Τα εγκαίνια......

Κι έφτασε η βραδυά των εγκαινίων......
Πάνω βλέπετε τα έργα που πήραν μέρος...
Ο οραματιστής του όλου εγχειρήματος Ριχάρδος Φώσκολος (κάτω στο κέντρο) συνομιλεί με τους πρώτους επισκέπτες που επισκέφτηκαν τον χώρο για τα εγκαίνια.... Η Ανν σύζυγος του Ριχάρδου και ψυχή των προετοιμασιών της έκθεσης ....Οι καλλιτέχνιδες ενώ συνομιλούν.......Η αίθουσα διδασκαλίας στο σχολείο του Αγαπιού ξαναζωντάνεψε. Πλημμύρισε από παιδικές φωνούλες και άρχισαν οι σκανταλιές.....
....ο πίνακας γέμισε από αριθμούς, σκίτσα και ζωγραφιές...........τα παιδιά συνομίλησαν με τη Δήμητρα...μία από τις καλλιτέχνιδες.....

...Οι τοπικοί δημοτικοί άρχοντες ηθικοί και οικονομικοί αρωγοί σε αυτή τη πρωτοβουλία δήλωσαν τη διάθεσή τους να στηρίξουν αυτού του είδους τις πρωτοβουλίες για το καλό και την προκοπή του τόπου και ευχαρίστησαν τους χωριανούς που παραβρέθηκαν στην εκδήλωση....

Ο Ριχάρδος παρακολουθεί με συγκίνηση και προσοχή τα λόγια των τοπικών αρχόντων και ελπίζει το μικρό αυτό στέκι (το σχολείο) να γίνει κέντρο διάδοσης πολιτισμού......Οι χωριανοί αγκάλιασαν την εκδήλωση με αγάπη...
....Εξέτασαν με περιέργεια τα εκθέματα.........τα σχολίασαν και έθεσαν ερωτήσεις στις καλλιτέχνιδες που ήταν παρούσες.... .... ενώ παρακολούθησαν με ενδιαφέρον και προσοχή τις ομιλίες των τοπικών εκπροσώπων......Μια πανέμορφη ανθοδέσμη έφτασε στο χώρο και είχε για παραλήπτη μία από τις νεαρές καλλιτέχνιδες....Το χαμόγελο δεν έφυγε από τα χείλη της στη σκέψη πως μία κοπιαστική προσπάθεια έφτανε στο τέλος της. Ο φακός μου τη συνέλαβε να στρέφει τη ματιά στον ήλιο που αποχαιρετούσε τους ανθρώπους και παραχωρούσε τη θέση του στην αδελφή του τη νύχτα.... ....Το φεγγαράκι είχε αρχίσει να αχνοφέγγει στον ουρανό....
Νόμιζες πως ξεπρόβαλλε πάνω από το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Γύζης, στο Σκλαβοχωριό και πως χαιρόταν και αυτό για αυτή την εκδήλωση.............Οι σκέψεις και τα συναισθήματα ανάμικτα....
.....Ενας νέος χώρος πολιτισμού γεννήθηκε....
Ευχόμαστε καλή τύχη σε όλους όσοι προετοίμασαν αυτόν τον νέο πολιτιστικό χώρο και καλή δύναμη σε όσους αποφασίσουν να στηρίξουν τη μελλοντική του πορεία....
....Εστρεψα το βλέμμα στο κτήριο του Σχολείου.........Στον τοίχο βρίσκεται εντοιχισμένη η παραπάνω επιγραφή.....
....Διαβάζω...
1931
Λειβαδάρειος Σχολή Αγάπης
Ανεγερθείσα
Δαπάναις Νικολ. Φ. Λειβαδάρη
Αρωγή κράτους
Συνεργασία κατοίκων
Αγάπης - Σκλαβοχωρίου

Σκέφτηκα πόσο πολύτιμες αλλά και σπάνιες είναι αυτές οι στιγμές που οι άνθρωποι σμίγουν τα χέρια τους σε μια συνεργασία με κοινούς σκοπούς και αποφασίζουν την αξιοποίηση όσων τους κληροδότησαν με αγάπη οι άνθρωποι των προηγούμενων γενεών....Είναι εκείνες οι στιγμές όπου παρελθόν - παρόν και μέλλον ενώνονται σε μια αδιάσπαστη ενότητα...

(Προηγούμενες σχετικές αναρτήσεις εδώ και εδώ)

Η προετοιμασία μιας έκθεσης γλυπτικής (στο Αγαπιό της Τήνου)

Δεν είχε τύχει ποτέ να δω πως προετοιμάζεται μια έκθεση γλυπτικής.

Το dyosmaraki λοιπόν , μια και δυό, πήρε το στενό δρομάκι που οδηγεί στο χώρο του σχολείου του Αγαπιού (βλ.προηγούμενη ανάρτηση για το χωριό εδώ). Εκεί είχαν πει πως θα γινόταν η έκθεση και όπως είναι γνωστό το πρώτο πράγμα για το στήσιμο μιας έκθεσης είναι να βρεθεί ο χώρος όπου θα στεγαστεί.
Το σχολείο του Αγαπιού βρίσκεται σε μια προνομιακή θέση με πανέμορφη θέα. Είναι ένας χώρος που όπως μας έλεγαν οι ντόπιοι , κάποτε έσφυζε από ζωή. Να φανταστείτε οι γιαγιάδες μας διηγούνταν πως κάποτε ήταν τόσα πολλά τα παιδιά που δεν χώραγαν στη μοναδική αίθουσά του...έτσι πολλές φορές υποχρεώνονταν οι δάσκαλοι να κάνουν μάθημα στα παραπανίσια παιδιά στα σπίτια τους!!!!
Ακολουθώντας όμως τη μοίρα πολλών σχολειών των χωριών της επαρχίας μας, το σχολείο της Αγάπης στη Τήνο εδώ και κάποια χρόνια παρέμενε κλειστό λόγω έλλειψης παιδιών. Οι οικογένειες μεταναστεύουν στα αστικά κέντρα και έρχονται πια στο χωριό μοναχά το καλοκαίρι για διακοπές....Το χωριό σιγά σιγά εγκαταλείπεται και ερημώνει.....Ζωντανεύει μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες...

Προκειμένου να μη μείνει αναξιοποίητος ο χώρος του σχολείου και ερειπωθεί , οι τοπικές αρχές φρόντισαν να αξιοποιηθεί παραχωρώντας τον για χρήσεις που άπτονται του πολιτισμού με σκοπό τη φιλοξενία εργαστηρίων καλλιτεχνών, διαλέξεων αλλά και συναντήσεων καθώς και κάποιες φορές τη πραγματοποίηση εκθέσεων (όπως η παρούσα).

Το κτήριο χρειαζόταν αρκετές επισκευές (μία επίπονη διαδικασία που χρειάστηκε πολύ κόπο, χρόνο και έξοδα). Επρόκειτο για την πρώτη φορά που θα άλλαζε χρήση το σχολείο, έτσι στη διαδικασία των εργασιών συμμετείχαν κατά κύριο λόγο οι διοργανωτές της έκθεσης αλλά και κάποιοι από τους καλλιτέχνες των οποίων τα έργα θα έπαιρναν μέρος στην Εκθεση. Ο χώρος χρειαζόταν στοκαρίσματα, βαψίματα, ασβεστώματα κλπ

Εργασίες όπως πλακοστρώσεις, η επισκευή της οροφής του κτιρίου κ.ά. έγιναν με την αρωγή των τοπικών Δημοτικών αρχών.












Επειτα κύριο μέλημα ήταν η παραλαβή των έργων τέχνης που θα μεταφέρονταν από την Αθήνα.

Κατόπιν έπρεπε να μελετηθεί η θέση τους στον χώρο προκειμένου όχι μόνο να μην αλληλοκαλύπτονται αλλά και να αναδεικνύεται κάθε έργο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Καμιά φορά όμως η μεταφορά των έργων τέχνης εγκυμονεί κινδύνους.













Στη συγκεκριμένη περίπτωση ένα από τα έργα έσπασε σε ένα σημείο κατά τη διάρκεια της μεταφοράς.

Τώρα τι κάνουμε???

Η πρώτη αντίδραση ήταν η αμηχανία. Πως μπορεί να στηθεί σε μια έκθεση ένα έργο που μερικώς έχει υποστεί κάποια βλάβη?














Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα....
Η λύπη για τη ζημιά....πως θα το πεις στον καλλιτέχνη-δημιουργό του έργου....
Το έργο θύμιζε τη μορφή της κυψέλης των μελισσών, μιας ιδιότυπης άψογα και σοφά συγκροτημένης και δομημένης κοινωνίας. Ομως τώρα που έσπασε ,πως μπορεί να διατηρηθεί η ιδέα του καλλιτέχνη?










Η στεναχώρια της ομάδας....η απογοήτευση....Μαζεμένοι όλοι γύρω από το σπασμένο έργο σκεφτικοί και προβληματισμένοι....Το να μην εκτεθεί το έργο δεν είναι δίκαιο ούτε για τον καλλιτέχνη ο οποίος κοπίασε να το δημιουργήσει, ούτε για όσους διοργάνωσαν την έκθεση αφού η μεταφορά του προϋποθέτει κόστη που με δυσκολία καλύπτονται. Τελικά ως "από μηχανής Θεός" μια από τις καλλιτέχνιδες που ήταν παρούσες προτάσσει την ιδέα : "Δεν πειράζει που δεν είναι συμπαγές το έργο. Θα μπορούσε να συμβολίζει τη ρήξη της κοινωνικής συνοχής στη σύγχρονη εποχή.....".

Η ιδέα έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό από την υπόλοιπη ομάδα (και από τον καλλιτέχνη με τον οποίο υπήρξε τηλεφωνική συνομιλία) και πράγματι το έργο στήθηκε χωρισμένο στη μέση, και εκτέθηκε με τη φιλοσοφία που είπαμε προσελκύοντας τελικά όλα τα βλέμματα.












Η σύνθεση μερικών έργων έπρεπε να γίνει επί τόπου.










Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν χρειάζονται μοναχά καλλιτεχνικές γνώσεις μα και τεχνικές....

Επειτα ήρθε η ώρα του στησίματος των έργων μέσα στον χώρο της έκθεσης (δηλαδή στο προαύλιο του σχολείου) και η αποκάλυψη των έργων λίγο πριν από την ημέρα των εγκαινίων της έκθεσης.....


Αφού τελείωσε η τοποθέτηση των έργων, τα παιδιά που είχαν επιφορτιστεί με τον καθαρισμό του εσωτερικού χώρου φώναξαν πως ο εσωτερικός χώρος ήταν έτοιμος....ένα μέρος των προετοιμασιών είχε ολοκληρωθεί.

Ωρα για τις τελευταίες λεπτομέρειες της υποδοχής των αυριανών επισκεπτών στα εγκαίνια που με τόση αγωνία περίμεναν οι διοργανωτές της έκθεσης αλλά και οι κάτοικοι αυτού του μικρού χωριού της Τήνου.....

Σουρούπωσε....

Τελευταίες εργασίες.....

- Τοποθέτηση φωτισμού και έλεγχος αν τα έργα φωτίζονται επαρκώς....

-Κρέμασμα των σχετικών αφισών στη πόρτα του σχολείου που ειδοποιούν τον επισκέπτη για την έκθεση.....

Τέλος ημέρας....

Αποκαμωμένη από τη κούραση των προηγούμενων ημερών η ομάδα πήγε για ύπνο με το μυαλό να στροφογυρίζει μήπως και έχει ξεχαστεί καμιά τελευταία λεπτομέρεια που θάπρεπε να ελεγχθεί το επόμενο πρωϊνό....

Η επόμενη βραδιά, η βραδιά των εγκαινίων δεν ήταν μακριά.......

Τον Αύγουστο πούναι παχειές οι μύγες....("αντι-μυγικές" συνταγές)

......Να εύχεσαι να έχεις πολλές σακουλίτσες.......

Τις προάλλες, μετά από παρότρυνση της φίλης μου της Φωτεινής, αποφάσισα να επισκεφτώ τον αρχαιολογικό χώρο του Ηραίου που βρίσκεται στη Λίμνη Βουλιαγμένης στην Περαχώρα Λουτρακίου. Ομολογώ πως δεν είχε τύχει να επισκεφθώ τον χώρο και πολύ εντυπωσιάστηκα. Πράγματι ο αρχαιολογικός χώρος είναι πανέμορφος και η τοποθεσία καταπληκτική. Οποιος δεν έχει πάει του συνιστώ να τον επισκεφτεί.

Καθώς θαύμαζα λοιπόν τις αρχαιότητες και το πανέμορφο τοπίο, η ματιά μου πήγε και καρφώθηκε σε κάτι σακουλίτσες που βρίσκονταν κρεμασμένες στο στέγαστρο πάνω από το κεφάλι των αρχαιοφυλάκων. Ρώτησα τους ανθρώπους εκεί περί της χρησιμότητάς τους και με τις αναλυτικές επεξηγήσεις τους θυμήθηκα πως το ίδιο ακριβώς σύστημα είχα συναντήσει πριν από μερικά χρόνια στο Διαφάνι της Καρπάθου. Είναι μια συνταγή δοκιμασμένη την οποία στην επιστημονική ορολογία θα την ονομάζαμε "εντομοαπωθητική", στη δε λαϊκή γλώσσα θα την ονομάζαμε "αντι-μυγική"!!!

Ετσι λοιπόν επειδή ως γνωστόν ποτέ δεν καταφέρνω να θυμηθώ πως είναι το σωστό "μη κοιτάς το δέντρο και χάσεις το δάσος" η "μη κοιτάς το δάσος και χάσεις το δέντρο" , η λεπτομέρεια (δηλαδή η μυγολογία) με συνεπήρε και τελικά εγκατέλειψα την ουσία που ήταν ο αρχαιολογικός χώρος και ασχολήθηκα με την μυγολογία....!!!!!

Σας μεταφέρω λοιπόν αυτολεξεί την παρακάτω πάππου προς πάππον αντι-μυγική συνταγή (για εξωτερικούς χώρους) με την οποία μπορείτε αφ΄ενός να απαλλαγείτε από τις ενοχλητικές μύγες - που δρουν ανεξέλεγκτα τον μήνα Αύγουστο- και αφ΄ετέρου είναι φυσική και φιλική προς το περιβάλλον αφού αποφεύγετε τη χρήση χημικών προϊόντων .....

Στάδιο Πρώτον : Ανασύρουμε από τα αζήτητα τόσες σακουλίτσες όσες χρειάζεται η περιοχή την οποία θα καλύψουμε. Προδιαγραφές : Οι σακουλίτσες πρέπει να είναι μετρίου μεγέθους αλλά οπωσδήποτε διαφανείς

(...διαφορετικά η συνταγή είναι αναποτελεσματική, μη πείτε πως δεν σας τόπα...).

Στάδιο Δεύτερον : Γεμίζουμε τις σακουλίτσες μας σχεδόν μέχρι τη μέση με νερό της βρύσης -επειδή είναι πιο οικονομικό- προσέχοντας να μην τις ξεχειλίσουμε και από το βάρος σκάσουν στο κεφάλι κανενός άτυχου που θα αποφασίσει να περάσει από κάτω ....!!!!.

Στάδιο Τρίτον: Τις κρεμάμε (σε κάποια απόσταση μεταξύ τους) από καρφάκια καρφωμένα στην οροφή (ή ό, τι σας βολεύει π.χ. γάτζους), ή τις δένουμε με τα χερούλια της σακουλίτσας από κανένα δοκάρι που εξέχει.

(Φροντίζουμε να τις στερεώσουμε καλά για να αποφύγουμε τυχόν ατυχήματα.....)

Στάδιο Τέταρτον : Τη θέση στην οποία θα κρεμάσουμε τις σακουλίτσες θα την επιλέξουμε με βάση τον φωτισμό! Το μυστικό της επιτυχίας είναι οι σακουλίτσες να τοποθετηθούν σε σημείο όπου πάνω τους θα κάνουν αντανάκλαση οι αχτίδες του ήλιου !!! Οπως μου είπαν η αντανάκλαση του φωτός είναι το μυστικό της επιτυχίας.

Και ........ΕΤΟΙΜΟ....... το φυσικό σας οικολογικό εντομωαπωθητικό.

Οι χρήστες αυτού του οικολογικού μυγωαπωθητικού διαβεβαιώνουν πως έχει 100% εγγυημένα αποτελέσματα....οι μύγες δεν θα σας πλησιάζουν......

...Περί Αρχαιολογίας και περί μυγολογίας λοιπόν ο λόγος....

....μια και μπαίνει ο μήνας Αύγουστος πούναι παχειές οι μύγες...

Τήνος : Πάμε "Αγάπη"????

Τήνος...Ημέρα Πρώτη....

Οι άνθρωποι που μας παρέλαβαν από το λιμάνι είχαν εντολή να μας μεταφέρουν στην "Αγάπη" ένα χωριό που μέχρι εκείνη τη στιγμή μου ήταν άγνωστο. Εκεί θα γινόταν η έκθεση γλυπτικής για την οποία ξεκινήσαμε να πάμε στην Τήνο. Το χωριό βρίσκεται περίπου 2 km μετά την Κώμη . Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς ιδρύθηκε ο πανέμορφος αυτός οικισμός που δεσπόζει σε ένα μεγάλο μέρος των Κάτω Μερών (έτσι αποκαλείται από τους ντόπιους η ευρύτερη αυτή περιοχή της Τήνου). Θα πρέπει κάποτε ο οικισμός να ήταν μεγάλος, μα στις μέρες μας έχουν διασωθεί μοναχά τοπωνύμια (π.χ. Γρίζα, Σκλαβοχωριό κ.α.), κανένα εκκλησάκι ή κάνα δυό γκρεμισμένα σπίτια που μαρτυρούν την ύπαρξη παλαιότερων οικισμών ενώ από όσο μπόρεσα να μάθω δεν υπάρχουν γραπτές πηγές που να μας διαφωτίζουν. Ο μόνος οικισμός της περιοχής που διασώζεται ακόμα και βρίσκεται απέναντι και λίγο πιο ψηλά από το Αγάπη, είναι το Σκλαβοχωριό, πατρίδα του γνωστού ζωγράφου Νικολάου Γύζη όπου σώζεται το σπίτι του (δυστυχώς δεν πρόλαβα να το επισκεφθώ, ίσως στο επόμενο ταξίδι).....
Αν επισκεφτείτε κάποια ημέρα το χωριό μη παραλείψετε να κάνετε μια βόλτα μέσα στη κοιλάδα που "τρέχει" παράλληλα το χωριό και είναι κατάφορτη από μεγάλο αριθμό πανέμορφων και περίτεχνα διακοσμημένων περιστεριώνων που πρόσφατα αναστηλώθηκαν.

Θα απολαύσετε τον περίπατο...
Επειτα θα σας ελεγα να αφήσετε το αυτοκίνητο και να περιπλανηθείτε περπατώντας στα σοκάκια του χωριού. Το χωριουδάκι είναι γραφικότατο με ξεχωριστή αρχιτεκτονική. Οπως μας ενημέρωσαν είναι ένα από τα παλαιότερα χωριά της Τήνου.

To κατάλευκο χρώμα από τα φρεσκοασβεστωμένα σπίτια σε τυφλώνει ενώ τα σοκάκια του τα στεφανώνουν περίτεχνες καμάρες. Σύμφωνα με τον π. Μ. Φώσκολο, οι κάτοικοι του χωριού μετονόμασαν, κατά τα τέλη του 18ου αιώνα, τον ενοριακό ναό της Παναγιάς σε ναό Αγίου Αγαπητού (μάρτυρος και Πάπα). Οπως είναι γνωστό πολλά Κυκλαδίτικα χωριά (ιδιαίτερα στην Τήνο, τη Σύρο, τη Νάξο) είναι Καθολικά. Μάλιστα κάποια εκκλησάκια της Τήνου συλλειτουργούν ως Ορθόδοξα αλλά και ως Καθολικά...
Οι ντόπιοι αποκαλούν το χωριό «το Αγάπη - του Αγαπίου».
Στις 18 Αυγούστου στο χωριό διοργανώνεται ένα μεγάλο πανηγύρι που κρατά όλη τη νύχτα με τοπικά μουσικά όργανα και τοπικές νοστιμιές. Μας είπαν πως το πανηγύρι έχει κρατήσει τον αυθεντικό/παραδοσιακό του χαρακτήρα και πως δεν έχει εμπορευματοποιηθεί..
(...μένει να το διαπιστώσουμε...)
Περπατώντας στα μικρά σοκάκια της Αγάπης, του μικρού αυτού Κυκλαδίτικου χωριού, η ψυχή σου πλημμυρίζει από τη σιωπή που επικρατεί στο τοπίο αφήνοντάς σε να επικεντρωθείς στις μαρμαρόγλυπτες κρίνες και τους φεγγίτες....στο φώς....στο χρώμα...στη πέτρα....αλλά και στον ουρανό αφού μοναδικός ήχος που διαταράσσει το γαλήνιο αυτό τοπίο είναι το τραγούδι των πουλιών
...Στο μυαλό στριφογυρίζουν ποιητικοί στίχοι...
"Η πατρίδα αυτή, μήτρα ποιητή
λύρα τραγουδιού κι αλμυρού φιλιού
κέντημα χρυσό, πάνω σε κισσό
μια Ελλάδα φως, πέτρα κι ουρανός"*
....ενώ την ίδια στιγμή η ψυχή φορτώνει από αγάπη, θαυμασμό αλλά και απορία για τις ομορφιές που κρύβει επιμελώς ο τόπος μας και μας καλεί να τις εξερευνήσουμε....

*Οι στίχοι είναι της Τασούλας Θωμαϊδου από το "Μια Ελλάδα Φως"

Βίρα τις άγκυρες....ελάτε να πάμε στο νησί....

....Βίρα τις άγκυρες.....
Να πάμε σε ένα νησί πασίγνωστο για τον θρησκευτικό του χαρακτήρα μα λίγο αδικημένο για τις υπόλοιπες χάρες που διαθέτει. Πολλές οι φυσικές του ομορφιές, σημαντικά και ποικίλα τα αξιοθέατά του. Δυστυχώς πολλοί από τους χιλιάδες επισκέπτες της, τα αγνοούν αφού οι περισσότεροι αρκούνται σε μια ημερήσια εκδρομή στα πλαίσια της εκπλήρωσης ενός τάματος. Νησί που γέννησε πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες, η Τήνος πολλοί από τους οποίους διακρίθηκαν στις τέχνες και ειδικά στην γλυπτική (αλλά και τη ζωγραφική κλπ). ...ένα νησί με πλούσια αρχιτεκτονική....
.....εξαιρετικό δείγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής είναι οι περιστεριώνες του... ...ένα νησί που ξέρει να κρατά καλά φυλαγμένα πολλά ακόμη μυστικά όπως....
.....τα πανηγύρια του (εδώ)....
..... αλλά και τα μοναδικά τοπικά αγροτικά προϊόντα όπως:

- η κάπαρη, τα µανιτάρια, οι αλιφόνοι, το δίκταµο, το θυµάρι, οι άγριες αγκινάρες, η ρίγανη, τα φραγκόσυκα, το φασκόµηλο, το χαµοµήλι και όλων των ειδών τα αφεψήµατατα
αλλά και τα σπάνιας νοστιμιάς υπόλοιπα τοπικά προϊόντα του όπως

- η λούζα, το λουκάνικο, το σκορδάτο, το χοιροµέρι τα οποία είναι ονοµαστά για τη γευστικότητά τους. Πασίγνωστα, εξάλλου, είναι το τηνιακό φρέσκο γάλα, η γραβιέρα Τήνου, η κοπανιστή, το τυράκι το στρογγυλό, το πέτρωµα (τυρί ανάλατο), το ανθότυρο, το µαλαθούνι...
Το μόνο λοιπόν που ζητά το νησί είναι να το εξερευνήσεις
Αυτό λοιπόν σκοπεύουμε να κάνουμε,
για νάχουμε μετά να μοιραζόμαστε μαζί
τις μνήμες, τα βιώματα αλλά και τις εντυπώσεις
που αποκομίζουμε από κάθε τόπο

...Οσα προλάβουμε δηλαδή να εξερευνήσουμε από αύριο μέχρι την επόμενη Δευτέρα .....
(Λίγες οι ημέρες γμτ...)

ΚΥΠΡΟΣ 1974-2009 - Οψεις μιας συνεχιζόμενης καταστροφής....

Αγ. Ανδρόνικος - Λεονάρισσος - Κύπρος

Εκκλησίες που μετατράπηκαν σε νεκροτομεία, ορνιθώνες, σιταποθήκες, τζαμιά και στρατόπεδα είναι το αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης εκούσιας καταστροφής κάθε θρησκευτικού μνημείου στα κατεχόμενα με κύριο υπαίτιο την Τουρκία, η οποία 35 χρόνια μετά την εισβολή της στην Κύπρο επιθυμεί να καταστεί πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης . Την ίδια στιγμή με οργανωμένες επιχειρήσεις στα κατεχόμενα στηρίζει την καταστροφή της ευρωπαϊκής αλλά και διεθνούς πολιτιστικής κληρονομιάς μαζί και τις αρχές και τις αξίες πάνω στις οποίες θεμελιώθηκε η ενωμένη Ευρώπη.

Παράσταση τεταρτοσφαιρίου αψίδας κατεστραμμένου μετά από την προσπάθεια αποτοίχισης από τους αρχαιοκάπηλους,
Ναός Αντιφωνητή, Καλογραία, Κύπρος

Τον Ιούνιο του 2008 όπως ίσως θα θυμούνται οι παλαιότεροι αναγνώστες του blog, το dyosmaraki είχε ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη με αφορμή τα εγκαίνια μιας έκθεσης φωτογραφίας που έλαβε χώρα στο εκεί Βυζαντινό Μουσείο με τίτλο:

" Χριστιανικά μνημεία στην Τουρκοκρατούμενη Κύπρο - Οψεις μιας συνεχιζόμενης καταστροφής" .

Στο παρακάτω βίντεο που ανέβασα σήμερα, επέλεξα αποσπάσματα μέρος της παρουσίασης του κ. Χαράλαμπου Χοτζάκογλου, αρχαιολόγου ειδικού σε θέματα βυζαντινής τέχνης, καθηγητή στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ) και επιμελητή της εν λόγω έκθεσης με την ιδιότητα του συνεργάτη του Μουσείου της Ιεράς Μονής Kύκκου. Ο κ. Χοτζάκογλου κατά τη διάρκεια της ομιλίας του,παρέθεσε φωτογραφίες με τη μορφή slides όπου παρουσιάζεται η τραγική κατάρρευση ή ακόμη και κατεδάφιση μνημείων (εδώ) στην Κύπρο, όπως και η καταστροφή πολύτιμων τοιχογραφιών και φορητών εικόνων με συγκριτική απεικόνιση των μνημείων πριν και μετά την εισβολή.
Σωρεία οι περιπτώσεις λεηλασίας των ιδιωτικών συλλογών (π.χ.Συλλογή Χατζηπροδρόμου, Χρ.Λουιζίδη, Δημ.Μαραγκού, Χατζηιωάννου,Κάσαλου)...Πλήθος οι λαθρανασκαφές αρχαιολογικών θέσεων από μη εξουσιοδοτημένα/αναγνωρισμένα ιδρύματα. Πλήθος οι εκούσιες καταστροφές αρχαιολογικών θέσεων από τον Τουρκικό στρατό (π.χ. θέση Βρυσί στον Αγ.Επίκτητο Κερύνειας, Απόστολος Ανδρέας-Κάστρος, Οβγορος, Γαλάτεια, Αρδανα, Αγ.Σέργιος κ.α.) Πλήθος όμως και οι κλοπές αρχαιοτήτων από Μουσεία η αποθήκες ξένων αρχαιολογικών αποστολών (Εγκωμη,Βουνί,Σαλαμίνα, Κάστρο Κερύνειας κ.α.) Η πώληση των κλεμμένων Κυπριακών θησαυρών από διεθνείς οίκους Δημοπρασιών αλλά και ο εντοπισμός τους σε ιδιωτικές Συλλογές έχουν καταγγελθεί από τις Κυπριακές Αρχές. Στα χέρια Τούρκου αρχαιοκάπηλου , του Αϋντίν Ντικμέν (Aydin Dikmen) σε διαμέρισμα που διατηρούσε στο Μόναχο εντοπίστηκαν το 1997 εκατοντάδες κυπριακές εικόνες αλλά και ψηφιδωτά.Ο Τούρκος αρχαιοκάπηλος δρούσε ανενόχλητος από το 1976 μετά τον εκτοπισμό και των τελευταίων Ελληνοκυπρίων της περιοχής, οπότε αποδεδειγμένα απέσπασε μεταξύ άλλων και πούλησε πολύτιμα ψηφιδωτά της Παναγιάς της Κανακαρίας στη Λυθράγκωμη μέρος των οποίων ακόμη δεν έχει βρεθεί.

Μια από τις περιπτώσεις που ανέφερε ο κ. Χοτζάκογλου και με συγκλόνισε είναι αυτή της μικρής μεσαιωνικής εκκλησίας του Σωτήρος στο χωριό Χρυσηλιού της Μόρφου, η οποία έχει μετατραπεί .....σε νεκροτομείο της περιοχής!!!! Η Αγία Τράπεζα του Ναού Χρυσοσωτήρος-Χρυσηλιού Μόρφου της Κύπρου η οποία έχει μετατραπεί σε νεκροτομείο

«Πάνω στην Αγία Τράπεζα βάζουν τους νεκρούς. Εκεί τους πλένουν και τους ετοιμάζουν. Εκεί έχουν και τα φέρετρα με τους νεκρούς. Ηταν ανατριχιαστικό», είπε ο κ. Χοτζάκογλου.

Αλλοι ναοί πωλήθηκαν ως εξοχικές κατοικίες σε Αγγλους μέσα στα πλαίσια μιας καλοστημένης τακτικής να εμπλακούν πολίτες και άλλων Ευρωπαϊκών χωρών στις παράνομες πωλήσεις από το κατοχικό καθεστώς μαζί με ιδιοκτησίες των Ελληνοκυπρίων. Ετσι στο μέλλον περιπλέκεται το καθεστώς διεκδίκησης της ακίνητης περιουσίας που βρίσκεται στα κατεχόμενα από τους αληθινούς δικαιούχους.Αγγελία της Τ/Κ εφημερίδας Cyprus Today (6.4.1996) όπου προσφερόταν προς πώληση ο ναός της Παναγιάς Χρυσοτριμιθιώτισσας στο Τριμίθι!!!!

Οι συγκλονιστικές φωτογραφικές μαρτυρίες που παρουσιάζει ο κ. Χοτζάκογλου στην πλούσια έκδοση (του Μουσείου Ιεράς Μονής Κύκκου) με τίτλο «Τα Χριστιανικά Μνημεία στην Τουρκοκρατούμενη Κύπρο: Οψεις και πράξεις μιας συνεχιζόμενης καταστροφής», μόνο θλίψη μπορεί να προκαλούν.

Ο ίδιος επισημαίνει πως το θέμα δεν είναι μόνο πολιτικό ή μόνο θρησκευτικό ούτε αποτελούν μια ελληνοτουρκική διαφορά. Το θέμα είναι πως τα μνημεία αυτά αποτελούν μέρος της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομνιάς και αυτή τη στιγμή καταρρέουν. Η εκούσια και συνεχιζόμενη καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς της Μεγαλονήσου ξεπερνά τα γεωγραφικά όρια κρατών και ηπείρων και έχει σημείο αναφοράς τον άνθρωπο, τα επιτεύγματά του ανά τους αιώνες και τον σεβασμό της ιστορικής του πορείας. Από καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν εκλάπησαν ποτέ τόσες πολλές μεσαιωνικές τοιχογραφίες και έργα τέχνης για να καταλήξουν στα δίκτυα της διεθνούς αρχαιοκαπηλίας, όσες από την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της Κύπρου. Η Κύπρος σήμερα ενταγμένη στη μεγάλη οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης, οφείλει να καταγγείλει και να αναδείξει την συνεχιζόμενη καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς της η οποία αποτελεί όχι μόνο κοινή ευρωπαϊκή παρακαταθήκη αλλά παγκόσμια κληρονομιά.

Πάγιο αίτημα είναι να επιτραπεί από τις τουρκικές κατοχικές δυνάμεις η αναστήλωση και η διάσωση των μνημείων της κατεχόμενης Κύπρου προτού αυτά καταστραφούν ολοκληρωτικά. Επίσης με την κοινοποίηση και δημοσιοποίηση των κλεμμένων θησαυρών μέσω εκθέσεων και διαλέξεων αποσκοπεί στον εντοπισμό τους και την επιστροφή τους εκεί όπου ανήκαν.

Η θρησκευτική ελευθερία, η τήρηση των αρχών του δικαίου, ο σεβασμός και η προστασία των ιστορικών καταλοίπων του παρελθόντος αποτελούν θεμελιώδεις συνιστάμενες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και ως τέτοιες θα πρέπει να γίνουν άμεσα σεβαστές από την Τουρκία εφ΄όσον θέλει να ελπίζει να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

1η προσθήκη
Δείτε ακόμη ένα βίντεο που βρήκα στο youtube σχετικό με το συγκεκριμένο θέμα