...Σαν τη δροσιά της Τράπεζας....(Σκίτσα)

Σκίτσο του Ηλία Μακρή - Εφημ. Καθημερινή 9.8.2012

Προτάσεις : Καλοκαιρινές Μουσικές συναυλίες στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων

Προτάσεις για Ιούνιο και Ιούλιο:  

Στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων
Φοίβου Ανωγειανάκη – Κέντρο Εθνομουσικολογίας
Καλοκαιρινές Συναυλίες Ιούνιος - Ιούλιος 2012

Τρίτη 5 Ιουνίου, 20:30Trio «Daulute»O Γιώργος Ζαχαριουδάκης, o Δημήτρης Σιδερής και o Γιάννης Παπατζανής,

προσεγγίζουν με τον δικό τους σύγχρονο τρόπο τα μουσικά ιδιώματα της Κρήτης,

του Αιγαίου και της Μικρά Ασίας
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ

Παρασκευή 8 Ιουνίου, 20:30Συγκρότημα «Keltoi»Μουσική παράδοση της Ιρλανδίας, της Σκωτίας και της Βρετάνης

Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ

Τρίτη 12 Ιουνίου, 20:30Αλέκος ΒρέτοςΟύτι σε ρυθμούς τζαζ
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ

Παρασκευή 15 Ιουνίου, 19:30«Μετανεωτερικά»: Κιθαρεύοντας  από το μπαρόκ στο ροκΣυναυλία με 33 κιθάρες της τάξης Νίκου Αϊβατζίδη στο Ωδείο Ριζοπούλου
Είσοδος ελεύθερη

Τετάρτη 20 Ιουνίου, 19:30«Πάμε Μουσείο…»Συναυλία των μαθητών του Μουσικού Σχολείου Παλλήνης
Είσοδος ελεύθερη

Πέμπτη 21 Ιουνίου, 20:00Παγκόσμια Ημέρα ΜουσικήςΣυναυλία των μαθητών του Μουσείου με τους δασκάλους τους
Είσοδος ελεύθερη

Τρίτη 26 Ιουνίου, 20:30Gadjo Dilo  «Manouche gipsy swing», φόρος τιμής
στον θρυλικό κιθαρίστα Django Reinhardt
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ

Τετάρτη 27 Ιουνίου, 20:30Θρακιώτικη βραδιάΔημήτρης Αρβανίτης (θρακιώτικη λύρα), Σωτήρης Ιντζούδης (γκάιντα, καβάλι, τραγούδι),

Γιάννης Ζευγίτης (κρουστά, τραγούδι)
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ

Πέμπτη 28 Ιουνίου, 20:30Flamenco με τη May Fernántez Μουσικοχορευτική παράσταση με τους Ronda al Alba
και την τραγουδίστρια  May Fernántez από το Cádiz της Ανδαλουσίας
Τιμή εισιτηρίου: 12 ευρώ

Παρασκευή 29 Ιουνίου, 20:30Συγκρότημα «Anton Pann» (Ρουμανία)Μουσικές διαδρομές στη ρουμανική μουσική παράδοση
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ

Κυριακή 1 Ιουλίου, 20:30«Ανατολικά του νου»Μουσικοχορευτική παράσταση για τη διπλή φύση του ανθρώπου
μέσα από τελετουργίες της Ελλάδας και της Ανατολής
Είσοδος ελεύθερη

Δευτέρα 2 Ιουλίου, 20:30Ικαριώτικη βραδιά - Παρουσίαση νέου δίσκουΝίκος Φάκαρος (βιολί), Ρίτσα Ποζιού(τραγούδι), Παναγιώτης Βέργος (σαντούρι),

Ηλίας Μαυρίκης (λαούτο), Δημήτρης Εμμανουήλ (κρουστά)
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ

Τρίτη 3 Ιουλίου, 20:30«Λύρα, λαούτο, ταμπουράς: μουσικές συνομιλίες»Στρατής Ψαραδέλλης (πολίτικη & νησιώτικη λύρα, σάζι), 

Βασίλης Μπαραμπούτης (τανμπούρ, ταμπουράς),
Μαρία Θεοφανίδου (πολίτικο λαούτο),

Στέλιος Κατσιάνης (λαούτο, ταμπουράς)
Είσοδος ελεύθερη

Τετάρτη 4 Ιουλίου, 20:30«Tango ώρα μηδέν…»Αναστασία Γεωργάκη (ακορντεόν) και το συγκρότημα «Novitango»
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ

Παρασκευή 6 Ιουλίου, 20:30Αφιέρωμα στον Giovanni Gabrieli Δώδεκα χάλκινα πνευστά: Jeroen Berwaerts (Βέλγιο),

Ivan Bosnjak & Zeljko Kertez (Κροατία), Hellenic Brass (Ελλάδα)
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ

Τρίτη 10 Ιουλίου, 20:30Carousel: Μουσική περιπλάνηση στη ΜεσόγειοΑπό τις ταραντέλες της Κάτω Ιταλίας και τα πολυφωνικά τραγούδια της Κορσικής

στις μελωδίες της Ισπανίας και τα fados της Πορτογαλίας
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ

ΔιοργάνωσηΜουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων
Φοίβου Ανωγειανάκη-Κέντρο Εθνομουσικολογίας
Τηλ. 210-3250198, 210-3254119, 210-3254129
www.instruments-museum.gr
melmoke@otenet.gr

Specs ‘n’ arts artist management & promotions
Πληροφορίες, κρατήσεις: www.ticketservices.gr, τηλ 210 7234567

 

Η Κάσος στην εκπομπή "Το Αλάτι της γης"

Εξαιρετικό το αφιέρωμα στην Κάσο από την εκπομπή "το αλάτι της γης" στην ΕΤ.

Οσοι δεν μπόρεσαν να παρακολουθήσουν την εκπομπή μπορούν να την δουν στο :

http://www.ert.gr/webtv/index.php/component/k2/item/4685-Kasiwtiko-glenti-27-05-2012.html

Σύγχρονος πολιτικός λόγος = παραμύθια της Χαλιμάς

Σκίτσο του Ηλία Μακρή - εφμ Καθημερινή 17.5.2012 (εδώ)

 Πέρασε αρκετός καιρός που το dyosmaraki ανέβασε την τελευταία ανάρτηση. Δεν είναι που δεν υπήρχαν σημαντικά θέματα, είναι που πολλές φορές η πίεση της καθημερινότητας δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια χρόνου να σύρεις δυό μολυβιές εκφράζοντας αυτά που νοιώθεις και αυτά που σκοτεινιάζουν ή φωτίζουν το μυαλό σου και τη ψυχή σου.

Οι πολιτικοί του τόπου μας εμφανίζονται ολοένα και περισσότερο  κατώτεροι των περιστάσεων και ανάξιοι της εμπιστοσύνης μας πλην ελαχίστων μεμονωμένων φωτεινών εξαιρέσεων. Απέδειξαν ότι πιο πολύ ενδιαφέρονται για τις καρέκλες τους, για τους παχυλούς μισθούς τους και για την εξασφάλιση των δικών τους παιδιών, των εγγονών τους και των δισεγγόνων τους (αφού έφαγαν και εξακολουθούν να διαχειρίζονται με περίεργους τρόπους το δημόσιο χρήμα το οποίο λιμνάζει σε λογαριασμούς της Ελβετίας, αν και προσωπικά νομίζω οτι τα Cayman islands και τα Channel islands είναι πιο "trendy" τελευταία, λόγω ακριβώς της στοχοποίησης των Ελβετικών τραπεζών). Τον λογαριασμό βέβαια για τις μαύρες τρύπες από την κατάχρηση του δημοσίου χρήματος τον καταβάλλουν οι συνήθεις "ύποπτοι" (μισθωτοί και συνταξιούχοι).

Καταγράφω κάποιες σκέψεις ενάντια σε όσα καταδυναστεύουν τη καθημερινότητά μας όπως :  1. η μπουρδολογία, 2. η οχλαγωγία, 3.η κατινιά (πως θα συκοφαντηθεί ο αντίπαλος) και 4.η συνωμοσιολογία (δίνουν και παίρνουν τα σενάρια περί φανταστικών υπόπτων που διακινούν "παράξενες φήμες" και παράξενα χαρτιά "non papers").

1. ΠΕΡΙ ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΙΑΣ:

Α.Κάποιοι μιλούν για παροχές που "ΘΑ" δώσουν αν αναλάβουν εξουσία. Πολλές φορές σε αναλύσεις των "οικονομολόγων" κάποιων κομμάτων αναφέρονται είτε πολύπλοκες εξηγήσεις που υποτίθεται ότι αποδεικνύουν πως το χρέος είναι "διογκωμένο" (συνήθως παραθέτοντας άπειρα αριθμητικά στοιχεία μη κατανοητά στον μέσο πολίτη) είτε με πιασάρικα συνθήματα και λαϊκισμούς τους τύπου "θα φορολογήσουμε τους πλούσιους". Η ανεύθυνη μπουρδολογία για το που θα βρεθούν τα χρήματα για να εκπληρωθούν οι φρούδες ελπίδες συνήθως περιορίζονται στη δήμευση καταθέσων, ακίνητης περιουσίας ή σε ανεύθυνη φορολογία εισοδημάτων κάτι δηλαδή που σχεδόν καθιερώθηκε από τις κυβερνήσεις που προηγήθηκαν. Ερωτώ λοιπόν : Ι. Σε τι διαφοροποιείται η θέση αυτή με τις θέσεις των κυβερνώντων τα προηγούμενα χρόνια ? ΙΙ. Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει τον ορισμό "πλούσιος" ? Δηλαδή στο ίδιο τσουβάλι μπαίνουν όσα φυσικά ή νομικά πρόσωπα διαχειρίστηκαν με σύνεση τα χρήματά τους, επέκτησαν νόμιμα κέρδη και διατηρούν τα φορολογημένα κέρδη τους σε λογαριασμούς καταθέσων στην Ελλάδα με τους κρατικοδίαιτους φοροφυγάδες και τα δημόσια πρόσωπα που "έκλεψαν" το δημόσιο χρήμα, καλοπερνούν, και διατηρούν καταθέσεις  διασκορπισμένες σε δαιδαλώδεις διαδρομές offshore εταιριών?

Β. κάποιοι άλλοι οι οποίοι είναι γεγονός ότι ανέλαβαν το βάρος της υλοποίησης κάποιων δεσμεύσεων (που όμως οι ίδιοι προκάλεσαν) υποστηρίζουν υπέρμετρα ως μοναδική λύση τους εξωτερικούς "εθνοσωτήρες". Μας δάνεισαν, όπως λένε,  το μεγαλύτερο ποσό που έχουν δανείσει σε χώρα. Το συγκεκριμένο επιχείρημα μάλιστα το χρησιμοποίησαν ως κεντρικό προεκλογικό σύνθημα (το οποίο όπως αποδείχτηκε δεν το έχαψαν οι πολίτες) . Είναι δηλαδή σαν να λέμε ότι ένα φυσικό πρόσωπο έχει μηνιαίο εισόδημα 1000 Ευρώ, απευθύνεται στην Χ Τράπεζα η οποία αποφασίζει να του δανείσει χρήματα με μηνιαία δόση 1600 Ευρώ (=έλλειμμα 600 ευρώ μηνιαίως). Μετά την έγκριση του δανείου το φυσικό πρόσωπο φυλάει τα πόδια της Χ Τράπεζας επειδή τον "τίμησε" δίνοντάς του δάνεια που η μηνιαία δόση υπερβαίνει τα μηναία έσοδά του. Η δική μου λογική αδυνατεί να χωρέσει τέτοιες πρακτικές. Η συμβουλή των γονιών μου ήταν πάντα "μην απλώνεις το χέρι σου μακρύτερα από εκεί που φτάνει".

Γ. οι άλλοι "κάποιοι", ΔΕΝ μιλούν για ανάληψη ευθυνών σε οποιασδήποτε μορφής κυβέρνηση ή συνεργασία κομμάτων. Ας μου εξηγήσει κάποιος ποιό θα ήταν το κίνητρό μου να ψηφίσω μια τέτοια πρόταση. Ας υποθέσουμε ότι αποδέχομαι την αναγκαιότητα της "ανατροπής" σε όλα τα επίπεδα και εγώ ως πολίτης θα ήθελα να τιμήσω τον συνδυασμό που προτείνει τη συγκεκιρμένη λύση με τη ψήφο μου,  αλλά ποιά είναι η πρόταση σε περίπτωση που σε ένα δυνητικό σενάριο το κόμμα αυτό έβγαινε πρώτο σε ψήφους? Τι λύσεις θα μου πρόσφερες στην καθημερινότητά μου? Η ανατροπή για την ανατροπή δεν πιστεύω ότι είναι λύση, είναι μηδενισμός και απορριπτική στάση ζωής και δεν με βρίσκει σύμφωνη. 

Δ.οι άλλοι "κάποιοι" σχεδόν ηρωοποιούνται από όσους λόγω ηλικίας δεν έχουν ζήσει σε εποχές δικτατορίας και ονειρεύονται μια "μιλιταριστικού" τύπου ελληνική κοινωνία που προσωπικά απέυχομαι να ζήσουμε. Ο τόπος μας δεν έχει ανάγκη από μιλιταριστικού τύπου λύσεις που καμία ασφαλώς σχέση δεν έχουν με το αρχαιοελληνικό παρελθόν που οι ίδιοι επικαλούνται μέσω της χρήσης αρχαίων συμβόλων (βλ. μαίανδρος). Η κατάχρηση αρχαιοελληνικών συμβόλων δεν προσδίδουν κύρος σε μία παράταξη που βασίζει τη φιλοσοφία της σε  μπασταρδεμένες φαντασιακές ταυτότητες με παρωχημένα πρότυπα που οδήγησαν την ανθρωπότητα στον σκοταδισμό. Οι πρακτικές αυτές στρέφουν το βλέμμα στο παρελθόν και όχι στο ΑΥΡΙΟ και στη σύγχρονη πραγματικότητα. Αντίθετα αποδεικνύουν ότι επιχειρεί να προβάλλει μια ψευδοταυτότητα μπασταρδεμένη για να προσελκύσει εκτός των ούτως ή άλλως μιλιτταριστικής φιλοσοφίας πολιτών (αξιωματικούς, αστυνομικούς κλπ) και κάθε ανύποπτο πολίτη που προσπαθεί να διακρίνει ποιοί είναι οι "πατριώτες" πολιτικοί.  Οι μαίανδροι συνάδουν σε μία κοινωνία με πολίτευμα "άμεσης δημοκρατίας" όπου κάθε πολίτης είχε δικαίωμα να επιλέγει σε ποιά πρόσωπα θα επιδείξει τον απαιτούμενο σεβασμό και δεν εξαναγκαζόταν σε στρατιωτικές εντολές τύπου "εγέρθητου". 

- Εν τέλει, η ανόητη αυτή πολυφωνία πολυ φοβάμαι ότι με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί σε οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά  αδιέξοδα και εθνικό διχασμό. 

Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβει κανείς ότι, προκοπή στον τόπο μας δεν μπορεί να υπάρξει δίχως: 

α. δραστική αύξηση εσόδων (από την παραγωγή και όχι από νέους φόρους ούτε από νέα δάνεια π.χ. αύξηση εξαγόμενων προϊόντων, πραγματική και όχι εικονική είσπραξη των φόρων από τους συνήθεις φοροφυγάδες, σταθεροποίηση του φορολογικού συστήματος που έχει πάρει πλέον τη μορφή καρδιογραφήματος, κανένα φυσικό η νομικό πρόσωπο δεν γνωρίζει πια τι πληρώνει κάθε χρόνο σε φόρους και πολλά άλλα), 

β. δραστική μείωση κρατικών δαπανών (με πρώτες επιλογές τη δραστική μείωση του αριθμού των βουλευτών, των δαπανών σε ενοίκια, τη μεταφορά υπηρεσιών σε ιδιόκτητα ακίνητα του δημοσίου και τη μείωση των επιχορηγήσεων στις συνδικαλιστικές οργανώσεις και στα πολιτικά κόμματα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Στη συνέχεια, άμεση συρρίκνωση δημοσίων υπηρεσιών των οποίων το αντικέιμενο εργασιών είτε έχει ξεπεραστεί είτε είναι ανύπαρκτο, δεν υπάρχει πια αυτή η πολυτέλεια), 

γ. πάταξη της γραφειοκρατίας των δημοσίων φορέων και αύξηση της παραγωγικότητάς τους (με κατάργηση των τμημάτων χειρόγραφου πρωτοκόλλου και καθιέρωση σε όλα τα επίπεδα της ηλεκτρονικής μηχανογράφησης για καλύτερο έλεγχο). 

Νομίζω ότι οι κυβερνώντες κάποτε θα πρέπει να ανηλικιωθούν και τα "ΘΑ" και τις υποσχέσεις να τα κάνουν πράξεις.

Μέχρι αυτή τη στιγμή ομολογώ ότι κανένα πολιτικό σχήμα δεν με έχει πείσει ότι προτείνει εφαρμόσιμες στο σύνολό τους προτάσεις για τον τόπο μας. Δεν με ενδιαφέρουν ολωσδιόλου οι συκοφαντίες που εκτοξεύονται εκατέρωθεν για το τι ΔΕΝ έχουν κάνει οι αντίπλαοι κάθε πολιτικού συνδυασμού. Με ενδιαφέρει να ακούσω τι ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ κάθε συνδυασμός..

Στα ελληνικά λεξικά του μέλλοντος ο όρος "πολιτικός λόγος" υποθέτω ότι θα αποτελεί λέξη συνώνυμη με το : "παραμύθια της Χαλιμάς". Δυστυχώς τα στοιχεία δεν δείχνουν ότι το πολιτικό σκηνικό έχει αντιληφθεί το μήνυμα που έστειλαν οι πολίτες (άλλοι συνειδητά, άλλοι για τιμωρία, άλλοι για πλάκα). Απουσιάζουν η πρωτοτυπία και το όραμα για ένα αξιοπρεπές αύριο για τον τόπο μας και αυτό με κάνει να απογοητεύομαι και να μην έχω ελπίδες ότι σε αυτόν τον τόπο υπάρχει όραμα για αλλαγή.

*Και κάτι άλλο......Η εικονική πραγματικότητα της πολιτικής κυριαρχίας έχει εξοβελήσει από την καθημερινότητά μας τα καλά και τα κακά του αληθινού κόσμου που ζούμε εμείς οι πολίτες όπως ανεργία, άστεγους, οικονομική δυσπραγία αλλά και τις προσπάθειες χαρισματικών ανθρώπων που σε πείσμα των καιρών παλεύουν για να προβάλλουν τον πολιτισμό, τις τέχνες όπως για παράδειγμα τα Μουσεία που άνοιξαν τις πύλες τους χθές με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Η φετεινή εκδήλωση προς τιμήν της Διεθνούς ημέρας των Μουσείων είχε τίτλο «Το Μουσείο σε έναν κόσμο που αλλάζει. Νέες προκλήσεις, νέες εμπνεύσεις» (περισσότερες πληροφορίες εδώ).  Και αυτή όμως η είδηση πέρασε στα ψιλά όπως και κάθε θετική ενέργεια που σχετίζεται με τον πραγματικό πολιτισμό.

ΥΓ. (Για την οχλαγωγία, τη κατινιά και τη συνωμοσιολογία θα καταγράψω τις σκέψεις μου σε επόμενες αναρτήσεις) 

Προσφυγή μικρομολογιούχων στη Δικαιοσύνη για το «κούρεμα»

Στη Δικαιοσύνη προσέφυγαν τέσσερις ιδιώτες ομολογιούχοι από τη Θεσσαλονίκη που στρέφονται κατά του Ελληνικού Δημοσίου, διεκδικώντας αποζημίωση ίση με την αξία του «κουρέματος» που υπέστη η επένδυσή τους, ύψους περίπου 160.000 ευρώ.

Πρόκειται για τέσσερα μέλη οικογένειας, που κατέθεσαν σήμερα αγωγή αποζημίωσης ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. «Είναι βέβαιο ότι έχουμε ζημιωθεί παράνομα και υπαίτια από το Ελληνικό Δημόσιο», ισχυρίζονται οι ενάγοντες, τονίζοντας ότι το Ελληνικό Δημόσιο «ενήργησε αντίθετα με τις Συνταγματικές επιταγές, τις Αρχές της χρηστής Διοίκησης και της Νομιμότητας και κάθε έννοιας Δικαίου».

Καταλογίζουν στο Ελληνικό Δημόσιο «παράνομη πρακτική», διότι, εάν γνωρίζανε εξαρχής τη δυνατότητα μονομερούς απομείωσης της αξίας των ομολόγων, δεν θα προχωρούσαν στη σύναψη της σύμβασης και την αγορά του ομολόγου. Χαρακτηρίζουν ακόμη «καταχρηστικό και παράνομο να ανταλλάσσονται ομόλογα λήξεως 2013 και 2026 με ομόλογα λήξεως έτους 2042, ήτοι 30 ετών από σήμερα, χρόνος κατά τον οποίο τίθεται εν αμφιβόλω εάν θα βρισκόμαστε στη ζωή».

Ακόμη, οι εναγόμενοι θεωρούν ότι οι ιδιώτες ομολογιούχοι υπέστησαν άδικη μεταχείριση σε σχέση με τους καταθέτες χρημάτων σε ιδιωτική ελληνική τράπεζα, καθώς οι τελευταίοι προστατεύονται και τελούν υπό την άμεση εγγύηση του Δημοσίου για ποσό μέχρι 100.000 ευρώ ανά Τράπεζα, κάτι που δεν ισχύει για τους ομολογιούχους.

Σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι προσφεύγοντες, η τοποθέτηση των οικονομικών τους σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου πραγματοποιήθηκε ακριβώς στην αρχή της οικονομικής κρίσης που ταλανίζει την Ελλάδα. «Αφενός πεισθήκαμε στις διαβεβαιώσεις όλων των κυβερνήσεων σχετικά με την ασφάλεια των ελληνικών ομολόγων και τις επανειλημμένες διακηρύξεις τους πως η Ελλάδα δεν επρόκειτο να πτωχεύσει σε καμία περίπτωση και αφετέρου επιθυμώντας να στηρίξουμε και εμείς με τις δυνάμεις μας τον δύσκολο αγώνα της ελληνικής οικονομίας καθώς υπήρξε τότε γενικό κάλεσμα προς τούτο σε όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, με τη σύσταση μάλιστα και ειδικού λογαριασμού δωρεάν υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, στον οποίο συμμετείχαμε με προθυμία από τους πρώτους, καταβάλλοντας συμβολικά το ποσό των 300 ευρώ», αναφέρουν.

Εξάλλου, εξηγούν ότι δεν υπήρξαν κερδοσκόποι «όπως η πλειονότητα των «θεσμικών» επενδυτών που αργότερα αγόρασαν στο 30 ή και στο 25% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων, ευελπιστώντας σε υπέρογκες αποδόσεις, αλλά απλοί μακροπρόθεσμοι αποταμιευτές με πρωταρχικό μάλιστα κίνητρο το πατριωτικό μας καθήκον».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ 

Πηγή  Ναυτεμπορική

22.3.2012

Ναι, στη μετεγκατάσταση Βουλής και Υπουργείων σε άλλη πόλη εκτός Αθηνών

Σύμφωνα με δημοσίευμα των ΝΕΩΝ (εδώ) σε συζητήσεις που γίνονται σχετικά με την αντιμετώπιση των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζει το κέντρο της Αθήνας από τις συχνές διαδηλώσεις και την καταστροφική μανία των επίδοξων Νερωνων, μεταξύ άλλων προτάθηκε η μεταστέγαση των Υπουργείων αλλά και της Βουλής σε άλλους χώρους εκτός κέντρου (αλλά πάντα στην ευρύτερη περιοχή των Αθηνών). Βέβαια αυτή η πρόταση βρήκε αντίθετο τον κ.Καμίνη ο οποίος υποστήριξε ότι έτσι θα ερημοποιηθεί το κέντρο της Αθήνας. Εμείς έχουμε αντίθετη αποψη από τον κ. Καμίνη. Κατ΄αρχήν στις μέρες μας, η πόλη της Αθήνας από τόπος κατοικίας σταδιακά μετατρέπεται σε τόπο γραφείων. Αυτό έχει ως συνέπεια την ερήμωσή της μετά το πέρας του ωραρίου εργασίας των γραφείων. Αντίθετα εάν στο κέντρο της Αθήνας επέστρεφαν οι κάτοικοί της τότε το κέντρο θα ξαναζωντάνευε. Σήμερα η Αθήνα απογυμνωμένη από τους κατοίκους της, κατακλύζεται τις βραδυνές ώρες (και όχι μόνο) όταν τα γραφεία κλείνουν, από το λαθρεμπόριο, τους εμπόρους ναρκωτικών και τους λογής λογής περιθωριακούς τύπους. Εάν υπάρξει κατοίκηση τότε και τα βράδυα θα κυκλοφορούν άνθρωποι, θα συχνάζουν στα φαγάδικα, θα πηγαίνουν στα θέατρα (που κοντεύουν να κλείσουν). Εν πάσει περιπτώσει η ζωή του κέντρου της Αθήνας δεν εξαρτάται μόνο από τις δημόσιες υπηρεσίες, εξαρτάται κυρίως από το εάν το κέντρο κατοικέιται. Η Πλάκα ερήμωσε με όλα τα όμορφα νεοκλασικά να έχουν μεν αναπαλαιωθεί αλλά να ανήκουν σε υπηρεσίες και να παραμένουν έρημα κια σκοτεινά τα βράδυα. Που είναι οι παλιοί κάτοικοι; 

Κατά την ταπεινή μου γνώμη λοιπόν, δεν αρκεί η μετεγκατάσταση Βουλής και Υπουργείων στην ευρύτερη περιοχή των Αθηνών. Θα ήταν προτιμότερο Βουλή και Υπουργεία να μεταστεγαστούν εκτός Αθηνών όπως π.χ. στη Θεσσαλονίκη, στο Ηράκλειο της Κρήτης, στην Πάτρα κλπ Για να μην πω ακόμη καλύτερα σε κάποιο ακριτικό νησί, π.χ. Λήμνο, Κάσο, Κάρπαθο. Τότε μόνο λόγω ανάγκης εύκολης πρσβασιμότητας θα εξαναγκαζόταν το ελληνικό δημόσιο να δει τι συμβαίνει και στην υπόλοιπη Ελλάδα πέραν του "κράτους των Αθηνών" και θα μεσολαβούσε προκειμένου να αυξηθεί η συχνότητα των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών για τους κατοίκους της "άλλης" Ελλάδας,της παραγκωνισμένης και προκειμένου να πιλυθούν και άλλα πιθανά προβλήματα που αντιμετωπίζει η υπόλοιπη Ελλάδα.

Ετσι αφενός θα έπαυε να συσσωρεύεται όλος ο πληθυσμός της Ελλάδας στην Αθήνα και σταδιακά θα πραγματοποιούνταν η περιπόθητη αποκέντρωση (μπας και ξαναγίνει η Αθήνα ανθρώπινη πόλη). Αλλωστε έπειτα από 2 αιώνες που κρατεί τα πρωτεία η Αθήνα ως πρωτεύουσα γιατί να μην αναλάβει καθήκοντα πρωτεύουσας κάποια άλλη πόλη ; Δεν μιλάμε για επανίδρυση του κράτους ; Ωραία. Ας γίνει πρωτεύουσα μια άλλη πόλη, ας μειωθεί ο αριθμός των βουλευτών σε 200 και ας μεταφερθούν όλα τα Υπουργεία σε κανένα απόμακρο πάρκο  Δημόσιας Διοίκησης (να είναι όλες οι υπηρεσίες μαζί συγκεντρωμένες).
 Ετσι :
α. η Αθήνα θα πάψει να είναι το σημερινό τέρας που συγκεντρώνει πάνω από το 50% του συνολικού πληθυσμού της Ελλάδας
β. ο πολίτης θα γλυτώνει χρόνο όταν θα χρειάζεται να αναζητήσει κάποια έγγραφα για οποιαδήποτε δουλειά του
γ. κάποια άλλη πόλη θα ευνοηθεί από την παρουσία τόσων υπαλλήλων (φαγητό, διανυκτέρευση, ψυχαγωγία, ένδυση κλπ).

Ασε που στην εποχή της τηλεματικής και λόγω της επικείμενης μείωσης του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, η εξυπηρέτηση των πολιτών μπορεί κάλλιστα να πραγματοποιείται από τα  ΚΕΠ τα οποία εάν αναβαθμιστούν και παίξουν τον ρόλο για τον οποίο συστάθηκαν θα μπορούσαν να υποστηρίξουν το σύνολο των εργασιών που έχει ανάγκη ο πολίτης, δίχως να έχουμε ανάγκη αυτό το διαρκές σούρτα-φέρτα με τις ίδιες τις δημόσιες υπηρεσίες.

 

Ναι λοιπόν στην μετεγκατάσταση Βουλής και Υπουργείων από το κέντρο της Αθήνας.

Ναι στην μετεγκατάσταση σε άλλη πόλη πλην της Αθήνας και πιθανότερα σε ένα πάρκο δημοσίων υπηρεσιών, όπου ο πελάτης θα βρίσκει το σύνολο των υπηρεσιών συγκεντρωμένων σε ένα σημείο.

Σίγησε το αηδόνι του παραδοσιακού τραγουδιού : Δόμνα Σαμίου (1928 - 2012 )

Σίγησε χθες βράδυ η φωνή της μεγάλης ερευνήτριας και ερμηνεύτριας του παραδοσιακού μας τραγουδιού, η Δόμνα Σαμίου σε ηλικία 84 ετών.

Η Δόμνα Γεννήθηκε την 12 Οκτωβρίου 1928 στη λαϊκή συνοικία της Καισαριανής από γονείς πρόσφυγες μισκρασιάτες. Οι γονείς της κατάγονταν από το Μπαϊντίρι ένα χωριό της ευρύτερης περιοχής της Σμύρνης. Η μητέρα της ήρθσε στην Ελλάδα το 1922 ενώ ο πατέρας της αργότερα με την ανταλλαγή των πληθυσμών μια και είχε πιαστεί αιχμάλωτος ως στρατιώτης.

Στις γειτονιές της Καισαριανής αλλά και από τους γονείς της απέκτησε τα πρώτα ακούσματα κι έτσι αγάπησε τις παραδοσιακές μελωδίες. Από μικρό κοριτσάκι, σε ηλικία 13 χρονών έδειξε το ενδιαφέρον της για την παραδοσιακή μουσική και το τραγούδι καθώς και την βυζαντινή μουσική. Δάσκαλός της ήταν ο Σίμων Καράς, στον "Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής" διδάχτηκε ψαλτική και παραδοσιακά τραγούδια ενώ παράλληλα σπούδασε στο νυχτερινό Γυμνάσιο.

Η σχέση της με το Εθνικό Ιδρυμα Ραδιοφωνίας/Ε.Ι.Ρ. ξεκίνησε όταν ήρθε σε επαφή με αυτό ως μέλος της χορωδίας του Σίμωνα Καρά. Το 1954 θα προσληφθεί στο Τμήμα Εθνικής Μουσικής και θα της δoθεί η δυνατότητα να γνωριστεί με τους σημαντικότερους λαϊκούς μουσικούς οι οποίοι έρχονταν για τις ραδιοφωνικές εκπομπές. Παράλληλα η αγάπη της θα την σπρώξει να ασχοληθεί με την μουσική επιμέλεια εκδόσεων δίσκων, θεατρικών εκπομπών και κινηματογραφικών ταινιών.

Από το 1963 ταξιδεύει διαρκώς σε ολόκληρη την Ελλάδα σε έναν αδιάκοπο αγώνα που κράτησε μέχρι τα τελευταία της χρόνια προκειμένου να διασώσει μέσω της επιτόπιας καταγραφής των παραδοσιακών ήχων, μελωδιών και εκφράσεων του τόπου μας.

Το 1971 θα δηλώσει παραίτηση από την Ραδιοφωνία για να συνεχίσει το μεράκι και τον αγώνα της  μέσα από τη συνεργασία με τον Διονύση Σαββόπουλο και αργότερα με τη συμμετοχή της στο φεστιβαλ Μπαχ στο Λονδίνο 

(διοργανώθηκε από τη Λίλα Λαλάντη).

Το 1974 θα αρχίσει μια λαμπρή συνεργασία με την Columbia και θα προβεί σε πλούσια παραγωγή LP.

Το 1976-77 με σκηνοθέτες τον Φώτο Λαμπρινό και τον Ανδρέα Θωμόπουλο πρωτοστατεί στη δημιουργία 20 επεισοδίων για την εκπομπή της ΕΡΤ «Μουσικό οδοιπορικό» και ηχογραφήσεις παραδοσιακών τραγουδιών στην επαρχία.

Το 1981 θα ιδρύσει τον "Καλλιτεχνικό Σύλλογο Δημοτικής Μουσικής - Δόμνα Σαμίου" με σκοπό την διάσωση και προβολή της παραδοσιακής μουσικής μέσω της έκδοσης δίσκων και τη διοργάνωση εκδηλώσεων με αυστηρές επιστημονικές και ποιοτικές προδιαγραφές, όλα αυτά μακριά από την εμπορευματοποίηση που επιβάλλουν οι μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες.

Στη Σκιάθο , ακούει τραγούδια από τον λαό σε όλα τα μέρη της Ελλάδος και τα σώζει με διαρκείς καταγραφές τους.

Η Δόμνα Σαμίου με το πάθος της για την παραδοσιακή μουσική και το τραγούδι της και με το έργο της διέσωσε και πρόβαλλε πολύτιμες πτυχές της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής σε ολόκληρο τον κόσμο. Δίσκοι της έχουν εκδοθεί στη Γαλλία, στη Σουηδία και αλλού.

Αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της σε συναυλίες από την Αυστραλία μέχρι τη Νότια Αμερική που δεν συγκίνησαν μόνο τους Έλληνες της Διασποράς αλλά μέσω αυτών αποκαλύφθηκε στους ξένους η  ποιοτική «ελληνική μουσική δίχως μπουζούκι», όπως γράφτηκε σε κάποια κριτική συναυλίας της στη Σουηδία.

Στην Ελλάδα, αναρίθμητες είναι οι εμφανίσεις της σε συναυλίες κάθε είδους αλλά και τα αφιερώματα

Συνεργάστηκε για κάποια χρόνια και με το Μουσείο Λαϊκών Οργάνων στη Πλάκα όπου δίδαξε  παραδοσιακό τραγούδι. Εκεί τη γνώρισα κι εγώ.

Στην ερώτησή μου  "Γιατί σήμερα οι άνθρωποι δεν τραγουδούν τόσο όμορφα όσο παλιά ;",

η Δόμνα μου απάντησε : "Γιατί δεν ακούνε τόσο όμορφους ήχους όσο παλιά. Παλαιότερα, ένα παιδί από αγροτική οικογένια το έπαιρναν μαζί οι γονείς στις εργασίες τους μέσα στα χωράφια. Εκεί ερχόταν σε επαφή από βρέφος με τα αηδόνια, με το κελάδημα της καρδερίνας, με τους ήχους του ποταμού, με το θρόϊσμα των φύλλων. Για αναλογίσου, στις μέρες μας, ποιά είναι τα πρώτα ακούσματα των μωρών ; "

Αγαπητή φυσιογνωμία όχι μόνο στους στενούς της συνεργάτες αλλά και σε όσους την γνωρίζουν μέσα από το πολύτιμο έργο της, τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις, με αποκορύφωμα την απονομή μεταλλίου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλο το 2005.

Σε μια συνέντευξή της έλεγε :

"Πόσες φορές το ’χω πει ως τώρα. Πρέπει ν’ αρχίσουμε απ’ το νηπιαγωγείο. Αφού δεν τα μαθαίνουνε πια τα τραγούδια οι άνθρωποι στο σπίτι, όπως γινότανε παλιότερα. Οι μεγάλοι πώς βρεθήκανε να ξέρουνε τραγούδια; Τα μάθανε από παιδάκια, απ’ το σπίτι τους. Απ’ το γλέντι το οικογενειακό, απ’ τη γειτόνισσα, παίρνει τ’ αυτάκι του, απ’ τη γιαγιά του που τον νανούριζε. Τώρα η γυναίκα δεν τραγουδάει πια. Βάζει το ραδιόφωνο κι ακούει τα κατασκευάσματα τα σημερινά. Έχει στάση παθητική. Χρόνο δεν έχει.
Από τη στιγμή που το παιδί δε βρίσκει την ευκαιρία ν’ ακούσει πια τραγούδι, όπως άκουγα εγώ παιδάκι στη γειτονιά μου, ή τα παιδάκια τ’ άλλα που τ’ ακούγανε στα χωριά τους, δεν έχει την ευκαιρία να δει και να μιμηθεί, τουλάχιστο να το κάνει η πολιτεία. Με το μάθημα από το σχολείο, από το νηπιαγωγείο. Βέβαια αυτό προϋποθέτει την εκπαίδευση ειδικών δασκάλων, ειδικών νηπιαγωγών, που να μάθουν τα τραγoύδια αυτά, να τα μεταδώσουν. Όχι στο γυμνάσιο και στο λύκειο. Εκεί είναι αργά. Αν είναι ας το κάνουμε και μόδα, τελοσπάντων. Πάντα με προσοχή όμως."

(Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ)

Η Ελλάδα από σήμερα είναι φτωχότερη, ο ελληνικός λαϊκός πολιτισμός έχασε την φύλακα-άγγελό του.

"Αχ! Πανάθεμά σε ξενιτειά
Τζιβαέρι μου
Εσέ και το καλό σου
σιγανά και ταπεινά


Αχ! Που πήρες το παιδάκι μου
Τζιβαέρι μου
και το 'κανες δικό σου
σιγανά, πατώ στη γη"

ΥΓ. Κάποιες από τις φωτό τις πήρα από εδώ


ΥΓ2 : Αλλα αφιερώματα στη Δόμνα Σαμίου μπορεί κανείς να παρακολουθήσει  :
1. Στην εκπομπή "Ουδείς αναμάρτητος" με την Αννα Παναγιωταρέα εδώ 
2.Στη σειρά ντοκιμαντέρ «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΜΟΥ» με αφήγηση που επικεντρώνεται στο 1966, χρονιά κατά την οποία εργαζόταν στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) και ταξίδευε σε όλη την Ελλάδα για να καταγράψει και να διασώσει στο μαγνητόφωνό της την ελληνική παραδοσιακή μουσική (εδώ)