ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

Προτάσεις : Απόψε παρουσίαση νέου βιβλίου "Ανδρέας Λεντάκης (1935-1997) " Για την Παιδεία, τη γλώσσα, τη Νεολαία και τον Πολιτισμό

Εννοιες όπως Παιδεία, Γλώσσα, Νεολαία και Πολιτισμός ακούγονται όλο και λιγότερο στις μέρες μας. Απόψε στις 18.00 στο Σύνταγμα θα γίνει η παρουσίαση ενός βιβλίου  που ασχολείται ακριβώς με αυτές τις έννοιες. Το βιβλίο έχει τίτλο  :

Ανδρέας Λεντάκης (1935-1997)
Για την Παιδεία, τη Γλώσσα, τη Νεολαία και τον Πολιτισμό


Ο Αντρέας Λεντάκης (1935-1997) Έλληνας της διασποράς με ρίζες από την Ολυμπο της Καρπάθου και από τη Κρήτη γεννήθηκε το 1935 στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας, όπου και τελείωσε το Γυμνάσιο το 1953 έχοντας αριστεύσει. Tο ίδιο έτος ήρθε στην Ελλάδα για πρώτη φορά στα 18 τoυ χρόνια ως αριστoύχoς υπότρoφoς της Ελληνικής Κoινότητας, πρoκειμένoυ να σπoυδάσει στη Φιλoσoφική Σχoλή τoυ Πανεπιστημίoυ Αθηνών. Σπούδασε στο Ιστορικό - Αρχαιολογικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθήνας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, υπήρξε ηγετικό στέλεχος του φοιτητικού κινήματος, εκλέχθηκε γραμματέας του 1ου Πανσπουδαστικού Συνεδρίου το 1957.

Κατά τη διάρκεια της 7χρονης δικτατορίας, συνελήφθη τον Οκτώβρη του 1967 και βασανίστηκε στα κεντρικά της Ασφάλειας στην οδό Μπουμπουλίνας. Παρέμεινε φυλακισμένος επί 4 χρόνια, για να γίνει στη συνέχεια ιδρυτικό μέλος του κόμματος της ΕΔΑ, του οποίου εκλέχτηκε πρόεδρος από το 1987 ως το 1993. Επίσης εκλέχθηκε τρεις φορές δήμαρχος Υμηττού (1972 - 1982 - 1986). Βουλευτής εκλέχθηκε το 1989 και το 1990 με το Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου. Τον Ιούλη του 1993 παραιτήθηκε και προσχώρησε στην Πολιτική Ανοιξη, με την οποία εκλέχθηκε βουλευτής το 1993.

Με πλούσια κοινωνική δράση αποτέλεσε τον εμπνευστή, θεμελιωτής και ιδρυτή σημαντικότατων θεσμών:

1. Tων Κ.Α.Π.Η. (Κέντρα Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων), Ιδρυσε το πρώτο ΚΑΠΗ το 1981
2. Του Ελεύθερου Ανοιχτού Πανεπιστημίου το οποίο αναπτύχθηκε τη δεκαετία του ‘80 στην Eλλάδα και στον ελληνισμό της διασποράς (Bέλγιο, Γερμανία, Kύπρο κ.α.), θεσμός που άνοιξε το δρόμο για την ίδρυση του ΕΑΠ (Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου).
3. Δημιούργησε το Θέατρο Bράχων Βύρωνα/Yμηττού, χωρητικότητας 3000 θέσεων, που μετονομάστηκε αργότερα “Mελίνα Mερκούρη”,
4. Οργάνωσε 11 Φεστιβάλ “Λόγου και Tέχνης” αλλά και διεθνή Συμπόσια Ποίησης και Γλυπτικής.
5. Eφάρμοσε πρώτος διακρατικά, πιλοτικά προγράμματα πρόληψης απο τη χρήση τοξικών ουσιών (ναρκωτικά, αλκοόλ, κάπνισμα) μέσα στα σχολεία σε συνεργασία με τις Eυρωπαϊκές Kοινότητες, την Παγκόσμια Oργάνωση Yγείας και την Iατρική Σχολή Aθηνών.
6. Στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής καινοτομεί με Συμβουλευτικά Προγράμματα στελεχωμένα με κοινωνικούς επιστήμονες για γονείς, παιδιά, μαθητές, εφήβους και ζευγάρια και ψυχολόγους μέσα στα σχολεία και στους παιδικούς σταθμούς.
7. Eφαρμόζει πρώτος ήδη το 1986 το πρόγραμμα “Φροντίδα στο σπίτι” με ομάδες από γιατρούς, νοσοκόμες και οικιακές βοηθούς για τους ανήμπορους ηλικιωμένους και μοναχικούς ανθρώπους αλλά και τους ασθενείς φοιτητές.

Kαι αυτά είναι μόνο μια ενδεικτική αναφορά στην προσφορά του ως δημάρχου, η οποία συνεχίστηκε με τους αγώνες του για την T.A. μέσα στο Kοινοβούλιο. Εκπροσώπησε την Ελληνική Τοπική Αυτοδιοίκηση επί τέσσερα χρόνια στο Συμβούλιο της Ευρώπης και εκλέχθηκε 2 φορές Αντιπρόεδρος της Πολιτιστικής Επιτροπής των Δήμων της Ευρώπης. Από τους πρωτοπόρους εισήγαγε επί της ουσίας δύο βασικές παραμέτρους:
  • την κοινωνική πολιτική και
  • την πολιτιστική δημιουργία στην Τοπική Aυτοδιοίκηση,
αλλάζοντας τα μέχρι τότε δεδομένα.

Γνωστός για την έντονη πολιτική του δραστηριότητα ενάντια στη χούντα των συνταγματαρχών που του στοίχισε τέσσερα χρόνια φυλακής και εξoρίας. Οντας κρατούμενος κατήγγειλε τη βαναυσότητα της χούντας στο Διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Η περίπτωσή του έγινε θέμα συζήτησης τότε στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Ο Αντρέας Λεντάκης βασανίστηκε βάναυσα κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Ενας συγκρατούμενός του, ο Μίκης Θεοδωράκης ακούγοντας τις κραυγές που έρχονταν από την ταράτσα του κτιρίου της Ασφάλειας στην οδό Μπουμπουλίνας όπου βασάνιζαν τον Λεντάκη εμπνεύστηκε και συνέθεσε προς τιμήν του  τα γνωστά σε όλους μας   "Τραγoύδια τoυ Ανδρέα" (τα εξής : "Το σφαγείο", "Αυτό που ήσουν", "Είμαστε δυό", "σου είπαν ψέμματα" , "Το μεσημέρι")
Στο παρακάτω βίντεο μπορεί κανείς να ακούσει τη μαρτυρία του ίδιου του Θεοδωράκη για τις επώδυνες στιγμές του Λεντάκη


Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε στιγμιότυπο από την  πρώτη συναυλία του Θεοδωράκη μετά τη δικτατορία, τον Οκτώβριο του 1974 όπου τραγουδιούνται "τα τραγούδια του Αντρέα"


Ο Αντρέας Λεντάκης είχε πλούσια συγγραφική δράση, εκδίδοντας 23 λογοτεχνικά βιβλία και δοκίμια(το συγγραφικό του έργο εδώ) . Απεβίωσε την 20.3.1997 από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, στα 62 του χρόνια.

Ανεξάρτητα από το  εάν κανείς συμφωνεί η διαφωνεί με τις πολιτικές επιλογές του Ανδρέα Λεντάκη πιστεύω πως στις μέρες μας χρειάζεται να αφουγκραζόμαστε και να μελετάμε τις απόψεις, τις ιδέες  και τις σκέψεις ανθρώπων που νοιάστηκαν για τον τόπο μας και κατέθεσαν τη δική τους ζωή τους για ένα καλύτερο αύριο, το δικό μας αύριο. Ειδικότερα όταν μιλούν για το αύριο της Παιδείας, της Γλώσσας, της Νεολαίας και του Πολιτισμού έννοιες που θα πρέπει να επαναδιαπραγματευτούμε.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει σήμερα 11.3.2010 και ώρα 18.00 στο αμφιθέατρο του Υπ. Εξωτερικών (Βασ. Σοφίας 1, Σύνταγμα) Συγγραφέας του βιβλίου είναι ο Σήφης Μπουζάκης και το βιβλίο διατίθεται από τις εκδ. Gutenberg

17 σχόλια:

  1. Κρατάς πάντα το υψηλό επίπεδό σου... Μπράβο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ αυτή η συνέντευξη του Θεοδωράκη πόσα δεν μας είπε....
    Για να ξυπνάμε από τις ψευδαισθήσεις μας και να εκτιμάμε την ενότητα!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θυμάμαι αμέσως μετά την δικτατορία τον Ανδρέα Λεντάκη να διδάσκει σε ένα Εργαστήρι Ελεύθερων Σπουδών ή ΙΕΚ, όπως θα το λέγαμε σήμερα, φαντάζομαι - το ΚΕΣΕΨ Δολιανίτη, στον πρώτο όροφο ενός Νεοκλασικού στην Πλατεία Ομονοίας. Εκεί πήγαιναν τότε σωρηδόν όσοι δεν έμπαιναν στο Πανεπιστήμιο, για να σπουδάσουν Ψυχολογία.
    Ο Λεντάκης ήταν ένας από τους καθηγητές κι όλοι κρέμονταν από τα χείλη του. Εγώ είχα μπει στο Πανεπιστήμιο, αλλά πήγαινα μόνο και μόνο για να τον ακούσω. Τον συνόδευε η φήμη του αντιστασιακού και του κομματιού από τα "Τραγούδια του Αγώνα", που του είχε γράψει ο Θεοδωράκης και που το ακούγαμε κρυφά στην δικτατορία.
    Ωστόσο, ο άνθρωπος ήταν σεμνός, προσηνής, με βαθειά καλλιέργεια...
    Θάλεγα πως ήταν ένας από τους τελευταίους διανοούμενούς μας με έντονη και ουσιαστική κοινωνική και πολιτική παρέμβαση - ένα είδος, που εκλείπει πλέον στην Ελλάδα. Οι διανοούμενοι είναι κλεισμένοι στο καβούκι τους και στον μικρόκοσμό τους και δεν παίζουν κανένα κοινωνικό ρόλο - πόσω μάλλον πολιτικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δυοσμαράκι μου θέλω να σε συγχαρώ που θυμήθηκες τον Αντρέα Λεντάκη, αυτόν τον σπουδαίο Έλληνα με την πλατειά μόρφωση που του χρωστάμε όλοι τόσα πολλά!
    Πολύ καλή η παρουσίαση του έργου του που κάνεις και να σκεφτείς ότι τότε είχε συναντήσει τη λυσσώδη αντίδραση της δογματικής αριστεράς. Στις δημοτικές εκλογές του '78 ή του '82 (δεν θυμάμαι καλά) είχαν γεμίσει τον Υμηττό με τρικάκια και υπονοούμενα για τη σεξουαλική του συμπεριφορά αλλά ο κόσμος του Υμηττού -προς τιμή του- τους αγνόησε και τίμησε με την ψήφο του τον μργάλο αγωνιστή!
    Εγώ και η γυναίκα μου θεωρούμε τιμή μας που τον συνοδέψαμε στο τελευταίο του ταξίδι στο Α' νεκροταφείο!

    Θα κατεβαίναμε στην εκδήλωση αλλά δεν υπάρχουν τα μέσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Ταχυδρόμος

    Καλημέρες πολλές και σε σένα φίλε μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @Sitalkis

    Το επίπεδο εκίενων που παρουσιάζω είναι υψηλό Παντελή μου.

    Εγώ νοιώθω πολύ φτωχή μπροστά τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @marianaonice

    ΕΝΟΤΗΤΑ
    Πες το πολλές φορές Μαριάννα μου.

    Οι διχόνοιες του παρελθόντος έχουν κρατήσει τον τόπο μας σε μια διαρκή οπισθοδρόμηση. Ας μην επιτρέψουμε να γίνει και τώρα.

    Ας αγωνιστούμε για κοινούς στόχους που όμως θα είναι κοινωνικά δίκαιοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Asteroid

    Πολύτιμη η κατάθεση της μαρτυρίας σου.

    Λες :

    "Θάλεγα πως ήταν ένας από τους τελευταίους διανοούμενούς μας με έντονη και ουσιαστική κοινωνική και πολιτική παρέμβαση - ένα είδος, που εκλείπει πλέον στην Ελλάδα. Οι διανοούμενοι είναι κλεισμένοι στο καβούκι τους και στον μικρόκοσμό τους και δεν παίζουν κανένα κοινωνικό ρόλο - πόσω μάλλον πολιτικό!"

    Τα είπες όλα....

    Ο τόπος μας σήμερα όσο ποτέ άλλοτε έχει ανάγκει από διανοούμενους πολιτικούς που θα παίζουν κοινωνικό ρόλο και θα δραστηριοποιούνται ανάμεσα στον λαό και όχι έξω από αυτόν.

    Σε ευχαριστώ για την κατάθεσή σου αυτή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @Asteroid

    Ξεχάστηκα...

    Καλώς όρισες σε αυτήν εδώ τη μικ΄ρη διαδικτυακή γωνιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @navarino-s

    Δεν γνωρίζω τη λεπτομέρεια που αναφέρεις.

    Εγώ δεν έτυχε να τον γνωρίσω προσωπικά. Ομως έχω διαβάσει κάποιες σκέψεις και απόψεις του και έχω εντυπωσιαστεί για την προσωρημένη σκέψη του σε εκέινη την εποχή. Οχι μόνο προέβλεψε πολλά μα αγωνίστηκε και τα υλοποίησε (στο βαθμό που πρόλαβε).

    Αυτούς τους ανθρώπους τους εκτιμώ βαθύτατα ανεξαρτήτω ς από ποιόν ιδεολογικό χώρο προέρχονται.

    Ανθρώπους σκεπτόμενους έχουμε ανάγκη σήμερα....

    Σε ευχαριστώ πολύ και σένα για τη προσωπική σου μαρτυρία και σε καλημερίζω θερμά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αχ Δυοσμαράκι μου νάξερες πόσο στην ψυχή μου μίλησες...
    Γι' αυτή την ενότητα θα μπορούσα να φωνάζω όλη μου τη ζωή και να κάνω ό,τι περνούσε από το χέρι μου, από το δικό μου μετερίζι για να πάψει ο λαός αυτός να κολλά στα κόμματα και στα χρώματα και να σκύψει με αληθινό ενδιαφέρον στα προβλήματά του!
    Οι κομματικές κορώνες και φλυαρίες ποτέ δεν με εντυπωσίαζαν, πόσο μάλλον τώρα που στη ζωή έχω διαψευστεί αμέτρητες φορές!
    Γι' αυτή την ενότητα βρισκομαι και στους Ενωμένους Μπλόγκερ κι όσο κι αν αυτό θεωρηθεί από κάποιους γραφικό, εγώ αυτή τη στιγμή μόνο αυτό μπορώ να κάνω, μέσα από εδώ, να φωνάξω ενότητα τουλάχιστον στους σκεπτόμενους μπλόγκερ.
    Μακριά από κομματικούς διχασμούς που βολεύουν μόνο το διεφθαρμένο σύστημα που μας διοικεί!
    Τα φιλιά μου και την αγάπη μου!
    :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ποιά είναι η γνώμη σας;