακούνε". Εκτός λοιπόν από το Πρωτομαγιάτικο στεφάνι κατά το μήνα Μάη, τον τελευταίο μήνα της Ανοιξης όπου η ανθοφορία φτάνει στο αποκορύφωμά της, σε αλλοτινές εποχές τόσο στις πόλεις όσο και στα χωριά πραγματοποιούνταν συλλογικές πρακτικές που αποσκοπούσαν θα λέγαμε στην συμβολική μιμητική αναπαράσταση του θανάτου και της ανάστασης με σκοπό την πρόκληση ανθοφορίας της γης.

Στον παραπάνω πίνακα του Χ. Παχή "Πρωτομαγιά στη Κέρκυρα" βλέπουμε να απεικονίζεται ένα τέτοιο έθιμο όπου νέοι ντυμένοι γιορτινά φορώντας κάτασπρα παντελόνια και πουκάμισα, με κόκκινα ζωνάρια και κόκκινα μαντήλια στο λαιμό τραγουδούσαν ζωηρά τραγούδια που εξυμνούσαν την άνοιξη γύρω από έναν κορμό τρυφερού κυπαρισσιού (το οποίο έπρεπε απαραίτητα να είναι ίσιο και φουντωτό, δείγμα υγείας και ευρωστίας). Το σκέπαζαν με κίτρινες μαργαρίτες και άλλα λουλούδια και του κρεμούσαν ένα στεφάνι. Στα χλωρά κλαδιά του έδεναν μεταξωτά μαντίλια, ζωνάρια και κορδέλες ενώ στο στεφάνι κρέμαγαν διάφορα φρούτα και χορταρικά της εποχής συμβολίζοντας έτσι την ευγονία. Αυτό το δέντρο που αποκαλούνταν "μαγιόξυλο" και θεωρούνταν σύμβολο της υγείας και της ευγονίας, οι νέοι αφού το περιέφεραν από σπίτι σε σπίτι (για να φέρουν μέσω της ομοιοπαθητικής μεθόδου που χαρακτήριζε τις παραδοσιακές κοινωνίες την υγεία κια την ευγονία σε κάθε σπιτικό) έπειτα το έστηναν στη μέση της πλατείας του χωριού, της πόλης και με τη συνοδεία ενός ντεφιού, ενός ατσαλένιου τριγώνου (περίπου όπως το Χριστουγεννιάτικο τρίγωνο που λέγανε τα καλάντα) αλλά και άλλων τοπικών μουσικών οργάνων πιάνανε το χορό γύρω από το δέντρο (ή μαγιόξυλο).
Με αυτές τις πρακτικές πίστευαν πως όλη η τοπική κοινότητα θα απολάμβανε υγεία και καλή σοδειά από τις καλλιέργειές τους.
Ενα από τα ανοιξιάτικα τραγούδια που τραγουδιούνταν στη Θράκη είναι και το
Λεν ήρθι Μαής κι άνοιξη
από το CD " Η περπερούνα" της Δόμνας Σαμίου
Λεν ήρθι Μαής - αμάν γκελ αμάν
λεν ήρθι Μάης κι άνοιξη
ήρθι Μάης κι άνοιξη
ήρθι , ήρθι το καλοκαίρι.
Λεν ανθίζουν τα - αμαν γκελ αμαν-
λεν ανθίζουν τα τριαντάφυλλα
ανθίζουν τα τριαντάφυλλα
τα μο - τα μοσχομυρισμένα
Λεν άσπρο τριαντα - αμαν γκελ αμαν -
λεν άσπρο τριαντάφυλλο φορώ
άσπρο τριαντάφυλλο φορώ
και θε- και θέλω να το βάψω.
Λεν κι αν θα το βά- αμαν γκελ αμαν-
λεν κι αν θα το βάλω στη βαφή
πολλές - πολλές καρδιές θα κάψω.....

Εύχομαι λοιπόν καλό μήνα και να
"πιάσετε το μαγιόξυλο"
για να πάνε όλα καλά στο σπιτικό σας....

Τρίτη 21 Απριλίου 2009

Ανοιξιάτικος περίπατος στο Κάστρο (Ακροκόρινθος)

Είναι φορές που ενώ περνάς τακτικά έξω από κάποιες πόλεις δεν σου δημιουργείται η επιθυμία να τις επισκεφτείς, είτε επειδή τις έχεις συνδυάσει με διάφορους παράγοντες όπως π.χ. βιομηχανικές ζώνες είτε επειδή δεν σε συγκινούν ως πόλεις. Ετσι ενώ η πόλη της Κορίνθου απέχει μόλις 85 χλμ. από την Αθήνα, ποτέ δεν μου είχε δημιουργηθεί η επιθυμία να την επισκεφτώ αν και κάθε φορά που διέσχιζα την εθνική οδό Αθηνών Κορίνθου για άλλους προορισμούς, η ματιά μου ταξίδευε αφηρημένα στον εντυπωσιακό πέτρινο όγκο του Ακροκορίνθου (του κάστρου της Κορίνθου) που σκαρφαλωμένος σε υψόμετρο 575 μ. πάνω από την σύγχρονη πόλη δεσπόζει στην ευρύτερη περιοχή.

Την εβδομάδα πριν το Πάσχα αποφασίσαμε λοιπόν να αφιερώσουμε μια ημερήσια εκδρομή για την εξερεύνηση της παλιάς πόλη της Κορίνθου (αφού η νέα ομολογώ πως δεν με συγκινεί). Πρώτος σταθμός ο Ακροκόρινθος, έτσι ονομάζεται η παλαιότερα οχυρωμένη Ακρόπολη της αρχαίας και μεσαιωνικής Κορίνθου στην οποία φτάνει κανείς ακολουθώντας τη διαδρομή από το στρατόπεδο της Κορίνθου. Το όριο της παλιάς πόλης της Κορίνθου ξεκινά από μια παλιά Τουρκική κρήνη όπου στρίβοντας αριστερά κατευθύνεσαι πλέον προς το Κάστρο. Η άνοιξη πιστεύω πως ενδείκνυται για τέτοιου είδους περιπάτους αφού όντας οι μέρες αυτή την εποχή δροσερές δεν σε κουράζουν, η ανάβαση και η περιήγηση ανάμεσα στα χαλάσματα γίνεται μια απολαυστική εμπειρία και οι μυρωδιές που αναδύονται από τη γη σε μεθούν.

Η ημέρα ήταν ηλιόλουστη, η φύση είχε τα κέφια της και όπου έστρεφες το βλέμμα νόμιζες πως αντίκρυζες τοπιογραφίες καμωμένες από τους διασημότερους ζωγράφους. Πολύχρωμα λουλούδια ξεπρόβαλλαν μέσα από τα χαλάσματα και θαρρείς πως σου χαμογελούσαν. Το θέαμα ήταν απίστευτο. Το κάστρο βρίσκεται σε στρατηγική θέση αφού όποιος το κατείχε μπορούσε από εκεί ψηλά να ελέγχει την μοναδική είσοδο από την ηπειρωτική Ελλάδα προς την Πελοπόννησο αλλά και την επικοινωνία του Κορινθιακού με τον Σαρωνικό κόλπο. Οχυρώθηκε ήδη από τα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ., όταν η Κόρινθος γνώρισε την πρώτη μεγάλη ακμή ιδρύοντας πλούσιες αποικίες, όπως την Κέρκυρα και τις Συρακούσες. Στα χρόνια που ακολούθησαν κατακτήθηκε από Μακεδόνες, Ρωμαίους, Βυζαντινούς, Φράγκους, Φλωρεντινούς, Ιωαννίτες Ιππότες της Ρόδου, Τούρκους και Ενετούς που καθένας άφησε τα αποτυπώματά του στη σημερινή μορφή του κάστρου. Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές μαρτυρίες που βρέθηκαν, η περιοχή θα πρέπει να κατοικήθηκε ήδη από τα νεολιθικά χρόνια (5000-3000 π.Χ.). Είναι γνωστό άλλωστε πως οι άνθρωποι τα παλιά χρόνια δημιουργούσαν τις εστίες τους όπου έβρισκαν νερά (η περιοχή διέθετε πλούσια νερά) και σε ψηλά μέρη για να προστατεύονται από τις εχθρικές επιδρομές. Περπατώντας μπορεί κανείς να θαυμάσει τις εντυπωσιακές πύλες, τους θολοσκέπαστους διαδρόμους και τα βυζαντινά αψιδώματα που σμίλεψαν οι τεχνίτες των διαφόρων κατακτητών που πέρασαν από εδώ... Ενα πάντρεμα τεχνοτροπιών και ένας συνδυασμός από ογκώδεις προμαχώνες, βενετσιάνικες επάλξεις αλλά και στενές πολεμίστρες δηλώνουν με την παρουσία τους πως το κάστρο έπαιζε το ρόλο του φύλακα αγγέλου της περιοχής ενάντια σε κάθε λογής εχθρικές προθέσεις. Είναι παράξενο να περπατάς ανάμεσα σε φράγκικους πύργους, σε πολεμίστρες και πλατώματα για κανόνια και να απολαμβάνεις το ανοιξιάτικο τοπίο με μοναδική συνοδεία το κελάηδημα των πουλιών, αν και γνωρίζεις πως κάποτε το Κάστρο θα ήταν γεμάτο από πολεμιστές που ζούσαν σε ένα διαρκές εχθρικό περιβάλλον αφού το συγκεκριμένο Κάστρο το ζήλεψαν πολλοί κατακτητές. Μπαίνοντας σε ένα μισογκρεμισμένο οίκημα σήκωσα το βλέμμα προς την οροφή η οποία είχε γκρεμιστεί. Η οροφή σαν ένα είδος στεφανιού η ενός ουράνιου θόλου αποκάλυπτε το γαλάζιο χρώμα του ουρανού όπου είχαν αρχίσει να συγκεντρώνονται λίγα σύννεφα. Σκέφτηκα πως σε τίποτα δεν διαφέρει η εικόνα αυτή από ένα έργο τέχνης, έναν πίνακα ζωγραφικής. Σκέφτηκα επίσης πως μέσα από τη γαλήνη και την ομορφιά της περιοχής ίσως και να καταφέρει κανείς να γίνει ένα με τον ουρανό, τόσο ψηλά που βρίσκεται το κάστρο. Λίγο να απλώσεις το χέρι σου είχες την αίσθηση πως θα μπορούσες να αγγίξεις τα σύννεφα....Λίγο παραπέρα συναντά κανείς τον ναό του Αγ. Δημητρίου με τοιχογραφίες του 17ου αι. και στους τοίχους να κρέμονται κεντίδια-αφιερώματα από πιστούς με τη μορφή του Αγ.Δημητρίου έφιππου που σκοτώνει (στη θέση του δράκου που γνωρίζουμε από τον εικονογραφικό τύπο του Αη Γιώργη) τους άπιστους. Στην φαντασία μου εκείνη τη στιγμή οι άπιστοι μεταμορφώθηκαν σε οτιδήποτε γκρίζο μας κακοφορμίζει την καθημερινότητα, σε οτιδήποτε μας κάνει να κατσουφιάζουμε...
Οι υπόλοιποι της παρέας είχαν απομακρυνθεί, κάποιοι λιγοστοί επισκέπτες απολάμβαναν την ομορφιά της ανθισμένης φύσης... ....η ησυχία ήταν απερίγραπτη...κάποια πουλάκια επιδίδονταν σε εκείνη τη μυστική συνομιλία που μοναχά εκείνα γνωρίζουν να αποκωδικοποιούν. Ακούμπησα στο πεζούλι κάτω από την μικρή καμπάνα κι ελευθέρωσα τα μάτια και τη ψυχή μου για να γεμίσω από ελευθερία και ομορφιά
(τουλάχιστον για εκείνες τις λιγοστές στιγμές που θα παρέμενα μακριά από την πολύβοη πόλη...)
Μεθυσμένη από την ομορφιά της στιγμής που μου επέτρεψε να βρεθώ για λίγο κοντά στη φύση, επισκέφτηκαν τη μνήμη μου τα λόγια του ποιητή :
" Εάν η ζωή μου ήταν αναγκαία σε μία άλλη ζωή η σε άλλες συνθήκες,
ΧΩΡΙΣ
το αγκάθι της καταστροφής, τα θλιμμένα παιδιά, τους ανθρώπους που τρέχουν και δεν φτάνουν, τους σκλάβους των μοντέρνων καιρών, τις ταχύτητες που ξεπερνάνε τα όρια της ταχύτητας,
ΜΕ
αρχηγούς φιλοσοφικής σκέψης ανοίξεις, όπως οι ανοίξεις της ωραίας μου γης, χώρους μεγάλους όπως η έρημος, χωρίς τη σταγόνα που στο πέρασμά της θυμίζει την έλλειψη,
τελικά, με τοπία χρωμάτων της ίδιας δύναμης
ΘΑ ΗΘΕΛΑ
αυτή η ζωή ή παρουσία
να είναι όπως η ζωή μέσ΄το κεφάλι μου αυτή τη στιγμή
σαν τη ζωή ενός παιδιού ευτυχισμένου....."

ΥΓ. Εκ των υστέρων κατάφερα να ανεβάσω το παρακάτω βίντεο με περισσότερες φωτογραφίες απο το κάστρο...

Πέμπτη 16 Απριλίου 2009

Το οδοιπορικό μιας "αναβάθμισης"....αλλά και κάτι από ευχές....



Παρασκευή 3.4.09

Προσπαθείς να μπεις στο internet και σου δείχνει "acess denied"

Παράλληλα μετά από λίγο βουβαίνεται και η τηλεφωνική σου σύνδεση. Ευτυχώς που σε τέτοιες στιγμές υπάρχουν οι γείτονες. Παίρνεις των ομματιών σου και τριγυρνάς στην γειτονιά αφού νοιώθεις πως δίχως τηλέφωνο αποκόπτεται η επαφή σου με τον έξω κόσμο.

Οι γείτονες σου επιβεβαιώνουν πως όλοι αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα......νοιώθεις μια ανακούφιση....τουλάχιστον δεν είσαι μόνος.....

Τηλεφωνείς στις βλάβες του ΟΤΕ (ευτυχώς που υπάρχουν τα κινητά)...η απάντηση "ναι το γνωρίζουμε, κάποιο πρόβλημα υπάρχει με τις καλωδιώσεις, σύντομα θα αποκατασταθεί η βλάβη".....

Φεύγεις για δουλειά....Κατεβαίνοντας βρίσκεις κολλημένο στην είσοδο της πολυκατοικίας ένα χαρτάκι με υπογραφή από την ΔΕΗ αυτή τη φορά....
"Την Κυριακή 5 Απριλίου θα γίνει διακοπή ρεύματος από τις 08.30 έως τις 14.30"
Σκέφτεσαι πως πλησιάζει η εβδομάδα των Παθών....η μνήμη σου ανασύρει τον τίτλο της ταινίας "συνοικία το όνειρο"...
αναρωτιέσαι γιατί.....

Επιστρέφεις το βραδάκι, η τηλεφωνική σύνδεση έχει αποκατασταθεί μεν αλλά μαζί με τις δικές σου κλήσεις ακούς μέσα και άλλους. Καλείς τον ΟΤΕ για να γκρινιάξεις
"Θα το κοιτάξουμε" σου λένε "το πρόβλημα".....

Περνάει το Σάββατο, περνάει η Κυριακή πας καμιά εκδρομή για να καλμάρεις τα νεύρα σου αφού έτσι κι αλλοιώς όπως μας έχουν κάνει εξαρτημένους στις πόλεις, δίχως ρεύμα και δίχως τηλέφωνο δεν μπορείς να κάνεις καμιά απολύτως δουλειά. Λες "δεν βαριέσαι, κι αν κάνω δυό μέρες αποτοξίνωση από το internet τι έγινε???"
Οσο για το φαγητό δεν πειράζει κάτι πρόχειρο θα τσιμπήσουμε


Δευτέρα 6.4.09

Τηλεφωνείς στο ΟΤΕ να ρωτήσεις τι γίνεται με την σύνδεση internet. Σου απαντά μία κοπέλα κλασσική περίπτωση δημοσίου υπαλλήλου που σου απαντά "γίνονται εργασίες που δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη, να περιμένετε...."

"Πότε δηλαδή προβλέπετε πως θα ολοκληρωθούν δηλαδή οι εργασίες"ρωτάς ως αφελής....

"Εμείς δώσαμε τη βλάβη, τώρα είν αι θέμα συνεργείου σου λέει...."

"Δεν μου λύνετε το πρόβλημα, εσείς το δώσατε στο συνεργείο, εμένα μπορείτε να μου πείτε πότε θα έχω σύνδεση"ρωτάς προσπαθώντας να παραμείνεις ψύχραιμος....

"Σας απάντησα, εμείς το έχουμε δώσει, τώρα είναι θέμα συνεργείου..."

Κλείνεις συγχισμένος το τηλέφωνο ενώ προσπαθείς να σκέφτεσαι την όμορφη εκδρομή του Σαβββάτου, τα πολύχρωμα λουλουδάκια και την άνοιξη προκειμένου να γαληνέψεις....



Τρίτη 7.4.09

Τηλεφωνείς στον ΟΤΕ να ρωτήσεις τι γίνεται με την σύνδεση internet.

"Γίνονται εργασίες στην περιοχή σας" σου απαντάνε, "δεν είστε η μόνη συνδρομήτρια που έχετε πρόβλημα.....Να παρακαλάτε να μην βρέχει.....!!!!!!" σου λένε......

"Γιατί να παρακαλάω να μην βρέχει?" Ρωτάς ως αφελής.....

"Για να μπορέσουν τα συνεργεία να αποκαταστήσουν τη βλάβη.....", σου απαντούν.....

Ξανασκέφτεσαι την όμορφη εκδρομή του Σαββάτου, τα πολύχρωμα λουλουδάκια και την άνοιξη προκειμένου να γαληνέψεις.....



Τετάρτη 8.4.09

Τηλεφωνείς στον ΟΤΕ να ρωτήσεις τι γίνεται με τη σύνδεση internet.

"Ισως σήμερα να αποκατασταθεί το δίκτυο"σου απαντούν και η ψυχή σου πλημμυρίζει αισιοδοξία και ελπίδες.....



Πέμπτη 9.4.09

Τηλεφωνείς στον ΟΤΕ να ρωτήσεις τι γίνεται με τη σύνδεση internet.

Για πρώτη φορά σου απαντά μια χαρούμενη νεανική φωνούλα και σου απαντά "βλέπω πως ακόμη γίνονται εργασίες αλλά είναι για καλό......γίνεται αναβάθμιση γραμμής!!!!"

Διαβολικές σκέψεις τριβελίζουν το μυαλό σου....αναρωτιέσαι γιατί οι προηγούμενοι υπάλληλοι δεν γνώριζαν περί αναβάθμισης γραμμής και μιλούσαν περί βλάβης δικτύου και καλωδίων....
Τέλος πάντων, δίνεις τόπο στην οργή και λες πάει στ΄ανάθεμα, ας κάνω υπομονή. Παράλληλα αρχίζεις να πνίγεσαι από ενοχές που ενώ στο δίκτυό σου γίνεται αναβάθμιση (για καλό δηλαδή) εσύ κάθεσαι και αναρωτιέσαι τι κάνουν σε παρόμοιες περιπτώσεις οι επιχειρήσεις π.χ. τα internet cafe των οποίων τα έσοδα βασίζονται κατ'εξοχήν στη χρήση internet......
(Πόσος καιρός να χρειάζεται για να αποκατασταθεί μια βλάβη η για για να γίνει αναβάθμιση γραμμής????)

Παρασκευή 10.4.09

Προσπαθείς να μη σκέφτεσαι πως δεν έχεις σύνδεση internet εδώ και μία εβδομάδα για να αποδείξεις στον εαυτό σου πως δεν είσαι εξαρτημένος από το δίκτυο. Από την άλλη δίχως να το θες αναλογίζεσαι, πόσο αντιφατική είναι μια τόσο μεγάλη καθυστέρηση για μια χώρα που διαφημίζει την αναγκαιότητα ύπαρξης ευρυζωνικότητας σε όλες τις επιχειρήσεις, τις υπηρεσίες αλλά και τις κατοικίες.....

Ξανασκέφτεσαι την όμορφη εκδρομή του προηγούμενου Σαββάτου, τα πολύχρωμα λουλουδάκια και την άνοιξη προκειμένου να γαληνέψεις.....
Την προσπάθεια να σκέφτεσαι θετικά σκιάζει η σκέψη πως τις φωτογραφίες από την εκδρομή είχες σκοπό να τις μοιραστείς μέσω του blog με τους φίλους σου τώρα δεν μπορείς λόγω του
"acess denied" που σου δείχνει διαρκώς η οθόνη σου...
...θα μπορέσεις όποτε στο επιτρέψει ο internet provider...
(στην προκειμένη περίπτωση η otenet)

Σαββατοκύριακο 11-12.4.09

Συναντιέσαι με γείτονες οι οποίοι ἐχουν άλλον internet provider και σε πληροφορούν πως αν και αντιμετώπισαν κάποια στιγμιαία προβλήματα, η σύνδεσή τους αποκαταστάθηκε τελικά σε σύντομο χρονικό διάστημα.....Αρχίζουν και σε ζώνουν τα φίδια....Επικοινωνείς με τον ΟΤΕ, και από τη στιγμή που τους λες πως ενώ εσύ περιμένεις υπομονετικά την "αναβάθμιση γραμμής" η σύνδεση έχει ήδη αποκατασταθεί σε όσους δεν έχουν σύνδεση otenet...Τότε συμβαίνει το μαγικό.....αρχίζουν να ψάχνουν το πρόβλημα....

Να μην σας τα πολυλογώ μετά από εξαντλητικές διαβουλεύσεις και μετά από τόσες ημέρες η σύνδεση επαναλειτούργησε δίχως φυσικά να δοθεί καμία ικανοποιητική δικαιολογία για τα αίτια της πολυήμερης διακοπής της σύνδεσης....

Επειδή όμως διανύουμε την Εβδομάδα των Παθών σταματώ εδώ με τα προβλήματα της σύνδεσης -αν και πάνε στράφη τα αφιερώματα που είχα προγραμματἰσει για αυτή την εβδομάδα αφού δεν θα είναι επίκαιρα πλέον -ίσως του χρόνου (καλά νάμαστε)....

Ωστόσο, αγαπημένοι μου φίλοι προλαβαίνω ακόμη να σας ευχηθώ
Καλή Ανάσταση και καλά να περάσετε
Ας προσευχηθούμε όλοι ετούτες τις ημέρες να υπάρχει περισσότερη αγάπη σε ολόκληρη την ανθρωπότητα με λιγότερα προβλήματα και Πάθη......
Ισως οι προσευχές μας πιάσουν.....
Ας νοιαστούμε αυτές τις ημέρες όσους συναθρώπους μας δεν έχουν την οικονομική δύναμη να αγοράσουν τα απαραίτητα.
Ας προσφέρουμε ένα τσουρέκι, λίγα κουλουράκια, δυό τρἰα κόκκινα αυγά η ένα παιχνιδάκι σε όσους έχουν ανάγκη.

Για όσους ταξιδέψετε εύχομαι καλό δρόμο, να περάσετε πολύ πολύ όμορφα και καλή επιστροφή....

Πέμπτη 2 Απριλίου 2009

Θέλετε να ανταλλάξετε βιβλία της βιβλιοθήκης σας που δεν χρειάζεστε πια????

.....Ανοιξη......
Διάθεση για ανανέωση του εαυτού μας, του σπιτιού μας αλλά (γιατί όχι? )
και της βιβλιοθήκης μας
Πόσα βιβλία δεν βρίσκονται ξεχασμένα για χρόνια στη βιβλιοθήκη μας δίχως να τα χρησιμοποιούμε πια
είτε γιατί τα έχουμε διαβάσει, είτε γιατί δεν τα βρήκαμε ενδιαφέροντα κλπ κλπ
Αν δεν σας συγκινεί κάποιο από αυτά τα βιβλία ίσως κάποιον άλλον να τον ενδιαφέρει...
Διάβασα το παρακάτω, το βρήκα ενδιαφέρον και το μοιράζομαι μαζί σας......

"Είμαστε μια ομάδα νέων ανθρώπων, που φτιάξαμε το http://www.booksmania.gr/ έχοντας την ελπίδα οτι θα δημιουργήσουμε μια νέα κοινότητα ανταλλαγών βιβλίων. Σε αυτήν την κοινότητα, κάθε μέλος μπορεί να ανταλλάξει τα βιβλία του με άλλα που δεν έχει διαβάσει, από τα υπόλοιπα μέλη της κοινότητας."

Σύμφωνα με το site μπορεί κανείς μέσω της ιστοσελίδας να δημιουργήσει λίστες βιβλίων που επιθυμεί να ανταλλάξει, να ζητήσει η ακόμη και να πουλήσει.....
Το μόνο που χρειάζεται είναι να εγγραφεί κανείς στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα
(η εγγραφή είναι δωρεάν)