Μνήμη Ανδρέα Λεντάκη (20.3.1997- 10.3.2014) : 17 χρόνια απουσίας (Αφιέρωμα)

.....Δέκα επτά χρόνια απουσίας.....

Μάρτης ήταν και τότε, πριν από δέκα επτά χρόνια (20.3.1997), 

όταν ένα αόρατο χέρι αποφάσισε να κόψει το νήμα της ζωής του αγωνιστή της δημοκρατίας, 

Ανδρέα Λεντάκη, 

πρώην βουλευτή, δημάρχου του Υμηττού αλλά και συγγραφέα, 

σε ηλικία μόλις 62 ετών.

Συγκαταλέγεται σε εκείνους που αγωνίστηκαν και πόθησαν να δουν μια Ελλάδα ελεύθερη και δημοκρατική.  

Τα λόγια του, τι κι αν ειπώθηκαν κάποια χρόνια νωρίτερα;

.....Μοιάζουν να γράφτηκαν για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα, και ειδικότερα ο ελληνισμός, των ημερών μας.....

 

" H Δημοκρατία που είναι το καλύτερο πολίτευμα που επινόησε η ανθρωπότητα,  σήμερα αντιμετωπίζει νέα προβλήματα και η λειτουργία της απαιτεί νέες προδιαγραφές και νέους κανόνες.

O γιγαντισμός των πόλεων, των επιχειρήσεων, των οργανισμών και του κράτους, οι τηλεπικοινωνίες,  η αυτοματοποίηση και η πληροφορική δημιουργούν  νέα προβλήματα και ζητείται ο επαναπροσδιορισμός της Δημοκρατίας. 

O υπερπληθυσμός, η οικολογική καταστροφή, η πυρηνική ενέργεια επαναπροσδιορίζουν 

τα ανθρώπινα δικαιώματα, 

που αποτελούν το βάθρο και το στόχο της Δημοκρατίας ".

                                  

 Ανδρέας Λεντάκης

Προτομή Ανδρέα Λεντάκη ( 1935 – 1997 )
  στη Πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου,Υμηττός
Πηγή φωτό: Γλυπτοθήκη

Λίγα λόγια για τη ζωή του Ανδρέα Λεντάκη 

Βιογραφικό
Ο Ανδρέας Λεντάκης γεννήθηκε στην Aντίς Aμπέμπα Aιθιοπίας, όπου τελείωσε και το γυμνάσιο.  

Ο πατέρας του Βασίλης Λεντάκης, (με κρητική ρίζα από το Λέντα έξω από το Ηράκλειο), γεννημένος στην Όλυμπο Καρπάθου, είχε μεταναστεύσει στις αρχές του 20ού μέσω Αιγύπτου στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας. Εκεί παντρεύτηκε την Ευαγγελία Νουάρου, από τις Μενετές της Καρπάθου. 

Το 1953 ο Ανδρέας θα έρθει στην Αθήνα ως αριστούχος υπότροφος της Eλληνικής Kοινότητας, όπου τελείωσε  το Iστορικό-Aρχαιολογικό τμήμα του Πανεπιστημίου Aθηνών. 

Yπήρξε ηγετικό στέλεχος του φοιτητικού κινήματος.

1955-1957: Ηταν ιδρυτικό μέλος και γενικός γραμματέας του Συλλόγου Φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής.
1955-1958: Ανέπτυξε αξιόλογη δράση στην τότε παράνομη EΠON.
1956: Διετέλεσε ιδρυτικό μέλος της «Πανσπουδαστικής» και ο τελευταίος της αρχισυντάκτης, ένα φύλλο το οποίο επί 11 χρόνια πρόσφερε στο προοδευτικό κίνημα.
1956-1957: Ηταν υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων της ΔEΣΠA, της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος.
1957: Πρωτοστάτησε στη διοργάνωση του 1ου Πανσπουδαστικού Συνεδρίου. Eκπροσώπησε το φοιτητικό κίνημα σε διεθνή συνέδρια (Mόσχα, Πράγα, Kούβα, Λονδίνο, Γκάνα).
1958: Μέλος της Γραμματείας του Κ.Σ. της νεοαλίας ΕΔΑ.
1958-1962: Mέλος του ΔΣ του Συλλόγου Eργαζομένων Φοιτητών.
1963: Iδρυτικό μέλος της ΔKN «Γρηγόρης Λαμπράκης» και στη συνέχεια της ΔNΛ, της οποίας υπήρξε ηγετικό στέλεχος ως το 1967.
1967 : "Τα τραγούδια του Αντρέα" του Μίκη Θεοδωράκη είναι αφιερωμένα στον Αντρέα Λεντάκη ο οποίος τον Οκτώβριο του 1967, συνελήφθη και βασανίστηκε από τη χούντα στην Ασφάλεια της οδού Μπουμπουλίνας. Κατά τη παραμονή του στη φυλακή και την εξορία επί 4 χρόνια (Ανδρος, Μήλος, Λέρος, Ωρωπός) ανέπτυξε πλούσια συγγραφική δραστηριότητα.

Μεταπολίτευση :
- Ιδρυτικό μέλος της νέας EΔA (Πρόεδρος του κόμματος 1987-1993).
- 1978,1982,1986 : Eξελέγη δήμαρχος Υμηττού.
- Επί 4 χρόνια εκπροσώπησε την ελληνική Tοπική Aυτοδιοίκηση στο Συμβούλιο της Eυρώπης ενώ εξελέγη 2 φορές αντιπρόεδρος της Πολιτιστικής Eπιτροπής των Περιφερειακών Oργανώσεων της Eυρώπης.
- Eμπνευστής και θεμελιωτής δύο πανελλήνιων θεσμών: KAΠH και Eλεύθερου Aνοιχτού Πανεπιστημίου.
- 1989 και 1990 : Eξελέγη βουλευτής με τον Συνασπισμό. 

- Ιούλιος 1993 : Προσχωρεί στην Πολιτική Άνοιξη του Aντώνη Σαμαρά. 

- Οκτώβριος 1993 : Eξελέγη βουλευτής (πρώτος σε σταυρούς) και διετέλεσε κοινοβουλευτικός της εκπρόσωπος. 

O απολογισμός του έργου του (1993-1996): 597 ερωτήσεις σε υπουργούς, 73 επίκαιρες ερωτήσεις, 285 αναφορές. Διατέλεσε μέλος της Διακομματικής Eπιτροπής του Kοινοβουλίου στη Bορειοατλαντική Συμμαχία, της Διακομματικής Eπιτροπής στο Συμβούλιο της Eυρώπης, της Διακομματικής Eπιτροπής στην Eυρωπαϊκή Ένωση, της Eπιτροπής Θρησκευμάτων και Oρθοδοξίας, της οποίας υπήρξε και γραμματέας.
Eντυπωσιακές για τη δομή του λόγου και την τεκμηρίωσή τους χαρακτηρίζονται οι αγορεύσεις του στο Eλληνικό Kοινοβούλιο. Oι καθηγούμενοι Iερών Mονών Mετεώρων χαρακτηρίζουν μνημειώδη τον λόγο του για τη διατήρηση της ιερότητας του χώρου των Aγίων Mετεώρων. O Σύλλογος Eλλήνων Aρχαιολόγων αναγνωρίζει την τεράστια συνεισφορά του στον χώρο της Iστορίας και της Aρχαιολογίας και τις πολύ αποφασιστικές παρεμβάσεις του στις απειλούμενες καταστροφές μνημείων και χώρων. 

- 1989, 1996 : Πρίτεινε (για ανθρωπιστικούς λόγους) την αποφυλάκιση των απριλιανών. Πολυπληθής η συμμετοχή του σε ομιλίες-εισιγήσεις-παρεμβάσεις σε επιστημονικά συνέδρια, συμπόσια, ημερίδες, με ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα πολιτικής, αρχαιοελληνικής γραμματείας και κοινωνικής ανθρωπολογίας. 

Βαρδής Βαρδινογιάννης, Μίκης Θεοδωράκης, Ανδρέας Λεντάκης, Κώστας Τσάρτας (Πηγή φωτό: Ιδρυμα Λεντάκη)

Ως προσθήκη στο αφιέρωμα στη μνήμη του Ανδρέα Λεντάκη παραθέτω

α) τους στίχους από τον κύκλο τραγουδιών με τίτλο 

"Τα τραγούδια του Ανδρέα" 

που έγραψε ο Μ. Θεοδωράκης 

προς τιμήν του Ανδρέα Λεντάκη

Σου είπαν ψέματα πολλά
ψέματα σήμερα σου λένε ξανά
ψέματα σου λένε οι εχθροί σου
μα κι οι φίλοι σου σού κρύβουν την αλήθεια.
Ψεύτικη δόξα σου τάζουν οι ψεύτες
μα κι οι φίλοι σου με ψεύτικες αλήθειες σε κοιμίζουν.
Πού πας με ψεύτικα όνειρα;
Καιρός να σταματήσεις
καιρός να τραγουδήσεις
καιρός κλάψεις και να πονέσεις
καιρός να δεις.

Αυτό που ήσουν κάποτε, θα γίνεις ξανά
πρέπει να γίνεις, πρέπει να κλάψεις.
Ο εξευτελισμός σου να γίνει τέλειος.
Η εκπόρθηση να φτάσει ως τις ρίζες των βουνών.
Είσαι Έλληνας! Είσαι Έλληνας!
Πίνεις την προδοσία με το γάλα
πίνεις την προδοσία με το κρασί.
Ο εξευτελισμός σου να γίνει τέλειος.
Πρέπει να γίνεις, πρέπει να γίνεις!
Αυτό που ήσουν κάποτε, θα γίνεις ξανά!

 β) ερμηνεία των παραπάνω τραγουδιών από τον ίδιο τον Μ. Θεοδωράκη

                                            .....ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΛΕΝΤΑΚΗ.....

Πηγές :

www.ledakis.gr

http://www.lamprakides.gr/blog/ 

http://glypto.wordpress.com/category/%CF%85%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%84%CF%8C%CF%82/

                                                                  

Ερευνα για τις κοινωνικές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης σε Ελλάδα και Κύπρο

1. 

"Πως βιώνουν οι πολίτες την οικονομική κρίση που μαστίζει την Ελλάδα και την Κύπρο; "

Θέλετε να πείτε τη γνώμη σας;

Απαντήστε ή/και διαδώστε το ερωτηματολόγιό μου που θα βρείτε στο

http://www.smartsurvey.co.uk/s/104033SNFON_crisis_GR_CY

Το ερωτηματολόγιο συντάχθηκε στο πλαίσιο εργασίας μου για το 

Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών "Επικοινωνία-Δημοσιογραφία" 

του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου.

2. 

Αφού απαντήσετε στο παραπάνω ερωτηματολόγιο, παρακαλώ απαντήστε 

(στον χώρο σχολιασμού του blog) στην ερώτηση : 

"τι σκέφτεστε βλέποντας τις παραπάνω γελιογραφίες που κυκλοφορούν από ξένους διαδικτυακούς τόπους διακωμωδώντας την οικονομική κρίση στην Ελλάδα"

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Εκθεση "Ιδανικές μορφές κι αγαπημένες-Εικονογραφώντας ποιήματα του Καβάφη"-Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης/Αθήνα

Νομίσματα : το τετράδραχμο του Οροφέρνη

"Αυτός που εις το τετράδραχμον επάνω

μια χάρη αφήκε απ' τα ωραία του νιάτα, 

απ' την ποιητική εμορφιά του ένα φως" 

("Οροφέρνης", από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

Μια "αλλοιώτικη" έκθεση που αποτελείται από εξήντα επτά αρχαιολογικές μαρτυρίες, προερχόμενες από δέκα τέσσερα ελληνικά Μουσεία, Εφορίες Αρχαιοτήτων και ιδιωτικές συλλογές, πλαισιώνει είκοσι επτά επιλεγμένα ποιήματα του Κ.Καβάφη. 

Ανθρωποι διαφορετικών ειδικοτήτων συνεργάστηκαν σε μια πρωτότυπη διαθεματική προσέγγιση του έργου του ποιητή που διαφέρει από κάθε άλλη κοινότυπη παρουσίαση: αφενός προσκαλούν τον επισκέπτη να περάσει από τον ρόλο ενός συνηθισμένου παθητικού θεατή μουσειακών εκθεμάτων στον ρόλο του ενεργητικού θεατή ο οποίος θα επιλέξει εάν θα ερμηνεύσει τα αρχαιολογικά ευρήματα μέσα από τη ποίηση ή εάν θα αναζητήσει την "τεκμηρίωση" (στοιχειοθέτηση) των αναφορών των ποιημάτων του Καβάφη μέσα από τις αρχαιολογικές μαρτυρίες. Στόχος των διοργανωτών είναι ο επισκέπτης να ανακαλύψει την μυθολογική ή ιστορική "αλήθεια" από την οποία εμπνεύστηκε ο ποιητής τη δημιουργία του. Πολλαπλά μηνύματα που απαιτούν ερμηνεία, οδηγούν τον επισκέπτη να "δει" τις αρχαιολογικές μαρτυρίες μέσα από την ποίηση και παράλληλα να  "διαβάσει" ποιητικά τις αρχαιολογικές μαρτυρίες. Πρόκειται για μια ιδιότυπη συνομιλία της Αρχαιολογίας και της Ποίησης που μας ξαφνιάζει ευχάριστα.

Η έκθεση με τίτλο "Ιδανικές μορφές κι αγαπημένες-Εικονογραφώντας ποιήματα του Καβάφη" αποσκοπεί να σκηνοθετήσει την καβαφική δημιουργία χρησιμοποιώντας ως εργαλεία τις αρχαιολογικές μαρτυρίες και να στοιχειοθετήσει κατ' αυτόν τον τρόπο το μυθολογικό και ιστορικό περιεχόμενο της καβαφικής δημιουργίας. Πρωταγωνιστικές "μορφές" αυτής της έκθεσης είναι οι μυθολογικοί ή/και ιστορικοί χαρακτήρες που γνωρίζουμε από την εργογραφία του Καβάφη οι οποίοι έζησαν και ανέδειξαν τους ύστερη και ελληνιστική περίοδο της ιστορίας που τόσο αγάπησε ο ποιητής. Η μουσειογραφική παρουσίαση που αναπτύσσεται σε όλο της το μεγαλείο θα "αφηγηθεί" με σύγχρονους μουσειολογικούς όρους μια ιδιότυπη ιστορία : την ιστορία που αφηγείται ο ποιητής με την κατάλληλη αρχαιολογική τεκμηρίωση. 

Η έκθεση αναπτύσσεται σε 5 ενότητες: 

1. Ποιήματα με μυθολογικό περιεχόμενο (τρωικός κύκλος, Αχιλλέας, σχέσεις θεών και θνητών), 

2. Ποιήματα ιστορικά (αφορά κατά κύριο λόγο τους ελληνιστικούς χρόνους)

3. Ποιήματα ψευδο-ιστορικού περιεχομένου ( π.χ. καλλιτέχνες-φανταστικοί χαρακτήρες). Νοήματα που μελετώνται είναι οι σχέσεις τέχνης - ζωής, η ελευθερία στη τέχνη, τι είναι το ιδανικό στη τέχνη, σχέσεις της τέχνης με την εξουσία ή το συμφέρον (ατομικό,κοινωνικο, οικονομικό).

4. Ποιήματα "επιτύμβιου" χαρακτήρα (νεανικοί χαρακτήρες που έζησαν στο μεταίχμιο της συνύπαρξης του "εθνικού" με το "χριστιανικό" περιβάλλον και απεβίωσαν σε μικρή ηλικία. (νεκρικά πορτραίτα Φαγιούμ, επιτύμβιες στήλες).

5.Ποιήματα λατρευτικού περιεχομένου με σαφείς αναφορές στη συνύπαρξη και στις αντιπαλότητες των εθνικών και των χριστιανικών πρακτικών κατά την ύστερη αρχαιότητα. 

Εκπαιδευτικά προγράμματα, εργαστήρια, ξεναγήσεις και διαλέξεις θα πλαισιώνουν την έκθεση.

Η "αλλοιώτικη" αυτή έκθεση διοργανώνεται από το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης σε συνεργασία με  το Αρχείο Καβάφη του ιδρύματος Ωνάση και το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού και διαρκεί από 27/11/2013-30/3/2014.

Αξιόλογες προσπάθειες από μικροπαραγωγούς : Το "Μελισσουργείον" στις Κονίστρες Ευβοίας

"Ουδέν κακόν αμιγές καλού" έλεγαν τα αρχαία χρόνια. 

Ετσι όπως φαίνεται κάποιοι αντί να τα βάψουν μαύρα (λόγω κρίσης), ανέλαβαν ρίσκα και στράφηκαν προς αυτό που στην Ελλάδα μπορεί να ευδοκιμήσει :  την παραγωγή προϊόντων που σε αφθονία μας προσφέρει η ελληνική φύση. Μικροί παραγωγοί σε ολόκληρη την Ελλάδα δραστηριοποιούνται ολένα και περισσότερο και μας  εκπλήσσουν ευχάριστα με τα προϊόντα τους. 

Το «Μελισσουργείον οικ. Αργύρη» είναι μία μικρή, σύγχρονη μελισσοκομική μονάδα με έδρα τις Κονίστρες Ευβοίας. Η παραγωγή τους όπως οι ίδιοι γράφουν βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στη νομή φυσικών καλλιεργειών της ελληνικής φύσης (έλατο, θυμάρι, πεύκο, ερείκη), στην ορθή μελισσοκομική πρακτική αλλά και στη μη χρήση φαρμάκων. Τα προϊόντα που παράγει το "Μελισσουργείο" είναι άθερμες, αμιγείς ποικιλίες μελιού (μέλι ελάτης, μέλι από θυμάρι, μέλι πεύκου, μέλι ερείκης), φυσική γύρη και βασιλικός πολτός, πάντα κατά την επιτρεπόμενη εποχή συλλογής και παραγωγής τους.

Η ιδέα του Κώστα Αργύρη για τη δημιουργία του "Μελισσουργείου" ξεκίνησε έπειτα από την ολοκλήρωση της παρακολούθησης ενός σεμιναρίου μελισσοκομίας στο Ι.Γ.Ε. στο κτήμα Συγγρού (έχω ακούσει από φίλους πως γίνεται εξαιρετική δουλειά με τα συγκεκριμένα σεμινάρια).Το "Μελισσουργείον" από το 2009 και μετά κατάφερε να αποσπάσει πολλές διακρίσεις για τη ποιότητα που προσφέρει. Μάλιστα η επιχειρηματική του δραστηριότητα επεκτάθηκε και στις εξαγωγές. 

Είναι ευχάριστο να βλέπουμε μικρούς παραγωγούς που παρά τις αντιξοότητες της εποχής μας στρέφονται στη πρωτογενή παραγωγή και προοδεύουν. Αξίζουν της προσοχής και της στήριξής μας, ιδιαίτερα όταν οι μικροπαραγωγοί δραστηριοποιούνται σε περιοχές όπως οι Κονίστρες Ευβοίας που στερούνται άλλων πόρων και μαστίζονται από υψηλό ποσοστό ανεργίας (ιδιαίτερα στους νέους). 

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ : On line σεμινάρια για blogging και social media (storify,visily, live streaming κλπ) από το ΑΠΚΥ

To blogging από το Α μέχρι το Ω

Η Μελένια (η high tech φιλενάδα της παρέας) μας ενημέρωσε
για έναν ιδιαίτερο κύκλο  σεμιναρίων που είναι αφιερωμένος στα

SOCIAL MEDIA 

Ανάμεσά σε αυτά, ξεχωρίσαμε κάποια που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για  τους bloggers 

(παλαιότερους, νεότερους ή και....υποψήφιους bloggers, γιατί όχι;)

1. Εισαγωγή στα social media

2. Social media advanced

3. Εισαγωγή στο Blogging (βασικές γνώσεις)

4. Blogging advanced

Οι μεν παλαιότεροι μπορούν να εξελίξουν το blog τους μαθαίνοντας για τα καινούργια εργαλεία του blogging, ενώ οι νεότεροι τα βήματα από το Α μέχρι το Ω.

Η διάρκεια είναι γύρω στις 4-5 εβδομάδες και το κόστος (αναλόγως του σεμιναρίου) 

γύρω στα 90 Ευρώ. 

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του σεμιναρίου,
χορηγείται πιστοποιητικό παρακολούθησης.

Τα σεμινάρια διοργανώνονται από το σχετικά νεοσύστατο 

Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών 

"Επικοινωνία-Δημοσιογραφία" 

του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου 

Το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα PC, ηχεία και σύνδεση internet αφού τα μαθήματα γίνονται με τη μέθοδο της εξ αποστάσεως διδασκαλίας.

Πλήρη κατάλογο και αναλυτικές πληροφορίες για τον τρόπο εγγραφής μπορείτε να βρείτε  στην ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου :

http://www.ouc.ac.cy/web/guest/cert/sms/seminars

...Κάπου εδώ γύρω είμαστε, δεν φύγαμε....

...Το dyosmaraki, η Μελένια και η Καλλικατζαρελένη και η θειά Μερόπη έπειτα από μια περίοδο σιωπής και αδράνειας επιστρέφουν δυναμικά.... 

....στην οθόνη σας εντός ολίγων ημερών....

Μακραμέ, βυζαντινή, κρητική, λευκαδίτικη...ή Stitch 'n Bitch;

Mακραμέ, βυζαντινή, κρητική, λευκαδίτικη και άλλες ειδικές βελονιές κεντήματος γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς. Οχι μόνο γιαγιάδες αλλοτινών εποχών, αλλά και κοπελούδες σαν τα κρύα νερά, άντρες επιχειρηματίες και καλλιτέχνες ολοένα και πιο συχνά βρίσκουν καταφύγιο στο κέντημα και στο πλέξιμο χαλαρώνοντας δημιουργικά.

Θυμάμαι στη παιδική μου ηλικία όταν πηγαίναμε για διακοπές με τους γονείς μου στην ελληνική ύπαιθρο, τα απογεύματα όταν διέσχιζες τα ασβεστωμένα σοκάκια των χωριών, σε κάθε κατώφλι σπιτιού έβλεπες καθισμένες γυναίκες κάθε ηλικίας να κουτσομπολεύουν. Απορούσες τι έτρεχε με περισσότερη ταχύτητα : η γλώσσα τους ή τα χέρια τους ; Με όπλο βελόνες πλεξίματος ή βελονάκι ή βελονίτσα του κεντήματος, επιδίδονταν σε αγώνες ταχύτητας λες και συμμετείχαν σε κανέναν διαγωνισμό. Αν τύχαινε και γνωριζόσουν με καμιά από αυτές, δεν υπήρχε περίπτωση να μη σου δείξει με περηφάνεια τα καμωμένα από τα χεράκια της προικιά που προορίζονταν για την κόρη, άσχετα αν η κόρη όταν παντρευόταν έκλεινε αυτά τα έργα τέχνης ερμητικά σε κανένα σεντούκι αφού η μόδα επέβαλλε ολοένα και πιο μινιμαλιστικά διακοσμητικά πρότυπα. Μάλιστα ήταν τόσο σημαντικός ο ρόλος των χειροτεχνημάτων ώστε οι κόρες- στο παρελθόν- θεωρούνταν περιζήτητες νύφες αν είχαν σεντόνια, μαξιλαροθήκες κλπ κεντημένα από τα χεράκια τους.  Μάλιστα σε κάποια χωριά ένα έθιμο ήταν και η "επίδειξη προικός" για την οποία σου έστελναν πρόσκληση του τύπου "Σας προσκαλώ να παρευρεθείτε στην επίδειξη της προικός μου που θα λάβει μέρος στο......τάδε μέρος". Και τα κουτσομπολιά του στυλ "χρυσοχέρα η νύφη", "σιγά τα εργόχειρα που έφτιαξε η νύφη" έδιναν και έπαιρναν και ανεβοκατέβαζαν τις μετοχές της υποψήφιας νύφης.

Και καλά τότε, η χειροτεχνία ήταν ένα must, αλλά στις μέρες μας που τα χειροτεχνήματα κατέληξαν να θεωρούνται ένα είδος τέχνης "φολκλόρ" που κοσμεί τους τοίχους και τις προθήκες των λαογραφικών μουσείων τι μπορεί να σπρώχνει τους ανθρώπους να ξανασχοληθούν με αυτήν ; 

Σαν τρελλοί λέει πλέκουν άντρες γυναίκες και παιδιά, νέοι και γέροι, στην Αμερική, στην Αγγλία, στη Ν. Αφρική και αλλού. Μάλιστα φτιάχνονται ειδικά club, sites και διοργανώνονται αγώνες κλπ Η νέα (????) αυτή απασχόληση καθώς λένε ξεκίνησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά στη Βρεττανία η απήχηση ήταν μεγαλύτερη αφού μόνο στο Λονδίνο η ομάδα των γυναικών που πλέκουν και κουτσομπολεύουν στις...pub (παρακαλώ;) αριθμεί τα 6.000 άτομα (!!!). οι νεαρές Αγγλίδες απολαμβάνουν το ποτό τους και πλέκουν με τις φιλενάδες τους....!!! Η νέα (???) αυτή μόδα αποκαλείται "stitch 'n bitch" (βλ.εδώ) 

1. Μήπως φταίει η βαρεμάρα των βιομηχανοποιημένων κεντημάτων ("made in China") προϊόντων που κατέκλυσαν την αγορά; Μήπως δηλαδή οι άνθρωποι αντιλήφθηκαν την αξία του ποιοτικού χειροποίητου εργόχειρου;

2. Η μήπως η ταχεία εξάπλωση του "stitch 'n bitch οφείλεται στην ανάγκη που έχει ο σύγχρονος άνθρωπος για χαλάρωση (κάτι που ασφαλώς μπορεί να προσφέρει η χειροποίητη δημιουργία;)

3. Μήπως οφείλεται στην ξενομανία μας ; (το stich 'n bitch ηχεί καλύτερα από το μακραμέ, βυζαντινή, κρητική ή λευκαδίτικη βελονιά; )

4. Η να είναι η αίσθηση της κοινωνικότητας που κάποιες φορές σου χαρίζει ; 

(βλ. σχετική ανάρτηση από τους "velonistas"  )

Οποιος τέλος πάντων και αν είναι ο λόγος της αναβίωσης της τέχνης του χειροποίητου εργόχειρου μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να φέρει τόσο στον σύγχρονο καταθλιπτικό άνθρωπο όσο και στην οικονομία του τόπου μας :  "Σχεδόν κάθε φορά έχουμε φαγητό και μουσική, και προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια αξιαγάπητη και χαλαρή ατμόσφαιρα. Αγαπάμε να συζητάμε και να συναντιόμαστε. Φέρτε το κέντημά σας και πάρτε μια καρέκλα" μας λένε οι υποστηρικτές της νέας (???) αυτής κίνησης (εδώ) 

Παράλληλα όπως μας αποκαλύπτει η κ. Ελευθερία Μουζάκη πρόεδρος του ΔΣ της εταιρείας Κλωστές Πεταλούδα «Η αναθέρμανση της χειροτεχνίας έδωσε γενικότερα μια ανάσα στα εμπορικά καταστήματα αυτού του είδους, καθώς και στους ασχολούμενους με το κέντημα και το πλέξιμο. Η εταιρεία μας έχει ανεβάσει κατακόρυφα τις πωλήσεις όλων των κλωστικών της προϊόντων για ράψιμο, πλέξιμο και κέντημα.»

Ξενομανία ή ανάγκη για κοινωνικότητα ;

Δημιουργική απασχόληση ή ψυχοθεραπεία;

"Stitch n' Bitch" 

ή μήπως

 επιστροφή στα γνώριμα μονοπάτια της ελληνικής παράδοσης;

 

(Κύπρος) Σ.Ιορδανίδου : "Ανήκουμε στη Δύση...δίχως όρους"

Πηγή εικόνας : The best News

Αντιγράφω από εδώ άρθρο της κ. Σοφίας Ιορδανίδου* που αφορά το θέμα του κουρέματος των καταθέσεων στη Κύπρο.

"Το κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο ήταν μόνο η αφορμή για να αναδειχθεί το μείζον ζήτημα της δημοκρατικότητας που υποσχέθηκε ο μεγάλος ευρωπαϊκός σχηματισμός, μετά τον ολέθριο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο που -θεωρητικά – μας έχει διδάξει  πολλά. Η χάρτα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ισονομία και η αλληλεγγύη των λαών ήταν το δέλεαρ για να προσδεθούν στο άρμα της ευρωπαϊκής ένωσης πολλά εκατομμύρια  πολιτών.

Σήμερα, 50 χρόνια αργότερα, τη μέρα που – λόγω τριωδίου- οι Κύπριοι πολίτες φόρεσαν μάσκες, αυτή της Δημοκρατικής Ευρώπης έπεφτε και τυπικά στη συνείδησή μας. Χωρίς προειδοποίηση και έγκριση των καταθετών, οι 20 του Γιούρογκρουπ αποφάσισαν να  εισβάλουν στους τραπεζικούς λογαριασμούς μια χώρας-«ισότιμου» μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να λύσουν έτσι ένα ζήτημα που το αποκάλεσαν πρόβλημα.

Ποιο είναι όμως το πραγματικό πρόβλημα;  Στις 11 Μαρτίου, το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών «Επικοινωνία και Δημοσιογραφία» του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου οργάνωσε μια δημόσια συζήτηση με θέμα: «Ελλάδα και Κύπρος σε οικονομική, πολιτική και ηθική απόγνωση». Λίγες μέρες μετά σκέφτομαι ότι το κατάλληλο θέμα θα ήταν: «Η Ευρώπη σε οικονομική, πολιτική και ηθική αποδόμηση». Αυτό φαντάζει να είναι το αληθινό πρόβλημα.

Η Ευρώπη του Βορρά, προς το παρόν, με μπροστάρη την ολιγαρχία των οικονομικών συμφερόντων αποδομεί τις χώρες του Νότου και ξεκαθαρίζει το στόχο της να τις χρησιμοποιεί κατά το δοκούν. Σήμερα η Κίνα μας, αύριο το πλούσιο οικόπεδο των υδρογοναναθράκων μας, κ.ο.κ. Μία νέου τύπου αποικιοκρατία με πρόσχημα την πολλαπλά ευεργετική μας συμμετοχή στην ευρωπαϊκή συμμαχία και κατ’ επέκταση στο ευρώ. Χωρίς να ζητήσει καν τη συναίνεση των κοινωνιών της, με αιφνιδιαστικές εισβολές στην ζωή τους, καταλύει κάθε έννοια, ακόμη και αυτήν την επίφαση που υπήρχε έως σήμερα της Δημοκρατίας που τόσο δόλια υποσχέθηκε και έπεισε ότι την διαχωρίζει από τους υπόλοιπους πολιτικούς σχηματισμούς στον πλανήτη Γη. Προς το παρόν, το σενάριο επιβεβαιώνεται, επειδή συναινούν οι  «Ευρωπαϊστές» πολιτικοί Βορρά και Νότου με κύριο ιδεολογικό γνώρισμα τον άνευ όρων ενδοτισμό στον ισχυρό και την όποιας μορφής αποζημίωση νοιώθουν ότι αποκομίζουν από τη συγκεκριμένη συνεργασία.

Οι κοινωνίες έχουν κι αυτές την πολιτική τους ευθύνη, οι εισβολές στη ζωή μας ίσως εν τέλει να μην έγιναν και τόσο αιφνιδιαστικά. Σήμερα, ο ρόλος του πολίτη αναδεικνύεται για μία ακόμη φορά καθοριστικός. Καλείται να ερμηνεύσει τις πράξεις και να πάρει θέση. Θα διεκδικήσουμε τη δημοκρατία που κέρδισε και δικαιούται η Ευρώπη ή θα αφήσουμε την αμηχανία και τον αιφνιδιασμό  να μας παρασύρει στο χάος που εμπεριέχει η κατάλυση του αξιακού συστήματος της Ελευθερίας;"

* Η κ. Ιορδανίδου είναι δημοσιογράφος και αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών Επικοινωνία και Δημοσιογραφία Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου

"Ελλάδα και Κύπρος σε οικονομική, πολιτική και ηθική απόγνωση.Προοπτικές εξόδου" Δημόσια συζήτηση την 11.3.13

Το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών Επικοινωνία και Δημοσιογραφία του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου, σε συνεργασία με τo «MEGA Κύπρου» και το Κέντρο Επιστημονικού Διαλόγου και Έρευνας «ΚΕΔΕ», σας προσκαλεί στις 11 Μαρτίου 2013 στη δημόσια συζήτηση που διοργανώνει με θέμα: 

«Ελλάδα και Κύπρος σε οικονομική, πολιτική και ηθική απόγνωση… Υπάρχουν προοπτικές εξόδου;»

 
Συνομιλούν μεταξύ τους και με το κοινό :

Για την Ελλάδα : 

ο Χαρίδημος Τσούκας, καθηγητής στρατηγικής διοίκησης στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, 

ο Λευτέρης Κουσούλης, επιστήμονας της πολιτικής, 

Για την Κύπρο : 

ο Αντώνης Έλληνας, επίκουρος καθηγητής της πολιτικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και 

οΑχιλλέας Αιμιλιανίδης αναπληρωτής καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας. 

Η λογική της συνάντησης στις 11 Μαρτίου είναι να ξεπεραστεί η καταγγελτική ή έστω αναλυτική προσέγγιση των προβλημάτων, που ως τώρα έχει επικρατήσει και να διερευνηθούν οι δυνατότητες εξόδου στην κατεύθυνση συγκεκριμένων λύσεων, μαζί με το κόστος που συνεπάγεται η επιλογή τους. 

Θα συζητηθούν το ζήτημα του χρέους (τραπεζικό, δημόσιο) και τα αίτια των σημερινών δυσχερειών σε Ελλάδα και Κύπρο. Υπάρχει διέξοδος; 

Η συζήτηση, την οποία συντονίζει  η δημοσιογράφος, Αν. καθηγήτρια και ακαδημαϊκή υπεύθυνος του Μεταπτυχιακού Προγράμματος, Σοφία Ιορδανίδου,  θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα της Ένωσης Νέων Τραστ, Ζήνας Κάνθερ 22, Λευκωσία αλλά μπορείτε να την παρακολουθήσετε και εξ αποστάσεως μέσω της διαδικτυακής τηλεόρασης   «24h.com.cy» (το κοινό) και  μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας elluminate του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου (από την ενότητα ΕΕΔΜ, Διαλέξεις) (οι φοιτητές) .

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ : Παγκόσμια έκθεση φωτογραφίας για τον Τουρισμό και ημερίδα στον Κεραμεικό

Tο Ελληνικό Δίκτυο ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων, την Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία, τη Monumenta για την Προστασία της Φυσικής και Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς στην Ελλάδα και στην Κύπρο διοργανώνουν ημερίδα που θα συνοδεύεται από παγκόσμια έκθεση φωτογραφίας για τον τουρισμό.


Περισσότερες πληροφορίες

    Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 6 Μαρτίου στις 7.30μ.μ. - Ωστόσο η έκθεση θα είναι στημένη από το πρωί.
    Για την Ημερίδα και το πρόγραμμα διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ  

Όσοι παρακολουθήσουν την ημερίδα θα πάρουν βεβαίωση συμμετοχής.
    Για την συμμετοχή στην Ημερίδα θα πρέπει να δηλώσετε ΕΔΩ 

    Περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση φωτογραφίας διαβάστε ΕΔΩ 

Η ΕΚΘΕΣΗ και η ΗΜΕΡΙΔΑ θα λάβουν χώρα στο νεοκλασσικό κτήριο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων ΣΕΑ, Ερμού 134-136 (πλησίον Αρχαιολογικού χώρου Κεραμεικού)

"Λύσεις υπάρχουν. Τις θέλουμε;" Συζήτηση με το κοινό την 5.2.2013 στον Ιανό ώρα 20.00

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει την "άλλη" άποψη και να συνομιλήσει με τους κκ Λ.Κουσούλη κια Μ. Χαραλαμπίδη. Την συζήτηση θα συντονίσει η κ. Σ. Ιορδανίδου ακαδημαϊκή υπέύθυνη του ΜΠΣ Επικοινωνία-Δημοσιογραφία του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου.

Μια άγνωστη ιστορία: Ο Φειδίας του 20ού αιώνα

Ο Φειδίας χορεύει ζεϋμπέκικο σε κάποια γειτονιά της Αθήνας (πιθανόν στους Αμπελοκήπους)

 Ο Φειδίας του 20ού αιώνα, (Σεπτέμβρης 1925-Ιανουάριος 2013), κατατάσσεται σε μια γενιά κατατρεγμένη, μια γενιά που ανδρώθηκε σε εποχές ταραχώδεις (Πόλεμοι, έλευση Μικρασιατών προσφύγων στην Ελλάδα το 1922, Εμφύλιος, Δικτατορία κ.ά.)  Οι γονείς του δεν είχαν οικονομική ευχέρεια, επομένως δύσκολα μπορούσαν να μεγαλώσουν τέσσερα παιδιά. Ετσι ο αδελφός του πατέρα του, ο Γιάννης, προθυμοποιήθηκε να υιοθετήσει τον Φειδία, μια και ο ίδιος δεν είχε παιδιά και να τον πάρει μαζί του στο εργαστήρι που διατηρούσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, διδάσκοντάς του την τέχνη της ξυλογλυπτικής την οποία ο ίδιος κατείχε καλά. Η μάνα του Φειδία όμως αρνήθηκε να αποχωριστεί τον μονάκριβό της γιό. Δέχτηκε όμως να βαφτίσει το μωρό Φειδία, όπως έλεγαν τον αρχαίο Ελληνα γλύπτη, σύμφωνα με την επιθυμία του Γιάννη, του φημισμένου ξυλογλύπτη της Αλεξάνδρειας.

Από μωρό ο Φειδίας πειραματιζόταν παίζοντας με τα εργαλεία στο ξυλουργικό εργαστήρι του πατέρα του αντί για τα συνηθισμένα παιχνίδια. Μεγαλώνοντας, όπως ήταν φυσικό, ακολούθησε το επάγγελμα του πατέρα του. Ξύλο άγγιζε, καλλιτεχνήματα δημιουργούσε. Σαν έφηβος την περίοδο του πολέμου αναγκάστηκε να κατασκευάζει ξυλοπάπουτσα που αντάλλασσε με λίγο ψωμί για να ζήσουν ο ίδιος οι γονείς του και τα άλλα τρία αδέλφια του. Μια φορά έφυγε ξυπόλυτος μέσα στα χιόνια, για να πάει στο διπλανό χωριό από το δικό του για να πουλήσει τα ξυλοπάπουτσα αλλά κουράστηκε και έγειρε να αποκοιμηθεί μέσα στα χιόνια με αποτέλεσμα να πάθει κρυπαγήματα. Από τότε ήταν που του έμεινε το κουσούρι και μειώθηκε η ακοή του στο ένα αυτί. Οταν τελείωσε ο πόλεμος άνοιξε ένα μικρό ξυλουργείο στην οδό Αλκιβιάδου κάπου στα Πατήσια και στη συνέχεια μετέφερε το εργαστήρι του στη Νέα Χαλκηδόνα.

Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του δραστηριότητας συνεργάστηκε με γνωστούς αρχιτέκτονες και μηχανικούς την εποχή της άνθησης της οικοδομής (Ρίζος, Λαζαράτος κ.ά.). Οι ξυλουργικές εργασίες στην πλάζ της Βούλας, ξυλόγλυπτα τέμπλα σε εκκλησίες σε ολόκληρη την Ελλάδα, τα ξυλουργικά της Τράπεζας της Ελλάδος στην Κομοτηνή συγκαταλέγονται στις εργασίες του. 

Επειτα από 44 χρόνια αναγκάστηκε να διακόψει τη λειτουργία του μαγαζιού του και να καταθέσει τα χαρτιά του για να βγει στη σύνταξη αφού αν και ο ίδιος παρά το προχωρημένο της ηλικίας του επιθυμούσε να συνεχίσει να εργάζεται, τη δουλειά των χειροποίητων ξυλουργικών δημιουργιών είχαν αντικαταστήσει εδώ και χρόνια τα βιομηχανοποιημένα εισαγόμενα προϊόντα. Οι χειρωνάκτες ξυλουργοί δεν είχαν πια θέση στη βιομηχανοποιημένη εποχή. Παρά τη συνταξιοδότησή του, δεν έπαψε να εκτελεί καθημερινά το καθιερωμένο δρομολόγιο από το σπίτι του στο μαγαζί.....μέχρι τη στιγμή που άρχισε να κλονίζεται η υγεία του. 

Από τον περασμένο Σεπτέμβριο η υγεία του Φειδία κλονίστηκε, άρχισε να νοσηλεύεται σε νοσοκομεία και έκτοτε η υγεία του καθημερινά συνέχισε να επιδεινώνεται ραγδαία. Συγκαταλέγεται στους 30.000 συνταξιούχους του ΟΑΕΕ που δεν πρόφτασαν να απογραφούν αφού τα αγαπημένα του πρόσωπα ήταν απασχολημένα με τα προβλήματα υγείας που τον απασχολούσαν...

Κλινήρης, το Σάββατο που μας πέρασε από το πρωί ζητούσε επίμονα να δει την κόρη του, όπως ο παππούς τον εγγονό του στο λογοτέχνημα του Βιζυηνού "το μόνον της ζωής του ταξείδιον" :  

"Ο παππούς παλεύει με τον άγγελον! Αλλ΄ο παππούς γυρεύει κι εμένα-Αυτό ήτον ακόμη χειρότερο! Αυτο θα ειπή πως ο παππούς μοναχός του δεν ειμπορεί να τα βγάλη πέρα με τον άγγελο και με καλεί να τον βοηθήσω!........Γιατί διες αν δεν προφθάξης, θ΄αποθάνη και θα μείνουν ανοικτά τα μάτια του" 

Ομως ευτυχώς, η κόρη του τον πρόφτασε κι έτσι ο Φειδίας του 20ού αιώνα, δεν χρειάστηκε να παλέψει για πολύ με τον άγγελο. Αφού έριξε μία στερνή ματιά τριγύρω του αποχαιρέτησε τα αγαπημένα του πρόσωπα αφήνοντας την τελευταία του πνοή ήρεμα και γαλήνια, εγκαταλείποντας τον ταραγμένο ετούτο κόσμο για το ταξίδι προς την αιωνιότητα, για το "μόνον της ζωής του ταξείδιον". 

 

Σήμερα το απόγευμα στις 15.45 η οικογένειά του, πρώην συνεργάτες του και αγαπημένοι φίλοι θα τον συνοδεύσουν στην τελευταία του κατοικία, στο Νεκροταφείο της Καισαριανής.

ΥΓ.  Ο Φειδίας του 20ού αιώνα ήταν γιός του Κατσαρόλα (βλ. προηγούμενη ανάρτηση εδώ) και αδελφός του Νικόλα (βλ. προηγούμενη ανάρτηση εδώ)

 

Επιβολή φόρων και αδιέξοδες διαδρομές

Η επιβολή φόρων στους πολίτες για την κάλυψη των κρατικών ελλειμμάτων αποτελεί μία πάγια και παλιομοδίτικη τακτική που ακολουθούν οι εκάστοτε κυβερνώντες εδώ και αιώνες. Πρόκειται για μια εύκολη μέθοδο όπου ούτε ιδιαίτερες οικονομικές γνώσεις ή ευφυία απαιτούνται για να επιβληθεί, ούτε ιδιαίτερες ηγετικές ικανότητες. 

Αντίθετα το να καρτιστεί μια μακροπρόθεσμη οικονομική πολιτική που δεν θα βασίζεται στην άγονη επιβολή φόρων αλλά στην ανάπτυξη μέσω της δημιουργίας θέσεων εργασίας και της αναδιάρθρωσης του κρατικού μηχανισμού σε επίπεδο λειτουργίας, αποτελεί επιλογή που σχεδόν κάθε κυβέρνηση προαναγγέλει αλλά ποτέ δεν υλοποιεί (ίσως επειδή σε αυτή τη περίπτωση απαιτούνται και οικονομικές γνώσεις και ηγετικές ικανότητες). 

Μαθηματικά βέβαιο είναι (το γνωρίζει ακόμα και ο  μπακάλης κάθε γειτονιάς) ότι κάθε αύξηση φόρων οδηγεί σε αντίθετα αποτελέσματα δηλαδή στη μείωση των εσόδων από το κράτος. Οταν αυξάνονται οι φόροι, συνήθως οι αυξήσεις μεταφέρονται στον καταναλωτή μέσω των αυξήσεων των τιμών σε βασικά αγαθά και οι πολίτες αναγκαστικά -αφού μειώνεται η αγοραστική ικανότητα των εισοδημάτων τους- μειώνουν την κατανάλωση. 

Χαρακτηριστικά παραδείγματα :

1. Η υπέρογκη αύξηση των τελών κυκλοφορίας και της βενζίνης, οδήγησε στην απόσυρση σημαντικού αριθμού αυτοκινήτων, στην κατάθεση των πινακίδων και στη μείωση της κυκλοφορίας όσων αυτοκινήτων διατήρησαν τις πινακίδες με συνέπεια τα έσοδα του κράτους από τη μια να αυξάνονται (ως προς τους φόρους) και από την άλλη να μειώνονται δραστικά λόγω του περιορισμού των μετακινήσεων. 

[Μόνο στην Ξάνθη 2000 οχήματα ακινητοποιήθηκαν λόγω αδυναμίας καταβολής των τελών κυκλοφορίας δείτε σχετικές πληροφορίες εδώ]

2. Η παράλογη αύξηση των φόρων στο πετρέλαιο οδήγησε α.τους πολίτες στην κατανάλωση καυσόξυλων, β.τους εμπόρους στην εισαγωγή καυσόξυλων (κυρίως από Βουλγαρία) με αποτέλεσμα την εκροή σημαντικών πόρων στη γειτονική χώρα, και γ. στην αύξηση των ρύπων στις πόλεις με απρόβλεπτες συνέπειες στην υγεία των κατοίκων και το περιβάλλον. [Αγνωστος είναι ο αριθμός εκείνων που άνοιξαν εταιρείες με συνοπτικές διαδικασίες στη Βουλγαρία. Διαβάστε σχετικά εδώ]

3. Η αύξηση του ΦΠΑ αύξησε το κόστος για τις οικογένειες αναφορικά με την προμήθεια βασικών αγαθών (όπως τροφίμων) και οδήγησε στην αύξηση του παραεμπορίου (σε κάθε γωνιά της χώρας πωλούνται φτηνά παράνομα Κινέζικά προϊόντα) από τα οποία το κράτος δεν εισπράττει έσοδα. 

4. Η επιβολή των παράλογων χαρατσιών για κάθε ηλεκτροδοτούμενη επιφάνεια (έστω και αν αυτή δεν επιφέρει εισόδημα στον ιδιοκτήτη της) που εισπράττεται μέσω της ΔΕΗ οδήγησε στην αδυναμία των νοικοκυριών να εξοφλούν τις υποχρεώσεις τους και προς την ίδια τη ΔΕΗ. Αποτέλεσμα ήταν το έλλειμμα εσόδων της ΔΕΗ να αποτελεί δικαιολογία για την επικείμενη νέα αύξηση της τιμής της κιλοβατώρας. Επίσης οδήγησε στην διακοπή της ηλεκτροδότησης σε όσα νοικοκυριά αδυνατούσαν να εξοφλήσουν τις παράλογες φορομπηχτικές απαιτήσεις των εκάστοτε κυβερνήσεων. Η διακοπή των ηλεκτροδοτήσεων οδηγεί στη μείωση του αριθμού των πελατών-καταναλωτών της ΔΕΗ επομένως σε οικονομικές απώλειες. Ποιό είναι λοιπόν το τελικό όφελος από τα χαράτσια και τις αυξήσεις στις τιμές, όταν την ίδια ώρα -όσον αφορά τη ΔΕΗ- παραμένουν ανείσπρακτες οι οφειλές των εναλλακτικών παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας που εμφανίστηκαν σαν τον κομήτη, απέσπασαν  τεράστια κονδύλια από τους καταναλωτές για την κατανάλωση ρεύματιος και τελικά φυγάδευσαν τα χρήματα σε φορολογικούς παραδείσους αφήνοντας φέσια στο κράτος;

Τα συγκεκριμένα φοροεισπρακτικά μέτρα είναι βέβαιο ότι οδηγούν σε αδιέξοδα. Στην ουσία οδηγούν στην εξαθλίωση των πολιτών και αποδίδουν τα αντίθετα αποτελέσματα για το κράτος το οποίο από τη μια εισπράττει και από την άλλη οδηγείται ολοένα και ταχύτερα σε απώλειες (οικονομικές, κοινωνικές, ηθικές).

Σε αυτό το σημείο αναρωτιέται κανείς ποιός είναι ο απώτερος σκοπός όσων λαμβάνουν αποφάσεις για αυξήσεις ή επιβολή νέων φόρων; Είναι άραγε η βελτίωση των οικονομικών εσόδων του κράτους ή μήπως  απώτερος στόχος είναι η επιβολή νέων μέτρων όταν τα συγκεκριμένα μέτρα θα έχουν αποτύχει και θα αποτελέσουν την δικαιολογία για την επιβολή νέων μέτρων έστω και αν υπάρχουν  διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου ; 

(Ενδιαφέρον είναι και το άρθρο για τον καπνικό φόρο που είχε επιβληθεί επί Βυζαντίου    http://www.forologoumenos.gr/permalink/22158.html)

ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ & ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ....

Σκίτσο Νίκανδρου - εφ, Εθνος

...Με κριτική σκέψη....

...και πολλές δυνάμεις...

Το ημερολόγιο των Μάγια και το ημερολόγιο του Ελληνικού Σινεμά

Κάποιοι μιλούν για τον ερχομό της συντέλειας του κόσμου με βάση το ημερολόγιο των Μάγια. Αλλοι πάλι λένε πως απλά κλείνει ένας κύκλος για την ανθρωπότητα και πως ξεκινάει ένας νέος. Αλλοι μιλούν για την κατάληψη της γης από εξωγήϊνους. Ποιές είναι όμως οι δοξασίες κια ποιές είναι οι αλήθειες γύωρ από αυτές τις φήμες ; Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι κερδοσκοπούν από τον πανικό των αθρώπων. Κάποιοι κατασκευάζουν τρομακτικά και βίαια βίντεο-παιχνίδια που μάλιστα απευθύνονται σε παιδιά. 

Αλλοι πάλι προετοίμασαν καταφύγια για ανόητους VIPs οι οποίοι πιστεύουν ότι θα σώσουν τον εαυτό τους και μάλιστα δίχως να αποχωριστούν τις "νεοπλουτίστικες" συνήθειές τους (χαβιάρι, σαμπάνια κλπ). Οι επιτήδειοι στα υπόγεια καταφύγιά τους υπόσχονται να καλύψουν τις πολυτελείς συνήθειές των VIPs έναντι υψηλών αμοιβων. 

Αλλοι συρρέουν κατά εκατοντάδες σε ένα απομακρυσμένο χωριό, για το οποίο βγήκε η φήμη ότι θα είναι η μόνη περιοχή η οποία θα διασωθεί. Βέβαια το σίγουρο είναι ότι από τη ροή των χρημάτων που θα ξοδεψουν οι αφελείς, αυτοί που θα διασωθούν μάλλον είναι οι μαγαζάτορες και οι ξενοδόχοι του απομακρυσμένου αυτού χωριού που δεν φαντάζονταν σε καιρούς χαλεπούς, το χωριό τους να αποκτήσει τέτοια φήμη. 

Τώρα για την περίπτωση που δεν έρθει τελικά η συντέλεια του κόσμου, φρόντισα - όπως κάθε χρόνο-  να προμηθευτώ και να κρεμάσω στον τοίχο μου το ημερολόγιο με φωτογραφίες του παλιού ασπρόμαυρου κινηματογράφου. Φέτος, το ημερολόγιο έχει τίτλο  

"Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!". 

Εκτός από τις - όπως πάντα - πανέμορφες και εκφραστικές φωτογραφίες από χαρακτηριστικά στιγμιότυπα του παλιού κινηματογράφου, ειδικά φέτος απόλαυσα τις λεζάντες κάτω από κάθε φωτογραφία οι οποίες αναγράφονται με σκωπτική διάθεση :

1. Μια φορά κι έναν καιρό ζούσαμε αγαπημένοι!

2. Μια φορά κι έναν καιρό δεν είχαμε κανέναν πάνω απ΄το κεφάλι μας! (Σημ. δική μου: π.χ. εδώ που τα λέμε κάποτε οι αγρότες φύλαγαν τον σπόρο της προηγούμενης χρονιάς και τον έσπερναν την επόμενη, δεν αγόραζαν σπόρους από τις πολυεθνικές, ούτε εισέπρατταν επιδοτήσεις για να καταστρέψουν τις καλλιέργειές τους)

3. Μια φορά κι έναν καιρό εκτιμούσαμε την ομορφιά! (Σημείωση δική μου : οι μη μουτζουρωμένοι τοίχοι κτιρίων στο κέντρο της Αθήνας αποτελεί σπάνιο φαινόμενο- μάλλον σήμερα εκτιμούμε την ασχήμια!!!!)

4. Μια φορά κι έναν καιρό κάναμε όνειρα! (Χωρίς σχόλιο....!!! Βαθύς αναστεναγμός)

5. Μια φορά κι έναν καιρό αγαπούσαμε παράφορα! (Σημ. δική μου : την ποίηση, τα γράμματα, τη λογοτεχνία αλλά και τον άνθρωπό μας)

6. Μια φορά κι έναν καιρό καλοδεχόμασταν τους ξένους (Σημ. δική μου : το στιγμιότυπο είναι τραβηγμένο από την ταινία "Καλώς ήλθε το Δολλάριο")

7. Μια φορά κι έναν καιρό πληρώναμε τα νοίκια μας!

....και άλλα πολλά....

Το ημερολόγιο διατίθεται σε 2 τύπους : επιτραπέζιο και τοίχου και η τιμή του είναι  6.90 και 10.90 ευρώ αντίστοιχα. Μπορείτε να το βρείτε στα βιβλιοπωλεία ή να το παραγγείλετε από τον ίδιο τον εκδοτικό οίκο (http://siourtis.gr/products/hmerologia-2013/)

Μια φορά κι έναν καιρό λοιπόν, (θα λέμε έπειτα από πολλά-πολλά χρόνια στα παιδιά και στα εγγόνια μας) κάποιοι μας παραμύθιαζαν και μας μιλούσαν περί ημερολογίων των Μάγια και επερχόμενων καταστροφών, σκορπίζοντας τον φόβο.

"Μια φορά κι έναν καιρό 

όπως λεν τα παραμύθια

κυνηγούσα τ' όνειρο 

για να μάθω την αλήθεια"  

(Μια φορά κι έναν καιρό - στίχοι του Ν. Γκάτσου)

Κι έπειτα εμείς τους δείχναμε το άλλο ημερολόγιο (το ημερολόγιο του Σινεμά) και το ανοίγαμε στη σελίδα που έγραφε :

"Μια φορά κι έναν καιρό 

κάναμε όνειρα"

.....και μου φαίνεται ότι θα εξακολουθήσουμε να κάνουμε όνειρα.....

Γνωριμία με την αστική λαϊκή μουσική (ρεμπέτικο & λαϊκό τραγούδι) - Σεμινάρια στο Μουσείο Λαϊκών Οργάνων

Κυριακάτικα πρωινά στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων Φοίβου Ανωγειανάκη (κύκλος σεμιναρίων-συναντήσεων με σκοπό τη γνωριμία με την αστική λαϊκή μουσική δηλ. το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι) (13.1.13-3.2.13)

Ο Σύλλογος Φίλων του Μουσείου Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων προτείνει μια γνωριμία με την αστική λαϊκή μας μουσική (ρεμπέτικο και λαϊκό τραγούδι) σε σημαντικές στιγμές της διαδρομής του.
Σε μια προσπάθεια να συμβάλλουμε στη ζωντανή διατήρηση του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού, που είναι αναπόσπαστο μέρος της αστικής μουσικής μας παράδοσης, διοργανώνουμε ένα σεμινάριο-συνάντηση για τέσσερις συνεχόμενες Κυριακές, από τις 13 Ιανουαρίου 2013 έως και τις 3 Φεβρουαρίου 2013, από 11:30 έως 1:30 το μεσημέρι, στην αίθουσα διαλέξεων του Μουσείου. Οι συμμετέχοντες/ες θα έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν μερικές ιδιαίτερες περιόδους της αστικής λαϊκής μας μουσικής χωρίς να είναι απαραίτητη η μουσική γνώση. Στο σεμινάριο-συνάντηση θα υπάρξει χρήση οπτικοαουστικού υλικού και ζωντανά ηχητικά παραδείγματα για όλες τις περιόδους.

Κυριακή 13 Ιανουαρίου: Σμυρναίικη κληρονομιά - Νίκος Πολίτης
Κυριακή 20 Ιανουαρίου: «Πειραιώτικη» περίοδος - Γιώργος Μακρής
Κυριακή 27 Ιανουαρίου: Λογοκρισία Μεταξά (κανταδόρικα ρεμπέτικα) - Νίκος Πολίτης
Κυριακή 3 Φεβρουαρίου: Πόλεμος και εμφύλιος - Γιώργος Μακρής

Μουσική επιμέλεια και παρουσίαση: Σπύρος Γκούμας
Οργανωτική επιμέλεια: Γιώργος Μακρής
Συμμετέχουν οι μουσικοί:
Σπύρος Γκούμας: μπουζούκι
Γιώργος Χαρατσής: μπουζούκι
Κώστας Τρυφωνόπουλος: κιθάρα – μπάσο - μπουζούκι
Ρένα Στρούλιου: τραγούδι
Φωτεινή Καράμπαμπα: μπαγλαμάς
Ισίδωρος Πάτερος: μπουζούκι - ούτι - κιθάρα
Νίκος Ψεγιαννάκης: μπουζούκι
Γιώργος Μακρής: κιθάρα
Συμμετέχουν όλοι στα φωνητικά

Τιμή συμμετοχής για κάθε ενότητα 10 €. Τιμή συμμετοχής και για τις τέσσερεις ενότητες 30 €. Λόγω του περιορισμένου χώρου δίνεται η δυνατότητα για προεγγραφή για μία ή περισσότερες μουσικές περιόδους. Έναρξη εγγραφών από Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου.
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210-3254119, 2103254129

Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων
Φοίβου Ανωγειανάκη-Κέντρο Εθνομουσικολογίας
Διογένους 1-3, Πλατεία Αέρηδων Πλάκα, Αθήνα 105 56
Τηλ.-Fax: 210-3250198, 210-3254119, 210-3254129
Ιστοσελίδα: www.instruments-museum.gr
Facebook: http://www.facebook.com/instruments.museum

http://www.instruments-museum.gr/

www.instruments-museum.gr

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΙΜΑ

Υπάρχει επείγουσα ανάγκη για αίμα (οποιασδήποτε κατηγορίας) για ασθενή που νοσηλεύεται με ακατάσχετη αιμορραγία στο Νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός και ο αιματοκρίτης του έχει ήδη κατέβει στο 18!!! (κινδυνεύει η ζωή του). Παρακαλείται όποιος μπορεί να προσφέρει αίμα (ει δυνατόν ακόμα και σήμερα) να επικοινωνήσει με το Τμήμα αιμοδοσίας του Ερυρθρού Σταυρού (τηλ.2132068782 ώρες λειτουργίας 8.30-13.30 & 17.00-20.00). Μπορεί κανείς να δώσει αίμα σε οποιοδήποτε Νοσοκομείο αρκεί να αναφέρει ότι το αίμα προορίζεται για :

ΑΣΘΕΝΗΣ : ΦΕΙΔΙΑΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ (Νοσηλεύεται στην Παθολογική Κλινική, 4ος όροφος)
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ : ΕΡΥΘΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ (Κοργιαλένειο-Μπενάκειο, Ερυθρού Σταυρού & Αθανασάκη 1, ΤΚ 11526 , Αμπελόκηποι , ΑΘΗΝΑ)

Παρακαλώ κοινοποιήστε το όπου μπορείτε (είναι εξαιρετικά επείγον)

Ευχαριστώ
Ελένη Φ. Μαργαρίτη
email : margaritiel@gmail.com

ΚΑΣΟΣ: Δικαίωμα στην ύπαρξη

Κάσος - Πηγή φωτό : kasosnews.blogspot.com

Σε αντίθεση με την πληθώρα των δημοσίων υπαλλήλων που έχουν συσσωρευτεί σε διάφορα γραφεία της πρωτεύουσας, τα νησιά μας αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα λόγω ελλείψεων. Ελαβα το παρακάτω χαρακτηριστικό κείμενο από έναν φίλο Κασιώτη και το αναμεταδίδω :

Κάσος: Δικαίωμα στην ύπαρξη
07/12/2012
Το νησί της Κάσου όπως πολλά μικρονήσια στα Δωδεκάνησα αντιμετωπίζουν για μια ακόμα χρονιά την αναποτελεσματικότητα και αδιαφορία του κράτους αλλά και την έλλειψη ενδιαφέροντος της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου.
Στα ήδη υπάρχοντα και χρονίζοντα προβλήματα έρχονται κάθε φορά να προστεθούν καινούργια για να κάνουν ακόμα πιο δύσκολη τη ζωή των κατοίκων και λιγότερο ζωντανή την προοπτική να παραμείνουν οι κάτοικοι, ιδίως οι νέοι, στο νησί.
 ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΦΑΓΕΙΟΥ 
Ένα έργο βασικό για την κτηνοτροφία και τη εν γένει οικονομική δραστηριότητα του νησιού, που ξεκίνησε το 2006 παραμένει ακόμα όνειρο απατηλό και άπιαστο. Ο ανάδοχος του έργου μετά από πολύχρονες καθυστερήσεις κηρύχτηκε έκπτωτος τον Αύγουστο φέτος  αλλά και πάλι το έργο είναι στάσιμο.  Η επίσημη «δικαιολογία» είναι ότι γίνονται οι προβλεπόμενες διαδικασίες…
Η έλλειψη σφαγείου συμβάλει στην επικίνδυνη αύξηση του ζωικού κεφαλαίου στο νησί αφού παράλληλα η εγκεκριμένη από το 2008 θέση κτηνιάτρου παραμένει κενή. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα αφού γεωπόνος στην Κάσο δεν υπάρχει και  η καραντίνα λόγω του καταρροϊκού πυρετού πολλαπλασιάζει τις δυσκολίες μεταφοράς ζώων. Έτσι η οικονομική κατάσταση των κτηνοτρόφων του νησιού χειροτερεύει με ταχύτατους ρυθμούς λόγω και της γενικότερης κακής κατάστασης της χώρας μας  
ΑΝΤΙΠΛΗΜΜΥΡΙΚΑ ΕΡΓΑ
   Η πρόσφατη μεγάλη βροχόπτωση της 22/11 προκάλεσε μία σειρά καταστροφικών γεγονότων,  η επείγουσα καταγραφή των οποίων εκκρεμεί ήδη 15 μέρες, που έφερε στη μνήμη όλων τις πλημμύρες του Οκτωβρίου 1994 καθώς και αυτές του Δεκεμβρίου του 2002. Μέχρι σήμερα δεν έχουν ολοκληρωθεί τα απαιτούμενα αντιπλημμυρικά έργα. Η αποκατάσταση των ζημιών είναι ζωτικής σημασίας για το νησί και τους κατοίκους του.

ΠΑΙΔΕΙΑ
Από την αρχή της σχολικής χρονιάς υπήρχαν ελλείψεις διδακτικού προσωπικού στο Γυμνάσιο Κάσου, μερικές από τις οποίες καλύφθηκαν αρχές Νοεμβρίου. Παραμένουν σοβαρές μακροχρόνιες εκκρεμότητες, όπως ενδεικτικά είναι η στέγαση του Νηπιαγωγείου Φρυ σε άλλο κτήριο αφού σήμερα τα παιδιά στριμώχνονται με αυτά του Δημοτικού, και η ολοκλήρωση εργασιών επισκευής των κτηριακών εγκαταστάσεων του Γυμνασίου, οι οποίες σημειωτέον ουδέποτε έχουν παραληφθεί από τον τότε εργολάβο. 

Αυτό εννοούσαν όταν μιλούσαν για Δήμο – Κυβερνείο;
Ο Δήμος Κάσου δεν έχει ούτε ένα υπάλληλο ενώ το οργανόγραμμά του προβλέπει 24, δεν έχει  καμία Υπηρεσία (Τεχνική, Νομική, κλπ). Στο  ΚΕΠ εργάζεται ένας υπάλληλος ενώ είχε τρεις, η Κάσος εξυπηρετούνταν από τη Δ.Ο.Υ. Καρπάθου που κλείνει και αυτή με τη σειρά της στις  14 Ιανουαρίου του 2013. Παράλληλα ο μοναδικός υπάλληλος του ΚΕΠ προσπαθεί να δώσει λύσεις στα πολλαπλά προβλήματα του νησιού παρόλο που πολλά από αυτά δεν είναι ούτε στις αρμοδιότητες ούτε πολύ περισσότερο στις δυνατότητες του.

Ζητάμε από τους εκπροσώπους της πολιτείας αντί ανακοινώσεων να ασχοληθούν ουσιαστικά με τα προβλήματα της Κάσου και να αρχίσουν να τα λύνουν όχι με τους γνωστούς παλαιοκομματικούς τρόπους αλλά έτσι όπως αρμόζει στους κατοίκους των νησιών μας.

Προτάσεις: Μια βόλτα στην οδό Ευρυπίδου, την οδό των μπαχαρικών, των "παστουρματζίδικων" και των "events"....

 Πλησιάζουν οι γιορτές των Χριστουγέννων. Το περασμένο Σάββατο, κόντρα στη κατήφεια των καιρών, αποφασίσαμε με τη Μελένια να κατηφορίσουμε προς την οδό Ευρυπίδου στο κέντρο της Αθήνας. Αρχικά είχαμε κατά νου να εφοδιαστούμε τις αγορές σε μπαχαρικά και ξηρούς καρπούς που απαιτούνται για την παρασκευή των γλυκών των ημερών που σκοπεύουμε να ετοιμάσουμε για να προσφέρουμε σε αγαπημένα πρόσωπα και οικογένειες. Πάει καιρός που επιλέγουμε να κάνουμε τις όποιες αγορές μας στα μαγαζάκια του κέντρου της Αθήνας αντί των μεγάλων αλυσίδων καταστημάτων. Δεν ξέρω αν έιναι η ιδέα μου μα παρατηρώ ότι εδώ και καιρό κάποια προϊόντα αρχίζουν να εκλείπουν από τα μεγάλα σούπερ μάρκετ και οι επιλογές περιορίζονται στις ίδιες και τις ίδιες εταιρίες από όποιο σούπερ μάρκετ και αν κάνεις τις αγορές σου. 

Παλαιότερα, η οδός Ευρυπίδου αποτελούσε τον κατ' εξοχήν παραδοσιακό προορισμό των γονιών μου για την προμήθεια εδεσμάτων που δύσκολα έβρισκες σε άλλες γειτονιές. Θυμάμαι από την παιδική μου ηλικία, όταν τους ακολουθούσα στον Σαββατιάτικο περίπατό τους για τις αγορές των αναγκαίων προμηθειών για το σπίτι μας, ότι έβρισκες από εξωτικά πουλιά (εδώδιμα-αποικιακά έγραφαν οι ταμπέλες των μαγαζιών) μέχρι σπάγγους, τσουβάλια, σφουγγάρια, μπαχαρικά,  αλλαντικά, και γενικότερα όλου του κόσμου τα καλούδια.

Σήμερα πια από λαϊκή εμπορική γειτονιά και τόπος κατοίκησης των ανθρώπων που εργάζονταν στις βιοτεχνίες που πλαισίωναν την περιοχή, η ευρύτερη περιοχή πέριξ της οδού Ευρυπίδου - πλην λιγοστώ εξαιρέσεων - έχει μετατραπεί σε αυτό που θα αποκαλούσαμε σε άλλες πρωτεύουσες, κινεζική ή/και πακιστανική συνοικία. Σε άλλες πόλεις ίσως αυτές οι συνοικίες να παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή πωλούν τα προϊόντα της πατρίδας τους. Στο κέντρο της Αθήνας όμως όλες αυτές οι πολύχρωμες φυλές προτιμούν να πωλούν χαμηλής ποιότητας Κινέζικες απομιμήσεις προϊόντων. Για το βράδυ στη συγκεκριμένη περιοχή δεν θα ήθελα να αναφερθώ στο τι συμβαίνει. 

Σε αυτή λοιπόν τη γειτονιά, την κατ' εξοχήν "γειτονιά των μπαχαρικών", αρχικά προμηθευτήκαμε τα μπαχαρικά μας από δύο-τρία διαφορετικά μαγαζάκια. Τα βρίσκεις αραδιασμένα χύμα πάνω στους πάγκους, φωλιασμένα μέσα σε σακούλια που δημιουργούν μία πανδαισία χρωμάτων και αρωμάτων (χάρμα οφθαλμών και όσφρησης). 

Ενώ περπατούσα αμέριμνη και χάζευα την απλωμένη πραμάτεια των μαγαζιών, η Μελένια με τράβηξε μέσα σε ένα "παστουρματζίδικο"!!!! Οπως με πληροφόρησε, το συγκεκριμένο μαγαζί είναι φημισμένο για την ποικιλία των προϊόντων που εμπορεύεται αλλά και για την παρασκευή υψηλής ποιότητας παστουρμά και σουτζουκιών. Η επιχειρηματική δραστηριότητα ξεκίνησε από την  οικογένεια Κουρουνλιάν (από το 1922) και ειδικότερα του Μιράν Κουρουνλιάν, ο οποίος καταγόταν από την Καισαρεία της Καππαδοκίας. Αρχικά παρασκέυαζε τον παστουρμά και τα σουτζούκια ενώ στη συνέχεια θέλησε να δημιουργήσει μια γωνιά για να πωλεί τα προϊόντα που παρασκεύαζε ο ίδιος. Σταδιακά η επιχείρηση άρχισε να εξελίσσεται για να φτάσει στις μέρες μας να θεωρείται πρωτοπόρα τόσο στη παρασκευή αλλαντικών όσο και στην εμπορία τους. Το μαγαζί πλέον συνεργάζεται με μικρούς Ελληνες παραγωγούς και μπορεί κανείς να βρει πολλά σπάνια εδέσματα από κάθε μικρή ελληνική γωνιά. 

Περιμένοντας στην ουρά, η Μελένια έπιασε τη κουβέντα με ένα συμπαθέστατο ζευγαράκι ηλικιωμένων οι οποίο μας είπαν ότι είναι πολλά χρόνια πελάτες του συγκεκριμένου μαγαζιού επειδή βρίσκουν προϊόντα που δύσκολα βρίσκεις σε άλλα μαγαζιά. Οι ίδιοι συνηθίζουν να προμηθεύονται τα πιο περίεργα εδέσματα όπως παστουρμά, σουτζούκια αλλά και βουβαλίσιο κρέας!!!!

Κάθε Σάββατο λοιπόν το συγκεκριμένο μαγαζί κάνει ένα μικρό αφιέρωμα σε εδέσματα μιας διαφορετικής ελληνικής γωνιάς. Το περασμένο Σάββατο ήταν αφιερωμένο σε προϊόντα της ευρύτερης περιοχής της Τρίπολης. Το επόμενο Σάββατο 15.12. (μετά τις 11.00) θα κάνουν αφιέρωμα στο ελληνικό προσιούτο (από την Ευρυτανία), το οποίο ούτε καν γνώριζα ότι παράγουμε ως χώρα. Εξω από το μαγαζί στήνεται  ψησταριά, όπου υπάλληλοι του μαγαζιού ψήνουν διάφορες νοστιμιές και τις προσφέρουν δωρεάν για δοκιμή στους περαστικούς. Το περασμένο Σάββατο πάντως με τη μουσική στη διαπασών δόθηκε μια "διαφορετική" νότα στο μουντό κέντρο της Αθήνας. Οι  περαστικοί κοντοστέκονταν να περιεργαστούν τα προϊόντα από περιέργεια, ενώ οι φυσιογνωμίες των περαστικών χάριζαν απλόχερα το πλατύ χαμόγελο τους στους όλο ζωντάνια υπαλλήλους του μαγαζιού που διαλαλούσαν ηχηρά τη πραμάτεια τους. Οι περαστικοί αγκάλιασαν αυτό το διαφορετικό "event" ενώ ανάμεσά τους κυκλοφορούσαν κάποιες αποστεωμένεες μορφές ανθρώπων οι οποίοι άδραξαν την ευκαιρία να χορτάσουν την πείνα τους με τους μεζέδες που πρόσφεραν με προθυμία και ευγένεια οι υπάλληλοι του μαγαζιού. Οπως πληροφορηθήκαμε από τους πρόθυμους να απαντήσουν σε κάθε μας ερώτημα υπαλλήλους, υπάρχει η δυνατότητα ενημέρωσης μέσω SMS ή μέσω email για τα προγραμματιζόμενα "events" και τις προσφορές των προϊόντων τους καθώς και τις περιοχές  προέλευσής τους.
Δώσαμε τις ηλεκτρονικές μας διευθύνσεις και φύγαμε τερματίζοντας μια Σαββατιάτικη βόλτα στην οδό Ευρυπίδου. Μια βόλτα η οποία μας αποκάλυψε πως σε κάποιες γωνιές του τόπου μας υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν να προσφέρουν μια νότα γιορτινής ατμόσφαιρας στην γκρίζα πλέον πόλη της Αθήνας. Επίσης ευχάριστη διαπίστωση ήταν ότι τα παραδοσιακά σουτζούκια και οι παστουρμάδες μπορούν ωραιότατα να συνυπάρχουν με την ενημέρωση μέσω της σύγχρονης τεχνολογίας, με τα μαγαζάκια του κέντρου της Αθήνας να εναρμονίζονται, όπως φαίνεται, πλήρως στις απαιτήσεις του κόσμου της ψηφιακής επικοινωνίας.

Για όποιον θέλει να επισκεφτεί το μαγαζάκι δίνω τη διεύθυνσή του : Μιράν, Ευριπίδου 45, Αθήνα, 210-32.17.187 (site http://www.miran.gr/) Αξίζει να διαβάσει κανείς το ιστορικό σχετικά με την ίδρυση της επιχείρησης.

Η γενιά του "ΤΟΤΕ" : Πολυτεχνείο 39 χρόνια μετά (1973-2012)

Η γενιά του "ΤΟΤΕ" : Τριάντα εννέα χρόνια πέρασαν από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, γεγονότα που έμειναν στη σκέψη των ανθρώπων, άλλοτε ως το ορόσημο που συνετέλεσε στη κατάρρευση της χούντας των συνταγματαρχών και οδήγησε σε αυτό που συμβατικά αποκαλείται «Μεταπολίτευση»  και άλλοτε (σύμφωνα με τη νεότερη εκδοχή) ως το ορόσημο για την έναρξη της αντίστροφης μέτρησης για τη σημερινή κατάντια του τόπου μας. Συνήθως την πρώτη θέση την ασπάζονται όσοι βίωσαν τα γεγονότα και ήταν αυτόπτες μάρτυρες (είτε μέσα στο Πολυτεχνείο είτε έξω από αυτό) ενώ τη δεύτερη α) όσοι δεν έζησαν την εποχή των γεγονότων του Πολυτεχνείου, β) όσοι είναι ένθερμοι υποστηρικτές της κοσμοθεωρίας ότι για ό,τι κακό συμβαίνει στον κόσμο "φταίνε οι άλλοι" και ποτέ οι ίδιοι, γ) οι νοσταλγοί της Χούντας οι οποίοι προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τη δυσαρέσκεια του λαού για τα σημερινά δεινά προς όφελός τους.

Η αποκαλούμενη "γενιά του Πολυτεχνείου" θεωρείται κατ' άλλους ηρωική γιατί συνέβαλε στη πτώση του τυραννικού καθεστώτος της Χούντας και την πορεία προς τη δημοκρατία, και κατ΄άλλους αποτελεί το συνώνυμο των "βολεψάκηδων" αφού θεωρείται βέβαιο (από τους υποστηρικτές αυτής της θεωρίας) ότι όλοι εκείνοι που συγκαταλέγονται στη γενιά του Πολυτεχνείου κατέλαβαν τα πόστα εξουσίας και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να είναι  συνυπεύθυνοι για τις τελευταίες δραματικές εξελίξεις. Ενα ερώτημα που τίθεται για όσους επιδεικνύουν μία εμμονή για μηδενιστική/αρνητική  κριτική του αγώνα της "γενιάς του Πολυτεχνείου" είναι εάν είναι σε θέση να περιγράψουν με ακρίβεια την οντότητα στην οποία αναφέρονται και να την οριοθετήσουν (κάτι τέτοιο δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου). Δεν είναι δυνατόν να προσάπτουν ευθύνες σε μια συλλογική οντότητα δίχως να καθιστούν σαφή τα χαρακτηριστικά των ατόμων που την απαρτίζουν. Ετσι για παράδειγμα, όποιος βίωνε τη νιότη του εκείνη την εποχή καθίσταται αυτόματα αποδέκτης των κατηγοριών και συνένοχος των δεινών που του αποδίδονται. Είναι σαν να λέμε, επειδή κάποιοι είναι ανόητοι και απρόσεχτοι οδηγοί αυτοκινήτων, όλοι οι οδηγοί θα πρέπει να θεωρηθούν ανόητοι και απρόσεχτοι. Τι γίνεται όμως για όσους δεν "βολεύτηκαν" σε πόστα εξουσίας αλλά είχαν συμμετάσχει στον αγώνα του Πολυτεχνείου; Συγκαταλέγονται στη "γενιά του Πολυτεχνείου" ή όχι; Εαν ναι, τότε εφόσον δεν ανήκουν στους "βολεμένους" γιατί θα πρέπει υποχρεωτικά να θεωρήσουμε ότι φέρουν και αυτοί μερίδιο ευθύνης για την κακή διακυβέρνηση του τόπου ;

Αλλοι πάλι αμφισβητούν ακόμα και την ύπαρξη νεκρών στο Πολυτεχνείο (αποτελεί μέρος της προπαγάνδας όσων ιδεολογικά ασπάζονται τα "ιδεώδη" της Χούντας). Της ίδιας Χούντας η οποία την επόμενη ημέρα από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου διέδιδε ότι δεν συνέβη τίποτα το βράδυ των γεγονότων, την ώρα που οι αστυνομικοί είχαν πάρει παραμάσχαλα τις μάνικες και ξέπλεναν τα αίματα από το οδόστρωμα και από τους χώρους μέσα στο Πολυτεχνείο. Της ίδιας Χούντας που το βράδυ των γεγονότων  είχε δώσει εντολή στην Αστυνομία να συλλαμβάνεται όποιος γιατρός τολμούσε να παράσχει τις πρώτες βοήθειες σε τραυματίες είτε στο ιδιωτικό του γιατρείο είτε στο νοσοκομείο.Η συγκεκριμένη αμφισβήτηση είναι ένα ιδεολόγημα που διαρκεί 39 ολόκληρα χρόνια και προσπαθεί να ανασκευάσει τις τραγικές ευθύνες της Χούντας για την ανελεύθερη πορεία της χώρας μας εκείνη τη περίοδο, για τις ευθύνες της στρατιωτικοκρατούμενης διακυβέρνησης και τις προσπάθειες φίμωσης της ελεύθερης σκέψης. 

Αλλοι βλέπουν ομοιότητες ανάμεσα σε εκείνη την εποχή και στη σημερινή. Πως όμως είναι δυνατόν με τόση ευκολία να εξομοιώνουμε καταστάσεις ανόμοιες; Κάθε γεγονός στιγματίζεται από τις ιστορικοκοινωνικές και πολιτικές συγκυρίες μέσα στις οποίες διδραματίζεται. Η "γενιά του Πολυτεχνείου" ανδρώθηκε μέσα σε ένα πολύ δυσμενέστερο περιβάλλον από αυτό που βιώνουμε σήμερα. Η γενιά του Πολυτεχνείου είχε τη δύναμη να δώσει τον δικό της αγώνα για τα ιδανικά της εποχής της αλλά και για να μη ξαναγνωρίσουν οι επόμενες γενιές το ανελεύθερο καθεστώς και τις συνθήκες μέσα στις οποίες έζησε η ίδια.   Πως μπορεί όμως να παραλληλίζουμε τις συνθήκες που βίωναν οι πολίτες κατά τη περίοδο της δικτατορίας με τις συνθήκες που βιώνουμε σήμερα; Για του λόγου το αληθές, ας ταξιδέψουεμ μέσα στο χρόνο, στο ΤΟΤΕ μέσα στο οποίο ζούσε και μεγάλωνε η αποκαλούμενη "γενιά του Πολυτεχνείου" (τότε που βίωνε τη δικιά της νιότη):  

- ΤΟΤΕ ο νόμος 4000  περί τεντυμποϋσμού χρησιμοποιούνταν κατά κόρον επί Χούντας. Η αστυνομία συνελάμβανε όσους νεαρούς θεωρούσε η ίδια ότι προέβαιναν ή ίσως σκέφτονταν να προβούν σε εξύβριση, και τους οδηγούσε στο κρατητήριο, όπου τους κούρευε με την ψιλή, τους έσκιζε τα παντελόνια και εν συνεχεία τους περιέφεραν στο δρόμο "προς δημοσίαν διαπόμπευσιν" εξευτελίζοντάς τους. Σκοπός της διαπόμπευσης και του εξευτελισμού ήταν «να τους κόψει την νοοτροπίαν, ήτις είναι καταστρεπτική δι’ αυτούς και διά την Ελλάδαν».

-  - ΤΟΤΕ, στις γειτονιές υπήρχαν ακόμα παιδονόμοι (ένας θεσμός που αν και είχε θεσπιστεί αρκετά νωρίτερα από τη χούντα, εξακολουθούσε να εφαρμόζεται και επί χούντας). Οι παιδονόμοι ήταν "οι επιτηρητές των νέων" και ήταν επιφορτισμένοι να ελέγχουν  εάν οι μαθητές ήταν μαντρωμένοι στα σπίτια τους. Οι "επιτηρητές των νέων" κουβαλούσαν μαζί τους ένα λεπτό κομμάτι ξύλου (μια βίτσα βλ.φωτό). Εάν συναντούσαν στο δρόμο κάποιον μαθητή τον ξυλοφόρτωναν επειδή θεωρούσαν ότι παρέβαινε τα "χρηστά ήθη". Κατόπιν γινόταν επίπληξη στους γονείς οι οποίοι δεν τολμούσαν να πουν κουβέντα, επειδή θα θεωρούνταν "αντικαθεστωτικοί"

Παιδονόμος

- - ΤΟΤΕ  όχι μόνο δεν τολμούσες να διεκδικήσεις αυτά που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα δικαιώματα αλλά ακόμα και για να μορφωθείς ή για να εργαστείς οπουδήποτε, αποτελούσε προϋπόθεση η προσκόμιση "πιστοποιητικού κοινωνικών φρονημάτων" (το οποίο χορηγούσε η Ασφάλεια). Και αν ήσουν άτυχος και δεν σε συμπαθούσε κάποιος γείτονας, τότε σε "κάρφωνε" στην αστυνομία ως "αντικαθεστωτικό",  και σε τραβολογούσαν στην αστυνομία για να σε ανακρίνουν θεωρώντας σε ως "επικίνδυνον δια το έθνος".
κ- ΤΟΤΕ η κατάληψη δημοσίου κτηρίου (όπως του Πολυτεχνείου) αποτέλεσε ένα σπάνιο και σημαντικό γεγονός. Εκείνη την εποχή οι καταλήψεις δεν αποτελούσαν "μόδα" και τα αιτήματα ήταν άκρως ρεαλιστικά. 
- ΤΟΤΕ εάν απλά τολμούσες να ψιθυρίσεις ότι σου αρέσει η μουσική του Θεοδωράκη σε μπουντρούμιαζαν στα κρατητήρια της ΕΣΑ (στην οδό Μπουμπουλίνας) και προσπαθούσαν με τη βία να σου αποσπάσουν την ομολογία ότι είσαι αριστερός. 

- - ΤΟΤΕ  δεν υπήρχε το διαδίκτυο για να μπορεί κανείς να εκφράζεται ελεύθερα και να γράφει τις σκέψεις του δίχως ψυχικούς καταναγκασμούς. Η ενημέρωση ήταν ελλειπής και μονομερής και είχε ως στόχο την πλύση εγκεφάλου και την ιδεολογική προπαγάνδα προς όφελος της Χούντας. Η αποσιώπηση κάθε συμβάντος που θεωρούνταν ότι έθετε σε κίνδυνο (σύμφωνα με τη Χούντα) ήταν ο κανόνας. 

- - ΤΟΤΕ εάν σε έπιαναν με αραδιασμένους κάποιους στίχους που να θύμιζαν υπόνοια αντιπαράθεσης με το επίσημο καθεστώς το καλύτερο που μπορούσε να σου συμβεί ήταν να βρεθείς σε κανένα ξερονήσι. 

-- ΤΟΤΕ πέραν των διώξεων και των βασανιστηρίων, η χούντα είχε επιβάλλει απαγορεύσεις και περιορισμούς και ασκούσε καθημερινή λογοκρισία σε εφημερίδες, ραδιοφωνικά προγράμματα, έντυπα, τραγούδια πάσης φύσεως και σενάρια τηλεοπτικών σειρών.

-- - ΤΟΤΕ  κανείς δεν μπορούσε να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα ελεύθερα. Οι εκλογές ήταν μια παρωδία. Το εκλογικό αποτέλεσμα αλλοιωνόταν, πάντοτε υπέρ της Χούντας φυσικά)  

- - ΤΟΤΕ απαγορευόταν ακόμα και να σκέφτεσαι.....

ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΠΟΥ.......

- - Εξ αιτίας του πολιτικού μορφώματος που επικρατούσε στην Ελλάδα, οδηγήθηκε η Κύπρος στην εισβολή των Τούρκων στο νησί και στη διχοτόμησή του, ένα δράμα που ποτέ δεν επιλύθηκε (και δεν νομίζω ότι θα μπορέσει ποτέ να  επιλυθεί.

 - Η διεκδίκηση του ατομικού δικαιώματος στη μόρφωση και στην εργασία χαρακτηρίστηκε από τον αυθορμητισμό της λαϊκής μάζας που κατέληξε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και για αυτό είχε μεγάλη συμμετοχικότητα από τους πολίτες. Με λίγα λόγια η εξέγερση του Πολυτεχνείου ξεκίνησε αυθόρμητα, ΔΕΝ καθορίστηκε  από κάποιους κομματικούς ταγούς, για αυτό πέτυχε τον σκοπό της που ήταν η ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος. 

-- Η χώρα μας απαλλάχτηκε από τους δεσμώτες και άνοιξε ο δρόμος προς μια δημοκρατικότερη διακυβέρνηση της χώρας. Ετσι καταργήθηκαν οι νόμοι περι τεντυμποϋσμού και έπαψε να απαιτείται το "πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων". Ετσι σήμερα μπορεί κανείς να ακούει όποια μουσική επιθυμεί. Ετσι σήμερα μπορεί να ενημερώνεται για τα πραγματικά γεγονότα και όχι για αυτά που του "σερβίρουν". Ετσι σήμερα έχει το δικαίωμα να εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για ότι δεν τον εκφράζει.

-- Γέροι, νέοι και παιδιά απαλλαγμένοι από το σύνδρομο του "η δική μου η γενιά" απαίτησαν εκείνο το βράδυ να ακουστούν όσα ενώνουν τους ανθρώπους και να αφήσουν κατά μέρος όσα τους χωρίζουν. Ολοι μαζί μονιασμένοι εναντιώθηκαν σε ένα μόρφωμα που όσο και αν κάποιοι προσπαθούσαν να παρουσιάσουν ως "επανάσταση" δεν έπαυε να αποτελεί την εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος που δεν αποτελούσε προϊόν ελεύθερης εκλογικής αναμέτρησης αλλά ένα "κάτι" που επιβλήθηκε δια της βίας. 

    Σκέφτομαι, ότι στις δύσκολες εποχές που διανύουμε οφείλουμε να ενεργοποιήσουμε την κριτική μας σκέψη : 
δεν φταίει η τάδε ή η δείνα γενιά για τα δεινά του καθενός μας. Είναι αφύσικο να απαξιώνουμε μια ολόκληρη γενιά δίχως κανένα απολύτως ποιοτικό κριτήριο. Από την άλλη δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για γενιές που πρσομετρώνται με  οικονομικά μεγέθη ("γενιά των 700 ευρώ" "γενιά των 592 ευρώ"). Οι γενιές προσμετρώνται με βάση  τις πράξεις και τα επιτεύγματά τους. Προσμετρώνται με βάση την ικανότητά τους  να αντισταθούν σε ό,τι κάποιοι προσπαθούν να τους στερήσουν, όπως ακριβώς έκανε στη νιότη της η γενιά του Πολυτεχνείου. Εξ άλλου δεν μπορεί άκριτα να βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι όλους τους ανθρώπους. Οι γενιές αποτελούνται από άτομα, το καθένα από αυτά είναι διαφορετικό και έχει τα απόλυτα δικά του χαρακτηριστικά.....