ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2008

Γελοιο - γράφοντας / DVD - Gate

Σκίτσο του Αντρέα Πετρουλάκη
εφμ Καθημερινή
Σήμερα σκεφτόμουν πως ίσως να σας βάρυνα συναισθηματικά με τις εξομολογήσεις του προηγούμενου post. Φαίνεται λοιπόν πως παρασύρθηκα από κάποιο πουλί που ήρθε στο μπαλκόνι μου και μου έλεγε πως εγώ ξέρεις έχω ράμφος και ό,τι σκέφτομαι το λέω......
Και εγώ δηλαδή που είμαι φυτό και δεν έχω ράμφος δεν έχω δικαίωμα ό,τι σκέφτομαι και ό,τι νοιώθω να το λέω? Ουφ!
Τες πα ! Αλλωστε δεν σας έχω μιλήσει ποτέ για το δάσος από το οποίο μετακόμισα εδώ ούτε για το από που κρατάει η σκούφια μου. Ετσι λοιπόν προέκυψαν οι χθεσινές εξομολογήσεις που βρίσκονται μεταξύ πραγματικού και φανταστικού κόσμου....Επεται συνέχεια....
Ενα είναι σίγουρο :
Πως είναι η πρώτη φορά που τις εκμυστηρεύομαι διαδικτυακώς
(Αποκλειστική αναμετάδοση από το http://www.dyosmaraki.blogspot.com/ )
Υστερα λοιπόν από την μεσημεριανή οινοποσία με αγαπημένους φίλους, είπα για να επανορθώσω την μελαγχολία του προηγούμενου post, να ευθυμήσω (ελπίζω) λίγο το κλίμα (χίκ!) και να μοιραστώ μαζί σας "άρτι αφιχθείσα" μαντινάδα από πολυαγαπημένο φίλο τση Κρήτης
(Tέτοιες ώρες δεν θυμάμαι πως γράφεται το άρτι ή άρτει?).
" Ερχονται δύσκολοι καιροί
βόηθα μας Θεέ μου.....
Το μέλλον μας στηρίζεται
στο Dvd του Θέμου....."

Μάλιστα για να μη λέτε πως η παράδοση δεν συνάδει με την τεχνολογία σας πληροφορώ πως η μαντινάδα ήρθε μέσω κινητού!!!!

Μοναχά μην μου ζητήσετε να σας αποκαλύψω τον δημιουργό της μαντινάδας, γιατί.....θα επικαλεστώ το δημοσιογραφικό απόρρητο.....και ας μην είμαστε δημοσιογράφοι ούτε εγώ ούτε αυτός που μούστειλε τη μαντινάδα!!!!!!

ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ
πολυαγαπημένοι μου φίλοι......
Χικ!

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2008

Το μυστικό.......

Χθες βράδυ ήρθε πάλι στον ύπνο της! Φαίνεται δεν θα σταματήσει ποτέ αυτή η μυστική συνομιλία που άρχισε εδώ και χρόνια αν και οι δυό γνωρίζουν καλά πως ποτέ δεν θα μπορέσουν να είναι μαζί στην πραγματικότητα. Μόνο στην χώρα του ονείρου μπορούν να βρίσκονται .
Τον γνώρισε πριν από κάποια χρόνια, στην παιδική της ηλικία και από τότε έγιναν αχώριστοι. Εκείνη ζούσε σε μια μικρή γειτονιά που ήταν γεμάτη από λογής λογής λουλούδια και σπιτάκια μικρά, που δεν υπάρχουν πια. Εκείνος ζούσε μέσα σε ένα δάσος από λουλούδια που τα φρόντιζε εκείνη. Σαν σουρούπωνε και την έβλεπαν νάρχεται στο μυστικό ραντεβού που άλλος δεν γνώριζε, εκείνα άρχιζαν να τραγουδούν την ευωδιαστή μελωδία τους για να την ευχαριστήσουν που τα φρόντιζε.
Κανείς δεν μπορούσε να ακούσει την μελωδία, αφού το τραγούδι ήταν φτιαγμένο στην λουλουδίστικη διάλεκτο, και οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν την λουλουδίστικη διάλεκτο. Μοναχά εκείνος μπορούσε!
Κάθε απόγευμα στο ίδιο ακριβώς μέρος γινόταν η μυστική συνάντηση. Πως πέρναγε η ώρα χωρίς να το καταλάβουν, πόσα πράγματα είχαν να πουν καθημερινά, ανεξάντλητη γινόταν αυτή η μυστική συνομιλία.
Της γειτονιάς το όνομα άρχιζε από "Νέα...". Και όταν εκείνη ρώταγε τους γύρω της (όπως ρωτούν συνήθως τα παιδιά "ΓΙΑΤΙ?") της εξηγούσαν πως κάθε "Νέα...." πόλη γεννήθηκε από μια παλιά . Και άμα ρώταγε που βρίσκονταν όλες αυτές οι παλιές Πόλεις της απαντούσαν : Ολες αυτές οι παλιές πόλεις βρίσκονταν σε ένα μεγάλο μέρος που το λέγανε "Μικρά.........!!!!"

Αντε να βγάλει άκρη το κακόμοιρο το κοριτσάκι ..... "Νέες" Πόλεις που γεννιούνται από "Παλιές" που βρίσκονταν σε ένα μεγάλο μέρος αλλά το λέγανε "Μικρά"........ Τι μυστήριοι που είναι αυτοί οι άνθρωποι........Και πόσο μεγάλο μέρος δηλαδή θα πρέπει να ήταν αυτό το μέρος που το λέγανε "Μικρά......???? Το κοριτσάκι ποτέ δεν μπόρεσε να καταλάβει τους ανθρώπους......Μόνο εκείνον κατάλαβαινε γιατί της μιλούσε με λόγια απλοϊκά , τόσο απλοϊκά που το κοριτσάκι σιγά - σιγά μάθαινε από αυτόν σπουδαία πράγματα.

Και κάθε απόγευμα όταν σουρούπωνε ήταν εκεί και την περίμενε για την καθιερωμένη μυστική τους συνομιλία. Σε μια γωνιά του κήπου, πάντα στο ίδιο μέρος......
Εκείνος της μάθαινε τα μυστικά της φύσης και της μίλαγε για την γλώσσα των λουλουδιών και των ζώων που οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν. Εκείνη του μάθαινε τα μυστικά των ανθρώπων και διψούσε να μάθει για τα μυστικά της φύσης....
Εκείνος την ρώταγε για τα μυστικά του ανθρώπινου πολιτισμού , για τους πολέμους, για την ιστορία κλπ Και έτσι μεγάλωναν μαζί το κοριτσάκι και ο Μελένιος. Ετσι τον ονόμασε το κοριτσάκι. Μέχρι που......
Μέχρι που κάποια μέρα η οικογένεια του κοριτσιού αποφάσισε να μετακομίσει από τη μονοκατοικία σε μια "πολυκατοικία"!!! Και τι θα γινόταν με τα μαθήματα της "λουλουδίστικης διαλέκτου"? Θα τα άφηνε στη μέση? Και έπειτα τι θα γινόταν με τον Μελένιο της?
Μελένιος δεν μπορεί να έρθει μαζί μας, είπαν οι γονείς της!!! Οι Μελένιοι δεν μπορούν να ζήσουν σε διαμέρισμα...... "
Κι ύστερα ήρθε ο αποχωρισμός.....Με σπαραγμό ψυχής και δάκρυα στα μάτια αποχαιρέτησε το κοριτσάκι τον Μελένιο της μα του ορκίστηκε πως σε ένδειξη πίστης από εκείνη την ημέρα το όνομά της θα ήταν Μελένια.......

Μα στην πραγματικότητα ποτέ δεν χώρισαν το κοριτσάκι με τον Μελένιο. Από τότε κάθε βράδυ έρχεται στον ύπνο της και συνεχίζουν την μυστική τους συνομιλία. Μα χθες βράδυ ο Μελένιος φαινόταν θλιμμένος.

"Τι έχεις?" - του είπε το κοριτσάκι που τώρα πια είχε γίνει ολόκληρη γυναίκα....

"Θέλω να σου πώ ένα ΜΥΣΤΙΚΟ - Αποκρίθηκε ο Μελένιος, "το κράταγα τόσα χρόνια μέσα μου κρυφό, δίσταζα να σου το πω"

" Μα πες μου το μυστικό, μη με κρατάς σε αγωνία" ξεφώνισε με αγωνία το κοριτσάκι-γυναίκα

Και εκείνος δεν της είπε το ΜΥΣΤΙΚΟ μα της το τραγούδησε.......

"Απόψε τα μεσάνυχτα" (Τζιβαέρι)
Αχ- απόψε τα μεσάνυχτα -
Ζιβαέρι μου
αχ-σηκώθηκα να γράψω
Σιγανά - σιγανά
σιγανά και ταπεινά
αχ - και μολυβιά δεν έσυρα -
Δυοσμαράκι μου
αχ-χωρίς ν'αναστενάξω.
Σιγανά - σιγανά
σιγανά και ταπεινά.
Αχ- Αν κάποτε στον ύπνο σου -
Δυόσμε τρίκλωνε
αχ- αέρας σε ξυπνήσει
Σιγανά - σιγανά
σιγανά πατώ τη γη
αχ-είν΄ο δικός μου στεναγμός -
Ζιβαέρι μου
αχ - και να μη σε φοβήσει
Σ΄αγαπώ - σ' αγαπώ
δεν είναι πια μυστικό


Και τότε κύλησε ένα δάκρυ στο μάγουλό της, τόξερε το ΜΥΣΤΙΚΟ αφού ήταν και δικό της μα δεν τόλεγε.....
Αυτό που δεν ήξερε ήταν πως μπορούσε να της τραγουδήσει το
"σ' αγαπώ"
ο Μελένιος
(το αγαπημένο της χελωνάκι)

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2008

Συνάντηση με θέμα τον φιλοσοφικό στοχασμό του Δημήτρη Λιαντίνη


ΕΛΑΒΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ.

ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ :
Αγαπητοί φίλοι,
Την Πέμπτη, 31/1 στις 8:00 το απόγευμα σας περιμένουμε στο cafe Dasein (Σολωμού 12 - πλατεία Εξαρχείων) για να μιλήσουμε για τον σημαντικό Έλληνα φιλόσοφο Δημήτρη Λιαντίνη και να προβάλλουμε το ανάλογο οπτικοακουστικό υλικό. Είσοδος Ελεύθερη.
Η συνάντηση θα γίνει στο cafe Dasein, Σολωμού 12 , ένα βήμα από την πλατεία Εξαρχείων στο κέντρο της Αθήνας στις 31 Γενάρη (Πέμπτη) στις 8 το απόγευμα. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εισαγωγική ανάφορα στη φιλοσοφία του Δ. Λιαντίνη αλλά και στο γεγονός της αυτοθέλητης εξόδου του, συζήτηση και προβολή του video

"Η φιλοσοφική θεώρηση του θανάτου"


(Διάλεξη του Δημήτρη Λιαντίνη στους στρατιωτικούς γιατρούς του
401 Στρατιωτικού Νοσοκομείου Αθηνών το 1997,
για λογαριασμό της δημόσιας τηλεόρασης -ΕΡΤ-).


Αν υπάρξει διαθέσιμος χρόνος ενδέχεται να προβληθεί και άλλο οπτικοακουστικό υλικό.


Η ανακοίνωση βρίσκεται εδώ:


Αν έχετε απορίες ή ερωτήσεις, μπορείτε να τις διατυπώσετε στο forum του liantinis.gr εδώ: http://www.liantinis.gr/forum/viewtopic.php?t=448
Υπενθυμίζουμε: Είσοδος ελεύθερη. Σας περιμένουμε όλους.

Το όνομά μου είναι "Eve" (=γυναίκα)


Τις προάλλες άκουσα πως βουλευτής κατέβασε πρόταση να επιτρέπονται μέχρι πέντε θρησκευτικοί γάμοι (αντί για τρεις) και να λύεται αυτόματα ο γάμος έπειτα από ένα διάστημα συμβίωσης (νομίζω μετά από 15ετή συμβίωση) χωρίς πολλές - πολλές διαδικασίες. Σύμφωνα με δημοσίευμα ο ίδιος λέει πως
"οι απόστολοι αγιάζουν πρώτα τον εαυτό τους. Εγώ έχω κάνει τρείς γάμους και τώρα πάω για τον τέταρτο".
Εστω και αν ο βουλευτής ισχυρίζεται πως του τηλεφώνησαν πολλές γυναίκες ενθουσιασμένες από αυτήν την πρόταση, εμένα μου κάνει κάτι σε χαρέμι. Στο κάτω - κάτω δεν είναι υποχρεωμένος κανείς να παντρεύεται,μπορεί απλά να συγκατοικεί.

Μια μέρα είδα ένα όνομα χαραγμένο στη σάρκα ενός κάκτου που βρισκόταν στις όχθες μιας λίμνης :
"Eve"
Οι πρώτες αυθόρμητες σκέψεις ήταν:
Eve σημαίνει "γυναίκα"
Eve σημαίνει και "ενοχή"
Και τα 2 γένους θηλυκού.

Σαν εικόνα πρόβαλε το αρχέτυπο της Eve (Εύας). Σύμφωνα με αυτό ήταν ένοχη γιατί πρόσφερε ένα φρούτο στον Αδάμ. Τι κι αν εκείνον (τον Αδάμ) δεν τον υποχρέωσε κανείς να δεχτεί την "αμαρτωλή" προσφορά της? Εκείνη ήταν γυναίκα και η γυναίκα διαχρονικά είναι συνώνυμο του πειρασμού, της αμαρτίας,της ενοχής.

Μα δεν ήταν η μοναδική περίπτωση. Τι να πει κανείς για την Eve - Πανδώρα? Εδώ που τα λέμε η "περιέργεια" είναι γένους θηλυκού....Ως περίεργη γυναίκα η Eve - Πανδώρα άνοιξε το κουτί και σκορπίστηκαν, καθώς λένε, όλα τα κακά του κόσμου στην πλάση. Η Eve-Πανδώρα από τότε θεωρείται ένοχή των δεινών της ανθρωπότητας.
Λίγο διαφορετική περίπτωση ήταν εκείνη της Eve- Μήδειας. Σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία επιτρέπεται η αντρική απιστία αλλά καταδικάζονται τα γυναικεία συναισθήματα. Τι κι αν εκείνη ένοιωσε "προδωμένη"? Aν και "βάρβαρη" αγαπά την αλήθεια και τον ξεμπροστιάζει ...
"δεν ήθελες να γεράσεις δίπλα σε μια γυναίκα βάρβαρη",του λέει .
Δεν έφτανε αυτό, σαν θέλησε εκείνη να διαμαρτυρηθεί για την απιστία του "πολιτισμένου" Ιάσονα, εκείνος τις προτάσσει άλλες αξίες:
"Φθάνει. Δεν τα βγάζω πέρα μαζί σου. Λέγε : - τι χρήματα θέλεις για σένα και για τα παιδιά..... - ό,τι ζητήσεις κι ακόμα πιο πολλά θα έχεις από μένα."
Και εκείνη η "βάρβαρη" του αποκρίθηκε : "Δεν παίρνω δώρα από έναν άτιμο".
Προτιμούσε να παραμείνει μαζί του μέχρι τα βαθειά γεράματά της,επειδή τον αγαπούσε και επειδή έτσι όριζε η δική της ηθική.

"Στον άντρα δεν είναι άσχημο να αγαπά και δέκα,
άσχημο είναι ν' αγαπά δυό άντρες μια γυναίκα"
(Παραδοσιακό δίστιχο)


Αλλά είπαμε Eve σημαίνει ενοχή. Ετσι λοιπόν μια άλλη Eve η Eve-Ελένη αν και την απήγαγε ο Πάρης, η ίδια χρεώθηκε την κήρυξη του Τρωϊκού πολέμου. Τύφλα νάχουν οι στρατηγοί και οι βασιλιάδες οι οποίοι παρά τις διοικητικές ικανότητές τους δεν κατάφεραν να αποφύγουν τον Τρωϊκό πόλεμο,νικήθηκαν από τη δύναμη μιας γυναίκας.

Εντελώς διαφορετική ήταν η περίπτωση της Eve-Ασπασίας όπου ο Περικλής θέσπισε νόμο για χάρη της (η για χάρη του?). Εκείνη ήταν "βάρβαρη" όμως ο Περικλής ως πολιτικός τροποποίησε τον νόμο που ίσχυε μέχρι τότε και προέβλεπε πως για να νομιμοποιηθεί ένα παιδί ως Αθηναίος πολίτης, έπρεπε να έχει και τους δύο γονείς Αθηναίους. Ετσι θεσπίστηκε νέος νόμος σύμφωνα με τον οποίο αρκούσε να είναι ένας από τους δύο γονείς Αθηναίος πολίτης για να πάρει το παιδί την Αθηναϊκή υπηκοότητα. Με αυτόν τον τρόπο ο Περικλής νομιμοποίησε τα παιδιά που απέκτησε με την Ασπασία.

Λάϊστα Ζαγοροχώρια - Χειμώνας 2002

Πλέγμα από γυναικωνίτη που χρησιμοποιούνταν επί Τουρκοκρατίας

Αναρωτιόμουν λοιπόν αν θα πρέπει να θεωρηθεί ως "πολιτισμένη" η πρόταση του βουλευτή....

"Χαρέμι"
(γένους ουδετέρου)
Τρομάζω... αφού το όνομά μου είναι "Eve"(=γυναίκα)
και το χαρέμι το θεωρώ βάρβαρο

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2008

Αν νοιαστώ τη φλόγα στον πυρσό μη σβήσει ......


Μύκονος - Καλοκαίρι 2007

Συμμετέχω μετά από πρόσκληση του karaflokotsyfa σε μία συμβολική διαμαρτυρία αντιπαρατάσσοντας την ποίηση αλλά και τον πολιτισμό ως αντίδοτο στην βαρβαρότητα που έχει κατακλύσει τη ζωή του τόπου μας το τελευταίο διάστημα.

Αν θα νοιαστώ

τη φλόγα στον πυρσό μη σβήσει,

το μίτο σ' άλλων νήματα
μες στις στοές μην μπλέξω,

ίσως μια μέρα, είπες,
εννοήσω, τις σκαλισμένες
στα τοιχώματα γραφές,

όσων πια ξέρουν
ο Μινώταυρος ποιός είναι."
"Κλεψύδρες" του Σπύρου Κοντογιάννη

Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2008

Γελοιο-γράφοντας - Το όνομα

Σκίτσο του Α.Πετρουλάκη (εφμ Καθημερινή 15.1.08)
Εγινε λέει γνωστό ΤΟ ΟΝΟΜΑ του κομιστή του περιβόητου Dvd!!!!!!!



Ε! Και?



Απόσπασμα από την ταινία :
"Θου-Βου, Φαλακρός Πράκτωρ, Επιχείρησις: Γης Μαδιάμ"

Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2008

Ζωγραφίζοντας μια ιστορία - Η Κόρη των Αθηνών


Αγνώστου,Κόρη των Αθηνών (λεπτομέρεια).
Ελαιογραφία σε μουσαμά (116χ82),Αθήνα,Συλλογή Ιδρύματος Αλεξ.Ωνάσης
Στον παραπάνω πίνακα με τίτλο "Κόρη των Αθηνών" απεικονίζεται μια νεαρή γυναικεία μορφή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Στέκεται συλλογισμένη με το βλέμμα απλανές. Η τρυφερή της ηλικία απεικονίζεται στη δροσιά του προσώπου της. Η νεαρή γυναίκα φορά παραδοσιακή φορεσιά της Αττικής, ενώ αν κρίνουμε από το χρυσοκέντητο πλουμιστό γιλέκο που φορά πρόκειται για ανύπαντρη κοπέλα. (Από τα κεντήματα της φορεσιάς υποδηλωνόταν η κοινωνική όπως και η οικογενειακή κατάσταση της κοπέλας). Τα κοσμήματα που φορά μας παραπέμπουν σε ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Ο πίνακας έχει βάθος με φόντο το Μνημείο του Ερεχθείου της Ακρόπολης όπου διακρίνουμε δύο από τις Καρυάτιδες που το στολίζουν. Πιθανά ο άγνωστος καλλιτέχνης να ήθελε συμβολικά να παραλληλίσει την Κόρη των Αθηνών με τις Καρυάτιδες που στολίζουν το μνημείο της Ακρόπολης. Μάλιστα λέγεται πως η κόρη των Αθηνών ήταν τόσο όμορφη ώστε όταν την πρωτοαντίκρυσε ο Χόμπχαουζ, θαμπωμένος, αναφώνησε : "Κοίτα , μια από τις Καρυάτιδες ζωντάνεψε"

Η Κόρη των Αθηνών, ή κατά κόσμον Τερέζα (Θηρεσία) Μακρή γεννημένη το 1790 ήταν μία από τις τρείς κόρες του Προκόπιου Μακρή, πρόξενου της Αγγλίας. Ο Μπάϋρον φιλοξενήθηκε για 10 μήνες στο σπίτι τους που βρισκόταν στην συνοικία Ψυρρή της Αθήνας, λίγο πιο πέρα από την πλατεία Ηρώων, στην οδό Αγιάς 14 και Παπανικολή γωνία

(σήμερα η οδός Αγιάς έχει μετονομασθεί σε Αγίας Θέκλας).



Σχέδιο Κ.Χέλμη "Οδός Αγιάς", (εκεί όπου βρισκόταν το σπίτι της κόρης των Αθηνών)

(Εικ. Νίκου Βέλμου,"Παλιά Αθήνα" )

Σε ένα γράμμα προς τον φίλο του Mr Henry Drury o Μπάϋρον εξέφραζε τα συναισθήματα που ένοιωθε για τις τρείς αδελφές: "I am dying for love of three Greek girls at Athens, sisters. I lived in the same house. Teresa,Marianna and Katinka are the names of the three divinities, all of them under fifteen" (New York Times)

Λέγεται πως το 1820 (ή το 1829) η Τερέζα (Κόρη των Αθηνών) παντρεύτηκε τον πρόξενο της Αγγλίας στο Μεσολόγγι,Ιάκωβο Μπλάκ, γνωστό φιλέλληνα και έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της στην Αγγλία. Πέθανε στα 1876.

Η Κόρη των Αθηνών έμεινε στην ιστορία μέσα από τους στίχους που έγραψε ο Λόρδος Μπάϋρον θέλοντας να εκφράσει τον έρωτά του προς εκείνην,όταν ήρθε η ώρα να φύγει για την Κωνσταντινούπολη:

"Maid of Athens, ere we part "
by George Gordon, Lord Byron (1810)
Maid of Athens, ere we part,
Give, oh, give back my heart!

Or, since that has left my breast,
Keep it now, and take the rest!
Hear my vow before I go,
Zoë mou sas agapo.
By those tresses unconfined,
Wooed by each Aegean wind;
By those lids whose jetty fringe
Kiss thy soft cheeks' blooming tinge;
By those wild eyes like the roe,
Zoë mou sas agapo.

By that lip I long to taste;
By that zone-encircled waist;
By all the token-flowers
that tell What words can never speak so well;
By love's alternate joy and woe,
Zoë mou sas agapo.

Maid of Athens! I am gone:
Think of me, sweet! when alone.
Though I fly to Istambol,
Athens holds my heart and soul:
Can I cease to love thee?
No! Zoë mou sas agapo.
(Το ποίημα βρήκα στο http://www.elitekills.com/c/1473)

Η Κόρη των Αθηνών ή κατά κόσμον Τερέζα (ή Θηρεσία) Μακρή

Εικόνα : T.Allason από ομώνυμο σκέτς (1812 )


Κόρη των Αθηνών
(Δεν βρήκα μετάφραση στα ελληνικά και την έγραψα ερασιτεχνικά. Αν κανείς γνωρίζει καμιά έγκυρη μετάφραση,θα ήμουν υπόχρεη αν μου την έστελνε)

Κόρη γλυκιά των Αθηνών,
σε τούτη δω του αποχωρισμού την ώρα,
δώσε , ώ! δώσε πίσω την καρδιά μου,
π'αποχωρίστηκε από το στήθος το δικό μου
ή πάρε ό,τι απόμεινε και κράτησέ το.
Πριχού να φύγω άκουσε τον όρκο τον δικό μου:
-Ζωή μου, σας αγαπώ!
Μα τα μαλλιά τ΄ατίθασα ,
τα γλυκανεμισμένα 'πο τον αγέρα του Αιγαίου,
Μα τα βλέφαρά σου που με τα κατάμαυρα ματόκλαδα αγγίζουν
τα τρυφερά τα μάγουλα τα ροδοβαμμένα.
Μα τα ελαφίσια τ' 'αγριωπά τα μάτια σου,
-Ζωή μου, σας αγαπώ!
Μα τα χείλη σου, που λαχταρώ με πόθο,
Μα τη λιγνή τη μέση σου, που 'ναι σα δαχτυλίδι.
Μα τα λουλούδια που μιλούν κάλλιο από κάθε λέξη.
Μα της αγάπης τη χαρά, που γίνεται μαζί και λύπη :
-Ζωή μου, σας αγαπώ!
Κόρη γλυκιά των Αθηνών,
Σ΄ αφήνω γεια και φεύγω, μα μη με ξεχνάς
Σαν είσαι μοναχή να με συλλογάσαι.
Τι κι αν πηγαίνω μακριά κι αν φεύγω για την Πόλη
μου ΄χει η Αθήνα την καρδιά και την ψυχή σκλαβώσει.
Αγάπη τέτοια σώνεται;
-Ζωή μου, σας αγαπώ!

Η μορφή της Κόρης των Αθηνών, (ή κατά κόσμον Τερέζας Μακρή), μια μορφή αγγελικά πλασμένη μέσα από τους φλογερούς στίχους βγαλμένους από τον έρωτα που έτρεφε ο Μπάϋρον για εκείνην, ενέπνευσε ποιητές, ζωγράφους και λοιπούς καλλιτέχνες για να περάσει για πάντοτε στα Ηλύσια της ποίησης και του θρύλου.
Το σπίτι της οδού Θέκλας εκεί όπου γεννήθηκε ο έρωτας του Μπάϋρον για την πανέμορφη Τερέζα δεν υπάρχει πια.....
Κατεδαφίστηκε το 1974.....