ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Μια άγνωστη (αληθινή) ιστορία : Χάτσικο- Η ιστορία ενός σκύλου (Ταινία)


Το τελευταίο διάστημα ολοένα και λιγότερο παρακολουθώ τηλεόραση, επειδή οι ταινίες που προβάλλει είναι κατά κύριο λόγο άθλιες, γεμάτες βία και δίχως κάποιο μήνυμα....μόνο προβολή βίας. Χτες βράδυ όμως με καθήλωσε μια πολύ όμορφη ταινία στο Star. Η συγκεκριμένη ταινία με μάγεψε με την τρυφερότητα και την ευαισθησία της. Η υπόθεση εκτυλίσσεται γύρω από την προβολή της ιδιαίτερης σχέσης ανάμεσα στον άνθρωπο και τον αρχαιότερο πιστό του σύντροφο, τον σκύλο. Μια σχέση που στις μέρες μας δύσκολα βρίσκει κανείς ακόμη και ανάμεσα στους ανθρώπους. Αυτό όμως που αποτέλεσε έκπληξη και παράλληλα προσέλκυσε το ενδιαφέρον μου ήταν ότι στο τέλος η ταινία μας πληροφορούσε πως πρόκειται για αληθινή ιστορία που διαδραματίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Ετσι θέλησα να μάθω περισσότερα για αυτήν την ιδιαίτερη και τόσο τρυφερή ιστορία. Ο,τι πληροφορίες βρήκα λοιπόν,  σκέφτηκα να τις μοιραστώ μαζί σας. Ομως, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή :

Ο τίτλος της ταινίας είναι Χάτσικο: Η ιστορία ενός σκύλου (Hachiko : Α dog's tale) (2009) και βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία.

Υπόθεση : Από μία διαβολική σύμπτωση ένας καθηγητής Πανεπιστημίου βρίσκει τυχαία ένα κουταβάκι ράτσας Ακίτα (μια σπάνια Ιαπωνική ράτσα σκύλου γνωστής για την ιδιαίτερη αφοσίωση σε εκείνον που θα αναλάβει τη φροντίδα τους). Κάθε Σογκούν εξέτρεφε από ένα Ακίτα αλλα΄δεν επιτρεπόταν να του μιλά παρά μοναχά σε μια ειδική γλώσσα που είχε αναπτυχθεί ειδικά για αυτά, ούτε επιτρεπόταν να τα αναφέρει. Ηταν τόσο προστατευμένα τα Ακίτα ώστε μόνο μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο φαίνεται να έφυγε κάποια Ακίτο από τα νησιά της Ιαπωνίας οπότε και διαδόθηκε η ράτσα στην Αμερική. Ο Χάτσικο λοιπόν, το κουταβάκι με το οποίο θα ασχοληθούμε εδώ συναντήθηκε με τον καθηγητή στον σταθμό του τραίνου όπου περιφερόταν κι έδειχνε σαν χαμένο. Αν και ο καθηγητής προσπάθησε, δεν κατάφερε να εντοπίσει τον ιδιοκτήτη του, οπότε αποφάσισε να τον υιοθετήσει ο ίδιος και να τον κρατήσει. Μεταξύ τους αναπτύχθηκε μία ιδιαίτερα τρυφερή σχέση με αποτέλεσμα ο Χάτσικο να γίνει μέρος της καθημερινότητας του καθηγητή. Κάθε μέρα τον συντρόφευε μέχρι τον σταθμό του τραίνου και τον περίμενε κάθε απόγευμα την ίδια ώρα (στις 5) όταν αυτός επέστρεφε από τη δουλειά του. Πάντα στο ίδιο σημείο απέναντι από την εξοδο του σταθμού. Μέχρι.....μια ημέρα που ο καθηγητής δεν επέστρεψε. Ο Χάτσικο όμως δεν παρέλειψε αυτή του την καθημερινή συνήθεια και εξακολούθησε για τα επόμενα 9 χρόνια (!!!!) να προσμένει τον αγαπημένο του καθηγητή στο ίδιο σημείο έως ότου άφησε και ο ίδιος την τελευταία του πνοή. Η ιστορία του Χάτσικο έγινε τυχαία γνωστή από εναν νεαρό που έμαθε για αυτόν και έγραψε ένα άρθρο στην εφημερίδα (διαβάστε περισσότερα στην αληθινή ιστορία).
Πρωταγωνιστεί
ο Ρίτσαρντ Γκίρ (2009, Hachiko: A dog's story)
(Απόσπασμα της ταινίας μπορείτε να δείτε στο βίντεο που ακολουθεί)



Η ταινία αποτελεί ριμέϊκ μιας παλαιότερης Ιαπωνικής ταινίας που γυρίστηκε το 1987.

Στο επόμενο βίντεο μπορείτε να δείτε κάποιες σκηνές από την παλαιότερη ταινία:



Ο αληθινός Χάτσικο (τον βλέπετε στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες) ήταν ένας λευκός σκύλος ράτσας Ακίτα (πληροφορίες για τα Ακίτα εδώ) ο οποίος γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου το 1923, στην πόλη Οντάτε της Ιαπωνίας. Έγινε διάσημος για την αξιοθαύμαστη αφοσίωση στον κύριό του, στον οποίο έμεινε πιστός για όλη του την ζωή. Χάτσικο στα Ιαπωνικά σημαίνει ο όγδοος ευοίωνος πρίγκηπας δηλαδή αυτός που φέρνει καλή τύχη.
Τον Χάτσικο τον βρήκε ο καθηγητής Χιντεσάμπουρο Ουένο, που δίδασκε στο Πανεπιστήμιο του Τόκυο.
Περνώντας ο καιρός ο καθηγητής και ο Χάτσικο έγιναν πραγματικά αχώριστοι και καθημερινά περπατούσαν μαζί μέχρι τον σιδηροδρομικό σταθμό της Σιμπούγια, όπου ο καθηγητής έπαιρνε το τρένο για να πάει στο πανεπιστήμιο.
Ο Χάτσικο πήγαινε κατόπιν σπίτι αλλά το απόγευμα την ίδια ώρα κάθε ημέρα ξαναγύριζε στον σταθμό, όπου περίμενε την επιστροφή του κύριού του μέχρι που ο καθηγητής δεν επέστρεψε. Ο σκύλος όμως εξακολούθησε να περιμένει τον κύριό του στο ίδιο ακριβώς σημείο καθημερινά για τα 9 επόμενα χρόνια.
Το 1925, ένας μαθητής του Ουένο ο οποίος ήταν ειδικός στα σκυλιά Ακίτα, αναγνώρισε τον μεγαλόσωμο σκύλο. Παρατήρησε πως ο Χάτσικο περίμενε στον σταθμό μέχρι να βγει και ο τελευταίος επιβάτης και ρωτώντας τους περαστικούς και τους θαμώνες του σταθμού οι οποίοι ταϊζαν τον Χάτσικο, έμαθε για την αναμονή του.
Λίγο καιρό μετά δημοσίευσε μια εργασία για τα σκυλιά Ακίτα, την μεγαλύτερη από τις επτά ιαπωνικές φυλές τύπου Σπίτζ, η οποία αριθμούσε τότε μόνο τριάντα καθαρόαιμα σκυλιά: ένα από αυτά ήταν και ο Χάτσικο.
Εκτοτε ο Χάτσικο όχι μόνο έγινε γνωστός αλλά και σύμβολο αφοσίωσης. Χαρακτηρίστηκε ως ένας ζωντανός θρύλος, μάλιστα ένας διάσημος γλύπτης φιλοτέχνησε μπρούτζινο άγαλμά του που τον απεικονίζει καθιστό, να περιμένει το αφεντικό του.
Το άγαλμα αυτό τοποθετήθηκε σε μια έξοδο του σταθμού της Σιμπούγια, ενώ στα αποκαλυπτήρια ήταν παρών και ο ίδιος ο Χάτσικο.
Η ιστορία του έγινε η αιτία της αναθέρμανσης του ενδιαφέροντος των Ιαπώνων για τους σκύλους Ακίτα, τους οποίους περιγράφουν ως "θαρραλέους σαν σαμουράϊ και συνάμα τρυφερούς σαν γατάκια, με μεταξένια καρδιά αλλά αλύγιστους σαν ατσάλι".
Η έξοδος του σταθμού της Σιμπούγια όπου βρίσκεται το άγαλμά του ονομάστηκε "έξοδος του Χάτσικο" . Μάλιστα κάθε χρόνο στις 8 Απριλίου, πραγματοποιείται μια σεμνή τελετή στον σταθμό της Σιμπούγια και εκατοντάδες Ιάπωνες έρχονται για να τιμήσουν την μνήμη του και την θρυλική αφοσίωση που έδειξε σε όλη του την ζωή.
Ο Χάτσικο μέχρι τη στιγμή που άφησε την τελευταία του πνοή (8.3.1935) εξακολούθησε καθημερινά να πηγαίνει στο ίδιο σημείο καθημερινά εκεί έξω από τον σταθμό του τραίνου να περιμένει τον αγαπημένο του καθηγητή. Οι Ιάπωνες συγκλονίστηκαν όταν έμαθαν για τον θάνατό του.
Πλήθος ανθρώπων τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία εκεί παραδίπλα στον τάφο του αγαπημένου του καθηγητή.

Λένε πως ο Χάτσικο βρίσκεται βαλσαμωμένος στο Εθνικό μουσείο φυσικής ιστορίας και επιστημών του Τόκιο.
Στο επόμενο βίντεο η ιστορία του Χάτσικο με μουσική υπόκρουση από το τραγούδι "wherever you go" (Wherever you go, Whatever you do, I will be right here waiting for you , Whatever it takes , Or how my heart breaks , I will be right here waiting for you)



Σας συνιστώ να ψάξετε να βρείτε την ταινία.
Είναι πολύ συγκινητική αλλά και ιδιαίτερη ιστορία.
Εγώ τουλάχιστον θα το κάνω.
Θα την ξανάβλεπα ευχαρίστως αν την ξαναπρόβαλλε κάποιο κανάλι.
Περισσότερες πληροφορίες για τον αληθινό Χάτσικο μπορείτε να βρείτε εδώ
από όπου και πήρα μερικές από τις φωτογραφίες της παρούσας ανάρτησης.

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Στους Δημητρη, Δήμητρα, Δήμητρα, Δήμητρα, Μητσο, Μητσούκο....

Στὸ χωριό μας, ποὺ δὲν εἶναι κι ὀμορφότερο στὴν πλάση,
μᾶς ἀφῆσαν οἱ γονιοί μας μιὰ γερόντισσα ἐκκλησιά.
Δὲν τῆς ἔχουμε φτειασμένο μαρμαρένιο εἰκονοστάσι.
Τὰ καντήλια της δὲν εἶναι κρυσταλλένια καὶ χρυσά.

Φτωχικὰ ντυμένους ἔχει καὶ τοὺς γέρους της παπάδες.
Ταπεινοὶ κι οἱ δυό της ψάλτες εἶναι πάντα ἐργατικοί.
Στὰ μανάλια της μεγάλες δὲν ἀνάβουνε λαμπάδες.
Στὸν ἀφέντη Ἁι-Δημήτρη τὸ μικρὸ κεράκι ἀρκεῖ.

Κι αν ευρώ δεν σούμεινε για ν΄ανάψεις το κεράκι,
κάνε δέηση και διαλογισμό και μόνο πες του μιαν ευχή.
Ούτε για κουρέματα ούτε για παλινωδίες
μόνο απόλαυσε κάποιες μελωδίες.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΎΧΟΜΑΙ 
ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ-ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ 
ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Οι περιφερειάρχες Αιγαίου προειδοποιούν την κυβέρνηση για τον ΦΠΑ

Οι περιφερειάρχες Νοτίου και Βορείου Αιγαίου, Γιάννης Μαχαιρίδης και Νάσος Γιακαλής, με σημερινή τους επιστολή στον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Παντελή Οικονόμου, προειδοποιούν ότι «τυχόν κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ θα τους βρει αντίθετους και απέναντι». 

Οι περιφερειάρχες έστειλαν σήμερα την επιστολή διαμαρτυρίας τους μετά από δημοσιεύματα και πληροφορίες που θέλουν την κυβέρνηση να ετοιμάζει κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ(κατά 30%) που ισχύουν στα νησιά του Αιγαίου. 

«Αν κάποιοι στα οικονομικά επιτελεία, διαχρονικά, έχουν διαμορφώσει την αντίληψη του «προνομιούχου» νησιώτη, αυτό συνιστά ύβρη και φανερώνει παντελή άγνοια της πραγματικότητας που βιώνει ο νησιωτικός χώρος» υπογραμμίζουν στην επιστολή τους οι περιφερειάρχες και ζητούν  από τον αναπληρωτή υπουργό την διάψευση των μέτρων τα οποία όρισαν ως κόκκινη γραμμή. 

Πηγή Enet
25.10.2011

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

ΚΑΣΟΣ : Tα έξη ναϋδρια της απάνω γειτονιάς (ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό φαινόμενο ) & η Παναγιά του Γιώργη

Ενας από τους προορισμούς του φετεινού καλοκαιριού ήταν η Κάσος, στην οποία έχουμε ελάχιστα αναφερθεί σε προηγούμενες αναρτήσεις. Αυτή τη φορά η επίσκεψη είχε σκοπό να εξερευνήσουμε τις πιο απόμακρες γωνιές της και επομένως να την γνωρίσουμε καλύτερα. 

Ενα ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό μνημείο (και απ' όσο γνωρίζω μάλλον μοναδικό) που αξίζει να επισκεφθεί κανείς είναι οι έξη εκκλησιές, δηλαδή για την ακρίβεια έξη ναϋδρια που εφάπτονται μεταξύ τους.

Βρίσκονται σε ένα ψηλό σημείο του οικισμού Παναγία (έναν οικισμό που βρίσκεται πάνω από τον Εμπορειό)

Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο,  στη συγκεκριμένη τοποθεσία εμφανίζονταν έξη νεράϊδες που χόρευαν και τρομοκρατούσαν τους κατοίκους. Για να ξορκίσουν τις έξη νεράϊδες, οι κάτοικοι αποφάσισαν να χτίσουν ένα μικρό εκκλησάκι, οπότε διαπίστωσαν ότι απόμειναν πέντε οι νεράϊδες. Εχτισαν και δεύτερο, και οι νεράϊδες απόμειναν τέσσερεις. Ετσι λοιπόν όταν χτίστηκε και το τελευταίο εκκλησάκι, οι νεράϊδες εξαφανίστηκαν, κι η περιοχή απελευθερώθηκε από τα στοιχειά που δέσποζαν εκεί.


Από αυτή τη παράδοση συμπεραίνεται ότι στην ίδια τοποθεσία πιθανόν κατά τους προχριστιανικούς χρόνους να προϋπήρχε αρχαίο Ιερό όπου θα λατρεύονταν οι Νύμφες, τη λατρεία των οποίων θα εκτόπισε η Χριστιανική λατρεία. 


Τα έξη εκκλησάκια είναι αφιερωμένα με τη σειρά στους :

- Αγιο Χαράλαμπο
- Μέγα Αντώνιο
- Αγία Κάρα
- Αγία Βαρβάρα
- Αη Γιάννη
- Αη Νικόλα, Αρχιεπίσκοπο Μύρωνα

Τα ναϋδρια θα πρέπει να χτίστηκαν γύρω στον 18ο αιώνα. 

Λίγο παρακάτω μπορεί κανείς να επισκεφτεί μιαν άλλη εκκλησιά αφιερωμένη στα Εισόδια της Θεοτόκου (ή κατά την τοπική ονομασία "η Παναγιά του Γιεώργη", πιθανότατα από το όνομα του κτήτορα ή κάποιου ανακαινιστή της). Πιθανολογείται πως χτίστηκε τον Φεβρουάριο του 1770, ενώ οι εικόνες που την διακοσμούν μάλλον χρονολογούνται τον 19ο αιώνα.

Ο οικισμός Παναγία όπως πληροφορηθήκαμε αν και κάποτε έσφυζε από ζωή, επειδή οι περισσότεροι κάτοικοί της ήταν ναυτικοί,  άρχισε να ερημώνει, και τα σπίτια του οικισμού να καταρρέουν. 

Μόλις πριν από λίγα χρόνια, οι κάτοικοι άρχισαν να αναπαλαιώνουν τα σπίτια τους και να δίνουν την ελπίδα ότι ο οικισμός μπορεί να ξαναζήσει τις παλαιές του δόξες.

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

Slovacchi-Greci - Europeans ( Question : Europe or Chineurope?)

Οι Ευρωπαίοι "εταίροι" μας τον τελευταίο χρόνο έχουν ξεσπαθώσει:
Αλλοτε με επίσημα και άλλοτε με ανεπίσημα δημοσιεύματα επιδεικνύουν με κάθε τρόπο την "συμπάθειά" τους απέναντι στην Ελλάδα. Την ίδια περίπου συμπάθεια που έδειχναν τα δημοσιεύματά τους λίγο πριν από τη διοργάνωση των Ολυμπιακών αγώνων στην Αθήνα που όλοι αυτοί έσκιζαν τα ιμάτιά τους πως η Ελλάδα θα αποτύγχανε. Τελευταία, τέτοιου είδους δημοσιεύματα ολοένα κια πληθαίνουν. Κάποιες φορές ξεπερνούν τα όρια του "υποτιθέμενου" χιούμορ και αγγίζουν τα όρια της προσβολής προς κάποιους από τους εταίρους τους οι οποίοι βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση. Τόση φαίνεται πως είναι η συναδελφική τους αλληλεγγύη. Παρακάτω παραθέτω μερικά (όχι όλα) από τα περί ων ο λόγος, (κλικ για το linκ:)

Greeks threaten to stop buying German goods

A cultural icon being appropriated for the purposes of a political statement

Tώρα προστέθηκε η νέα διαφημιστική καμπάνια της Σλοβακίας (η μόνη χώρα η οποία δεν ενέκρινε την ενίσχυση του ευρωπαϊκού μηχανισμού EFSF για την στήριξη της Ελλάδας)  με αφορμή μια μπύρα , όπου παρουσιάζεται ένας ευτραφής "Ελληνας" να απαντάει καταφατικά στην ερώτηση  που του απευθύνεται :"θές να δανείζεσαι από όλους; Τότε είσαι Ελληνας" με την επόμενη ερώτηση στην οποία απαντά ένας "Σλοβάκος" "Δεν θες να δανείζεσαι; Τότε είσαι Σλοβάκος...."

Θες να δανείζεσαι απ' όλους; Τότε είσαι Έλληνας (Σλοβάκικη διαφήμιση)

Φυσικά το γεγονός ότι η χώρα μας υπερδανειζόταν όλα αυτά τα χρόνια είναι αληθές και αυτό είναι ξεκάθαρο πως οφείλεται στην ασυδοσία των κυβερνώντων μας. Οπως επίσης κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πως χάρη στα Ευρωπαϊκά κονδύλια η χώρα μας απέκτησε σύγχρονο οδικό δίκτυο, μετρό κλπ. Ούτε μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι από τη χώρα μας  κατασπαταλήθηκαν πολλά από τα κονδύλια τα οποία μέσω ευνοϊκής μεταχείρησης κατέληξαν σε μη παραγωγικές διαδικασίες (τζιπ μεγάλου κυβισμού, βιλλάρες 1000 τετραγωνικών κλπ) ενώ προορίζονταν για άλλες χρήσεις και ειδικότερα για έργα υποδομών τα οποία ασφαλώς ΔΕΝ έγιναν.

Εν μέρει λοιπόν θα δικαιολογούσα αυτή την ειρωνική διάθεση από πλευράς των εταίρων μας. Ομως σκέφτομαι πως από την άλλη, για το τανγκό χρειάζονται δύο : Για την κατασπατάληση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, φυσικά ευθύνονται οι δικοί μας κυβερνώντες αλλά εξ ίσου ευθύνονται και όσοι ήταν αρμόδιοι για τη διανομή των Ευρωπαϊκών κονδυλίων από την κεντρική διοίκηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης εφόσον όπως αποδεικνύεται άσκησαν αναποτελεσματικούς και πλημμελείς ελέγχους για την ορθή εκτέλεση των έργων που επιδοτούνταν. Επομένως είναι γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας δεν προάσπισαν το συμφέρον του συνόλου των πολιτών τους, παραβιάζοντας την αρμοδιότητα που τους έχει ανατεθεί.  

Δεν έχω την πρόθεση να πάρω το μέρος ούτε των μεν ούτε των δε.  Φταίνε, "μαζί τα φάγανε"και οι μεν και οι δε.

Εγώ θα εστιάσω σε τρία στοιχεία τα οποία με ανησυχούν ιδιαίτερα:

α) "Εμείς" και οι "άλλοι" (αναβίωση εθνικιστικών πρακτικών)  

Αυτές οι πρακτικές του διαχωρισμού ( ο Ελληνας που δεν λέει ποτέ όχι στον δανεισμό και ο Σλοβάκος που δεν λέει ποτέ ναι στον δανεισμό) με βάση την "εθνότητα", μας επιστρέφουν σε παρόμοιες πρακτικές του 18ου και 19ου αιώνα , τότε που κυριαρχούσε το σύνθημα "εμείς" και οι "άλλοι",  με τα έθνη - κράτη να κοιτάζουν καθένα μοναχά τη πάρτη του και να προβάλλει τη "διαφορετικότητά" του αλλά και την υπεροχή του έναντι των υπολοίπων λαών, κάτι το οποίο αντιβαίνει προς την φιλοσοφία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ο θεσμός της Ευρωπαϊκής Ενωσης- όπως ξεκίνησε τουλάχιστον- μιλούσε για μια ενιαία Ευρώπη η οποία θα σέβεται τη διαφορετικότητα των λαών. Οι λαοί δεν θα χωρίζονταν σε κυρίαρχους και κυριαρχούμενους αλλά θα συνομιλούσαν επί ίσοις όροις. Αντίθετα όπως φαίνεται κάθε άλλο παρά σεβαστή γίνεται η ισότητα ανάμεσα στα μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης (αυτό άλλωστε φαίνεται και από τον χαρακτηρισμό των οικονομικά πιο αδύναμων χωρών ως P.I.I.G.S.)

β) Europe ή Chineurope????

Η Ευρωπαϊκή Ενωση κατά τη σύστασή της , ως τελικό στόχο είχε την νομισματική και οικονομική ένωση των Ευρωπαϊκών κρατών. Οπως διαπιστώνουμε όμως, η νομισματική και οικονομική ένωση των Ευρωπαϊκών κρατών δεν λετουργεί σε όφελος των Ευρωπαϊκών χωρών αλλά των χωρών του τρίτου κόσμου και ιδιαίτερα της Κίνας στην οποία μεταφέρεται το σύνολο της βιομηχανικής παραγωγής και όχι μόνο. Αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής είναι να ωθούνται στην ανεργία εκατομμύρια Ευρωπαίοι την ίδια ώρα που οι Ευρωπαίοι "διαμεσολαβητές" θησαυρίζουν. Προϊόντα με ετικέτα γνωστών φιρμάτων επιχειρήσεων "made in China", εξακολουθούν να πωλούνται σε δυσθεώρητα υψηλές τιμές ακριβώς όπως και όταν  κατασκευάζονταν σε Ευρωπαϊκό έδαφος.

Στην κατασκευή εργοστασίου στην Κίνα προχωρά η Ford 

Δεν χρειάζεται να αναφερθώ στην κατασκευή επώνυμων ρούχων

Greenpeace: Τοξικές χημικές ουσίες σε επώνυμα ρούχα(Nike, Adidaw,Puma, Converse, Kappa κ.ά.)

γ) Ευρωπαίοι "εκπολιτιστές-σωτήρες" ή Ευρωπαίοι "εκμεταλλευτές"???

Κάποιες χώρες όπως η Αγγλία, η Γαλλία και η Γερμανία φαίνεται να μην έχουν απεμπλακεί από το "ένδοξο" αποικιοκρατικό παρελθόν τους  το οποίο αναβιώνουν με αφορμή την δυσχερή οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας. 

Στα μάτια τα δικά μου τουλάχιστον οι καθυστερήσεις και η αναβλητικότητα των αποφάσεων των κεφαλών της Ευρωπαϊκής Ενωσης σχετικά με τα προβλήματα της Ελλάδας δεν απορρέουν από το ενδιαφέρον των εταίρων μας για την πρόοδο του τόπου μας αλλά νομίζω ότι δεν έχουν παρθεί ακόμη οι αποφάσεις, ερίζουν μεταξύ τους ως προς το ΠΟΙΟΣ θα πάρει ΤΙ από τα κομματάκια της Ελλάδας. Ποιός θα εξασφαλίσει τον ορυκτό πλούτο, ποιός την φυσική ενέργεια και ποιός τα ξενοδοχεία. Επομένως επιστρέφουμε στον 18ο και 19ο αιώνα της αποικιοκρατικής ληστρικής ασυδοσίας με χώρες 2 ταχυτήτων (κυρίαρχους και κυριαρχούμενους) με τους Ευρωπαίους εταίρους μας να μην έχουν απαλλαγεί από το αποικιοκρατικό πάθος του υποτιθέμενου "εκπολιτισμού" των απανταχού απολίτιστων ιθαγενών και της οικειοποίησης του φυσικού πλούτου τους .

Παρ΄όλα αυτά δεν περιλαμβάνω τον εαυτό μου σε όσους υποστηρίζουν την  έξοδο της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω στο όραμα μιας ενωμένης Ευρώπης. Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω πως το μέλλον της χώρας μας μέσα και όχι έξω από την Ευρώπη θα έιναι καλύτερο. Η ένστασή μου είναι στο γεγονός ότι η Ευρώπη στην οποία μπήκε η Ελλάδα μεταλλάχθηκε και διαφοροποιήθηκε από την Ευρώπη την οποία επαγγέλλονταν οι μεπνευστές της ένωσης. Αντί να λέμε λοιπόν όχι στην Ευρωπαϊκή Ενωση ίσως θα έπρεπε οι πολιτικοί μας ηγέτες να υπενθυμίσουν στους Ευρωπαίους ιθύνοντες πως με άλλους όρους μπήκαμε στην Ευρώπη και άλλος ήταν ο προορισμός της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η Eυρώπη στην οποία πιστέψαμε θα ενεργούσε για το κοινό καλό του συνόλου των κρατών μελών αλλά και του συνόλου των πολιτών της, των  Ευρωπαίων εργαζομένων, μία συνθήκη που εξ όσων γνωρίζω αν και δεν έχει τροποιηθεί εν τούτοις έχει παραβιαστεί .

Δεν νοείται λοιπόν και δεν είναι αποδεκτά τα παρακάτω :

- Η μεταφορά της παραγωγής των Ευρωπαϊκών εργοστασίων στην Κίνα με την παράλληλη κατάργηση των θέσων εργασίας στην Ευρώπη. Η ώθηση στην ανεργία των Ευρωπαίων πολιτών παραβιάζει τη βασική συνθήκη σύστασης της Ευρωπαϊκής Ενωσης που είναι η βελτίωση του τρόπου ζωής των πολιτών της. Η ανεργία είναι βέβαιο ότι δεν βελτιώνει αλλά αντίθετα υποβαθμίζει τη ζωή των πολιτών.

- Η αντιμετώπιση κάποιων κρατών μελών που βρίσκονται σε οικονομική αδυναμία ως ευκαιρία για να "δημευτεί" μέρος της δημόσιας περιουσίας τους. Είναι άλλο πράγμα να παράσχουν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας την τεχνογνωσία τους στην καταπολέμηση της γραφειοκρατίας του δημοσιονομικού μαρτυρίου το οποίο βιώνουμε καθημερινά όλοι οι Ελληνες πολίτες, και άλλο να υποτιμούν και να προσβάλλουν κάθε πολίτη αυτής της χώρας, υποτιμώντας τον και ούτε λίγο ούτε πολύ να τον θεωρούν "κλέφτη", "απατεώνα" 'η "επαίτη". 

Λέμε ναι στην Ευρώπη (Europe) , λέμε όμως όχι στην  Chinaeurope

Οσο για τους φίλους μας τους Σλοβάκους οι οποίοι προσθέτουν στις ιδιότητες του Ελληνα πολίτη τη  στάμπα του μόνιμου επάιτη-δανειολήπτη, θα δανειστώ τη φράση των Ιταλών "state zitti" (πάψτε επί τέλους) γιατί καμιά φορά κατά πως λένε οι Ελληνες....

"εκεί που είσαι ήμουνα κι εδώ που είμαι θάρθεις..."

ΥΓ : Προσοχή στα Κινέζικα προϊόντα με Ευρωπαϊκές  τιμές

Προτείνω να απαιτείτε σε κάθε αγορά να σας διευκρινίζουν την χώρα κατασκευής κάθε αντικειμένου που αγοράζετε και να πάψετε να πληρώνετε Κινέζικα προϊόντα σε τιμές Ευρωπαϊκές. Τελευταία παρατηρώ ότι στα ταμπελάκια προβάλλεται η χώρα προέλευσης (που πράγματι μπορεί να είναι μια Ευρωπαϊκή χώρα π.χ. Γαλλία) ενώ αποκρύπτεται η χώρα κατασκευής που συνήθως είναι η Κίνα. Αυτά τα προϊόντα εισάγονται για τον Ευρωπαϊκό χώρο στην Γαλλία κι έπειτα διοχετεύονται στην Ελλάδα και στις υπόλοιπες χώρες σε πολλαπλάσια τιμή από την αρχική)




Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Θύμησες Καλοκαιρινές 1 : Φαντασία...

Κάσος - Καλοκαίρι 2011

Κάσος - Καλοκαίρι 2011
.....Οταν την ασχήμια ξεπερνά η καλλιτεχνική δημιουργία, τότε χρωματίζεται η ψυχή και δημιουργείται η ζωή....

Quiz : Η δολοφονία του Μαρά και ο θάνατος του φουκαρά -Βρες τη διαφορά

Η δολοφονία του Μαρά έργο του David
Ατιτλο - Αγνώστου

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

ΟΤΟΕ : 48ωρη απεργία στις 18 & 19 Οκτωβρίου


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΟΤΟΕ



ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΣΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ
48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 18 & 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ



Παράδοση άνευ όρων των Δημοκρατικών Θεσμών στην λαιμητόμο της Τρόικας, αποτελεί η απόφαση της κυβέρνησης να προχωρήσει με νόμο στη κατάργηση των Κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων και της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης που ισχύουν πολλές δεκαετίες στη χώρα μας, διασφαλίζοντας τα στοιχειώδη δικαιώματα των εργαζομένων.

Η απόφαση αυτή, δίνει τη δυνατότητα ισχύος μόνο της επιχειρησιακής σύμβασης αλλά και των ατομικών συμφωνιών, οι οποίες, πλέον, θα διαμορφώνονται σε κατώτερο οικονομικό και θεσμικό επίπεδο από τη Κλαδική, την οποία καθιστά έτσι, ανίσχυρη και περιττή.

Με αυτή την νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, πριμοδοτείται η εργοδοτική αυθαιρεσία, διευρύνεται ακόμα περισσότερο η εκμετάλλευση των εργαζομένων και ο εκβιασμός γίνεται θεσμός ρύθμισης των εργασιακών σχέσεων γιατί πλέον οι αμοιβές και οι άλλες θεσμικές ρυθμίσεις, θα καθορίζονται μονομερώς και αυθαίρετα μόνο από τους εργοδότες.

Ακόμα, με το πολυνομοσχέδιο της Κυβέρνησης, για τρίτη φορά σε διάστημα ελαχίστων μηνών, μειώνονται ξανά οι Συντάξεις.

          Σε ένα μόνο άρθρο (αρ. 2) στο πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε, επιτίθενται βάρβαρα στις συντάξεις (στους ήδη συνταξιούχους και ειδικά στο ΕΤΑΤ (Ενιαίο Ταμείο Τραπεζοϋπαλλήλων) με τρομακτικές μειώσεις της τάξεως του 20% - 40% στο σύνολο της μικτής σύνταξης (Κύριας και Επικουρικής).

          Οι τελευταίες αυτές μειώσεις, προστίθενται σε εκείνες που προέβλεπαν οι Νόμοι 3863/10 και 3986/11 (10% για τους κάτω των 60 ετών και εισφορά αλληλεγγύης).

          Είναι ανεξήγητη η επιθετικότητα της Κυβέρνησης με τέτοια σφοδρότητα σε ασφαλισμένους που πληρώνουν υπερβολικά μεγάλες εισφορές, ενώ ποτέ τα ασφαλιστικά τους Ταμεία δεν έλαβαν κρατικό πόρο και που αυθαίρετα και αντισυνταγματικά οδήγησε η Κυβέρνηση της ΝΔ στο ΕΤΑΤ, απαλλάσσοντας τους εργοδότες από τις ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις



Με αυτό το νόμο – αν τελικά ψηφισθεί από τη Βουλή – ενταφιάζονται οι Δημοκρατικοί Θεσμοί που κατακτήθηκαν με σκληρούς αγώνες και οι εργαζόμενοι της χώρας επιστρέφουν σε περιόδους του προηγούμενου αιώνα, αφού, παράνομα και αντισυνταγματικά, καταργούνται θεμελιώδη εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα.

          Ούτε το Σύνταγμα της Ελλάδας, ούτε οι διεθνείς συμβάσεις εργασίας, που θεωρούν ιερά και απαραβίαστα τα συλλογικά δικαιώματα που απορρέουν από τις συλλογικές συμφωνίες, στάθηκαν ικανά να αποτρέψουν την ουσιαστική κατάργηση του δημοκρατικού θεσμού των συλλογικών συμβάσεων, μέσω των οποίων έχουν ρυθμιστεί εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων.

          Η αγωνιστική απάντηση της ΟΤΟΕ σε αυτές τις εξελίξεις, είναι μονόδρομος.


Η Εκτελεστική Γραμματεία της ΟΤΟΕ στη σημερινή της συνεδρίαση (10/10/11) αποφάσισε:

  1. Απεργία 48ωρη (18 (ΟΤΟΕ) & 19 (ΓΣΕΕ) Οκτωβρίου 2011)

  1. Περιοδείες ενημέρωσης των εργαζομένων στις Τράπεζες

  1. Ανακοίνωση στους εργαζομένους

  1. Ενημέρωση της κοινής γνώμης

  1. Συντονισμός με τις άλλες οργανώσεις που θίγονται από τα μέτρα για κοινή δράση και συμμετοχή στην απεργία.


          Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι και η ελληνική κοινωνία στο σύνολό της, θα αντισταθούν μέχρι τέλους σε αυτές τις καταστροφικές πολιτικές επιλογές και θα επιδιώξουν με όλα τα μέσα που διαθέτουν την ανατροπή τους.








ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ της ΟΤΟΕ

Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

Ταξιδεύοντας : Οδοιπορικό στην όμορφη Σάμο


Ο "πολυταξιδεμένος" μας αναγνώστης Κ. Καντούτσης μας έστειλε ακόμη ένα ταξιδιωτικό οδοιπορικό, το οποίο με ευχαρίστηση αναδημοσιεύουμε :
Σαμιώτισσα Σαμιώτισσα
πότε θα πας στη Σάμο
Ρόδα να ρίξω στο γιαλό
Σαμιώτισσα τριαντάφυλλα στην άμμο
Με τη βαρκούλα που θα πας
Χρυσά πανιά θα βάλω
Μαλαματένια τα κουπιά
Σαμιώτισσα για να’ρθω να σε πάρω

Με αυτό το υπέροχο παραδοσιακό τραγούδι και άφθονο σαμιώτικο κρασί ξεκίνησε το οδοιπορικό μας στη όμορφη Σάμο, ανήμερα των Γενεθλίων της μητέρας Παναγιάς. Το τραγούδι αυτό, μαζί με άλλα, ερμήνευσαν μοναδικά η καταπληκτική «μουσική παρέα της Σάμου», μαζί με τη χορωδία «SAAMI», αυθεντικών Λαπώνων τραγουδιστών (Σάμι- όνομα που συμπωματικά παραπέμπει στο νησί που τους φιλοξένησε) με μαέστρο το Νορβηγό γιατρό και μουσικό «Όλεφ Ντιμίτρι» και που έλαβε χώρα στην απλωτή και δροσερή πλατεία ειρήνης στο Πυθαγόρειο. Ο Όλεφ έπαιξε την ωραιότερη τσαμπούνα που έχω ποτέ ακούσει και φυσικά έβαλε τα γυαλιά σε όλους τους παρευρισκόμενους ! Οι Σάμι είναι Φιννοουγρικής καταγωγής Λάπωνες που είναι εγκατεστημένοι στον Αρκτικό κύκλο και οι οποίοι μας κέρδισαν από την πρώτη στιγμή με τις υπέροχες τσιγγάνικες φωνές τους!
Την προηγούμενη μέρα είχε προηγηθεί η συμμετοχή μας σε παραδοσιακό πανηγύρι στην «Παναγιά την Βροντιανή», στους όμορφους Βουρλιώτες. Όσο για την ονομασία «Βροντιανή», αυτή προέρχεται, είτε από τη λέξη Βροντά, που ήταν μια πλούσια οικογένεια, πού έδωσε το όνομα της στη περιοχή, είτε επειδή κατά τα πρωτοβρόχια, όταν εορτάζει το Μοναστήρι, στις 8 Σεπτεμβρίου, οι βροντές αντηχούν πολύ δυνατά στις κορυφές νοτίως της Μονής. Η Παναγιά η Βροντιανή είναι το αρχαιότερο μοναστήρι του νησιού και χτίστηκε από 2 αδέλφια, τον Ιάκωβο και τον Μακαρίο στα μέσα του 16ου αιώνα, πάνω στα θεμέλια μιας αρχαιότερης εκκλησίας ή ίσως ενός άλλου μοναστηριού που ο κόσμος την λέει Παληομονάστηρο.
Η παραμονή στη Σάμο είναι υπέροχη από τη πρώτη στιγμή που θα φτάσεις στο αεροδρόμιο της στο Πυθαγόρειο, τον «Αρίσταρχο», με το ξακουστό όνομα του αρχαίου Σαμιώτη αστρονόμου και μαθηματικού. Το Πυθαγόρειο είναι ένα γοητευτικό λιμανάκι που το αγκαλιάζει το μεγάλο γλυπτό σύμπλεγμα του πατέρα της γεωμετρίας, της μουσικής και της φιλοσοφίας, «Πυθαγόρα», από όπου και πήρε το όνομα της η σύγχρονη πόλη, αφού στην αρχαιότητα ονομαζόταν Σάμος. Η περιοχή βρίθει αρχαιοτήτων: από τα ερείπια του «Πολυκράτειου τείχους», το αρχαίο θέατρο, τα ρωμαϊκά λουτρά έως το περίφημο «Όρυγμα του Ευπαλίνου». Το όρυγμα αυτό κτίστηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. από τον Μεγαρίτη μηχανικό Ευπαλίνο, που έφερε στην αρχαία Σάμο ο Τύρρανος Πολυκράτης, και που κατάφερε να υδρεύσει την πόλη με το εντυπωσιακό αυτό όρυγμα που έχει μήκος 1036 μ. και θεωρείτο το 8ο θαύμα του αρχαίου κόσμου.

Ένας άλλος εντυπωσιακός αρχαιολογικός χώρος που πρέπει να τον επισκεφθείτε είναι το «Ηραίο», 6 χλμ. από το Πυθαγόρειο. Εδώ γεννήθηκε και μεγάλωσε σύμφωνα με την παράδοση η Θεά Ήρα. Εδώ βρίσκονται και τα ερείπια του ναού της «Ιμβρασίας Ήρας», από τους μεγαλύτερους ναούς της αρχαιότητας που είχε και το δικαίωμα του ασύλου. Η περίφημη «Ιερά οδός», τμήμα της οποίας σώζεται μέχρι σήμερα, είχε μήκος 4880 μ. και ένωνε την αρχαία πόλη της Σάμου με το Ηραίο.
Το πυθαγόρειο διαθέτει τα πάντα, από καλό φαγητό (στην γκουρμέ «Ελιά, καλομαγειρεμένο σπιτικό φαγητό στο «Ρεματάκι», με θέα την μεγάλη περαντζάδα του λιμανιού και το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου) έως τις απίθανες παραλίες (Ποτοκάκι, Γλυκόριζα κ.α). Ξεχωρίσαμε την ιδιωτική παραλία κάτω από το ξενοδοχείο «Πρωτέας» στη Μυκάλη η οποία έχει φοβερή γαλήνη, υπέροχα τιρκουάζ νερά και μοναδική θέα στα Τουρκικά παράλια. Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε τον «Πύργο του Λογοθέτη» με την υπέροχη πανοραμική θέα, την διπλανή εκκλησία της Μεταμόρφωσης καθώς και την υπέροχη Παναγιά Σπηλιανή που έχει κτιστεί πάνω σε μια μεγάλη σπηλιά, 2 χλμ έξω από το Πυθαγόρειο.

Την επόμενη μέρα επισκεφθήκαμε το πανέμορφο και ρομαντικό Βαθύ με την απεριόριστη θέα στην πόλη της Σάμου και το μοναδικό Αιγαίο καθώς και τα απίστευτης αρχιτεκτονικής ομορφιάς αρχοντικά ανατολίτικης επιρροής. Εκεί θαυμάσαμε τον γιγάντιο Κούρο ύψους 5.5 μ. στο αρχαιολογικό μουσείο της Σάμου. Στη συνέχεια περάσαμε από τις αλησμόνητες παραλίες «Λεμονάκια» με τα βαθυπράσσινα νερά, «Τσαμαδού» με την υπέροχη δροσιά της – γι’αυτό άλλωστε και την προτιμούν οι γυμνιστές-, «Τσάμπου», το κοσμοπολίτικο «Κοκκάρι» και καταλήξαμε στις προστατευόμενες παραλίες μικρό και μεγάλο «Σεϊτάνι», όπου μπορείς να φτάσεις μετά από μία ώρα περπάτημα. Αν είστε τυχεροί μπορεί και να δείτε θαλάσσιες χελώνες.
Μια επίσκεψη αξίζει και στο «Καρλόβασι», πατρίδα της «Φιλίτσας», γυναίκας του ποιητή Γιάννη Ρίτσου. Εκεί βρίσκεται και η «χτιστή πολυθρόνα» όπου ο ποιητής συνήθιζε να κάνει τον απογευματινό του περίπατο και να γράφει ποιήματα βλέποντας ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα του Αιγαίου.

Αξίζει να επισκεφτεί κανείς τα ταμπάκικα, τα παλιά δηλαδή βυρσοδεψία του λιμανιού. Η βιομηχανία αυτή αναπτύχθηκε στο Καρλόβασι, όχι γιατί αφθονούσαν τα δέρματα, αλλά γιατί υπήρχε άφθονος φλοιός πεύκου και βελανίδια, απαραίτητες δηλαδή δεψικές ύλες για την εποχή εκείνη, η ανακάλυψη όμως των χημικών δεψικών υλών, έσβησε μάταια και τα τελευταία βυρσοδεψία.
Ξεχωριστή μνεία αξίζει για την περιοχή «ποτάμι» όπου βρίσκονται και οι δύο καταρράκτες του νησιού. Η πρόσβαση σε αυτούς είναι εύκολη και γίνεται από ένα άνετο μονοπάτι μέχρι τον πρώτο καταρράκτη που είναι και ο μικρότερος. Εκεί ακριβώς είναι και η μέση της διαδρομής αφού προκειμένου να φτάσετε στον μεγάλο καταρράκτη πρέπει να συνεχίσετε σκαρφαλώνοντας τα 50-60 ξύλινα σκαλοπάτια βγαίνοντας σε ένα ξέφωτο με υπέροχη θέα, τα γύρω δάση. Εκεί ψηλά λοιπόν, στην καταπράσινη αετοφωλιά αξίζει να επισκεφτείτε το μοναδικό ταβερνάκι και να απολαύσετε τοπικούς μεζέδες με ντόπια σούμα ή παγωμένο λευκό μοσχάτο κρασί.
Προκειμένου να φτάσετε στον μεγαλύτερο καταρράκτη πρέπει να γνωρίζετε ότι σε δύο τρία σημεία τα νερά πιθανόν να είναι βαθιά που ίσως να χρειαστεί να κολυμπήσετε. Ο καταρράκτης έχει περίπου 5 μ. ύψος και τα νερά πέφτουν με δυνατή ορμή. Οι καταρράχτες έχουν εξαιρετική φυσική ομορφιά και σχηματίζουν δύο μικρές λίμνες ιδανικές για κολύμπι.
Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το πανέμορφο παραδοσιακό χωρίο «Μανωλάτες». Το ορεινό αυτό χωριό, αγναντεύει από υψόμετρο 400 μ. από την μια πλευρά του τα παράλια της Μ. Ασίας και από την άλλη ένα πανέμορφο φαράγγι. Κατάφυτο από ελιές, καρυδιές και πλατάνια θα σας προσφέρει δροσιά και υπέροχα κελαϊδίσματα από αηδόνια. Αξίζει να απολαύσετε ένα υπέροχο γεύμα στον παραδοσιακό ταβερνάκι «Λουκάς».
Τέλος προτείνουμε μια όμορφη εκδρομή με καΐκι στην Ψιλή ή χρυσή άμμο. Οι φιλόξενοι καραβοκύρηδες σου προσφέρουν εν πλώ, φρέσκα τοπικά φρούτα, λαχταριστές χωριάτικες σαλάτες και δροσερό σαμιώτικο ούζο. Στη διαδρομή περνάς την ελληνική βραχονησίδα «Βαρελούδι», δίπλα από τον υπέροχο φάρο και στη συνέχεια αγναντεύεις την αντίστοιχη Τουρκική «Άγιος Νικόλας» όπου και ο ομώνυμος ναός του προστάτη των ναυτικών, που κατέχουν πια οι γείτονες μας. Μια επίσκεψη στην ταβερνούλα δίπλα στο κύμα «Ανατολή» θα σας ξαναθυμίσει το πραγματικό μαμαδίστικο φαγητό, το οποίο ετοιμάζει η μητέρα των παιδιών που έχουν την ταβέρνα. Εκεί θα ακούσετε και τα τούρκικα κοκόρια να σας καλούν για μια μελλοντική επίσκεψη στη γείτονα Χώρα.
Καλό φθινόπωρο !
Κωνσταντίνος Καντούτσης

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

ΕΠΕΙΓΟΝ : ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΑΙΜOΔΟΣΙΑ / ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ

Ο πατέρας μιας φίλης έπαθε μηνιγγοεγκεφαλίτιδα από τον ιό του Δυτικού Νείλου και νοσηλεύεται εδώ και 4 εβδομάδες στην εντατική. Η κατάστασή του κρίνεται σοβαρή και χρειάζεται κατεπειγόντως αίμα.

Για όποιον μπορεί να προσφέρει αίμα, παραθέτω τα στοιχεία του :
Ονομα :Αδάμ Καστόρης
Νοσοκομείο:  Γενικό Νοσοκομείο Σερρών στη ΜΕΘ (Μονάδα Εντατικής Θεραπείας)

Εφόσον κάποιος δώσει αίμα εάν μπορεί ας ενημερώσει την οικογένεια στα :
Κιν. 6982 457880 (κ.Καστόρη)
email της κόρης του (Κατερίνας Καστόρη) είναι : katerina.kastoris@yahoo.se

ή ας στείλει email σε μένα στο dyosmaraki88@gmail.com και θα τους ενημερώσω εγώ

Ευχαριστώ

Γελοιογράφοντας την επικαιρότητα : Απολύσεις στο Δημόσιο

Σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου στην εφμ Ελευθεροτυπία 30.9.2011

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

ΠΟΜΙΔΑ : Αντισυνταγματικός ο ΦΑΠ στα απρόσοδα ακίνητα!

Με ανακοίνωσή της η ΠΟΜΙΔΑ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων) χαρακτηρίζει το "μεσοπρόθεσμο" δημοσιονομικό πλάισιο ως "ληξιαρχική πράξη θανάτου" του σημαντικότερου περιουσιακού στοιχείου του ελληνικού λαού, της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας του, αλλά και κάθε ελπίδας για ανάκαμψη της οικονομίας.

"Η επιβολή και νέων δημευτικών φόρων στην απλή κατοχή ακόμη και απρόσοδης ακίνητης ιδιοκτησίας συνιστά παραβίαση της συνταγματικής διάταξης περί συνεισφοράς των πολιτών στα δημοσιονομικά βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους, γνωστού όντος ότι η φοροδοτική ικανότητα κάθε πολίτη συναρτάται με τα εισοδήματά του και όχι με την κατοχή περιουσίας που λάχιστα πλέον αποφέρει σήμερα", προσθέτει η ΠΟΜΙΔΑ και καταλήγει :

"Οι ιδιοκτήτες ακινήτων δεν αποτελούν κάποια αριστοκρατική μειοψηφία της κοινωνίας μας. Η ακίνητη ιδιοκτησία αποτελεί καρπό εργασίας, αποταμίευσης και στερήσεων γενεών Ελλήνων, βαρύτατα φορολογούμενων, και ως εκ τούτου η μεταχείρησή τους ως συλλήβδην φοροφυγάδων αποτελεί βαρύτατη προσβολή και απαράδεκτη κατηγορία σε βάρος τους".

Οι προτάσεις της Ομοσπονδίας μας για τα φορολογικά κωδικοποιούνται ως εξής :

1.ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΥΠΕΡΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΠΡΟΣΟΔΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ :
Το Σύνταγμα ορίζει ότι "οι Ελληνες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους". Φορολογικές διατάξεις που οδηγούν όχι σε φορολόγηση, αλλά κυριολεκτικά σε απαλλοτρίωση δια της φορολογίας των ιδιοκτητών ακινήτων είναι αντισυνταγματικές όχι μόνον γιατί παραβιάζουν τόσο το άρθρο 4 όσο και το άρθρο 17 που προστατεύει την ιδιωτική περιουσία, καταργώντας τον "πυρήνα" του ιδιοκτησιακού δικαιώματος, αλλά γιατί αγνοούν ότι η πραγματική "δύναμη", δηλαδή η φοροδοτική ικανότητα κάθε πολίτη, συναρτάται απόλυτα με τα εισοδήματά του, και όχι με την απλή κατοχή απρόσοδων περιουσικαών στοιχέιων, τα οποία στις περισσότερες περιπ΄τωσεις οι πολίτες δεν έχουν αξιοποιήσει όχι βέβαια γιατί δεν θέλουν, αλλά γιατί δεν μπορούν. Οι φόροι πρέπει να καθορίζονται με τρόπο τέτοιο, ώστε ο πολίτης να μπορεί να τους καταβάλλει. Οταν οι φόροι υπερβαίνουν αυτό το όριο δεν είναι πλέον εργαλείο φορολόγησης, ήτοι συμμετοχής του πολίτη στα δημόσια βάρη, αλλά εργαλείο δήμευσης της ιδιωτικής περιουσίας!

2.ΑΚΙΝΗΤΑ : ΤΕΛΟΣ ΣΤΗ ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΗ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ
Η κατάσταση της οικονομίας, η αποχώρηση και ανυπαρξία ενοικιαστών ή αγοραστών των ακινήτων, αλλά κυρίως η υπερφορολόγηση της ακίνητης ιδιοκτησίας οδήγησε στην σημαντική απογύμνωσή της από το εισόδημά της και την πλήρη απαξίωσή της από την αγοραστική αξία. Οι φορολογούμενοι ιδιοκτήτες ακινήτων από όλη τη χώρα, και ιδιαίτερα όσοι έχουν απρόσοδες περιουσίες (ξενοίκιαστα, άκτιστα, ή και εκ του νόμου απρόσοδα, όπως δεσμευμένα ή κατεχόμενα μόνο κατά την ψιλή κυριότητα) βρίσκονται σε πλήρη αδυναμία καταβολής των τεράστιων ποσών φόρου που θα βεβαιώνονται σε βάρος τους κάθε χρόνο, με βάση τους ισχύοντες συντελεστές και κλιμάκια. Συνεπώς το Υπουργείο Οικονομικών δεν μπορεί να υπολογίζει στην είσπραξη των αλλεπάλληλων συντριπτικών φόρων! Η εποχή της εισπρακτικής βεβαιότητας οποιουδήποτε φόρου επιβαλλόταν στα ακίνητα πέρασε ανεπιστρεπτί!

3. ΦΟΡΟΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
Με τον φόρο αυτό εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών σε όλη τη χώρα, χαρακτηρίζονται φορολογικά ως δήθεν "έχοντες και κατέχοντες" και χρεώνονται με απίστευτα ποσά ΦΑΠ ενώ η περιουσία τους στερείται τόσο οποιασδήποτε αξίας, όσο και οποιουδήποτε εισοδήματος. Απαιτείται δραστική μείωση των φορλογικών συντελεστών, διεύρυνση των φορολογικών κλιμακίων του ΦΑΠ και εξαίρεση των απρόσοδων ακινήτων από τη φορολογία αυτή, ώστε να μπορούν οι φορολογούμενοι να καταβάλλουν τις υποχρεώσεις τους.

4. ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΦΟΡΩΝ ΜΕ ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΑΚΙΝΗΤΟΥ
Η εφαρμογή του Φ.Α.Π. με δημευτικούς συντελεστές έως και 1-2% ετησίως, σε συνδυασμό με την ποινικοποίηση της αδυναμίας εξόφλησης φόρων προς το Δημόσιο  που θεσπίζει η νέα νομοθεσία, και τη σημερινή πλήρη αδυναμία ακπόίησης ακινήτου σε οποιοδήποτε τίμημα, ακόμη και με πλειστηριασμό, επιβάλλει επιτακτικά πλέον την ανάγκη θέσπισης του δικαιώματος του φορολογούμενου πολίτη που βρίσκεται σε αδυναμία πληρωμής, να εξοφλεί τις οφειλές του από ΦΑΠ και άλλους φόρους επί των ακινήτων, που το ύψος τους επισύρει ποινή φυλάκισης ή καθειρξης, με μονομερή "εκχώρηση ακινήτου" προς το δημόσιο, στην τιμή της εκτίμησης από το ΚΕΠΥΟ, με σκοπό την δια συμψηφισμού εξόφληση των οφειλών του.

ΠΟΜΙΔΑ,Σοφοκλέους 15,4ος όροφος,ΑΘΗΝΑ, Τηλ. 2103213211 - www.idioktisia.gr

* Εμείς να συμπληρώσουμε ότι αυτή τη κρίσιμη περίοδο της φοροεισπρακτικής αλλοφροσύνης που σχετίζεται με την ουσιαστικά απαλλοτρίωση της απρόσοδης ιδιωτικής περιουσίας σε ολόκληρη τη χώρα, κάποιοι δεξιοτέχνες δράττονται της ευκαιρίας  και κερδοσκοπούν "αγοράζοντας" "έναντι πινακίου φακής"  ακίνητα πολιτών που αδυνατούν να ανταποκριθούν στην φοροεισπρακτική επιδρομή του ελληνικού δημοσίου. Πρώτοι ανάμεσά τους οι τοκογλύφοι που εκμεταλλεύονται τη γενική αναμπουμπούλα κατά πως λέει η λαϊκή θυμοσοφία "στην αναμπουμπούλα ο λύκος πάντα χαίρεται".

....Τυχαία η χρονική σύμπτωση? Δεν νομίζω....

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

Ταξιδεύοντας : ΒΙΔΟΣ - O κρυμμένος θαλάσσιος παράδεισος της Κέρκυρας




Από τον αναγνώστη του blog κ. Κωνσταντίνο Καντούτση λάβαμε το παρακάτω "οδοιπορικό" το οποίο αναδημοσιεύουμε :
Πρόσφατα βρέθηκα στην πανέμορφη παλιά πόλη της Κέρκυρας. Από το νέο φρούριο της παλιάς πόλης όπου και βρέθηκα για να θαυμάσω το λιόγερμα, παρατήρησα απέναντι ένα μικρό καταπράσινο νησάκι, ολόιδιος ο παράδεισος. Την άλλη μέρα έμαθα ότι το πρόκειται για το νησάκι Βίδος που απέχει μόλις 1200 μέτρα από το παλιό λιμάνι της Κέρκυρας. Από εκεί αναχωρεί καθημερινά βάρκα που σε φέρνει στο νησάκι μέσα σε 10 λεπτά .
Στην αρχαιότητα το νησάκι αυτό ήταν γνωστό ως το νησί της Ήρας και για τον Θουκυδίδη ως η αρχαία Πτυχία. Οι Βενετοί οι οποίοι κυριάρχησαν στην Κέρκυρα από το 15ο έως και τον 18ο αιώνα μ.Χ. κατασκεύασαν ένα μεγάλο τούνελ το οποίο συνέδεε το παλαιό φρούριο της Κέρκυρας με τον Βίδο. Από το παλαιό φρούριο έστελναν οι Βενετσιάνοι μέσω αυτού του τούνελ στο νησάκι όλους τους εγκληματίες για εγκλεισμό τους στις τοπικές φυλακές που οι ίδιοι κατασκεύασαν και ως εκ τούτου το νησάκι αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί ως το μεσαιωνικό «Αλκατράζ» της Κέρκυρας.
Στο μεσαίωνα το νησάκι μετονομάστηκε σε Βίδο ή νησί του Μαλιπιέρο, πιθανόν από την παραφθορά του ονόματος του ευπατρίδη ιδιοκτήτη του Guido Malipiero. Στη συνέχεια για πολλά χρόνια το νησάκι ονομαζόταν Νησί του Αγίου Στεφάνου. Αυτό προκύπτει και από το Ανδηγαυικό Δίπλωμα του Καρόλου του Γ΄ το 1332 μ.Χ. που αναφέρει ότι το νησί παραχωρείται μεταξύ των φέουδων, μνημονευόμενο ως «Insula Santi Stephani». Οι Γάλλοι έκτισαν στο Βίδο ένα μεγάλο φρούριο το οποίο στη συνέχεια επαναοικοδόμησαν σε μεγαλύτερη κλίμακα οι Άγγλοι, οι οποίοι ήταν οι επόμενοι κατακτητές του και οι οποίο κατεδάφισαν τελικά το μνημειώδης αυτό φρούριο .
Τον Δεκέμβριο του 1916 φθάνουν στην Κέρκυρα 130.000 Σέρβοι στρατιώτες μετά την ήττα που υπέστησαν από τους Αυστριακούς και βρίσκουν καταφύγιο στο νησί του Βίδο ανάμεσα στα χαλάσματα των αγγλικών οχυρών. Οι κακουχίες, οι ασθένειες και οι κακές συνθήκες υγιεινής αποδεκάτισαν 30.000 Σέρβους μετατρέποντας το νησί σε ένα μεγάλο νεκροταφείο. Το 1936 δόθηκε άδεια στη Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση και έχτισαν στην ανατολική πλευρά του νησιού το Σέρβικο Μαυσωλείο (μνημείο και νεκροταφείο των Σέρβων στρατιωτών). Έκτοτε έρχονται κάθε χρόνο για προσκύνημα και τέλεση μνημόσυνου οι επιζήσαντες εκείνης της περιόδου.
Το 1918 έως το 1926 το νησί έγινε παράρτημα των εγκληματικών φυλακών Κέρκυρας . Αυτή η φυλακή μετατράπηκε το 1945 σε αγροτικό σωφρονιστικό κατάστημα ανηλίκων η λειτουργία του οποίου βασιζόταν στην ενασχόληση των τροφίμων του σε αγροτικές κυρίως εργασίες. Στη συνέχεια μετατράπηκε σε σωφρονιστικό κατάστημα ανηλίκων υψίστης ασφαλείας από το 1948 έως το 1976. Τότε παραχωρήθηκε στον Ε.Ο.Τ και το 1989 παραχωρήθηκε τελικά στο Δήμο Κερκυραίων.
Μεταξύ των αξιοθέατων του νησιού είναι : τα εναπομείναντα ερείπια του φρουρίου του Βίδου, το απίθανης αρχιτεκτονικής σέρβικο μαυσωλείο, ο υπέροχος Φάρος του νησιού που βοηθάει στη ναυσιπλοΐα καθώς και το όμορφο χοντροκόκινο εκλεκτιστικό σπίτι του νησιού (ερειπωμένο εσωτερικά) που χρησιμοποιήθηκε πιθανόν σαν διοικητήριο των φυλακών και το 1978 σαν σκηνικό της ταινίας «Fedora» του Billy Wilder με πρωταγωνιστές τους Michael York και Henry Fonda.
Το νησί παραμένει ακατοίκητο μέχρι σήμερα, με έκταση 530 στρεμάτων και αποτελεί ένα μικρό φυσικό παραθαλάσσιο παράδεισο. Φημίζεται για την πλούσια πανίδα του (φασιανοί, πέρδικες, αγριοκούνελα, σκαντζόχοιροι καθώς και αν είστε τυχεροί όπως ήμασταν εμείς μπορεί να δείτε στο βόρειο πέλαγός του, φώκιες και δελφίνια) καθώς και για την μοναδική μεσογειακή του χλωρίδα(υπέροχα τεράστια πεύκα, ορθόκλαδα κυπαρίσσια, πανέμορφους ελαιώνες). Το νησάκι περικλείουν πανέμορφες παραλίες με την βόρεια και την δυτική του (Μαϊστρο) να ξεχωρίζουν. Μην παραλείψετε να κάνετε ένα μοναδικό περίπατο, το γύρο του νησιού ακολουθώντας το μοναδικό παραθαλάσσιο μονοπάτι που διαθέτει και που η διάρκεια του είναι περίπου μιάμιση ώρα.
Σας προτείνουμε να απολαύσετε το υπέροχο ηλιοβασίλεμα κάτω από σκιά των μεγάλων πεύκων του υπαίθριου καφέ του λιμανιού του Βίδου, με συντροφιά μια παγωμένη τοπική gingerbeer αγναντεύοντας την μαγική παλιά πόλη της Κέρκυρας.
Κωνσταντίνος Κ. Καντούτσης
Ευχαριστούμε τον αναγνώστη μας για το πανέμορφο αυτό οδοιπορικό

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Η εφεδρία και η ανεργία

Οπου σταθείς κι όπου βρεθείς σήμερα το κεντρικό θέμα των συζητήσεων είναι η εργασιακή εφεδρεία των δημοσίων υπαλλήλων.

Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων βρήκαν θέμα για να σκαλίζουν για καιρό.

Δεν ξέρουμε εάν θα εφαρμοστεί κιόλας, πάντως ήδη ετοιμάζονται συλλαλητήρια, κινητοποιήσεις κλπ

Στη σκιά όλων αυτών, αγωνίζονται για την επιβίωσή τους ένα εκατομμύριο απολυμένοι του ιδιωτικού τομέα. Που και που ακούγεται κανένας υπερφίαλος λόγος κι εκεί τελειώνουν όλα.

Στη σκιά βρίσκονται και 110 εισπράκτορες στην Εθνική Ασφαλιστική η οποία έπειτα από πολύχρονη συνεργασία (αρκετοί συνεργάζονταν 10-27 χρόνια με την Εθνική Ασφαλιστική) τους ειδοποίησε πως λύεται η συνεργασία τους και πως οφείλουν να παραδώσουν το χαρτοφυλάκιό τους εντός μηνός έπειτα από τον οποίο απολύονται δίχως αποζημίωση αφού εργάζονταν με σύμβαση έργου και δεν τη δικαιούνται. 

55ρηδες (περίπου) που μη έχοντας συμπληρώσει το όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση θα μείνουν στο δρόμο με το πρόσχημα της μείωσης των εξόδων, αφού η Εθνική Ασφαλιστική όπως τους ενημέρωσε θα αναθέσει την είσπραξη των ασφαλίστρων σε κάποια εισπρακτική εταιρεία.

Στον Δημόσιο τομέα υπάρχει η σκέψη λένε σε όσους θα έβγαιναν στη σύνταξη σε 1-2 χρόνια να τους τα χαρίσουν. Πολλές φορές στους δημοσίους υπαλλήλους"χαρίζονται" προνόμια. Ασε που υπάρχουν και εκείνοι οι υπάλληλοι που  επιβιώνουν "παντός καιρού". Ειλικρινά, στο τέλος δεν πιστεύω ότι θα χαθεί κανείς ή ότι θα μείνει στο δρόμο. Κάποια λύση θα βρεθεί (κάποια μεταταξούλα ή κάποιο  "βολεματάκι" σε κανένα βουλευτικό γραφείο....)

Στον ιδιωτικό τομέα αντίθετα δεν σου χαρίζεται τίποτα απολύτως. Καθημερινά ο εργαζόμενος βιώνει την ανασφάλεια και παλεύει μοναχός για την επιβίωσή του. Φεύγει από το γραφείο και δεν ξέρει εάν θα ξημερώσει στον ίδιο εργασιακό χώρο.
Πόσο θα αντέξει να ζει σε αυτή την αγωνία???

Ανασφάλεια, αβεβαιότητα, άγχος, θυμός, οργή, λύπη.
Συναισθήματα ανάμεικτα.

Μαζί και το συναίσθημα της αδικίας γιατί ακόμη και στην ανεργία  υπάρχει άνιση μεταχείρηση, υπάρχει διάκριση ανάμεσα σε πορφυρογέννητους και πληβείους.

Από τη μια άνθρωποι  "παντός καιρού" που προτού ακόμη ανακοινωθούν τα μέτρα, μετακινούνται και "βολεύονται" με συνοπτικές διαδικασίες στα κατάλληλα πόστα. Και από την άλλη άνθρωποι που κρατούν την αξιοπρέπειά τους και εργάζονται σκληρά μα στο τέλος απογοητεύονται από την απαξίωση που τους επιφυλάσσει ο εργοδότης τους (είτε αυτός είναι το Δημόσιο είτε κάποιος ιδιώτης).

Κινδυνεύουν να μείνουν με την αξιοπρέπεια στο χέρι μα δίχως δουλειά.

Περισσότερα για την υπόθεση των εισπρακτόρων της Εθνικής Ασφαλιστικής μπορείτε να διαβάσετε εδώ, εδώ

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

Τι θα γίνει ? Κάθε Δευτέρα συνέλευση έχουν οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία και τα τρόλεϋ???

Καλά τάμα τόχουν οι εργαζόμενοι στα ΜΜΜ κάθε Δευτέρα να κάνουν συνέλευση? 
Εξάωρη στάση εργασίας πραγματοποιούν αύριο Δευτέρα από τις 11 το πρωί μέχρι τις 5 το απόγευμα, οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία και τα τρόλεϊ, προκειμένου (λένε) να συμμετάσχουν στην γενική τους συνέλευση.

ΤΕΛΙΚΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΧΟΥΝ 
ή 
ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ???
Μπερδεύτηκα...

Τον παλιό καλό καιρό θυμάμαι πως οι συνελεύσεις των εργατικών σωματείων πραγματοποιούνταν Κυριακές πρωί.
Εάν ήσουν μέλος ενός σωματείου, έπρεπε να θυσιάσεις τον Κυριακάτικο πρωϊνό ύπνο, να αφιερώσεις προσωπικό σου χρόνο,  να αφήσεις το σπιτικό σου και με τη τσίμπλα στο μάτι να προφτάσεις να είσαι παρών πρωί πρωί (8-9).
Μάλιστα ντρεπόσουν να φθάσεις καθυστερημένος. 

Τώρα, κυριλέ η κατάσταση....
Ποιές 8.00???
Μετά τις 11.00 λένε πρέπει να είναι εκεί τα μέλη....
Εσύ όμως, ο επιβάτης, καλού κακού - εάν βρίσκεσαι εν κινήσει μέσα σε λεωφορείο- να υπολογίζεις μια ώρα πριν και μια ώρα μετά από τις ώρες που λένε πως θα σταματήσουν γιατί τότε θα τραβήξουν τα χειρόφρενα.
Μη ρωτάς το γιατί....όλο ρωτάς...
Γιατί έτσι!!!
Sto ellada zoume darling
Τελικά συνέλευση είναι ή στάση εργασίας???
Ξέχνα το!
Μην ξαναρωτήσεις γιατί τσάμπα ο κόπος, άκρη δεν βγάζεις!!!!
....Σημασία έχει ότι εσύ...

...Φτου! Πάλι ποδαρόδρομος γμτ???
...Πάλι ποδαρόδρομος.....
Είναι και αυτή η σκέψη που με βασανίζει εδώ και καιρό....
....Κάτι πρέπει να κάνω...
Να προμηθευτώ γαϊδουράκι ή όχι για τις μετακινήσεις στην Αθήνα????...
Από το Δεκέμβρη του 2009 με βασανίζει αυτή η σκέψη....
(βλ.μουρμουρητό εδώ. )



Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011

Προτάσεις : Byzantine music elearning από το ΚΕΠΕΜ Σίμων Καράς

Με μεγάλη έκπληξη διάβασα πως από φέτος θα παραδίδονται διαδικτυακά μαθήματα βυζαντινής μουσικής αλλά και για κανονάκι από το ΚΕΠΕΜ Σίμων Καράς.
Πολλοί όταν μιλούν για παράδοση και ό,τι απορρέει από αυτή την έννοια σκέφτομαι πως πρόκειται για μια έννοια παλιομοδίτικη και απολιθωμένη, παγωμένη στο χρόνο που επαναλαμβάνει παλαιά στερεότυπα. Προσωπικά είμαι πολέμια αυτής της αντίληψης για αυτό με μεγάλη ευχαρίστηση διαπιστώνω πως κάποιοι άνθρωποι επιχειρούν να συνδυάσουν την παράδοση με την τεχνολογία, το παλιό με το καινούργιο.
Είθε η αξιόλογη αυτή προσπάθεια να ευοδωθεί.
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στα :
Τηλέφωνα :
                210 8237447, Δευτέρα-Πέμπτη, 5-8 μ.μ.
                6970948771, τις υπόλοιπες ώρες και ημέρες
Διαδίκτυο : 

                www.facebook.com/#!/profile.php?id=100001763084918
                karaskepem@gmail.com

Και για όσους δεν είναι πολύ φίλοι της παραδοιακής μουσικής θα αντιπροτάξω αυτό που είπε ο μεγάλος δάσκαλος Σίμων Καράς :


«Για ν' αγαπήσωμε την ελληνική μουσική, ανάγκη να γνωρισθούμε μαζύ της·
ανάγκη να γνωρίσωμε τη μουσική του λαού μας».

Οκτώβρης : Ο μήνας του τσίπουρου (ή ρακής)

"Ετσι το κρασί κι έτσι το μέλι,
για να γίνει, θέλει πάλεμα κι οργή,
μαθές να γλυκάνουνε τα χείλη"
Γιάννης Ρίτσος (από τα "Παιχνίδια τ΄ουρανού και του νερού")

Αυτή τη περίοδο γίνεται η απόσταξη υπολειμμάτων σταφυλιού (σε κάποιες περιοχές τα αποκαλούν στράφυλα) για να βγάλουν την τσικουδιά (ή ρακί, ή ρακή) . Και δεν χρησιμοποιούσαν μοναχά τους καρπούς αλλά ακόμη και τα τσαμπιά 
(αν και κάποιοι ισχυρίζονται πως η ρακή "χάνει" από γεύση όταν χρησιμοποιεί κανείς και τα κοτσάνια στην απόσταξη).
Στις παραδοσιακές κοινωνίες τίποτα δεν πήγαινε χαμένο. 
Οι άνθρωποι δίχως να γνωρίζουν καλά - καλά τι πάει να πει οικολογική συνείδηση, μάθαιναν από τους παλαιότερους με εμπειρικό τρόπο την τέχνη του να αξιοποιείς ο,τι απλόχερα σου προσφέρει η φύση δίχως να δημιουργείς απορρίμματα. 
Θα το αποκαλούσα αντί για "οικολογική συνείδηση" μάλλον ένα είδος "οικονομίας" και αξιοποίησης του συνόλου του προϊόντος που παρήγαγε η γη.
Το πρώτο απόσταγμα (πρωτόρακη) που βγαίνει είναι πάρα πολύ δυνατό. 
Δύσκολα το πίνει άνθρωπος 
(αν και υπάρχουν και τα "γερά ποτήρια", οι ανυπόμονοι που λαχταρούν να γευτούν  και δεν τους πειράζει). 
Εγώ πάντως μια φορά που ήπια πρωτόρακη, ένοιωσα λες και ήπια καθαρό οινόπνευμα και άρχισα να σχεδιάζω οχτάρια στη γη, ακριβώς όπως όταν πας να δώσεις εξετάσεις για δίπλωμα μηχανής....
Τη πρωτόρακη τη κρατούν (συνήθως) και την αναμειγνύουν με τις τελευταίες αποστάξεις όταν το απόσταγμα αδυνατίζει σε γράδα (βαθμούς). 
Η κανονική ρακή όπως λένε θα πρέπει να βγάζει 17 με 21 γράδα για να είναι καλή. 
Η πιο δυνατή ρακή που έχω πιεί είναι η μουρνόρακη (ρακή από απόσταγμα μούρων) σωστή φωτιά!!!
Την πιο καλή ρακή την ήπια σε έναν φίλο στους Αρμένους στο Ρέθυμνο που κάθε χρόνο βάζει  "καζάνι". 
Ο φίλος αυτός βρήκε το καζάνι από τον πατέρα του και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να ανάβει φωτιά με ξύλα, μια διαδικασία αρκετά κοπιαστική ομολογώ.
 
Λίγο πριν του Αγίου Δημητρίου λοιπόν, μόλις πήγαινε ο καιρός να κρυώσει άρχιζαν τα "καζάνια", (στη Κρήτη τα αποκαλούν και ρακοκάζανα).
Σωστή γιορτή, αφορμή για ξεφαντώματα, χορό αλλά και φαγοπότι. 
Οι άνθρωποι αντί για γλυκά φέρνουν δώρο στον οικοδεσπότη μπριζόλες!!! 
(από μεσογεικαή διατροφή άλλο τίποτα....!!!!)
Αυτές τις στιγμές για να επιβιώσει κανείς χρειάζεται να έχει γερό στομάχι γιατί η διαδικασία του καζανιού διαρκεί αρκετές ώρες ή νύχτες και δεν μπορείς να πίνεις δίχως να τρως καλ).
Την πρώτη φορά που παραβρέθηκα σε "καζάνι" ευτυχώς που μας φιλοξενούσαν οι άνθρωποι σε δωμάτιο που βρισκόταν δίπλα από τον χώρο του "καζανιού".
...Διαφορετικά νομίζω πως δύσκολα θα βρίσκαμε τον δρόμο...
...Επειτα κάθε χρόνο που ξαναπηγαίναμε σε "καζάνι" έμαθα τα μυστικά και τώρα νάμαι να δίνω και συμβουλές...
Το σπουδαιότερο όμως στοιχείο θαρρώ πέρα από το ότι οι άνθρωποι καλοπερνούνε, είναι πως αυτές οι γιορτούλες βοηθούσαν στη σύσφιξη των ανθρώπινων δεσμών. Οι συγχωριανοί, τα σόγια, οι φίλοι έβρισκαν αφορμή να ανταμώνουν και να ανανεώνουν τους κοινωνικούς δεσμούς τους. 
Ετσι διατηρούνταν σε κάθε τόπο η κοινωνική συνοχή και η αλλελεγγύη ανάμεσα στους ανθρώπους. 
Ευτυχώς που σε κάποιες γωνιές του τόπου μας υπάρχουν άνθρωποι που εξακολουθούν να βάζουν "καζάνι" και άθελά τους συμβάλλουν στη συνέχιση και την ανανέωση των κοινωνικών δεσμών. 
Και πρώτα από όλα αυτός ο φίλος που σας έλεγα από τους Αρμένους τση Κρήτης που καλά νάμαστε ελπίζουμε να καταφέρουμε να τον ανταμώσουμε και φέτος στο "καζάνι".

"Χαρώ την την παρέα μας να 'τανε κι' άλλη τόση
κρασί, ρακί και τσικουδιά μέχρι να ξημερώσει"

ΥΓ. Για τον τρύγο από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας είχε κάνει ένα πολύ όμορφο αφιέρωμα η εφμ Καθημερινή στο 7 ημέρες. 
Το ανέβασα στο διαδίκτυο από όπου- όποιος επιθυμεί- μπορεί να το κάνει download:
 

7imeres_krasi_29081999