"Να παρατηρείς τον καιρό Πλάτωνος και Ρωμανού...."

Είδα τη παραπάνω φωτογραφία του Σάββα Καρπίδη που είναι τραβηγμένη στη Μύρινα της Λήμνου και τη θυμήθηκα...

Εκείνη, η γιαγιά Λασκαρίνα από τη Λήμνο μούλεγε.....
  "Να κοιτάζεις τον καιρό που θα κάνει ανήμερα Πλάτωνος και Ρωμανού μαρτύρων. Είναι η μέρα που βασιλεύει η Πούλια. Ο,τι καιρό θα κάνει εκείνη την ημέρα τον ίδιο καιρό θα κάνει ανήμερα Χριστουγέννων".

Κι εγώ κάθε χρόνο το ξεχνούσα να παρακολουθήσω τον καιρό. Μοναχά φέτος το θυμήθηκα......είχε δίκιο....καλοκαιρινός φέτος ο καιρός στις 18.11 (Πλάτωνος και Ρωμανού) καλοκαιρινός (σχεδόν) και ανήμερα των Χριστουγέννων.

Πως κατάφερναν άραγε οι παλιοί άνθρωποι να βλέπουν τα σημάδια της φύσης?

Και γιατί εμείς οι σύγχρονοι άνθρωποι δεν μπορούμε πια να τα δούμε????

Νάναι ίσως επειδή εκείνοι κρατούσαν πάντα ψηλά το κεφάλι και κοιτούσαν προς τον ουρανό,
ενώ εμείς το έχουμε διαρκώς στραμμένο προς τα κάτω και κοιτάμε τη γη????

"Δοκίμιον περί.....γραβάτας" (Τεχνικές δεσίματος)

Γιορτινές οι μέρες όλο και σε κάποια επίσημη υποχρέωση θα έχετε να πάτε (υποθέτω). Καλά όλα τα άλλα, μα σαν έρθει η ώρα να βάλεις αυτή τη γραβάτα που μοναχά σε κάνα γάμο τη φοράς, σε καμιά έξω από δω περίπτωση και τούτες τις γιορτινές μέρες τι γίνεται????

(Εικ.1)

Αντε να θυμηθείς πως δένεται αυτός ο κόμπος, πόσο πρέπει να σφίξεις τη θηλειά και άλλα πολλά ευτράπελα....Μετά από κάμποσες ανεπιτυχείς προσπάθειες χάνεις την υπομονή και λες...."αϊ σιχτίρ δεν φοράω γραβάτα".....

(Εικ.2)

Αναρωτιέμαι πολλές φορές ποιανού ήταν φαεινή ιδέα να καθιερώσει τη γραβάτα στο "Ευρωπαϊκόν ένδυμα"......Μάλλον κανένας που ήθελε να παιδεύει τους ανθρώπους θα ήταν......

(Εικ.3)

Πάντως don't worry δεν είναι δα και τίποτα το φοβερό  να δέσετε μια γραβάτα...εδώ άλλα κι άλλα φοβερά αντιμετωπίζετε στη ζωή σας........

(Εικ.4)

Τώρα βέβαια εάν διαβάσουν το παρόν "δοκίμιον περί γραβάτας" οι πάσης φύσεως  "γραβατάκηδες" (golden boys), μάλλον  θα μας κοροϊδεύουν αφού για αυτούς το δέσιμο της γραβάτας αποτελεί μια καθημερινή ρουτίνα. Δεν βαριέστε, εμείς απευθυνόμαστε στα λαϊκά στρώματα, σε όσους πρέπει να φορέσουν γραβάτα λόγω κάποιου σοβαρού λόγου και ψιλοδυσκολεύονται μια και δεν είναι συνηθισμένοι σε αυτά τα "επίσημα" πράγματα.....

(Εικ.5+6) 

....Αντε καλά δεσίματα, τελικά δεν είναι δύσκολο το δέσιμο της γραβάτας..
...Μοναχά εμένα μη ζητήσετε να σας τη δέσω....
....Πάω για Depon...

.....Ζαλίστηκα από το πολύ "δοκίμιον".....

ΥΓ1. Η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στον  basnia (ξέρει αυτός)
ΥΓ2. Εγκυκλοπαιδικά αναφέρουμε το πως ονομάζονται οι τρόποι δεσίματος :

Εικ.1 Small knot ,Εικ. 2 Four in hand, Εικ. 3 Half windsor, Εικ. 4 Cross knot, Εικ. 5 Windsor knot, Εικ. 6 Prince Albert 

Πηγή φωτογραφιών

Monte Napoleone "Codice dell' ArTie"

(Τα σιχτιρίσματα είναι δικά μου)

Προσοχή στις θερμίδες αυτές τις ημέρες.....

....Οχι τίποτα άλλο αλλά μετά τις γιορτές θα πρέπει να κάνετε Μαραθώνιο για να τις χάσετε.....
Εχουμε και λέμε λοιπόν.....Σύμφωνα με το Ελληνικό Ινστιτούτο Διατροφής οι θερμίδες των Χριστουγεννιάτικων  γλυκών έχουν ως εξής :

Κουραμπιές (1 μεγάλος με βούτυρο)           240 θερμίδες
Μελομακάρονο (1 μεγάλο)                           178 θερμίδες
Βασιλόπιτα (κέϊκ, 1 κομμάτι 100 γρ)            350 θερμίδες
Βασιλόπιτα (τσουρέκι, 1 κομμάτι 100 γρ)    270 θερμίδες
Μαρόν γλασέ με σιρόπι (1 κάστανο)            138 θερμίδες
Σοκολατάκια (20 γρ)                                     108 θερμίδες
Δίπλα με σιρόπι+ξηρούς καρπούς                187 θερμίδες
Τούρτα σοκολάτα (100 γρ)                           430 θερμίδες
Μπακλαβάς (75 γρ) με βούτυρο                   540 θερμίδες
Κανταϊφι (75 γρ)                                           321 θερμίδες

Κάνατε αταξίες χθες και υπερβήκατε το μέτρο? Νοιώθετε τύψεις?

Don't worry.....Σκεφτείτε πως στη λίστα δεν συμπεριλαμβάνεται το Χριστόψωμο, οπότε αν δοκιμάσατε τη συνταγή που σας έδωσα στην προηγούμενη ανάρτηση (εδώ)...φάτε άφοβα.....και αφήστε για μετά τις γιορτές τα περί σιλουέτας.......
Μια ζωή την έχουμε σε τελική ανάλυση......

* Η φωτό είναι από το Χριστόψωμο που φτιάξαμε χθες το οποίο βγήκε αφράτο-αφράτο

Εθιμα Χριστουγέννων : To Χριστόψωμο

Σε πιο παλιούς καιρούς τέτοιες ημέρες οι φούρνοι έπαιρναν στη κυριολεξία..."φωτιά". Οι νοικοκυρές κυρίως στις αγροτικές οικογένειες έτρεχαν πέρα δώθε για να ετοιμάσουν τα γλυκά των ημερών: ξεροτήγανα, μελομακάρονα, κουρμαπιέδες, σαμουσάδες, κατιμέρια, μυζηθρόπιτες.

Μα ανήμερα των Χριστουγέννων την τιμητική του είχε το ψωμί των Χριστουγέννων :

ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ

Είναι γεγονός πως σε όλους τους μεσογειακούς λαούς το ψωμί μα και ο κύκλος του συνδέθηκαν έντονα με ειδικές τελετουργίες που είχαν σχέση με την αναβλάστηση του θαμμένου στη γη σπόρου. Μάλιστα το ψωμί ακόμη και μέχρι τις μέρες μας χρησιμοποιείται ως ένα είδος προσφοράς προς το "Θείο" με σκοπό την υγεία, την γονιμότητα και γενικότερα της ΖΩΗΣ (βλ.πρόσφορα). Οι πρώτοι Χριστιανοί συνήθιζαν να ανταλλάσσουν "σεμίδαλιν ψητήν" την επομένη ημέρα των Χριστουγέννων την οποία απαγόρευσε ο 79ος κανόνας (αλλά και μετέτεπειτα ιεράρχες) "επί ποινή αφορισμού" θεωρώντας την ως κατάλοιπο ενός εθιμοτυπικού της αρχαιότητας.

Το Χριστόψωμο συνήθιζαν να το παρασκευάζουν μια μέρα πριν από τα Χριστούγεννα και θα λέγαμε πως αποτελούσε ένα είδος αναίμακτης θυσίας/προσφοράς. Σε άλλα μέρη προτού να το κόψουν το θυμιατιζαν ενώ αλλού το σταύρωναν...Πάνω του κάρφωναν ένα κλαδί ελιάς και στο κλαδί περνούσαν σύκα, μήλα και πορτοκάλια. Στη Μ.Ασία έκαναν γύρω-γύρω το τραπέζι το σήκωναν κι έλεγαν : "Χριστός γεννάται, χαρά στο κόσμο,Κεράς τραπέζια, Παναγιάς τραπέζια".

Ο σπιτονοικοκύρης (ως στυλοβάτης του σπιτιού) ήταν εκείνος που έκοβε το Χριστόψωμο (όπως και την Πρωτοχρονιάτικη πίτα). Πρώτο έκοβε το κομμάτι του Χριστού κι έπειτα το κομμάτι του φτωχού. Την ώρα που έκοβαν το Χριστόψωμο σιγοκαίγονταν δύο ξύλα τοποθετημένα σταυρωτά. Συμβολικές όλες οι πράξεις παραπέμπουν στην συνοχή της οικογένειας γύρω από την εστία, στη σημασία της προσφοράς/σπονδής αλλά και στην ιερή φλόγα.

Τα στολίδια από ζύμη που στόλιζαν το Χριστόψωμο προσαρμόζονταν αναλόγως των ασχολιών της οικογένειας (αρνιά, πρόβατα, γαϊδουράκια κλπ) ή αναλόγως της κοινωνικής θέσης των μελών της οικογένειας (π.χ. εάν υπήρχε αραβωνιασμένη κόρη στο σπιτικό τότε τα στολίδια σχετίζονταν με το γάμο). Στη μέση δέσποζε πάντα το σύμβολο του σταυρού αλλά συνοδευόταν με πολλούς καρπούς (π.χ. καρύδια ή ακόμη και το γνωστό σε όλους μας Χριστουγεννιάτικο δέντρο που συμβολίζει τις αρχέγονες δενδρολατρικές συνήθειες οι οποίες ενσωματώθηκαν στις χριστιανικές παραδόσεις). Στην Τήνο σχημάτιζαν σταυρό από ζύμη και στη μέση και στις άκρες έβαζαν 5 καρύδια. Στην Κάρπαθο το χριστόψωμο το ονομάζουν "γίπλα" και το έπλαθαν οι νύφες για τις πεθερές ενώ στη Κάσο και στη Κω οι πεθερές πρόσφεραν στις νύφες τις "χαρχάες". Ποικίλες οι συνήθειες παρασκευής και κοπής του Χριστόψωμου σε ολόκληρη την Ελλάδα μα το κύριο χαρακτηριστικό σε όλες τις περιοχές ήταν η ιερότητά του. Μάλιστα τα ψίχουλα δεν τα πέταγαν μα τα έβαζαν στο θυμιατό με το οποίο θυμιάτιζαν.

Σωστά έργα τέχνης όλα τα γιορταστικά καλούδια αλλοτινών εποχών αποτελούσαν κομμάτι της καθημερινότητας των οικογενειών αφού δεν τα παρασκεύαζαν μόνο και μόνο επειδή "έτσι πρέπει" αλλά επειδή πίστευαν πως άμα ο άνθρωπος δημιουργεί τότε αυτή η δημιουργία θα τους επιστραφεί με τη μορφή της ευλογίας (όπως και αν εννοεί κανείς την ευλογία). Η πίστη και ο σεβασμός προς τη φύση που κάποτε αποτελούσε τον αποκλειστικό τροφοδότη των αγαθών του ανθρώπου τον έκανε να την αγαπά και να της κάνει προσφορές με σκοπό την ευνοϊκή της μεταχείρηση και την ανταποδοτικότητα των καρπών και της υγείας. Ο άνθρωπος δηλαδή σε αλλοτινές εποχές θεωρούσε τον εαυτό του αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης και όχι κυρίαρχό της......

Ετσι λοιπόν ακόμη και αν ομολογουμένως εμείς οι σημερινές νοικοκυρές δύσκολα θα συναγωνιζόμασταν με τις παλιότερες νοικοκυρές στη τέχνη της διακόσμησης του ιδιαίτερου αυτού ψωμιού των ημερών των Χριστουγέννων δεν παύει να μπορούμε να το παρασκευάσουμε με πιο λιτό και απέριττο τρόπο. Για αυτό παραθέτω τη σχετική συνταγή για όποιον επιθυμεί να δοκιμάσει να φτιάξει Χριστόψωμο.

Χριστόψωμο ξομπλιαστό (από τα Ζωνιανά Ρεθύμνου)

Θα χρειαστείτε :

1 κ. αλεύρι

70 gr μαγιά

320 gr ζάχαρη

230 gr γάλα

150 gr βούτυρο ή ελαιόλαδο

3 κρόκους αυγών

1 βανίλια

1 κουταλάκι μαχλέπι
1 κουταλάκι ξύσμα πορτοκαλιού
1 κουταλάκι κανελογαρύφαλα

Εκτέλεση

Αποβραδίς ανακατεύουμε τη μαγιά με 2 ποτήρια αλέυρι και το ζεστό γάλα μέχρι που να γίνει πηχτός χυλός. Το αφήνουμε όλο το βράδυ και το πρωί χτυπάμε το μισό λάδι ή βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να ασπρίσει. Στη συνέχεια  προσθέτουμε τους κρόκους, το μείγμα της μαγιάς και το υπόλοιπο αλέυρι (στο οποίο έχουμε προσθέσει τα μυρωδικά) και ζυμώνουμε καλά.

Επειτα λαδώνουμε τα χέρια μας με το υπόλοιπο λάδι ή βούτυρο και ζυμώνουμε να απορροφηθεί. Πλάθουμε μια στρογγυλή κουλούρα. Εάν θελήσουμε να το στολίσουμε με ζυμαρένια κεντίδια θα πρέπει η ζύμη με την οποία θα τα πλάσουμε να είναι πιο σκληρή από εκείνη με την οποία θα φτιάξουμε το Χριστόψωμο.

Τέλος αλείφουμε με χτυπημένο αυγό και ψήνουμε.

Καλή επιτυχία!

και......

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

εύχομαι σε όλους

ΥΓ. Τις φωτογραφίες τις έβγαλα πέρσυ σε μια πολύ πρωτότυπη έκθεση που εντόπισα τυχαία!!! Η έκθεση αφορούσε τις ζύμες και τα παραδοσιακά Χριστουγεννιάτικα έθιμα και πραγματοποιούνταν σε όροφο κάποιου κτιρίου στο κέντρο της Αθήνας!!!

Γιάννης Μόραλης (1916-2009) Ο πρωτοπόρος καλλιτέχνης, ο δάσκαλος, ο φιλόσοφος

Ο Γιάννης Μόραλης ζωγράφος και χαράκτης, γεννήθηκε στην Αρτα το 1916. Το 1927 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Το 1936 αποφοίτησε από την ΑΣΚΤ Αθήνας και, ως υπότροφος της Ακαδημίας Αθηνών, έφυγε, το 1937, για τη Ρώμη. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου φοίτησε στην Ecole Nationale des Beaux Arts, στα εργαστήρια ζωγραφικής και φρέσκο. Παράλληλα εγγράφηκε στην Ecole des Arts et Métiers, για την σπουδή του ψηφιδωτού.

Το 1947 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής στην ΑΣΚΤ, από όπου αποχώρησε το 1983. Εικονογράφησε πολλά βιβλία (Ελύτη, Σεφέρη κλπ.), δημιούργησε τοιχογραφίες, σχεδίασε σκηνικά και κουστούμια για το Εθνικό Θέατρο Ελλάδος, το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν, τα μπαλλέτα του Ελληνικού Χοροδράματος. Εργα του ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές σχολές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Βάδισε στα μονοπάτια του μοντερνισμού και μέσα στο μεγάλο ρεύμα του αφηρημένου γεωμετρισμού. Κυρίαρχο θέμα των έργων του αποτέλεσε η ανθρώπινη μορφή και ειδικά οι γυναικείες μορφές.

Ο Γιάννης Μόραλης μιλούσε μοναχά όταν είχε κάτι νέο να πει. Οι ατομικές του εκθέσεις ήταν όλες κι όλες δέκα, οι περισσότερες στην γκαλερί «Ζουμπουλάκη». Αρκετές ήταν οι αναδρομικές του εκθέσεις, με σημαντικότερη το 1988 στην Εθνική Πινακοθήκη, στην οποία τότε δώρισε μεγάλο αριθμό έργων του. Αλλες αναδρομικές που ξεχωρίζουν ήταν στο Μουσείο Μπενάκη, στην Ακαδημία Αθηνών (1996), στην Ερμούπολη Σύρου (2005), στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Ιδρύματος Γουλανδρή - Ανδρος (2008) και στο Μέγαρο Εϋνάρδου, με σχέδια (2009).

Ο ίδιος απέφευγε τις κοσμικές συνευρέσεις και τη δημοσιότητα. Ακόμη και όταν του πρότειναν οι μαθητές του να του κάνουν μια έκθεση-αφιέρωμα τους είπε : "Γιατί δεν κάνετε την έκθεση μετά το θάνατό μου?".

Κάποτε σε ερώτηση δημοσιογράφου γιατί δεν μιλά δημόσια ποτέ για την τέχνη του ο Γιάννης Μόραλης απάντησε  :

"Ο καλλιτέχνης μιλάει με το έργο του. Τα λόγια είναι περιττά. Σάλτσες στην τέχνη δεν μπαίνουν" Επειτα παρέθεσε τα λόγια του Σεφέρη : "Η ερμηνεία κάθε έργου είναι ερμηνεία του εαυτού μας, όχι εκείνου που το δημιούργησε, αλλά εκείνου που το διαβάζει, το βλέπει ή το ακούει" (Εκδοση Εμπορικής Τράπεζας "Ι. Μόραλης", Αθήνα 1988, σελ. 451)». Και συνέχισε .....«Κάθε άνθρωπος βλέπει μέσα σ' ένα έργο άλλα πράγματα. Οταν λοιπόν του τα επεξηγείς εκ των προτέρων, περιορίζεις το ίδιο το έργο και τη λειτουργία του».

Οσον αφορά τη τέχνη της ζωγραφικής έλεγε χαρακτηριστικά :

«Η διδασκαλία είναι μια αμφίρροπη σχέση. Ενας Λατίνος φιλόσοφος έλεγε πως ο δάσκαλος μοιάζει με το ακόνι, δηλαδή το ακόνι κάνει το μαχαίρι να κόβει, δίχως κατ' ανάγκη το ίδιο να είναι κοφτερό. Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό και μάλιστα το συμπλήρωσα, προσθέτοντας ότι τα μαχαίρια που είναι και τα δύο κοφτερά, ακονίζονται το ένα με το άλλο! Ετσι ένιωθα στη σχολή». «Δεν τους καταλαβαίνω αυτούς που μιλούν για την "ελληνικότητα" που υπάρχει στα έργα μου. Λες και ζωγράφιζα κατόπιν αποφάσεως. Αυτά είναι βιώματα (...) Με τον Νικολάου τσακωνόμασταν για το θέμα της ελληνικότητας. Και βέβαια αγαπώ την ελληνική τέχνη, του έλεγα, αλλά δεν μπορώ να γίνω γενικός αντιπρόσωπος της αρχαίας ελληνικής τέχνης. Αφού υπάρχει μέσα μου».

Με το έργο του άνοιξε νέους δρόμους στην ιστορία της ελληνικής ζωγραφικής. Ο Γιάννης Μόραλης αν και δεν επιδίωκε να εμφανίζεται στα ΜΜΕ και δεν έδινε συνεντεύξεις, οτιδήποτε ήθελε να εκφράσει το έλεγε μέσα από τα έργα του.

Οπως ταπεινά έζησε έτσι ταπεινά και σιωπηρά έφυγε χθες σε ηλικία 94 ετών με τελευταία επιθυμία η κηδεία του να γίνει ανάμεσα σε στενό οικογενειακό κύκλο. Ο καλλιτέχνης, ο φιλόσοφος, ο δάσκαλος, ο δημιουργός.
Ο ποιητής της ψυχής με την εσωτερική του σοφία φώτισε την καλλιτεχνική ζωή του τόπου μας. Αν δεν κάνω λάθος θα πρέπει να ήταν ο τελευταίος εν ζωή εκπρόσωπος της γενιάς του 30 . Μιας γενιάς που με τις αισθητικές της επιλογές κατάφερε να συγκεράσει στοιχεία από την εκφραστική ζωντάνια της ζωγραφικής του ελληνορωμαϊκού και χριστιανικού κόσμου με στοιχεία του μοντερνισμού επαναδιατυπώνοντας μέσα από τη ζωγραφική το αίτημα της τόσο παρεξηγημένης έννοιας της ελληνικότητας. Μιας ελληνικότητας που στα μάτια της γενιάς του '30 επιχείρησε να απεξαρτηθεί από το περιοριστικό ιδεολόγημα των μεγαλοϊδεατικών και εθνοκαπηλικών τάσεων προσλαμβάνοντας μια διεθνιστική (εικαστικά) ταυτότητα με βαθιά γνώση της εθνικής ιδιοτυπίας.  Στα μάτια αυτής της γενιάς παράδοση και Μοντερνισμός λειτούργησαν σαν αμφίδρομοι καταλύτες : καθένας βοήθησε στη βαθύτερη κατανόηση και οικειοποίηση του άλλου.

Αντίο δάσκαλε...Στη ψυχή μας θα παραμείνεις ως ο  αναντικατάστατος δημιουργός.....

ΥΓ. Πολλές πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του παραθέτει στο αφιέρωμά του ο Antoine εδώ. Σας προτείνω να το διαβάσετε.

Εκκληση γονέων του 3ου Γυμνασίου N. Φιλαδέλφειας

Σύμφωνα με μια ανάρτηση που διάβασα στο blog "Nelly's Κι αυτά κι εκείνα" (εδώ) σε περίπου 70 σχολεία στην Α' Περ. Αθήνας, θα ανακυκλωθούν οι Διευθυντές εν μέσω σχολικής χρονιάς γεγονός το οποίο θεωρώ απαράδεκτο αφού κάθε αλλαγή θα μπορούσε να γίνει (με τις νόμιμες διαδικασίες) μετά το πέρας της σχολικής χρονιάς. Αντιγράφω από το blog της κείμενο διαμαρτυρίας που αφορά το 3ο Γυμνάσιο της Ν. Φιλαδέλφειας:

Προς την Υπουργό Παιδείας δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων


Κυρία Άννα Διαμαντοπούλου

Προς τον Περιφερειακό Διευθυντή Α/βάθμιας και Β/βάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής

Κύριο Παρασκευά Γιαλούρη

Προς την Διευθύντρια του Α' ΠΥΣΔΕ Αττικής

Κυρία Πολυξένη Ζαβού-Ράδου


Προς όλα τα μέλη του ΠΥΣΔΕ

Προς όλους τους Συλλόγους και τις Ομοσπονδίες των Καθηγητών


Προς όλους τους Εκπαιδευτικούς


Προς όλους τους Γονείς

Προς όλους τους Μαθητές


Προς κάθε ενδιαφερόμενο

Έχω την χαρά και την τιμή να είμαι Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 3ου Γυμν. Ν. Φιλαδέλφειας.

Παίρνω το θάρρος να σας γράψω ζητώντας τη βοήθειά σας για ένα θέμα, που μας καίει όλους πολύ, τις κρίσεις των διευθυντών.

Στο καταταλαιπωρημένο σχολείο μας που υπέφερε από δεινά τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία είχαμε την τύχη, μετά τις κρίσεις του 2007, να έρθει μια Διευθύντρια, η κυρία Μαρία Χατζηιωάννου, που κατάφερε το ακατόρθωτο: Από αχούρι, με μορφή εγκαταλελειμμένου, ξεχαρβαλωμένου αναμορφωτηρίου να το μετατρέψει σε σχολείο- αγκαλιά για όλα τα παιδιά.

Το σχολείο μας δεν είχε τίποτα σωστό. Ηταν όλα ξεχαρβαλωμένα, δεν παρείχε ούτε τα στοιχειώδη και επιπλέον λειτουργούσε και υπό ένα καθεστώς τρομοκρατίας και χαφιεδισμού. Τα παιδιά έκαναν συνεχώς καταλήψεις διεκδικώντας τα αυτονόητα. Μέχρι και το βάψιμο των αιθουσών το κάναμε οι γονείς κάποιες Κυριακές.

Και ήρθε αυτή η γυναίκα και έβαλε τάξη σε όλα, μα κυρίως έβαλε αγάπη.

Και το σχολείο μας έγινε αυτό, που έπρεπε να είναι τα σχολεία όλου του κόσμου.

Μια κυψέλη δημιουργίας και αγάπης.

Τέρμα τα προβλήματα, τέρμα η παραβατικότητα, τέρμα οι καταλήψεις.

Τα παιδιά ξεκίνησαν δράσεις και προγράμματα, που θα ζήλευε και το καλύτερο ιδιωτικό σχολείο.

Τα παιδιά αγάπησαν αυτήν, αγάπησαν τα μαθήματα, αγάπησαν το σχολείο τους σαν το σπίτι τους.

Το φροντίζουν. Το προσέχουν.

Και τώρα έρχεται το Α' ΠΥΣΔΕ, μ΄αυτήν την παράνομη, όπως διαβάζω, διαδικασία και τα ακυρώνει όλα.

Θέλει να μας πάρει την Διευθύντρια, παρόλο που η ίδια δήλωσε ότι δεν θέλει να μετακινηθεί, άλλωστε σε λίγο μπορεί να συνταξιοδοτηθεί, αν θέλει.

Και ερωτώ, μήπως τηρώντας τους τύπους χάνουμε την ουσία;

Ποιός ο ρόλος του εκπαιδευτικού;

Ποιός ο ρόλος του σχολείου;

Ποιός ο ρόλος όλων αυτών, που διορίζονται ή εκλέγονται για να καλύψουν θέσεις καίριες, όπως αυτές των ΠΥΣΔΕ;

Πώς τιμάται ένας επιτυχημένος Διευθυντής; Με το να τον αλλάζετε πόστο παρά τη θέλησή του;

Προσπάθησα να επικοινωνήσω με την Διευθύντρια του ΠΥΣΔΕ και τηλεφωνικά, να της εκφράσω την αγωνία μας και την επιθυμία μας, όμως αν και κατανοώ την έντασή της και τις πιέσεις που δέχεται πανταχόθεν, δεν μπορώ να κατανοήσω την αντίληψή της, πως "οι γονείς δεν έχουν κανένα λόγο για τα παιδιά τους και ουδείς αναντικατάστατος"!!!!

Πώς μπορεί κάποιος που ασχολείται με την εκπαίδευση, να γελοιοποιεί την αγωνία ενός γονιού, εκλεγμένου στη θέση του Προέδρου του ΔΣ του Συλλόγου μας κλείνοντάς του το τηλέφωνο;

Ουδείς αναντικατάστατος, μου είπε! Μα, είμαστε όλοι ίδιοι; Δεν υπάρχουν καλοί, καλύτεροι και χειρότεροι;

Η ίδια η διαδικασία των κρίσεων δεν το αποδεικνύει αυτό;

Και αν εμείς οι γονείς δεν έχουμε λόγο για το καλό των παιδιών μας, τότε ποιός έχει;

Το άρθρο 3 της χάρτας για τα δικαιώματα και τα καθήκοντα των γονέων της ευρωπαϊκής κοινότητας, ορίζει πως:

"ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ, ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΑΞΙΩΝ ΤΟΥΣ.

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΗΚΟΝ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΩΣ ΕΤΑΙΡΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ."

Και το άρθρο 8:

"ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΑ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΨΉ ΤΟΥΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΖΗΤΑΤΑΙ ΕΝΕΡΓΑ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ."

Και ναι, η Διευθύντριά μας είναι αναντικατάστατη!!!

Μα και όλα τα σχολεία θα αναστατωθούν με τις μετακινήσεις στη μέση της χρονιάς. Από τη μια η γρίπη, από την άλλη οι καταλήψεις, τώρα συμβαίνει και αυτό, τί θα πάρουν τα παιδιά από τη φετινή χρονιά; Γιατί δεν έγιναν οι κρίσεις το καλοκαίρι, που μας πέρασε ή γιατί δεν γίνονται το καλοκαίρι που θα έρθει;

Γιατί δεν ζητάτε εκ νέου δηλώσεις προτίμησης σχολείων;

Οι προτιμήσεις των υποψηφίων είναι φυσικό να έχουν αλλάξει σε αυτά τα δυο χρόνια. Γιατί έγινε καταμέτρηση μορίων χωρίς δηλώσεις; Και οι συνεντεύξεις τι νόημα είχαν;

Σας παρακαλώ λοιπόν θερμά, βοηθήστε μας να κρατήσουμε τη Διευθύντριά μας!

Μην αφήσετε να αναστατωθούν τόσα σχολειά στο μέσον της χρονιάς!

Αφουγκραστείτε τις αγωνίες των γονιών!

Τις επιθυμίες των παιδιών!

Αυτά είναι το μέλλον της Ελλάδας.

Πάρτε τα στα σοβαρά!

Ας μην χάνουμε την ουσία και ας δούμε το θέμα προς όφελος των παιδιών μας.

Με εκτίμηση

Η Πρόεδρος του ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και Kηδεμόνων του 3ου Γυμν. Ν. Φιλαδέλφειας

H φίλη blogger logia συμπληρώνει

ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ

το θέμα είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό του μικρού μας σχολείου:

Είναι περίπου 70 σχολεία στην Α' Περ. Αθήνας, που θα ανακυκλωθούν οι Διευθυντές μές στο μέσον της σχολικής χρονιάς!

Και ερωτώ:

Α. Τίνος το αυτί ιδρώνει, που αυτοί οι 70 διευθυντές αυτή τη στιγμή δεν μπορούν να προγραμματίσουν τίποτα στην αναμονή της μετακίνησης;

Β. Που οι νέοι που θα τοποθετηθούν, θα χρειαστούν ένα χρονικό διάστημα εγκλιματισμού και ενημέρωσης, αρα πάλι μηδέν δράσεις και προγραμματισμός;

Γ.Που όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περιοχή, όπου πολλά σχολειά είχαν κλείσει με καταλήψεις και σχεδόν όλα έκλεισαν βδομάδες λόγω γρίπης;

Δ.Που τις ανεπιθύμητες μετακινήσεις διευθυντών οι μαθητές θα τις αντιμετωπίσουν με δυναμικές κινητοποιήσεις;

Ε. Μήπως τελικά η φετινή χρονιά για τα σχολεία μας θα πάει χαμένη;

Αναρωτιέμαι εγώ μια απλή μαμά

αλλά

Οι ιθύνοντες;

Οι καθήμενοι σε διευθυντικές καρέκλες;

Οι υπογράφοντες εντολές;

Οι συνδικαλιστικοί φορείς;

Του δρόμου : Ο "παραδοσιακός".....

Σε ένα δρομάκι της Αθήνας η ματιά μου έπεσε στην είσοδο ενός παραδοσιακού ξυλουργείου.

Την είσοδο του παραδοσιακού ξυλουργείου στόλιζε η επιβλητική  φωτογραφία του Κολοκοτρώνη. Ακριβώς από κάτω ήταν κολλημένο ένα ιδιόχειρο  σημείωμα :

"Βρίσκομαι στο καφενείο"

Τι άλλες αποδείξεις θέλετε για να πειστείτε πως οι παραδόσεις στον τόπο μας καλά κρατούν????.....

Αντε, TGF (=thanks God it's Friday)

Καλό ΣΚ εύχομαι